4042 resultaten.
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 andermans gedrag
is niet iedereen voldoende toegerust
al is men van menig daad wel enigermate bewust
hoe zal het zijn met de kennis van zichzelve
meestentijds is die van nature ingesust
ik doe zelf ervaring op uit roddelbladen
literatuur met diepgang van formaat
de inhoud berust op schijn, benen en boezem
van gepromoveerde ego's van de straat…
Lastig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 het is een lastige verhouding
tussen mijn woorden en mezelf
ze komen als ik er niet om vraag
als ik ze zoek vind ik ze niet
soms maken ze me sprakeloos
dan weer zijn er zeeën van ideeën
of er zijn verhalen zo oud als de straat
die toch weer nieuws blijken
gedachten springen uit het onbestaande
krijgen plots een levendige betekenis
hartbrekende…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 Als de vorst z’n kroon afzet,
voor een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in stijve
kleren voorzichtig over
straat, het hoofd in livrei
verbonden, stram als een
lakei, onder witte mutsen
door de sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 waar vroege zon de daken kust
vol warmte kleuren leven laat –vergaat
weerom de lust in huis te blijven
buiten lacht
een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.864 Je schudt met de mot de tijd eruit
en vult het op met je eigen lijf
al durf je zo de straat niet op.
Niemand weet dat het jasje
van geverfd konijn is
en niet van nerts.
--------------------------------
uit: 'Tussentonen', 2004.…
De spaanse vlieg
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
558 Cementiri del Sud – Oest
Montjuïc
of
De spaanse vlieg
Toen ik in Spanje
aankwam
schrok ik me dood
liggen zij daar
reis zuid oost west
maar niet noord
lijken zij
wat zij lijken
als een nieuw soort
bergbewoners
hun flatgebouwen
langs draaiende straten
kaarsrecht en klaar
met hun naakte
beenderen
als naaktstranders…
ha lekker spruiten!
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
542 die spruiten zijn bedorven dat ruik je toch meteen
de lucht komt je tegemoet en gaat door merg en been
ik heb je toch zo vaak gezegd, koop die rotzooi niet
maar je moet en zou spruiten jij stuk verdriet
heel de straat is vergeven en buren aan de deur
nou zal je het gaan beleven met die spruitenmeur
heb je nou je zin boven dat bord groene drab…
De hangende bommen van Bagdad.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
621 Maar ’t kan altijd nog gekker,
't is krommer nog dan krom
Dan stuurt men zelfs z’n eigen kind
de straten op: als bom...
Wat ben je dan: een gek,
verbitterd, fanatiek?
Men blaast z’n eigen toekomst op,
en noemt het politiek.…
De held van Labbertong III
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 artiest
En niet een simpel te bespelen marionet
‘Zo’n rol als goaltjesdief beperkt me tot en met,
’t Is tijd om te verkassen’, klonk het koel maar triest
Daarbij kwam nog hetgeen hij daar in Alphen miste
De weidsheid van het boerenland, de geur van mest
En ja, natuurlijk ook zijn Labbertongse maten
‘Dàg “Zerk en Tranen” met je autovrije straten…
Ontmantelzorg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
700 baadde graag, ‘t liefst in weelde
Haar zwak geslacht bleek sterk als merk
Ontmantelzorg lag prima in de markt
Aan hulpzoekenden was nooit gebrek
Ze hielp in menig mannenslaapvertrek
Op die manier werd geld bijeen geharkt
Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte
Ze werd een volgeling, een opgewekte
Keurig netjes, geen meisje van de straat…
Chagrijnerig gedoe..!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
536 Het enige wat men aanschouwt
zijn lange gezichten vol rimpels
dat krijg je als je op luchtkastelen bouwt
en nergens straten vol met wimpels.
Toch loop ik vrolijk in de zonneschijn
te feesten, dansen en springen
voor mij niet ál dat gechagrijn
d’r zijn nog zóveel mooie dingen.…
Vader Aarde, Moeder Wereld
gedicht
2.3 met 26 stemmen
7.191 Haar wereld was niet groot, tien straten nauw.
De kleine dingen waar je dan op let.
Bewuste rondgang. God en wereld trouw.
De diepte en het oppervlak, het waken en de slaap.
De wouden van de droom, de perken van het licht.
Ik houd die twee maar moeilijk uit elkaar.…
PAPEGAAIENBUURT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Fraaie, oude straten in Drachtens hart
zijn terecht trots op hun ramen en deuren,
omrand door vrolijk sprekende kleuren;
rood en geel stralen fel; blauw vertoont zich hard.
Ook bescheiden schemergrijs en diep zwart
mogen het aanzien der gevels opbeuren.
Wil de wandelaar het kunstminnend keuren?…
HEIMELIJKE LIEFDE (Spaansch liedeken)
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.128 Wanneer de zoete nacht verdwijnt,
De zon in 't Oosten gloort,
En heel de buurt opnieuw verschijnt
En snapt aan deur en poort,
Dan schenkt mijn liefste op markt en straat
Haar minnaar blik noch groet:
De schalke zegt, dat ze om de praat
Gelijk de nachtbloem doet.…
Eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Op straat niet op
je mond. Voor werkelijk
echt alles is een eerste
keer. Je bewust zijn van
de allereerste keer geeft
je besef van leven.
Eveneens van de dood. Be-
zoek, bloemen. Troost voor
de eerste keer is zwaar.
Het verschil in tijd is
troost voor dan later.
Balsem voor verscheurde
ziel...…
Het gat van de Hallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Ik zag het gat van de Hallen
waar ik ooit bijna een perzik jatte
waar een hoer me aansprak als chéri
waar ik geld moest lenen om thuis te komen
pijn had in mijn voeten
dorst mijn denken overheerste
omdat ik zo nodig naar Parijs moest
Vanwaar ik door kronkelende straten
in een nachtelijke file terechtkwam
en langzaam uit de stad vertrok…
Hier ontkiemt de lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
686 Twee weken terug heeft ze
Haar eerste winkeltje
Geopend in een straat
Nabij het centrum van de stad
Met veel goede moed en al haar spaargeld
Drijft ze haar zaak in een steeg
Waar de helft van alle panden leegstaat -
In een winkelstraat die net de loop niet heeft
Verkoopt ze met veel hartelijkheid de
Spullen die ze duur heeft ingekocht…
de ganzenveer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 zwaar van diepzinnige
gedachten - door dikke boeken
opgezogen,
de omslag goud op snee,
scholieren zouden nu nog
zwoegen op mijn doorwrochte
teksten
Ach, wees maar blij dat ik
het houd bij stoeien met wat
woorden, waartoe ik ben gedoemd
Ik ambieer geen Ganzenveer en
zeker niet een Gouden
En wees niet bang, nimmer zal
een straat…
Stilstaand bij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
645 Advertenties kijken
In de kranten
Van wie er weer zijn heengegaan
Te jong, te oud
Of van jouw leeftijd
Je blijkt steeds vaker
Stil te staan
Dat je de helft al gepasseerd bent
En wat jou aan tijd
Nog is gegund
De dingen die al minder worden
Die je vroeger
Moeiteloos had gekund
Ouder worden
Het is een voorrecht
Te kunnen lopen
Vrij op straat…
Dwalen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Het zijn de stegen en de straten,
't is de gedempte waterplas.
't Zijn de bekende wegen,
't is het ritme van de dag.
't Is de richting in mijn leven,
zo monotoon en straf.
Het is het lopen in de pas,
als ganzen in een rij.
Het is de veel te krappe jas
van de uniformiteit.…
Naar huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.444 Of door 't rijden, waar de straat van dreunt,
In de muren, door het dak gesteund,
Spleet en barsten niet zijn toegenomen?
Maar wat kan u barst en spleet thans schelen,
Groene pan of verveloos kozijn?
In de linde hoort ge uw vooglen kwelen,
Op de bladeren speelt de zonneschijn;
Kinderstemmen komen 't oor u strelen
Welkom!…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 De dag komt langzaam op gang, gestaag
gaan mensen over straat en plein.
Iedere adem, hun gedachten en ogen
die lonken naar het schone dat hen omrandt
in het bos waar gekleurde bladeren van
bomen verspreid liggen op het zachte mos.
Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Winterbomen staan kaal in de straat
wolkenkolossen drijven boven natte daken
jij bent slechts bij me in een laatste brief
alleen de dood kan mijn verlangen doen staken
je aarzelt in het naderbij komen
stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Tachtig jaar
na het ontbranden
van de Grote Oorlog
ziet hij twee broers
de ransels op de rug
de uniformknopen blinkend
in de augustuszon
de straat van het gehucht
uitgaan.
Kussen wordt hier niet gedaan
een handdruk is een vreemd gebaar.
Hij staat, een kind van negen,
op de opstal
bij het oude huis
en kijkt ze na.…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 Diep voorovergebogen duwen zij tegen de leegte
in de straat, tegen de vragen die hen kwellen.
Hij?...Wanneer dan wel?...Deze.
Geen andere vragen. Het is de naam
die opnieuw verwarring sticht.
De ware toedracht blijft verborgen.
Boven hun hoofden heeft de wind de wolken
weggemaaid.…
Alleen nog oude tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Hadden opgeschoond -
Nu de ouderdom gekomen is,
En ik me met mijn vijfentachtig jaren
Dagelijks oefen in de dood,
Ligt de nieuwe tijd al een leven lang
Achter mij, en wentel ik me
In alleen nog oude tijd,
Voorportaal van het einde
Waarin mijn laatste resten
Zich onmerkbaar mengen
Met het ook niet zichtbare
Fijnstof van de straat…
Nickerie.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 polderlandschap
dat zoveel monden voedt
met je glimmende rijstplassen
en je verraderlijke slangen
de wind waait door mijn huis
de vochtige warmte te verjagen
de golfplaten klepperen
als wilde castagnetten
het geel aan de papajaboom
is gerijpt in de vruchtbare zon
de wilde honden huilen
in de maanloze nacht
zij domineren de straten…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…
Ik kan het niet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
789 Mijn hart huilt mee
wanneer een kind op straat valt.
Ik kan genieten van een mooi schrijven,
lachen om een leuke mop, niet te schunnig
want da's de wereld al genoeg.
Ik kan zwijmelen bij mooie muziek,
meegalmen, nee horen moet je me niet,
want het geluid wat ik voortbreng
heeft niks met zang te maken!…