3511 resultaten.
't Dons en de veren
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.124 Starend naar buiten
Lopen druppen naar
Beneden op de ruit
Een engel wenkt mij
Wil mij een verborgen
waarheid; over een
Geheim informeren
Ik open het raam en
Laat haar binnen
Zij vertelt mij jouw
Verhaal en ik, opnieuw,
Word vervuld van liefde
Voor jou.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een houten huis
luchtig, ritmisch, dansende lichtechoos
gloeiende sterrenstof binnenin
lamp bengelt, een gitgouden schouwspel, valt
tevoorschijn uit de schemerhemel
mijn ogen glimmen als een Griekse god
nog kalm door het slapklapperende raam…
Erotisch mollenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.536 Doe de deur toe
Sluit de ramen
Trek ook de gordijnen dicht
Blindeer het slotgat
Doof de kaarsen
Alles raakt nu uit het zicht
Laat het licht uit
Nu geen lampen
Alles moet nu op gevoel
Met mijn voeten en mijn handen
Friebel ik een heleboel
Zoek het wurmpie
Zonder handen
Verward roep jij: ´Is dit hem wel?…
Verhuizen en stress
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
8.523 Stress omdat het alles in één keer moet
omdat er zoveel nog moet gedaan, behang
en verf tegen de muren, nog geen gordijnen
voor het raam en de dozen moeten leeg en
de kasten moeten vol en niemand die de
leut ervan in ziet echt, er is geen lol.…
Deel je brood met mij
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
2.587 De familie ontpakt kadootjes in huis
Met gelach onder de kerstboom
en Andrew ligt bibberend in de kou
Er schijnt slechts licht in zijn droom
De maan schijnt lieflijk door het raam
Geen blik wordt binnen hem gegund
Te druk een iedereen met elkaar
Het had niet plezieriger gekund
Daar ligt een jongen klein van stuk
In de kou, in die donkere…
De springer
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.253 Jouw bloed springer aan de machinist zijn raam.
De conducteur gaat kijken en ziet de resten van de springer
zonder naam, geen gezicht, geen arm of een been.
De hulpverleners ruimen jouw restanten op.
Duizenden mensen op weg naar hun baan.…
Volle maan
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.002 Ik ken een lief klein heksje
die komt zo nu en dan
dan tikt ze op m'n raam
en roept: het is weer tijd
we gaan vliegen jij en ik
dan mag ik achterop
haar turbo-bezemsteel
ik hou haar stevig vast
bij elke grote luchtzak
we vliegen via de melkweg
naar Pluto om te aaien
dan snel door naar Mars
voor een pure lekkernij
daarna bij Neptunus…
Mag ik je bedanken
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
5.501 Misschien was de aarde te zwaar
Enkel het lichte sterven had ik nog bewaard
De taal passeerde mij zonder te begroeten
Onleesbaar ontspoorden gedichten zonder te ontmoeten
Letters weigerden het verdriet uit het verleden
Schriftloos omklemden ze mijn vergeten leven
Maar toen kwam jij
Aan de rand van mijn stilte
Leven en dood tikten tegen mijn raam…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik ga slapen
heeft het licht mijn huis
langs de ramen verlaten.
Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Wanneer ik ga slapen
heeft het licht mijn huis
langs de ramen verlaten.
Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.…
Sprankelend begin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 Laat de wind maar om het huis loeien,
ramen worden gegeseld door de regen.
Maar vannacht kan het me niet zo boeien,
met jou hier zijn ervaar ik als 'n zegen.
We laten het haardvuur zachtjes branden,
net als het vuur hier diep in ons hart.
Glinsterende ogen en strelende handen,
niets dat ons kleine wereldje nog tart.…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind
en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik
de dagen als vlammen boompje verwisselen
en weggaan in een oude stam van het huis
hoe laat zou het al zijn de rivieren staan
te heupwiegen als een raam…
Treinbegeleider!
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.812 Kinderen die juichen, ‘t is hun eerste reis
lolly in de hand,
mam, mag ik aan ’t raam?
Ik fluit niet met mijn fluitje,
maar met mijn hart,
want mensen die wuiven, die gaan door een gat!
Wie ruikt naar de trein,
leidt een eenzaam bestaan…
Mensen die blijven en mensen die gaan……
Vergeten
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.671 Ze is zo verloren in haar denken
zit vaak zo stilletjes voor het raam
maar als ik haar gedag ga zeggen
weet ze gelukkig nog steeds mijn naam.…
ALIQUANTULUM
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
892 Wie schenkt nog vreugdeolie
of speelt nog onder haar raam?
Alles ronkt –
de mensen de grasmaaier
de ventilator.
Ik maak korte metten
en even wordt het stil.
Haarfijn
doe ik de tweede persoon
uit de doeken.
Zij keek mij aan
alsof ik Chinees sprak.…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 Keek even rond, daar zag ik het staan,
Silence, stilte, het stond op het raam.
