5637 resultaten.
van dag noch uur
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
997 tot verte
tot vergeten wat dichtbij lag
en zich niet beschrijven liet
wellicht probeerde ik geluk
als woord
wie hield me immers tegen
om op te gaan in lichte zinnen
rozelaars
en herschreven stillevens
- de lucht is schaduwloos
en, zoals dat gaat, in bloei -
zo anders dan de tijd
die nu mijn waan verzamelt
de wolken…
Is het nu zomer, is het nu herfst?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
858 Is het nu zomer, is het nu herfst
want zon en regen, wolken en licht
spelen krijgertje alsof het verwende kinderen
zijn die niet goed weten wat ze willen.…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 Wij herinneren ons woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 de grillige verstarring
van dansende beuken
reikt naar de hemel
een dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar
danst vrijheid
in de wolken…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
Voortvluchtig
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.035 Zojuist ben ik vermoord
Een schot uit een pistool
Wolken sta me bij
Zweef ik door de lucht?
Ik lig hier leeg en koud
Ik werd dus niet zo oud
Maar wat een mooie vlucht
Zuivertransparant
Klinkt iets uit een gewelf
Witter wordt mijn beeld
“Heb jij dit zo gewild?”
Was ik het dan toch zelf?…
Wind op zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 een golvenkreet stijgt op
gegeseld door westerse wind
water spat en spettert
kabbelt en kibbelt
raast en slaat het strand
baar na baar halsoverkop
hoog opstuivend water
zeegeboren wind
als wispelteurige geweldenaar
van elke donderse golf
dan een flitsbericht
rechtstreeks van de zon
licht schroeit langs donkere wolken
die uiteen wijken…
De treincoupe (prozagedicht)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
904 Ze schuifelen langs
mij heen en zetten mij gevangen in een wolk
van onwelriekende zweetgeur. Ik troost de
dames:‘morgen is de ergste hitte voorbij',las
ik. 'Deo volente', zegt de ene, 'Deo gratias'
zegt de ander. 'Deo dorant', zeg ik smekend.…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 naar daar..waar wolken opklaren
boven..veel te hoge golven,
waarin mijn kracht ooit werd bedolven.
Voor eeuwig moegestreden..
kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…
Haar hoge C
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.160 Haar hoge C
verweeft orkest
en viool
golft mee op de wind
over bergen,
door de dalen,
streelt ze kussend
het ruisende lover
in de wolken
onder de zon
stralend zuiver,
geeft ze de lucht
een hemels gehoor,
zo harmonieus
het is alsof
ze betovert.
Haar hoge C
streelt zacht
het diepst van de ziel
van oor tot oor.…
Zonnestraal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
558 In een zwarte woeste wereld
waar wolken blijvend samenwoekeren
de bodem zompig kluiten blubbert
wacht ik op dat herlicht moment
waar tussen duistere dagen
een spleet van zon zal vallen
zo schrijden doet de wereld
tot glimp van nieuw begin.…
De hazelaar
gedicht
3.7 met 20 stemmen
14.157 Trillend dwaalt van boven
't fijne wolken los;
en met bloei bestoven
in het naakte bos
blijf ik in een beven
teruggehouden staan,
en ik raak nog even
't donker stamhout aan.
------------------------------
uit: 'Het Veerhuis', 1980.…
Beaufort
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 Beaufort
Zware lage wolken schuren met een stevige beaufort over een verdronken land,
in de zog van de vastberaden koers worden fundamenten in hun duurzaamheid getreiterd en getest.…
Ode aan de kersenboom
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
958 de takken glimmend bruin
lijken kaal maar ondertussen
is er een waas van heel licht leven
dat door loopt tot in de kruin
door malse regen en lentezon
zwellen de knoppen en kleuren bij
de schubben laten los
de blozende bloesem komt vrij
als jonge bruiden lente tooi
staan ze in wolken van organza
te pronken en rozig wit te blozen
o, bloesemtijd…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Blauwe tranen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
683 Wolken als een vochtig laken
(bedrieglijk verraad)
Deur op een gewelddadige kier
(muziek ontbreekt)
Lieve mooie slaapkamer,
waar was ik toen ik wakker werd?
Handen besmeurd met rode spetters –
niet nader te verklaren.
Muren beklad met grauwe strepen –
het is niet mijn schuld.…
Ik hang de noten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 ik hang de noten aan de bomen
en leg de takken in het gras
zet de zon hier op de tafel
heerlijk binnen op 't terras
ik hang de wolken aan de waslijn
en doe de regenboog op slot
gooi alle bloemen in de leegte
plant een linde in 'n fagot
ik hang de lente aan de kapstok
en veeg de vogels van de pui
plak grimassen aan het plafond
naakt…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Gebed
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
663 Maar soms kijk ik omhoog
en zie de roekeloosheid
van Uw vluchtige wolken,
gestegen uit de wijde zee
waaruit men dit maatwerklandje maakte.
Vergeef ons heer:
Uw rijk verknoeid,
ons land geschapen
naar ons rechtzinnig beeld.…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 Zon valt door de wolken, slaat
een ogenblik door de mazen, het
water spiegelt je wijsheid voor.
En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart.…
ver weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 als je denkt een schuilplaats gevonden te hebben
goed beschut en veilig warm
ver weg van de leugen
de stad de angst de leegte de droom
de starende voorbijgangers
ver weg van wolken trekkend het land in
ver weg van de…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 men zei mij dat het wolken zijn
achteloos, in het voorbijgaan
zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld…
duizend jacobsladders
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
497 gouden wolken dalen neer…
lucht als een gedicht
gevoelvol warm verlicht de zon een
adempauze
lang op mijn gezicht
ik glimlach zacht en laat het beeld
haar ingewerkte impact doen
slechts duizendmaal en één, een zoen
een streling onverdeeld
langs buik en rug
ik wil terug naar dat moment
klimmen, op de ladders van een gulden dag
ik…
Een tint geschil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Daar liep ik in een luchtaanval
tinten grijs niet te vermijden
Deze wolken als nooit tevoren
vlogen me met hagel om de oren
Het werd nog voor er iets zou bloeien
een gevecht in plaats van stoeien…
Hun stukjes schepping
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 ik heb alle groen verzameld
naast het blauw van luchten
ook al wilde het vluchten
achter wit van de wolken
maar het prille groen
dat ik in jou ontmoette
heb ik na jarenlang zoeken
nergens kunnen ontdekken
evenals het breekbare blauw
dat straalt uit je ogen
die warmte tintelen door kou
uit een kier van de hemel
ik heb je kleuren lief…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Uniek mens
mijn warmte bron
die de wolk in mij condenseert
voor mijn laatste woord aan jou
zij die ijs smelt in een ijzig atmosfeer.…