177217 resultaten.
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.259 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels...
Kijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
590 Kijk
en zie haar staan
de lampen
zo fel
het verlicht
en verblind
het zicht
Aanschouw
hoe ze verdwijnt
in jouw ogen
verschijnt
niets
te aanschouwen
behalve
het licht
Kijk
Lach
Liefde taal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 de liefde
zingt
in muzikale
tonen
de taal
van
het hart
Roald Dahl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
879 Sjakie en de sjokolafabriek
Doet dat bij u iets rinkelen,
een bel?
M'n liefje en m'n duifje kent
u wel
Ik las Op weg naar d'hemel fanatiek
Hij schreef verhalen voor het
jonge grut
Maar ook romans - suspense, verrassend plot
Sarcasme, ironie - z'n toon was vlot
Al fantaserend in ...
De Koude Druppel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Vloed over oever,
Tot het gelegen stroever...
Invloed, o droever!
[ Morgen kom jij weer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Morgen kom jij weer
terug, of later, of nooit --
nooit verlaat je mij.
Knoppen en koppen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 je lach ging
als een zucht
door het woud
van gedachten
lieflijk geneuzel
onder gepeuzel
aan de info
van alledag
zij openen
hun bladeren om
knoppen en koppen
te proportioneren
zij schudden
nog geen nieuws
uit bomen die in
het zomerse dromen
maar onder het
bladerdek drifte...
Goden welgevallig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
629 Biologen,
die verliefd worden op het leven,
kunnen dat leven niet begrijpen.
Theologen,
die te fanatiek in God geloven,
weten niet of Hij echt bestaat.
Schrijvers,
beseffen heel trefzeker,
dat zelfbedachte verhalen,
moeten worden losgelaten.
Dichters,
omdat woorden spontaneren.
Omd...
onder de mangoboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 onder de dichte brede kruin
van de bloeiende mangoboom
zweeft het timbre van vader’s
stem die in trage tijd naar het
verleden van zijn voorouders
reist de oude man wandelt met
de doden in woorden vangt hij
hun leven vroeger is niet ver
weg de mangoboom ziet toe
heeft weet van de v...
Beste meneer Remkes
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
646 Bij mij is dubbelrechts wel uit de gratie:
ze willen niet met Klaver én met Ploumen,
inhoudelijk kun je zoiets niet noemen.
Nu heb ik zelf een wens voor de formatie.
Eén van de twee valt nog te overwegen,
maar Mark én Wop, daar ben ik echt op tegen.
Trauma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Die ijskoude hand
hield de luchtweg in zijn greep
door zout water overmand
lag ze laveloos op de valreep
Geketend door de zwaartekracht
Het onvermogen tot bewegen
Brand als het hellevuur van de hogere macht
Vormt littekens voor het leven
Zie daar, voor het oog zo klein
de resultaten van...
De canapé van Pamela
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.819 Zo dichtbij als mijn kamerjas,
vanwege de kou onder de deken
gelaten en tegen mij aan gelegd,
voor de morgen, als zijn komst
zo betrouwbaar,
zo naast mij in aarzelende zinnen
van adem in en adem weer uit met
telkens dat even onneembare obstakel
dat weloverwogen weg wordt geslapen,
zo luis...
Valse evangelisatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 jouw stoel
staat klaar
in de
hemel zei
je maar
die andere
persoon voor
hem blijkbaar
niet wat
raar
kerkleden is
dit wat
jullie allen
daar wordt
geleerd beslist
niet fijn
valse vroomheid
let wel
de eersten
zullen de
laatsten zijn
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.977 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte ges...
[ De mensen baden ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 De mensen baden
in de golven van schepen --
die zij leegkopen.
Aan mijn Tulipifera
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Ik geloof dat ze je Tulipifera noemen
Je verheft je trots aan het eind van de straat
Eens droeg ik je bloem op mijn vest
In een lang-vergeten jaar
Van onschuld, ongeschondenheid, gaafheid
Tulipifera, je staat weer in bloei
zoals fietsen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 en als we nu eens
zouden zwijgen de
armen stil naast ons
lichaam de handen
open en als we
dan langer dan een
minuut naar elkaar
zouden kijken wat
zou er gebeuren
als we dan een keer
per dag om mee te
beginnen minstens
één minuut stil zijn
kijken en zwijgen
naar een ander die
t...
Horizon van zwijgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
567 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
een schim uit het verleden
een dwaze droom in het heden
we spreken niet dezelfde taal
jouw stem klinkt in het duister
je doet net of ik niet luister
alle geluiden klinken traag
ik probeer je te vergeten
in dit uitheems...
Je bracht onze veiligheid in gevaar
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
742 Waarom, dat vraag ik me nog altijd af
ben je zo benauwd voor een prik
zie je het daarom als een straf
en denkt: niet bij mij, nee niet ik?
Waarom vraag ik me nog steeds af
bracht je veiligheid in ‘t gedrang
van mensen waar je binnen komt
zijn die dan niet van belang?
Waarom, vraag ik ...
Het geluk van vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Tussen sterven en onze doden,
van wie we menen dat we zijn,
worden we opnieuw geboren.
Voorbij onbegrepen verdriet,
groeien pasgeboren jaren,
die hemeldragend trillen.
In bevlogen gedichten.
In snaren van violen,
die elke dag weer,
te horen zijn.
Er bestaan nabije werelden.
Een jongg...
Een nieuw mensje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
772 Geweven met de fijnste draden,
draden, fijner dan het fijnste goud.
Bedenk: ‘dit kostbare weefsel
is aan jullie toevertrouwd.’
't Was onzichtbaar, teer en kostbaar.
Kwetsbaar nog als porselein.
Geweven op een plekje,
waar het veilig en vertrouwd zou zijn.
Koester het met zachte hand...
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Onze band vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in ...
Onkruid schoffelen of wieden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
505 Na lange regenval , steekt het onkruid overal welig op
de tuinmannen kunnen het schoffelen niet alleen aan
daarom wordt dringend beroep op vrijwilligers gedaan
het schadelijk gewas kent nimmer ofte nooit een stop.
Op Engelse kerkhoven moet met de hand worden geplukt
lastig karwei voor wie z...
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
552 Wat mensen mogen ervaren,
is van wonderlijke waarde.
Zijn hemellichamen,
die samen bewegen.
Zijn kinderen.
Zijn wij.
Via energie van de zon.
Door instrumenten.
Door gedachten.
Door muziek.
Door trauma.
Door liefde.
Waarnaar dichters luisteren,
is lichter dan duisternissen.
Gaat doo...
Grijs gezicht
netgedicht
5.0 met 190 stemmen
421 jij had iets
met wit
ik prefereerde
zwart als
sterk contrast
jij lichtte op
waar je ook kwam
scheen altijd
het tintje meer
in blik en lach
ik donkerde samen
in kleine groepen
die zonder veel
woorden tot elkaar
werden geroepen
jouw vluchtigheid
was vrolijk van aard
die in pas...
leven?
snelsonnet
4.7 met 25 stemmen
881 “planeten elders mogelijk vol leven”
(gelukkig zijn ze heel ver hier vandaan
want anders ging men daar óók naar de maan)
voorlopig valt ook hier nog veel te streven
misschien zijn ‘hullie’ ook wel dom en braaf
en lezen net als ‘hun’ de telegraaf
Wasknijper
gedicht
4.1 met 18 stemmen
7.160 Wat beklijft?
Vraag het de wasknijper
die met een stalen oog
een lijn vastbijt
Wat blijft
als straks de herfst aantrekt?
Wat is het dan
een veer om dit gespannen hout
dat krampachtig nog wat
was vasthoudt
------------------------------------------------------------
uit: 'De dinge...
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd;
Hij komt uit verre streken.
Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar z...
Macht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Nu is het over,
rug tegen de muur.
Alles ontnomen,
weg tikt ons laatste uur.
Een overheid die macht misbruikt,
het eigen volk knecht.
Democratie werd dictatuur,
dat is gewoonweg slecht.
Apartheid in ons kikkerland,
wie had dat ooit gedacht.
Dit is echt onbegrijpelijk,
er is niets wat dit ...
Talend graan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
655 Vruchtbaar
ligt het wijde land
te wachten.
Wind en water
deden het graan wassen
onder zon en maan.
Talig staat het graan nu
te wuiven als ware
haar aren woorden
om te lezen.
Als dan de aren zijn gelezen,
blijft het puin
voor een volgende generatie,
een volgende oogst.
Raak je
...