We zijn snel naar een andere coupé gegaan,
daar was het met de stilte gedaan,
hier mochten we wel praten,
bij zoveel lentepracht kon ik het niet laten.…
Iets van Brel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.474 Opgestane nacht
hoorde je kreunen
lichte tonen
uit een oude grammofoon
die speelde - hunkerend en zacht
er iets van Brel
die diepbewogen
er mijn vlakke land vertroostte
voor een noorderwind die raasde
door een schaamteloze nacht
Hoorde muziek
en keek opzij
stamelde ongezegde woorden
voor het raam waar ik bleef staan
dat openzwaaide -…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 door de hond die in gegrom
haar Barteljorisstraat verslond
die hij - diezelfde avond nog
met vier hotels had uitgescheten
Vader die er prompt in stond
danste de tafel in het rond
op Lange Poten met een blik
die ik er zelden zal vergeten
vooral toen hij daar terstond
het bord in woede samenbond
en het met twee miljoen er bij
pardoes het raam…
IN DE OUDE LAAN...
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.605 In de oude laan, waar zomerbomen wuiven
Met al hun groene waaierkoele palmen,
Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen,
Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven,
Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen...…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 het koperen licht valt door het hoge
raam, het witte doek en palet wachten
op beroering. iemand in de verte roept
wat. het penseel tekent de eerste
strepen, ergens achter in de kamer
kijkt iemand met dichtgeknepen oog
en amper ademhalend toe, een paar
klodders verf vallen op de grond..
een begin van een beeld ontstaat.-…
Wakker dier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.717 gedreven poelier
helpt iedere kerstkalkoen
vroeg uit de veren
voor het raam scharrelt een haan
begluurt de naakte kippen
------------------------------------------------------
Toelichting:
In deze tanka is met figuranten gewerkt en uiteindelijk geen enkel levend dier geplukt.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 ik zit daar
zie de kleuren veranderen achter het raam
dan eens nieuwe dan eens volle maan
ik stook de kachel op
de mensen verdwijnen van de straat
misschien omdat de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch…
Liefdes dieet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
696 het is de kleur van rood en wit
maar ook van groen en geel
al geeft blauw sereen
en zwart soms rouw
liefde heeft zoveel meer
hij bruin op het balkon
met zestien graden
en een mager zonnetje
zij blauwbekkend
voor het raam
maar met warm kloppend hart
zoveel graden onder nul
draagt ze wit wollen slippers
pas op voor muizen
miauwt de kater…
De auto ontdekt
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.721 Open de ramen! Boordje los!
(close-up van rechtervoet en -pols)
‘All I hear is your gear’
Later kom ik bij mijzelf tot stand
aan een bosrand:
‘Zon, mist en stilte’, was toch mijn bestemming
‘en dan voor immermeer’?
Ik kom zo nergens aan en rijd terug.
Beton, daarop de banden, de volstrekte wind:
dit is niet voorbij te komen.…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 Ik wandel door dagen van vroeger
laat kleurt de zon de avond rood
licht klimt in huizen van straten
stroomt uit ramen in een stad
waar ik eens iets moois gevonden had
maar ik raakte het kwijt
en weet nu niet meer wat...…
ZOEMEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
793 Ik drijf hem naar het open raam. Ik benijd hem.
Ik wil wel met hem mee. Een hommel is toch ook
te zwaar om te vliegen, maar hij kan het, hij kent
een trucje dat ik niet beheers.
Ik computer weer en ik ben, maar wat en wie?
Ik ben actief, een nijvere bij, een element in
talloze verdienmodellen. Bij bijna elke klik hoor ik
geratel.…
- Ik ben je niets in "Zijn" -
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
625 Zie mijn nederigheid,
door het raam naar mij staren,
de klank van je groet in mijn oor.
Wortel van volmaaktheid, heiligheid,
de ondeugd van verwaandheid
bereikte de sprong van een kind,
dat telkens bloost, in vreugde puur
nederige deemoed in eigen fout erkend,
ziet mij vechten, smeken,
ziet de zelfverachting op haar knieën ..…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Ik zet het raam open om mijn ijle geest
te laten wegvliegen maar er gebeurt niks,
de kou waait waardepapieren op de tafel
weg op de grond en cirkelende kou en
vlagen verleden komen me opzoeken,
ik pak mijn pen op en probeer mezelf
te laten ontsnappen in een apart soort
fantasie-land van eigen wetten en van
dromen en hardnekkige concentratie…
Berekenend
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 ervaren
Te zien wat het mij doet
Dat mijn geloof in heel veel mensen
Die ik ooit eens heb ontmoet
Mijn oprechtheid doen beschamen
Mijn sceptisch zijn weer voedt
Ik ben gekwetst en niet zo´n beetje
Je blijft verlangen
Dat mensen zijn zoals je hoopt
Het doet zeer te constateren
Dat het telkens anders loopt
Je sluit een deur
Blindeert een raam…