4274 resultaten.
Een laantje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Een laantje,dat hoop gloort
en zin geeft verder te gaan,
dat zonder een begin nimmer
een kans geeft tot het einde
in het leven te staan.…
dichter bij de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 me toe
ik kijk hem aan
hij zegt geen woord
ik voel dat hij
mijn hijgen hoort
ik bid, ik wil
niet met je mee
het blijft doodstil
plots in z’n oog
in zijn pupil
een regenboog
nu word ik bang
uit niet mijn angst
stilte duurt lang
ik glimlach wel
blijf mezelf
in ’t helse spel
‘k geef steeds maar aan
van den beginne
de zin…
Kop Op !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Ik keek vol zin de nieuwe ochtend in,
voelde weer het bruisen van mijn bloed.…
Regenboogkameleon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 Verstoken van enig gevoel
Verschietend van kleur als de zon
Zonder reflectie of doel
Regenboogkameleon
Goed van de tongriem gesneden
Palmt zij de toehoorder in
Leugen tot waarheid verkleurend
En onzin verbindend met zin
Haar eigen idee fabulerend
Getoonzet in valse akkoorden
Ontwijkt zij zichzelf, formulerend
Een watercascade van woorden…
Onze kunstroute
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Wanneer onzin verandert in zin.
Idee in werkelijkheid.
Het is een wonder,
wanneer doen kunst wordt.
Mensen kunstenaars.
Denken gevoel.
Oorlog vrede.
Haat liefde.
Ik jij.…
Ode aan de Levenskunst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
666 Het zinloze geeft hij nieuwe zin.
Zoals een mysterieuze Muze doet.
God is een Godin.…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Aan de horizon schittert haar silhouet
in de kleuren van de ondergaande zon
is de zin van de grens aan het leven
hoe zij haar uiteindelijke route koos.…
Mijn muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Stoppen heeft geen zin meer,
De duivel heeft je in z’n macht.
Er rest enkel hoop,
hoop op een mirakel.
Bij leven en welzijn,
zien we elkaar nooit meer.
Gedane zaken nemen bij deze geen keer.
Ten onder.
Loeiende sirenes.
Zacht geneurie...
onder jouw groene lantaarn.
Je gaat verloren,
zonder glorie.
Verdronken...
In alcohol...…
Verboden gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Iedere waarde werd een ding,
in iedere zin die ons toekwam
in korrels zand opgegaan, toen
de vloed onverhoeds binnenviel
ieder woord dat werd gewogen
stom werd tot beider
verboden gebied verklaart
elk verzwegen woord, zich
koestert in de late zon
maakt dat het bloed niet stolt
de klank vanuit het onbewuste
gehuld in het zwijgen,
versterkt…
Wat nou nee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Wat nou nee
Je zit al dagen binnen
Mijn idee
Kom, wees nou niet zo bang
Wat nou nee
We gaan toch zeker winnen
Ga nou mee
We wachten al zo lang
Wat nou nee
Je hoeft daar niet te pinnen
Kom nou mee
We staan al in de gang
Wat nou nee
Heb jij er dan geen zin in
Jeminee
Ik jaag je niet op stang
Wat nou nee
We gaan zo echt beginnen…
ja mam...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 ja weet je mam
ik dacht, ik vertel het later wel
ik had ook wat haast
en ik had geen zin
in al jouw vragen
kijk nou niet verbaasd
ach lieverd dat begrijp ik best
niet dat ik je niet vertrouw of zo
jij staat op eigen benen
en dat doe je goed
ik kan je zo wel loslaten
ik ben het aan het trainen
een moeder moet ook in stapjes
leren…
Muren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
483 Met schaamrood en met tegenzin,
schrijf ik mijn eerste zin.
Maar als de muren vallen,
dan komt mijn hart in zicht,
Ik draag het in mijn handen,
houd de deur niet langer dicht.
Kijk maar gerust , hoor.
Ja, ik stotter, vind moeizaam ieder woord.
Als ik ben uitgesproken,
Zegt men: “Dat heb ik meer gehoord.”…
Hoe het gaat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
518 Mijn leven is nagenoeg gevuld
met al wat mij heeft gebracht
't blijkt met gevoel en ongeduld omhuld
met een brede blik en te veel woorden
Weinig heb ik vooraf bedacht
men beweerde eens, dat alles zo hoorde
zelfs als de tegenwind het geluk verstoorde
waar het denken nochtans daar zin aan wilde geven
Om de vruchten van het bestaan te (her…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
Krassen op de huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 dit kind is een boek, boordevol gebreken
waar je niet toekomt aan een nieuwe zin
wat vooruitgang betreft is er geen begin
er wordt zelden naar de inhoud gekeken
soms leg je het weg en stof het later af
want ook zijn overslag vraagt om contact
ook al heeft hij veel krassen en is beplakt
niet elk woord van hem is een zware straf
toch hoort…
Chronisch dichtend brein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Ik heb een chronisch dichtend brein
En dat is echt niet altijd even fijn
Want net als ik graag wil gaan slapen
begint mijn brein weer woorden bij elkaar te rapen
Ik wens dan toch wel eens wat rust daar bovenin
Maar dat brein dat doet gewoon zijn eigen zin
En niet één, maar wel duizend zinnen laat het rollen
Die ik ook niet zomaar weg kan scrollen…
Goed hoor...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 men vraagt
hoe gaat het
je zegt
goed hoor
en je denkt
het gaat eigenlijk
helemaal niet goed
maar je wilt het liever
niet zeggen
want je hebt geen zin
om het allemaal
uit te leggen
men vraagt
hoe gaat het
je zegt
goed hoor
en je denkt
het gaat eigenlijk slecht
maar je wilt niet klagen
want iedereen heeft
zijn eigen portie…
Bitterheid...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Het heeft geen zin om wat te zeggen.
