13132 resultaten.
die weet waarom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 als ik echt goed naar jou kijk,
heel diep in jouw mooie ogen,
voel ik mij met jou zo rijk,
dat moet je van mij geloven,
jij bent zo sexy en zo prachtig,
als ik kijk naar jouw lichaam,
en van binnen heel erg krachtig,
toe verstop je niet meer voortaan,
want ik zie in jou heel veel,
een stille maar wijze vrouw,
het innerlijke dat ik met…
Equivalent?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
363 maar langzaam kwijt, verstrikt in
de verkorte zaligheid van een
fictieve zekerheid van
wederkerigheid tussen
beide uitersten waaruit onze
behoeften werden gewonnen,
anderzijds als dat handvat breekt ,
beknot door de werkelijkheid
van schaduwen, wat kan ik dan
verwachten van de mechanische
en strikte lijnen als marionet
van innerlijke…
Zwerfsteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 gepolijst als oneindige beweging,
zonder begin en zonder einde
legt zichzelf bloot in de aardse
beleving van de moederziel,
verheft zichzelf tot een volmaakte
norm, waaruit al de kleuren door
tijdslagen zijn gebouwd en uit zijn
gezichtshoek andere vormen vertragen
het is een meerwaarde tot z'n eigenwaarde
waarin hij zijn juiste innerlijk…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 De cultuur bloeit het lichaam open
Maar het hart dat is gesloten
Body glinstert als in goud gegoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
Leliebloem van het schoon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 doet rijzen
Een vrolijke fontein diep van binnen
met wijn bemorst tot in de diepe zinnen
het genezende brood uit de hemelschoot
toegerust met een lied: een scheut de loot
uit de tronk van Isaï opgestaan uit de dood
Uw enig Heilige kerk buigt voor het werk van
de Heer in Hoogheid en in Majesteit groot
O warme moederbron van innerlijke…
Toekomst afgeworpen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
454 Afgeworpen in de tijd
in een doel wat heiligt,
door innerlijke strijd
decennia gepijnigd en
gestenigd, oneindig
rollen stenen af en
aan om in het volste
uur van de waarheid
tegen elkaar te slaan.…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs uit een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.…
Witte tong
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Niet de strijd maakt de strijder
maar zijn vrede
met de afloop
....Mijn poorten staan open
....er stroomt energie binnen
....mijn gezicht straalt ervan
....Ik leef, ik leid je niet af
....met gouden haren, ik ben
....kaal en onversierd het leven
Niet: hoop doet leven
maar innerlijke vrede
met de afloop
....Ik verlaat mij niet
..…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 toen jij
hier voor de
eerste keer
kwam leek alles
tot leven te komen
veranderde
het licht van wit
steriel naar de
warme kleur van
intieme gezelligheid
alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten…
Voor u uitgelicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
497 haar burgerplicht
Als een Nienke van Hicht
Die regels schreef, gericht
Als een contragewicht
't Ontnam haar niet het zicht
Op één zijn met het Licht
Dus, lezer van dit dicht
Sta op en doe uw plicht
Pak pen papier en richt
Wat u mentaal ontwricht
Als grief en zet op schrift
Wat u ons 't liefst bericht
Toon met úw vergezicht
Uw innerlijk…
VALENTIJN 2024
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 veranderen
Al die jaren zijn voor ons wel omgevlogen
wij zijn niet de enigen, zeker ook anderen
Mijn lief deze schat die draag ik op handen
vanaf de dag dat ik haar destijds ontmoette
Heb ik dadelijk aan haar mijn hart verpand
zelfs nog voor zij mij ‘s avonds begroette
Ach zoals ik reeds eerder in dit gedicht zei
houdt alles van mijn innerlijk…
Sprookjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 En mijn innerlijk telkens ook,
hebben alle mensen dit gemeen?
Het moet een verslavende vrijheid zijn
die ons verblindt,
maar ik zal geen angst kennen, oh nee!
"Wat goed is, is immers ook goed voor mij!"…
Het buigpunt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
373 ik ben een anomalie
een stille afwijking in lijn
geen buigpunt dat zich voegt
geen scharnier zegt
zo moet het zijn
maar in mij keert iets om
een trager innerlijk bestaan
verdragen wordt hier Anders
geen last die buiten blijft
staan
maar een dalen naar binnen
waar elke stap zich herschrijft
want voor zij wordt gezet
lost de beweging…
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed…
Nachtvlinder
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.185 de wind fluit
een wiegelied
langs roerloze takken
die zoeken naar de maan
neem me mee
zingt het zwijgend kind
neem me mee
handen volgen barsten
in het koude raam
takken worden vingers
die zoeken naar de maan
stil zingt de stem
van het zwijgend kind
wiegend op de wind…
VAN HET SINTERKLAASFEEST IN VERWACHTING
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.928 De Sint is
niet enkel
voor het kind gekomen
Wie houdt
er niet
van 't vervullen van dromen?
Donkerende tijd vooraf
klopt van
stil verwachten
Krijgt dat aangename
dat verzachte
vraag en vragensteller van belang
Bij de haard:
de aarzelzang
van het kind 'drie turven hoog'
De maand december
heeft zo
z'n kantwerk zomen.…
SLECHTE TIJDEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Een soap, debiliserend, zeer naïef
En dus geschikt voor kinderen van zes.
Maar ondanks dat een groot tv-succes,
Blijkbaar neemt men stompzinnigheid voor lief.
Maar ziet...men gaat vooruit met grote stappen,
Nu kan een kind van twáálf het zelfs behappen!…
Kleurenboog
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
929 lach zon
en verfraai
met je stralen
de regenbui
de sierlijke boog
van kleuren
licht op
de horizon
schater zon
om twee buien
en vorm een tweeling
kleurenboog
regenboog
oh kind van zon
en water
vaak enig kind
maar soms
een tweeling
waarvan de straling
mijn oog bemint…
Onzichtbare verbondenheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
738 Wat is het toch moeder
dat ons zo bindt,
u, mij en ons pasgeboren kind,
dat u mijn weeën hebt vernomen
op het moment dat
uw kleinkind zou komen,
u, toen de dokter zijn jas uittrok
zo onrustig wakker schrok
en vanuit uw eigen bed
bij mij was in uw gebed?
Zou het zo zijn
bij moeder en kind
dat de band met
de Vader ons verbindt?…
mijn school
netgedicht
3.5 met 57 stemmen
3.323 het was een oude school, ramen waren hoog
de schaduw van de meester boog zich in een kring
voorover in de glinstering van het oude stof
wij kinderen zongen in onze Friese taal
als herkenning bij het uitzicht van het raam
kinderstappen in uitgesleten marmer
als kind in een onvoltooide tijd
waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
De schittering op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
866 De schittering op het water,
licht dat glanst zonder vragen;
de geur van de zomerroos,
de glimlach van het kind,
het duivengekir en
de fluistering van de geliefden...
waarom toch dit allemaal?…
Aan mijn lief Afra Maria
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.053 Zoals het is,
is:
De zon vol vuur
de zee vol water
de moeder vol kind
de liefde vol geven
het kind vol leven
het leven vol spelen
het geven vol delen
Afra vol Maria
Maria vol licht:
Ik hou van jou
zonder gewicht…
Wedergeboorte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Zacht schuift de zon
langs de einder heen
zacht schaduwen warmtestrepen
over de tijdslijn heen
kind als zon en schaduw
grenzeloze vreugde
geen blok meer aan mijn been
zo schuift de zon
schaduwstrepen door de tijd
zo brandt zij
door de jaren heen
denkend aan de tijd
lichtend lief
kind van de eeuwigheid.…
Het heilig vuur.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
722 Mijn vrouw is overleden
de kinderen allen groot,
het is al zolang geleden
dat zij haar ogen sloot.
De kinders vol in't leven
met eigen gezin en cultuur
voel me rot, het is even
gedoofd het heilig vuur.…
Hinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
771 Kind op één been
met wind verdwenen.
Violen die maat aan geven,
voor communistische ideeën
nog voor het breken van de zomer ter dood gebracht.
Het kind
als oude man
tranen vol weemoedig verlangen;
de foto’s van zijn hinken in zijn hand.
De wind in wuivende pluimen gras verscholen.
Hij lacht.…
Newtown
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Bij een schietpartij op een school in Newtown (Connecticut) zijn twintig kinderen en zes volwassenen gedood.
Geweren zijn bedoeld om mee te schieten,
En daarom is er altijd een probleem,
Waarbij ik hier die school als voorbeeld neem,
Waar twintig kinderen het leven lieten.…
ZORGEND MOEDERSCHAP en de vader.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.048 En als de kinderen het nest
vrijwillig uit zijn gevlogen
dan gaat moeder de vrouw
haar eigen man bemoederen
en noemt hem 't liefst papa!…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Spelen zoals kinderen doen,
we zullen het weer laten komen.…
Ze ademen een andere geur
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
608 maar in slaap gehuild
ben als volwassene gaan leven
het kind in mij is nog heel stil
ik wil het ook zijn deel gaan geven
kijk daar die blik van mij
verlangend naar de lucht
ik droomde met het kind in mij
daarna zijn we gevlucht
de kleuren worden lichter
de lach en zon zijn terug
deze zijn van de vakantie
Ik lijk een kind zo op mijn rug…