3793 resultaten.
Bottle of Blues
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
750 ‘k Zit al een tijdje in m’n glas te turen
Ik weet het…. drinken…het is verkeerd…
en het zal ook niet zolang gaan duren
Maar ik word vanbinnen verteerd,
nadat je vanmorgen woest ’t bed uitgleed
me schrijnend van weemoed achterliet
je mooie kontje definitief de deur dichtsmeet
greep ik naar een fles vol bluesverdriet
de bodem is al een tijdje…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen nabij als opstijgend maagzuur,
verankerd als een kankerende hoest,
die niet verdwijnt met een slok water,
maar terugkeert,
als gele urine,
keer op keer,
sterven,
vanochtend,
bij het naar bed…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…
Verkeerde vrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 's Nachts uit mijn bed gelicht
door het hospitaal: u moet komen
uw vrouw gaat bevallen
in de auto sjezend ging ik op weg
met mijn broek op de hielen
stoof ik het ziekenhuis binnen
dook een kamer in waar zij zou baren
blind was ik: door de spanning
kuste haar en vroeg hoe het ging
was ik te laat?…
Binnenbrand
gedicht
3.1 met 11 stemmen
5.945 Wie engelt me het bed in? De meisjes
onder mijn matras, die zijn zo snel,
die bliksemen op mijn bevel hun kleren uit,
die heten niet, die leven niet, die zijn
zo weggelegd. Maar 's avonds zie ik soms
dat bos waar ik mijn eerste boekje vond:
een stronk met dijen, schaamgras, lillend licht,
mijn ogen smeulen en de hemel kleurt.…
Thüringen tegen het licht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 gedachten
op de autoroute naar 't oosten
van het Duitse land sluipt dan wel
donkere geschiedenis naar binnen
maar bij dit stralend vergezicht
op doorreis naar verleden
groeit de vrede ook in mij
in Weimar aangekomen
wacht ons een welkom in het woonhuis
van de grootste Duitse dichter
hij komt tot leven door de kamer
waar hij schreef, het bed…
NACHT VOL KUSSEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
696 Toen de duisternis ingevallen was
verscheen een prachtig, volle maan
Wij lagen saampjes op ‘t lentegras
waarop ze mij liefdevol liet begaan
Zingen deed die fantastische nacht
gelijk een fluisterende achtergrond
Het gras lag als een bed, donszacht
in duister vonden we elkaars mond
Kussen spraken woordloos zo veel
dat meer woorden overtollig…
allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 allerlaatste keer
strak haar gezicht
gespannen lijnen
vaag een blos
ogen met verre blik
lippen een streep
honderd glazen bollen
in alle kleuren van de regenboog
kijken op haar neer
als ze naar de lift loopt
voor de allerlaatste keer
zegt ze monter
even iets dat op een glimlach lijkt
op het bed een bruin hemd
haarkap en broekje…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam
het bed…
Zomertijd/ Wintertijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 De klok verzet, geeft weer dikke pret,
kinderen denken,
mama stuurt me te vroeg naar bed,
want het is nog licht!…
Onweer
netgedicht
1.1 met 10 stemmen
2.081 In bed wordt de ruimte afgepast,
elke ademtocht een stille klacht.
De klem die om de hoofden kranst
voorkomt slaap der vergetelheid,
vol spanning groeit de eenzaamheid
in het woordeloos gelijk verschanst.…
sprong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 gedachtes door me heen gaan en spring
dan van de hoge, de hoge brug, om zeker te
zijn dat ik het water hard zal raken. ik wil
wel, maar nu even niet meer. val plat op
het water en ga onder, en zweef zweef doods,
om plots wakker te worden uit mijn dode be-
sluiteloosheid, zwem naar boven en haal diep
adem, haal opgelucht adem, zittend rechtop
bed…
DICHTGESMETEN DEUR
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
808 Ik laat je wel, zonder traan
Nu echter die woede is gaan luwen
ga ik jou toch alsmaar meer missen
Trots ik dat gevoel wilde wegduwen
zie ik om naar al onze belevenissen
Nu ik ’s nachts alleen in ‘t bed rust
sluipt het eenzaam alsmaar naderbij
Het besef, dat ik jou niet heb gekust
komt hoe langer, hoe meer langszij
Nu jij mogelijk ook…
STERVELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.430 Terwijl de laatste lucht verdwijnt
roert mijn stem zich nog eenmaal
Eenmaal kom ik nu nog overeind
wijl ik luister naar het eindsignaal
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
prevelt mijn stem het zacht gebed
Van de duisternis, die ondermijnt
wijl ik lig te sterven op mijn bed
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
zucht mijn stem bij ‘t einde…
EMILY DICKINSON 754
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Geladen in een hoek
Totdat de eigenaar het zag en
Meenam, was het zoek
Nu dwalen we door bos en dal
En jagen daar op wild
En telkens als ik voor hem spreek
Herhaalt dat hoogte mild
En als ik schater, komt de gloed
Die de vallei glazuurt
Dan is het of een kratermond
Een lachsalvo afvuurt
Wanneer ik na een fraaie dag
Hem naast zijn bed…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als ik daar adem
voor vond, een laatste
bede op de hoogste
trede van de lentestond,
geënt op marmer
perkament voor de
uren waar de zon op
scheen, wanneer
je mij niet kent.…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Ze worden thuisbezorgd en in je bed gelegd.
Ze slaan hun linker vleugel om je heen: dat
is tegen angst voor duizeligheid en ze leggen
hun snavel op het andere kussen:
dat is tegen de eenzaamheid.
's Ochtends worden ze weer opgehaald.
Nou, doe het maar, mamma.…
De grote trek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
859 troosteloos
Het zijn de laatste loodjes
die je hier nog weegt
Gedachten en herinnering
Passeren de revue
Verhalen uit het verleden
De toekomst, wat die brengt
En de hectiek van nu
Er ligt altijd vuil
onder een meubelstuk
Hoe vaak je ook nog sopt
Een periode wordt pas beoordeeld
Lang nadat hij is gestopt
Je verkoopt je meubels
je auto en je bed…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik had het goed maar ook de
pijn en angst verloren, wakker
worden in een benauwde en
hermetisch gesloten kamer, ik
wilde dat ik op kon staan uit bed.…
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 Ik lag daar in mijn bed,
jaren, maanden, dagen, uren, secondes,
momenten.
Er was de stilte, het verdriet
en eenzaamheid en de ademhaling.
Er waren geen pijn en verdriet; want deze
twee woorden dekten de lading niet meer.
De zon scheen binnen en ik zag het Licht
verplaatsen: van de éne muur, op de andere.
Het Licht verschoof.…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Als een zwaan, die schuchter zijn veren
strijkt en zich dompelt in het koele meer
om de lange slaap te vinden in een donzen
bed, gebonden aan het strikte zekerheden.
In de golfslag van de tijd, schuddend aan mijn
levensboom, waarvan de vruchten niet willen
rijpen.…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 de stenen zullen rollen in
een hemels bed van
zompig mos
zachte vlokjes zullen dansen
in haar hart
haar adem gestold in
de taal van de liefde
haar lippen bereid
trek draden uit haar huid
en luid de klok waaronder
ze zich schuilhoudt
bij de poort
bel haar eens
in lieflijk zwijgen fluister
je haar naam
pluk gouden bloemen van de
sterren…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 Het warme wonderbare bed verkleint
tastbaar gebeuren en bestaan al rap:
het licht der wijze vergetelheid schijnt.…
haar orgasme
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.311 als hij binnenkomt
ligt ze op bed
te wachten,
naakt
sierlijk uitgestrekt,
gewillig
een tikkeltje geil al
hij vleit zich tegen haar aan,
kust haar innig en teder
streelt haar borstjes
en voelt de zwelling van
haar parmantige tepels
die hij langdurig kust
tot ze murmelt
lik me nu
wat hij met graagte doet
zoals hij weet dat ze het…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 Als je wat ouder wordt
zijn dingen anders
wat krom gebogen lijkt
is recht gelogen
zoete koffie heeft plots geen smaak
wat zoute soep was is nu flauw
en zo gaat de lijst door
eigenlijk is alles anders dan daarvoor
en zo kijk ik ook naar ons
zijn we nog zo doldwaas verliefd
staan we snel even op uit bed
heeft de één de koffie al gezet…
Kleur en Kerven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
442 lachend kind
de droom hardop te herdromen
in sentiment met open raam van
nachten waarin in het voetlicht
van de maan het verleden
werd hertreden
uit de ogen van een hemels lichaam
waarin de sterren helder schenen
onvermijdbaar van wat de dichter wil
het aanschouwen van contouren
door de voile van het fijnste linnen
verend op een bed…
Het zit 'm in de kleine dingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 1e Pinksterdag begon wat somber
Dus wat erg laat uit bed
Koffie doen op ons gemakkie
Door een van tweetjes vers gezet.…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Jij slaapt diep aan beide
zijden van het bed zodat je je
steeds naar het midden kan draaien
om me te zien
je bent een gier en je ruikt
mijn zieltogend vlees
je ziet me doodgaan
en geniet
------------------------------------------------------------
uit: 'Liederen van een kapseizend paard', 2013.…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 Zij ligt op haar bed , een
verstilde pop naast haar
met de ogen half gesloten,
een wilde roos is op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin…