3749 resultaten.
Ik leef alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
412 dood
Dan zie je je ouders niet meer
Zo is het leven
Al kan een ander er niet tegen
Leef altijd hoe jezelf wilt leven
Je leeft maar één keer daar moet je van profiteren
Een beetje alles doen
De wereld en de meeste mensen zijn slecht
Dat hoef ik je toch niet meer te leren
Dan hoor je ze vaak over liefde en een relatie opbouwen
Ach geloof…
PRINSJESDAG 2026, het is kwart over twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
113 Ik heb nog niet gekeken op de tv
en ook niet geluisterd op de radio
ik geloof het wel nog even
al die pracht en praal
al die hoedjes en die toetjes
ook niet nieuwsgiering naar
de troonrede nieuwe stijl
AI ontbreekt zoals altijd
AI staat voor Alexanders invloed
nou die heeft ie niet en die krijgt ie niet
nog de Koningin, nog de Prinsesjes…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd
je liet me voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen bovendien
mijn muren heb je afgebroken
mijn maskers heb je nooit gezien
soms dansend, soms drijvend tot de morgen
kan ik niet anders dan mezelf zijn
in jouw lange armen zo geborgen…
Wanneer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.529 Als je boven me ligt,
voel ik me veilig en geborgen.
Als je me gevangen houdt met je lijf,
voel ik me opgewonden.
Wanneer jij mij beroert op of in mijn intiemste plekje,
raak ik duizelig van genot.
Wanneer jij zachtjes bij mij binnenkomt,
voel ik me één met jou.…
De klok
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.184 Een gaap, half open ogen
Nog slaap, het onvermogen
Een spier te spannen
‘k Ben hier gevangen
Onder je arm, geborgenheid
Het is warm, er is geen tijd
Je zachte huid die dwingt tot rust
Je slaapgeluid dat zorgen sust
Als grillig ochtendlicht is ingeslopen
Wordt wakker worden onderbroken
Geen Galathea vraagt meer te marren
Wie kijkt er nu…
Ik vouw mijn handen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.079 schuim van de hoge golven
zie ik almaar jouw gezicht
onder zoute tranen bedolven
zoek ik wanhopig een straaltje licht
sluit beide ogen voor het duister
laat mijn tranen langzaam gaan
nog hoor ik het zacht gefluister
weer wandel jij bij mij vandaan
aan de horizon wenkt de morgen
verhuld in nevel groet ik de dag
voel mij niet langer meer geborgen…
Aurora Borealis bij 't Ostafjord*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.166 In het licht van de maan volgt hij zijn schaduw
Denkend aan haar die hem moest laten gaan
Haar lippen smachten verwachtingsvol liefde
Haar vulva verlangt niets, niets dan waardigheid
Die de eigenaar van de schaduw haar niet kon bieden
Gekrenkt
En geconcentreerd, maar verzwakt, zwalkt hij verder
Op zoek naar geborgenheid, warme vleugels.…
Wakker worden
poëzie
3.0 met 17 stemmen
3.543 niet slechter
Ook dan thans, en schoolziek heb ik 't hoofd geborgen,
Diep onder 't dek voor 't bange uur verborgen - -
't Is lang geleen: - ik ben mijn eigen rechter!
Wij allen talme' aan de' ochtend van ons leven
En bergen 't schreiend hoofd voor 's levens school: -
Waar is onze angst - waar onze jeugd gebleven?…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 sprokk'len bukt
de sfeer van warme huislijkheid
het water zingend op het vuur
de schemer van het vroege uur
het zingen van de kleine meid
nog weet ontroering licht en klaar
het werken van haar rappe hand
haar neuriën zo en passant
eenheid, een moeder-kindgebaar
in mijn herinnering gegrift
voor driekwart in mijn meisjeshart
is het geborgen…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
zwartgrijs kil neergezet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
726 naam
de vrijheid om
te gaan en staan
voelde verfrissend aan
vrij maar wel
om acht uur
in het opvanghuis
de vreemde blikken
van de mensen prikten
hun ogen dachten
je hoort hier niet thuis
vrij als niemand je verstaat
als je niet deel mag nemen
aan het leven om je heen
begint vrijheid te vervagen
onzekerheid te knagen
geborgenheid…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 ouders
uit haar verscheurde
land gevlucht
halverwege haar
hechting
te vroeg van haar
geboortegrond gerukt
Haar man gevolgd
zoals het hoort
zorgt ze, studeert ze
presteert ze
nu in Zeeuwse gronden
waar ze niet kan wennen
aan de stilte en de afstand
van de polder
Haar hart verlangend
naar de warmte
van haar vaderland
geborgenheid…
Nét even voor Kerst.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.523 Net even voor de Kerst, wordt de volgende telg geboren
Net even voor de feestdagen zal het bij de familie gaan horen
Net even omdat het de tijd is, tijd om ter wereld te komen
Omdat zijn tijd van geborgenheid in mama’s lijf erop zit.
Net even voor Kerstmis, toch al bijzonder, net even voor
Oud en nieuw.…
Betover mij verover mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 slapen zie ik dat je niet
kunt slapen, er is iets stuk
betover mij verover mij
hergeef ons weer geluk en
vertel me jouw verdriet
je stapt in de auto, rijdt ver van me weg
maar de afstand is hetzelfde als je hier bent
ik zwaai nog even vlug
betover mij verover mij
kom straks toch weer terug
zoals ik je hebt gekend
het licht van de geborgen…
Toch nog geluk!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 Tot iemand zich over haar ontfermde
haar lot aantrok als het ware en zo,
kon het gebeuren dat,
terwijl ze als wees te boek stond,
iemand in haar omgeving toch wel vond,
dat ze recht op geborgenheid en
liefde had.…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Ik voelde mij geborgen, terwijl ik er naar keek.
Ze gaven mij het onbekende mee,
waar ik zolang naar gezocht had.
Nu vond ik het in de gezichten zo bleek.
Het schilderij zag ik constant voor mij.
Het had geen einde of begin.
Het was daar speciaal voor iedereen te verwelkomen,
dat had ik nooit kunnen dromen.…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 Het loon draait in de draaiboor mee:
Ik ben geborgen ;
En tussen het ratelend draaibankdier
Daar ritselt nog wat schaftpampier,
’t Is jam vanmorgen.
De draaiboor wentelt naar mij toe,
Mijn vinger is het mijden moe;
Een pijnscheut als een wekkerbel
En op het groezelige vel
Een droppel bloeds.…
Schakels van de taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd geborgen…
Angst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Jij nare geniepige duivelse slang
Één onoplettend moment en je bekruipt me met je valse voorwendselen
Doen alsof je om me geeft, het beste met me voor hebt
Je verleid me met de charme van een zachte heelmeester
Het voelt zo vertrouwd
Het voelt zo geborgen om me te nestelen in jou schaduw
Indien nodig was jij daar, mijn veilige haven
Mij zekerheid…
DOOR STEILTE OMRINGD
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
289 getrouwe
dienaars getij en weer
kleine puntige zeilen
deinen en glijden voort
op vreedzame golven
blazen vol blije eenvoud
klanken van vrijheid
op het Italiaanse
en Zwitserse water
laten broederschap waaien
langs alle oevers waar
puffende vreugdeschepen
hotels als paleizen
bloesemstruik en hoge palm
niets meer verlangen dan
het geborgen…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Achter elk ooglid zit een landschap geborgen:
een eigen kompas en een eigen symbool.
Dezelfde wind waait door onze haren,
maar brengt voor ons beiden een andere geur.
Terwijl we tezamen door het venster staren,
verven we de leegte in een eigen kleur.…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Daar was de ziel van méns, maar niet van God los,
geborgen in een monastieke schulp.
’t Gefluister won aan kracht vol zinnebeeld:
“’t Is hier dat men kan toeven in het zijn,
’t is hier dat strenge pijn uw smarten heelt,
’t is hier, dat zalig leven, puur en rein.”
“Ach wind, gij fluistert slechts van schone schijn?…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Dit is de stille, intense reis van de zoeker,
die blijft reiken naar het licht aan de horizon,
tot diep vanbinnen de onrust verstilt
en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
Poezie?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.201 Ideeën
horen niet bij klankenspel en soortgelijk
schriftgeleerd gebruik van de coryfeeën
Domme dominantie is geen wetenschap
ik zie meer dan een geloof naar bewijzen
zoeken, vormen van erkende meesterschap
ruim voldoende om elkaar te misprijzen
Woorden zijn te kort in elke vorm niet lang
genoeg om vrij te klinken. Worden ze tijdloos?…
Volg je gevoel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
4.545 Je verlangt naar je moederland
je herinnert je niets dan goeds
Het blijft steeds aan je trekken
terug te willen naar je "roots"
Pas dan zul je gelukkig zijn
houd je jezelf steeds voor
Geloof me echt lieve meid
ik gun je niets liever hoor
Maar ik denk diep van binnen
dat je meer mist dan alleen dat
En als je daar straks bent
val je,…
Keerpunt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.786 De BH afdoen, om te draaien
laten zien hoe plat ge bent
geworden van uw eens volle borsten
hoe bol slap uw platte, strakke buik
een heel ander licht werpt
op het lichaam, een tempel Gods
hoe het geloof verwaterd is
gestroomd onder de brug
Het is niet genoeg te zeggen
dat er liefde is of onschuld
maar een hand pakken en warmte
voelen om…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Wolken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.534 Ik kijk naar de wolken-
ze pakken zo mooi samen-
in de lucht-
steeds nieuwe vormen-
een andere schakering-
gevormd door de wind-
en het licht-
ik denk aan jou-
geloof niet in een god-
of leven na de dood-
maar weet dat je me ziet-
draag je met me mee-
zie je mijn dochters-
wat zijn ze mooi he mam-
zo volmaakt-
je zou van…
Aan de sonnetten II (1879)
poëzie
4.0 met 23 stemmen
2.777 Daar zullen mensen zijn, die op u wijzen,
Als dat, waar zij geloof en liefde aan stieten....
Sonnetten! zelden zal men u slechts prijzen.
Die zal u dom en onbegrijplijk noemen,
En gene als boos en goddeloos verdoemen....
Sonnetten, klinkt! U dichten was genieten!…
moedertjelief
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.506 vannacht neen er is
al een nacht
en een jaar voorbij
dat je er ineens in bleef
ik zei wat ik dacht
heel verdrietig over
wat nooit kon nooit was
je had je deel
meer dan gehad
recht op zielerust
je leed was geleden
blijft het rondzeuren
of je misschien minder alleen
van ons van mij
had kunnen gaan
vast staat wel
althans dat geloof…