Woorden kunnen niet helpen.
Ze vallen tussen doornen.
Worden doorstoken en verstikt.
Wie zal het bloeden stelpen?
Dan is er alleen de stilte van de dood.
Een stilte zonder een woord.
Is dat wat mensen wensen?
Niet het lachen en spelen van een kind?
Waarom verlegt men levensgrenzen?…
devies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 dat je wakker schrikt
de zin probeert af te maken
die je als laatste droomde
dat je altijd dacht dat het volstond
je tuin te verzorgen
te genieten van je vrouw
blij te zijn met je kind
er te zijn als het nodig was
te helpen waar je kon
dat er onheilspellende geluiden klinken
aan de andere kant van het tuinhek
dat je kind in de politiek zit…
beperkt houdbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
594 mijn huid kan kruipen
tergend traag naar de handen kan sluipen
en me laat denken aan een oud gebaar
ze oogt fragiel en eenvoudig te verbreken
toch glipt ze zelfs bij heidenen naar binnen
die haar met spot en zuchten bekleden
ze toont haar trots,al lijkt haar termijn verstreken
en hoeft ze mij niet voor zich te winnen
ieder woord en zin…
Het gewicht van de veer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 Maar op de tafel ligt een wit kristal:
een kale zin, ontdaan van elke praal.
Hij wacht niet op de echo van de hal,
maar trekt een spoor naar helder, open denken.
De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag,
wanneer het juiste woord de stilte splijt.
Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten;
slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…
winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 De winterbanden liggen intussen alweer op.
De griepprik werd vakkundig in mijn arm geplant.
De terrasmeubelen zijn verleden tijd.
Ondertussen is het uur ook weer teruggedraaid.
Zowel de veldrit-als het wildseizoen zijn
aan de grote opmars bezig.
Als de Chrysanten de wapenstilstand hebben overleefd,
zal er vast en zeker een hoogbejaard persoon…
Elk moment opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Voorbij onrust
heerst innerlijke vrede.
Voorbij tegenstrijdigheid
groeit saamhorigheid.
Voorbij de tijd,
voorbij gisteren en morgen,
leeft eeuwigheid.
LUISTER! aandachtig,
naar vogels die blijven zingen.
ZIE! met open ogen, hart en ziel,
hoe witte wolken blijven drijven.
GENIET! van het wonder van muziek.
Elk moment opnieuw.…
Vallende avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
457 Als de avond begint te vallen,
en mijn omgeving langzaam slapen gaat.
Loop ik altijd nog naar buiten,
om te kijken in de lucht.
Hoe het kleurenspel van de nacht,
de aarde verovert.
De dag van nu, na gisteren verdrijft.
Ik droom dan al van morgen,
wanneer het licht er gelukkig weer is.
Ik droom ook van een vredige wereld,
maar meestal…
Altijd die ene hand. - voor Koen Stassijns
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 een man dicht in broze tijd
de weg halverwege van
hier naar later
hij kneedt de taal
vult de scheuren in
het schrijvend hart
poëet van vuur en ijzer
kenner van ogen van naald
en storm
meester van karmozijnen woorden
van geheimen van het licht
schilder van bloesemend verlangen
in dichters handpalm geschreven
en alleen maar dit…
CLICHÉ KILOKNALLER
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
769 ============
=================
als je je dromen vergeten bent:
loop dan al je gangen na
tot het punt dat je ze nog
glashelder voor ogen zag.
Als je de liefde zoekt:
sta open haar te vinden
maar ook: grenzeloos te verdrinken.
Wees geen heilig boontje
maar maak het niet te bont
vergeef en vergeet,
inclusief jezelf.
Goed is goed genoeg…
Geloof het…of niet
snelsonnet
2.9 met 15 stemmen
2.552 Toen ik het Postbank-mailtje had gelezen
Heb ik mijn inlogcode snel verzonden
Het moet van boven, dacht ik opgewonden
En heb mijn bank de hemel in geprezen
Maar mijn geloof drijft mij hier in het nauw
Ik krijg geen rente maar betaal me blauw…
De slimme stad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
496 Zij hebben er voor
Doorgeleerd, diploma's
Behaald op het allerhoogste
Plan - zij weten als geen ander
Hoe een stad groeien moet,
Zich op moet werken in de
Vaart der volkeren -
Big cities, en vooral:
Smart cities - een voorbeeld
Voor alles en allen,
Maar waar blijft de mens
Die erin wonen moet, zijn
Plek moet kunnen vinden…
Het weer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
682 Zelfs Moeder Natuur
Weet niet meer: is het vriezen
Of is het dooien
Na een lentekerst
En een krokus nieuw begin
Treedt de winter in
Gedwongen ijspret
Geen trein of bus maar schaatsen
Op stoepen en straat
Dan smelt het water
Zonneschijn, warme regen
Winter slechts even
Twee maanden te vroeg
Strijden winter en lente
Roert de maand…
HERNIA EN HULP!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Ik loop als een bejaarde
als een echte oude man
van zo rond de 85 jaar
kan amper nog zitten
laat staan opstaan
en op de fiets zonder stang
afstappend voor elke drempel
elk bruggetje is mij te hoog
en iedereen laat ik inhalen
wacht ik keurig bij elk stoplicht
stapje voor stapje
en zo voorzichtig mogelijk
op de treden van de gang-trap…