35704 resultaten.
NA ZIJN DOOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Bruusk weggevaagd haar
Fundament
Eenzaam in de krater leek ze
Kafka’s Kever, weerloos op
Zijn rug
De laatste eisprong ver voorbij
Restten haar huidhonger en dood
Hij had het zo beter gevonden
Zijn besluit stond immers vast
Te vaak zijn schild bekogeld met
Hard fruit…
Talloze keren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 heb ik jou geschreven
(geen smeekbede, dat niet)
hoeveel schrijfpapier ik heb
verkwanseld vol woorden
weet geen ziel, noch de tranen
die erom gevloeid zijn
toch geef ik niet op en pak
voor de zoveelste keer weer
een vers vel, en vertrouw mijn
spinsels toe aan het papier
dat ze gretig absorbeert
tot ik het teruglees en besef
het blad nog…
Onbereikbaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
803 Er ligt een intellectueel eigendom
op een eiland van pijn
met mensen die hun eigen letters
zijn geworden
en ver over de zee
praten papegaaien
over heimwee
toen alles nog gelukkig was
en meubels in de kamers spraken
jij bent onbereikbaar voor mij
je zit, je staat op
je spreekt, je slaapt
je hebt een mening
maar je blijft onbereikbaar…
Held met ideaal gezocht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 Vergeeld, vergrijsd, verwaterd
of verdrinkend in hun drank
voor zo ver nog niet vergaan
net als de idealen van weleer
o ja, er zijn wel wat nieuwe
maar die zijn minder intens
dan de grote helden van toen
minder vitaal dan de idealen
waar hij ooit naar streefde
ach, geef hem een echt ideaal
waar hij acuut blij van wordt
dan wordt hij vanzelf…
Onderste regionen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 en dan spoelt het heden aan
in het niets van de kust
de sleur van getijden
ochtendfiles en avondland
tijd voor de vluchtzee
tussen verleden en hoop
was het nooit genoeg
maar altijd te ver van huis
zijn binnendromen gesloopt
definitief uitgerangeerd
in mijn eeuwig vergeten,
verbleken, mijn randschijnsel
dat niets achterlaat
buiten…
hier en daar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ze vlogen binnen wolken
schaduwspreeuwen voor de zon
zo ver het blikveld kon bestrijken
werd het kijken, naar een gapend zwart gelag
vanuit die onbestemde sfeer
ging elk keeltje zwaar tekeer
blue monday
krijste hard en zwaar: misbaar
tot op het juk
althans
zo leek het me, maar hier
hier schommelden gedachten
op het wit van dit…
Plichtsbetrachting
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
517 ~
Als ik daar NU niet achter zat
had u van mij geen vers gehad.…
Wandeling.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
701 Dicht opeen, met smalle voegen
vol stof en verse onkruiden.
Negenentachtig stappen zijn er
om op terug te komen. Het rechterbeen
voor het linker plaatsen. Een halve cirkel
draaien op de bal van je voeten.
De deur blijft op een kier.
Dat het koud wordt, is niet erg :
hout is er genoeg en kilte
was er al.…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
815 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
Veste Grave....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 de veste Grave
aan de Maas
Voorbij
de bakenbomen
de scheepswerf
failliet gegaan
Het kostte
een zestigtal werkers
hun zekere baan
daarover nu gezwegen
Ja, daar
ligt Grave
je komt geen muur
geen soldaat er tegen
Maar 't blijft
-tot op heden-
een vestingstad
alleen een poort
en Het Arsenaal
spreken nog
de taal
van 'n ver…
Something has to get me started
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 Het kan niet ver weg zijn
Ergens tussen stapels
In chaotisch klemmende lades
Tussen bedorven nachtmaaltijden
De brieven herpakken, herschikken
Ik moet er nog aan beginnen, ooit
In een afgesloten kamer
Waar het licht van buiten nog broeit
Aanwezigheid nog nagloeit
Gefilterd, met schuchtere beetjes
Met kabbelende golfjes
Waarmee de…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
Verzuchting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 men bidt om vrede
in welke taal dan ook
tijdens de schemer
herbergt het dal haar doden
iedere dag opnieuw
tranen zijn niet aan te slepen
evenals kisten
de zon verzoekt Ares
om vrede, salaam, sjalom, pax
te verzegelen met vers geboren regen
zodat men het prille begin
kan omhelzen in alle vrijheid…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ze vliegen
vliegen in 't blauw
van hemel
de aarde ver beneden hen
Ik weet niet
of ik eraan wen
de trek van vogels
hoe lang? naar waar?
Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
heers en verdeel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 waar schone schijn spiegelt
kooit roddels zaaiend
heerszuchtig de leider
waarheid pikkend
bedriegt hij leugenend
de een met de ander
hooghartig en zwart
speelt hij zijn mensen
op tegen en uit elkaar
zo touwtjes trekkend
speelt koning heers
het marionet verdeel
waar zijn succes kraait
nestelt dit koekoeksjong
zich met andermans veren…
Hallucinatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Met nuchter verstand
ver weg in realiteit
starend naar één punt
koester ik de illusie
om te dragen naar de nacht.…
Een daglang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Wat was de dag weer mooi
Ik heb er van genoten
Van ’t nog groene veld
En van de herfsttooi
En ook van de vers geoogste noten
Dan was er ook zo nu en dan
Zonneschijn tussen het wolkendek
Hield ons het luchtruim in de ban
Tussen het grijs een lichte plek
En nu in d’ avond zie ik
aan de hemelkoepel bij toeren
de flonkerende sterren staan…
Niets gemist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Rond deze feestelijke periode
ben ik het liefst ver buiten beeld,
voel ik heel heftig hoe verdomd
verdeeld de menselijke wereld is
en mis elk vermogen
om vreugde te veinzen.
Men komt zogezegd gezellig samen
rond eten, drank en knallend licht,
opnieuw gezwicht voor het kopen
van wat een zegen belooft te zijn.…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...…
Leve een gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 LEVE EEN GEDICHT
Een gedicht moeten maken
van een gelukkig moment
wakker worden van het lied
van een merel op het dak
Jij bent al opgestaan
brood geroosterd, thee gezet
Ik ben meer een avondmens
wakker gemaakt door verse munt
Buiten tikt de ochtendregen
in bed voelt het laken als
achtergebleven vochtig
verwaaid met de wind…
DAGERAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 sluimerend
voel je aan de andere kant
de werkelijkheid
je verlaat je dromen
zweeft het rijk
van mijmeringen binnen
en je weet nog even
en ook dan smelt dat als
sneeuw voor de zon
de nieuwe dag zit er
aan te komen
het laatste vliesje
dat de slaap scheidt
is doorbroken
door de nieuwe werkelijkheid
gesmolten door een verse dag
en je…
Milieutransitie; de dood en de roos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
623 Geestelijk ga ik op tot Gods altaren
lichamelijk ga ik tot het gaatje
ja het gaatje en geen gat
geen begrafenis
ook geen crematie
mezelf composteren is het nieuwe afscheid
in dat afscheid zit vooral een nieuw begin
en ik verbeeldt me op christelijke basis
dat de woestijn zal bloeien als een roos
die verse roos is gecomposteerd met mijn…
Maan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
508 Kijk naar de maan
wat is zij weer vol
ver weg en toch dichtbij
afstand speelt geen rol
kijk in het water
grote en kleine gedachten
spiegelen het heldere schijnsel
duister is je gezicht
maar langs de omtrek
verlicht als een soort aura
de nacht is nog lang
het leeslampje de maan
in een aantekenschriftje
verschijnen alle gedachten…
Ochtendconcert
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
413 jij was nog
gehuld in de
sluiers van de nacht
toch kleurde
je lach al het
rood van de hemel
ruiste het
soepele kant zacht
tussen vogelgeluiden
ontwakend topten
bomen het licht
van de opgaande zon
daartussen lieten
bolletjes veren
hun zangstem vibreren
jouw ogen dirigeerden
dit ochtendconcert op het
mooiste uur in de natuur…
Schedelsoep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Op een draaistoel kijk ik rond
de tijdcapsule van mijn hoofd
vliegt en bedenkt verhalen
van herinneringen en beelden
die passeren, ik reis
naar mijn geboorteland
Het bestaat niet, nooit
heeft het bestaan, het is soep
van levenslang aan mijn voeten
geplukte ingrediënten, gekookt
in de pan van mijn schedel
.....De verse soep van nu…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het martelend besef
van niet meer
nooit meer een terugreis…
Broedplaats?
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
445 Berusting zucht
uit de geur van
verse grond,
houdt het
verstilde blad
omhoog,
onophoudelijk
stroomt bloed
door de aardse
navelstreng
van tijd, ondeelbaar
uit balans,
vergeten het verdriet
dat in een
kinderbrand ontstak,
blijft het vonken
ondanks tegen=
wind en regen, een
broedplaats vindt,
te lang gezwegen
om het kleine
af…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Lentebode
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
921 Lokkend gekwetter
een vogel schudt zijn veren
de lente vliegt aan.
Een veulen doet voor-
zichtig zijn eerste stappen
de natuur ontwaakt.
Wollige schapen
plompverloren in de wei
warmpjes bij elkaar.
Vlinders klapwieken
met hun gekleurde vleugels
geluidloos applaus.…