3835 resultaten.
Plat gecomprimeerd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.384 kunnen maar één ding tegelijk
en vrouwen kunnen daar eeuwig over treuren
of over kleine dingen beginnen te zeuren
maar mannen kunnen maar één ding tegelijk
Mannen zien vaak langs die kleine dingen
trappen ongemerkt lomp van alles plat
fanten in porseleinkast noem je dat
ja, mannen zien vaak langs de kleine dingen
Mannen zijn van die vreemde…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 Omdat je vreemden
niet meer vertrouwt
ben ik
je middelpunt geworden
het enig licht
waar je verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Toen overkwam mij plots een vreemde drang:
ik gaf het beestje zó ’n harde schop
dat het daardoor haast dubbel werd geplooid.
Het arme diertje kermde luid en lang,
ik schrok, en hoogst verbaasd merkte ik op:
“Dat snap ik niet, dat doe ik anders nóóit !”…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Rust - o, wonder - vreemd genucht!
Want alles is bij dag zo innig niet.
Alle geluid, dat nog van verre sprak,
Verstierf - de wind, de wolken, alles gaat
Al zacht en zachter - alles wordt zo stil...…
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Je vogelhoofd, warm proselein,
dat in mijn handen nog zou breken
verkleurde in okeren schaduwen
De vreemde toon van een ver land.
Zo bloeide je, ineens heel pover,
nog naakter uit dan een magnolia
Sliep je met blauwe lippen in
een al veel ouder eenzaamheid.
Je hield nog een geraamte over
en knoken, duidelijker dan leestekens.…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.
Hun laatste middag komt met zomerschijn
Van gouden stralen uit de hoge lucht
En drupplen tintlend in het laatste licht.…
Nachttrein
gedicht
4.0 met 25 stemmen
14.811 Een vreemde, afgeleefde blik
in een beslagen ruit. Dat afgehakte hoofd,
die Hitler zonder snor: ben ik dat echt?
Heeft daar, in die verwaande iezegrim,
heeft daar een moeder in geloofd? Mijn god,
waar is die plunderaar die met Walküren sliep,
de dichter die op vogels en violen reed?…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
Kinds verlangen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.674 Hij wist de vreemde woorden niet.
En via ’t raam liep dan de donkere
zolder vol van jong verlangen.
Hij zag goden. Het waren gewone
Westlandse tuinderszonen,
laat terug van het café,
voor wie het weer vroeg dag zou zijn.
De woorden waren van het zelfgemaakte
Engels dat je toen wel hoorde.
Dat die iets raakten.…
Mantel van Gaia
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.451 Ochtendnevel voorspelt zomers ballet
insekten verzilverd door zonnestralen
dansen verhalen in vreemde talen
vormen een wereldomspannend net.
In zonnestralen schittert hemelsbreed
ijle wereld barstensvol klein leven
zwaarder dan mensen en dieren wegen
mantel van Gaia, godin der planeet.…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 ‘Hoe vreemd dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimrend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat.’
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is mijn droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’…
Du a Khalil Aswad
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
671 Du'a Khalil Aswad
zij, de verliefde Yezidische
hij, de Islamitische verleider
van een bijzonder vreemd hart
hem zo graag geschonken met
wat heet een liefdesbekering
in het geheugen de moord
op een aan flarden geschoten brug
van een jongen en een meisje
ergens in een oorlogs Kosovo
waar onbegrip loden kogels braakte
de jeugd kapotgekust…
buikpijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.163 Of dat mijn partner VREEMD GAAT?
Heb ik daarom meer STRESS?
Ga ik daarom HYPERVENTILEREN, STOTTEREN en
begin ik daarom te TRILLEN?
Of ben ik bang dat iedereen mij VERGEET en
probeer ik daarom de AANDACHT te TREKKEN?…
herenafspraak afgeschaft
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.436 hoe het met de heren
innerlijk is gesteld
blijkt op het voetbalveld
lag tot voor kort
een speler neer gestort
vreemd roerloos hevig kermend
in de kramp uitgeteld of niet
men trapte sportief subiet
het leder buiten de lijnen
heden gebeurt dat wat later
laat heerlijk liggen men slaat munt
heilig de tactiek scoren nu je kunt
het is…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
Verandering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.292 Vreemd..
dat ik het al vaker heb meegemaakt,
maar toch voor dit beschreven persoon koos van in plaats voor mijzelf,
dat ik de gevolgen al door mijn hoofd zag kruipen,
maar toch zelf heb meegewerkt aan deze verandering.…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 Wij mensen kennen vreemde begrippen
de bekendste daarvan is geheid de tijd
we staan erop maar zijn ‘m steeds kwijt
jagen hem na om te laten ontglippen
Bij afspraken wijst hij op zijn strepen
wij draaien verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
MELODIE
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.669 Wonderlijke melodieën bespelen mijn gedachten
ze zijn als vreemde klanken die vals noch zuiver zijn
harde noten worden gekraakt in de nachten
en als het dag is klinken ze door in refrein
Een samenspel van witte en zwarte toetsen
kruisen de zwarte mollen in mijn hoofd
proberen de zuiverheid weg te poetsen
waardoor de melodieën worden geroofd…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 wolken kruipen door de straten
delen de wereld in twee
mijn benen zijn plotseling kwijt
en de hond, die was ook mee
vreemde dingen onder die deken
ik zie ze niet maar voel ze wel
hoor het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
De gouden schaatsers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 Zij twee zijn nu
In 'n frivole bui
Vreemd
Normaal dansen ze
Alleen maar zo
Muziek stak 's nachts hun vlam
Na vier jaar weer aan en
Vuurde hen de piste op
Voor 'n schijnbare
gezondheidskür
Temperament smolt
Hun verlangen om
Tot 't ticket voor
De wereld van opluchting
In volle bloei
Daar aangekomen
Blijkt hun roes vrij uniek…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 Ik kan de vreemde tekenen niet lezen.
Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward.
Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.
Wat ik vermoed, klinkt zéker in mijn hart.
Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter
Is dit getij van wanhoop en van schroom.
Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter
De kraaien op, en hang ik in de boom.…
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 Oma gaat ons vandaag verrassen
ze vertrekt vroeg naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter haar gezicht verdwijnt
Opa zegt dat ’t ding naar hem hapt
en slaapt ’s nachts op de sofa
een angstig kleinkind wil vreemde…
Het
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
780 Margreet
is geland op een vreemde planeet
en ze zoekt er gedreven
naar tekens van leven.
Algauw komt ze iets aan de weet.
Ja, daarop zijn d'r zinnen gezet.
Ze ziet wezens als mensen, maar met
- wat je niet zou verwachten -
een drietal geslachten:
een 'hij' en een 'zij' en een 'het'!…
nicx
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
714 vergist
dan is het niet meer als
wat ooit is geweest
wat achter ons ligt
het is vervelend
die vlinders willen niet weg gaan
waarom zijn ze hier
vlieg maar
en laat je gaan
ooit zullen we het begrijpen
waar ga je heen
waar kom je vandaan
daar loop ik weer
onder een volle maan
alleen op weg
zoeken naar wat mist
lopen
van laan
tot deze vreemde…
Die ster
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.993 Eeuwen her, hoog en ver,
zagen zij als lichtend baken,
en volgden zonder moe te raken,
die vreemde wonderbare ster
Op kamelen zochten zij daaronder
een koningskind, liefdeslicht,
Gods zoon die vrede sticht,
en vonden het grote wonder
Mirre, wierook en goud
Weg…waar zijn de gulle gaven?…
ZIEKTE-VERZEN
poëzie
2.9 met 17 stemmen
4.731 III-1 Voor Okke
Hij zat gemaklijk op de rand van 't bed,
En sprak van school en leuke jongensspelen,
En hoe de vreemde talen hem vervelen,
En van de vrije Zaterdagse pret.
Ik luisterde gelukkig, want het was
Of 't leven aan mijn leger kwinkeleerde.
Kwellende koorts, die mij verdervend deerde,
Verdoofde, tot de felle pijn genas.…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 het is nog steeds
zo vreemd
mijzelf in de spiegel
te aanschouwen
wil wel kijken
maar ook weer niet
doet het mij goed
of wellicht berouwen
je weet wel wat ik bedoel
zal ik op die kop lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch…