4214 resultaten.
al eeuwen lang de seizoenen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
533 ik ben de gouden gloed van de zon en
kus iedere aar op het land in groei en bloei
in de gouden glans van de zomer
en streel de grond waarop het groeit
de aarde voren dieper
ik hoor hier alle wortels groeien
maai me in de rijpheid van het graan
ik aai de stoppels die blijven staan
en bevries en verstil gedwongen
door de ijzige winterring…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 Tot een aardbeving de grond deed splijten
en alles gruwelijk ten onder ging.
Als een blokkentoren
braken huizen en gebouwen af.
Het enige wat nog rest
is een immens massagraf.
Goed om hier bij stil te staan
en gelijkertijd te beseffen
Dat zo een natuurramp
ook ons land kan treffen!…
Nooit meer weg.
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.449 Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond
- een klein neusje straks tegen het glas gedrukt -
met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg.
Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat,
dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.…
ik kon er niks aan doen.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
983 luisterde
tot mijn engeltje achter mij fluisterde
hij bleef maar roepen
vecht nou eens terug
hij bleef maar roepen
doe snel iets
VLUG
je kan het zo niet laten
je moet er iets aan doen
laat dit je niet overkomen
je moet gewoon wat terug doen
ik besefde me dat mijn engel het goed had
en ik haalde uit als een klauw van een kat
hij lag op de grond…
Heemtuin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 wat stekelig behaard, als u mij uw
hand toereikt moet u niet schrikken
het geeft misschien een vreemd gevoel,
het is niet wat het lijkt, daar mag
u niet van schrikken, van inborst
ben ik zachtaardig en fijn besnaard,
als je me wil kennen op den duur,
om zich te keren naar mijn aard,
integreer als rechtschapen buur in
uw geboorte grond…
Om te huilen die ui
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
600 het zilveruitje zweeft achter de ruit
van het ronde glas, hij komt uit de
koelkast, uit de winkel, uit de grond..
maar nu dus in deze pot, hij glanst, is
bleek, haast doorzichtig, hoe vreselijk
zijn lot!…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
775 dagen verdriet
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
977 de scherven liggen nog steeds op de grond
in elk van de duizend stukjes zie ik jou
je vroeg me je te vergeten
iedere dag neem ik een stukje weg
om daarin voor het laatst jou gezicht te zien
terwijl ik je naar de glasbak draag
de stofzuiger staat verlaten in de gang
staat al drie maanden stil bij mijn verdriet
geen ander die het hem na zal…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 Een droomvlucht terug
naar dagen die eens
oneindig voor mij lagen
bracht een glimlach
en geluk kwam mij
dansend tegemoet
een witte veer
dwarrelde langzaam neer
als stille engelen-groet
en tekende vleugels
op schelpen uit de diepte
van de zee, ik droeg ze
naar het licht
ze vlogen...met mij mee
los van de grond
waar ik in…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd
De hagedissen vluchten in smalle spleten
De grond…
Schilderij, Duits, 19de eeuw
gedicht
3.2 met 13 stemmen
7.120 Het paar haalt nooit de grond.
Het blijft ontheven in en val
die op een dans gelijkt,
zo losjes houden zij elkander
bij de hand en bij
de smalle leest.
Dit is de tijd die blijft,
omdat er niets beweegt.
--------------------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 de eerste druppels sinds lange tijd vallen
spatten uiteen op de dor droge grond
ogenschijnlijk zonder effect
toch luiden zij de overgang in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd,…
Anarchie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Dat hij snel zou worden afgezet en onthoofd daar
dacht hij geen seconde over na – op de grond
zou wat later zijn hoofd rollen en nog woorden
sputteren en bloed vloeien waar ervoor nog een
lichaam stond. Hoe adrem was hij geweest,
hoe slinks en brutaal alleszeggend en statig en
charismatisch!…
Anonieme man
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Opeens liep er een oude man op mij af,
hij keek mij heel diepzinnig aan en
ik zag hoe hij mijn auraleed met zijn
ogen en ziel de grond in boorde. Hij
maakte mijn ziel met een blik schoon,
zoals Christus dat kan, maar hemel,
Hij was het dus!…
Conflict?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
799 Daar groeit geen tierig mos, zelfs
geen onkruid welt in gave grond,
het dode licht erboven heeft een
eigen plicht, mens verwondt,uit
evenwicht geraakt, hemel en aarde
van elkaar losgemaakt,claimen
duistere schaduwen hun status
achter de tralies van de tijd,soms
ligt de toekomst in het extreme.…
Patrimonium
gedicht
3.0 met 12 stemmen
5.060 Honderden keren moet de merel
voorbij mijn vaders ogen zijn gehipt
als hij zijn spade in de grond stak,
zijn schouders gebogen,
zijn monkelmond smaller
dan de voorbije jaren.…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 zag hoe een moeder haar kind
in de armen sloot
het kind was warm, de moeder straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat de grond…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van…
Profetisch vers
gedicht
3.4 met 13 stemmen
4.415 Het lichte vers slaat danig aan het hakken
Een volrijm hamert op een halfrijm in
De vage titel ligt daar zwaargewond
Het schema neemt het vele wit te pakken
Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
Ins Blaue hinein
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
674 huilbuien
maar ik trapte er niet in
versnelde mijn pas
en slikte je weg
ik heb het recht niet om als psychiater te opereren
zou met liefde ook niets oplossen
weet ik nu
waar je op neerkeek rommel je nu in rond
geen enkele vat meer op mij
spiegel je mij een doodsstrijd voor
met uiterste tragiek
waarna ik van schuldgevoelens
ten gronde…
Binnenhof
gedicht
3.5 met 19 stemmen
7.435 Ga maar bij dichter, boeren kijken:
hun taal, hun grond, vast in de hand.
Hier blijft de werkelijkheid ontwijken -
net naast de rand.…
Practicum haai
gedicht
3.2 met 20 stemmen
8.274 'Tekening 1 is van de hele haai,
die langs de grond leeft. Zie in dit verband
zijn daarbij aangepaste vinnenstand:
de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai.
Open de buik. Pas op, zijn huid is taai.
Teken een schema van de binnenkant
met alle namen bij elk ingewand.…
VERLEDEN BLIJFT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 roepen het oude genot
van 't landelijke drinkhuis
waarin arbeid en vertier
met elkaar schertsen
boven gazen kelken
jonge boerenboterlucht
glijdt over de kleine rivier
zoekt het weerbarstige meisje
dat haar woonstee verliet
het arme Frankrijk zou helpen
Jeanne d' Arc spreekt immer voort
verrijkt het daagse bestaan
op deze bescheiden grond…
Schisma*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.751 In de lucht de lans
die ongebroken tastbaar voort blijft zweven;
op de grond zwaarden, die met angst en beven
inslaan op parels van mijn rozenkrans.
In stilte bid ik zonder vroom te wezen
en scheidt ons nu een wijde, diepe kloof,
het schisma wekt slechts pijnlijk ongeloof,
want wat hebben wij van elkaar te vrezen?…
In September
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Als het nog zin heeft in september
kom ik je bevrijden
uit de lege greep van het aardse slijk
Een lepralijder gaat zwierig rond
met een alles verterende ratel
hij schaterlacht, drijft de spot
met onze groteske inhaligheid
Allengs dieper dringt hij door
in het koninkrijk van loze gronden
alleen de onvermogenden doorgronden
het uit elkaar…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Leegte is gevangen binnen verstomde muren,
verlamde benen ontberen vaste grond,
seconden vertragen tot kwellende uren
en een vloeibare overdaad stolt terstond.
Stemmen gaan op
om de muren te slechten,
niet langer onverdroten
de tijd te bevechten.
De vlag kan in top,
de deur is voorgoed gesloten.…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat trouwens allemaal
zo'n dag neemt je al snel mee
op het pad langs het verleden
maar uiteindelijk wordt het wel
weer overlopen door het heden
zo schenkt de herfst het verleden
in het heden een verbond
en brengt ons duidelijk weer
met beide benen op de grond…