3938 resultaten.
Het zonnetje in mijn woordenboek
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.268 Vanavond ga ik uit m'n dak
Want jij hebt met
het grootste gemak
alle pannen eraf gegooid
Jouw zonnetje scheen naar binnen
en alle ruimtes waren
binnen no time ontdooid
Vanavond ga ik met jou dansen
Doe een gooi naar jouw hart
een greep naar gouden kansen
Mijn stappen meestal parallel met die van jou
maar af en toe sta ik op je tenen…
Wat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
954 doet een wezel
in godsnaam
op een strekdam
op het wad
bij Paesens waar ligt dat
binnen een straal van 10 km
ten noorden geen plaatsen
Stiem 5,63 kilometer 117°O
Morra 3,86 kilometer 153°Z
Wie 3,70 kilometer 252°W
dat ligt daar allemaal echt
het arme beestje in vizier
vlucht voor de fotograaf
goeie foto jammer voor het dier
verstopt…
onder hypnose
hartenkreet
3.3 met 57 stemmen
8.364 knip
ben je alles vergeten
ook dat mijn handen zachtjes streelden
mijn vingertoppen liefde bedreven, kriebelend
als vuurvliegjes dansten op jouw huid
die fluisterende adem in je hals
het knabbelen aan jouw oor
je hals,schouders en okselholten
zelfs dat je overgevoelig raakte bij
een streling van mijn tong tussen hoofd
en onrustige tenen…
Als de muziek is afgelopen
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
750 Een damesslip als slecht gemutst verblindt verbaasd mijn zicht
de pick-upnaald overslaand als een moker aan het heien
totale chaos analyserend is de rooklucht niet te snijden
gesuikerde pinda's plakken onder voeten en tussen tenen
wijnglazen op het kleed die kleuren en mij vervloeken
ik laat bierscheten boeren en harde zuchten
zie doffe spiegels…
Hellehond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.201 hond hij schraapte kelen
al zijn kelen scherpend rond
die mij dreven niet veel later
naar het hooggeweven water
waar de hond in vals geschater
al mijn heldenmoed verslond
Al het water schuurde ruwend
langs mijn lippen -tot een traan
viel als stenen zwaar in kringen
die ver uitgerold vergingen
want ik wist ook stervelingen
moeten soms op tenen…
Dodelijk spel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.258 Over en weer kind'ren zonder ouders
Over en weer gezinnen zonder loot
Ongewild heengezonden
Zij figureren met z'n allen
in een dodelijk spel dat
slechts één winnaar accepteert
De meeste willen, maar
niet ten koste van en daarom
Gaat dit allemaal verkeerd----!!!
Er wordt gesproken, geschreven en
gevochten.…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Als de woedende
noordwesterstorm
de knokige, oude boom
dan eindelijk genadeloos
uit zijn zomerjas joelt,
kijk ik machteloos toe
hoe hij zijn bange,
gewonde armen
wanhopig ten hemel richt
en niets anders kan doen
dan zwijgend, meebuigend
toegeven
aan het valse lachje
van de Grote Woelewaai.…
VONDELS LIER
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.773 Ja, wij hebben niet te klagen,
Beets is dichter-nationaal,
En Ten Kate kneedt de taal,
En Da Costa doet ons vragen:
Wat beduidt dit altemet?
Last not least: de Génestet.
Ook van Lennep was een dichter,
Ook Ter Haar zong menig lied.…
Ajax
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.938 Je ziet die jongens weeklijks in keurslijf
de velden betreden op wankele benen
hun neuzen wijzen al naar hun tenen
hoogste tijd dat ik nu de Beurs schrijf
U die Ajax in delen splitste en heeft genoteerd
kijk toch - de handel zo gaat naar de knoppen
beweegt er één je ziet al zijn maten stoppen
bij samenspel zijn de acties tegen elkaar gekeerd…
Vijver
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
2.578 Daartussen, teer en teder
stond trots een zwanebloem
libellen streken neder
verstrengeld in een zoen
Insecten zongen zoemend
hun vleugels schreven faam
geen taal of teken noemend
ontstond er toch een naam
Nu wilde ik wat dichter
bij het wonderlijk tafereel
plots werd het licht veel lichter
het geheim viel mij ten deel
Alleen nog maar…
Lach
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.565 Ik heb gelachen, wijl ik niet wou schreien
Toen mij de vriend mijns harten had verraden
Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden
Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien
Vaarwel de weg die wij te zaam betraden
Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien
Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien
En 'k eenzaam moet…
Mijn dochter van 7
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.466 Je bent 7 en je zegt "ik weet al heel veel"
Je bent 7 en "onrecht" valt je dagelijks ten deel
Die grote mensen denken alles beter te weten
Ze waren zelf ook ooit klein, zijn ze dat soms al vergeten?
Waarom mag ik dit niet, en moet ik dat
Waarom altijd weer dat "luister nou eens schat"!…
Vrouw van stand
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
899 Ten einde raad
verzint ze iets om toch nog klaar te komen.
Hij zit in bed weer honderd uit te praten
en eensklaps gaat ze op z'n schouders zitten.
Geschokt verzoekt-ie haar om dit te laten.
'Waarom bespring je mij? Ik schrik me gek!'
zo roept d'r man. 'Ik wilde net gaan pitten!'
Ze zegt: 'Je lult zo lekker uit je nek.'…
Mijn eerste liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.582 Al snel ging ik je missen
mijn nieuwe liefde ten spijt.
Ik kon mijn gevoel niet vatten,
een innerlijke strijd.
Vriendschappelijk of liefde
hoe miste ik je toch
En dan was er natuurlijk
mijn nieuwe liefde nog.
De dialoog kwam weer op gang
het voelde heel erg goed.
Ook voelde het zeer vertrouwd
maar niet zoals liefde doet.…
PAARD EN WAGEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.469 En dat het een kwestie is van tijd
totdat ook jij een ogenblik,
alle pogingen ten spijt,
zult breken, wetend waarom ik
nooit iemand heb horen klagen,
me nooit heb afgevraagd waarom
het zolang goed ging, jij de wagen,
ik het paard, of andersom.…
Ooit, mijn Engeltje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.198 In slowmotion zal de dag van morgen
Langzaam en kwijnend ten onder gaan
Je gezin hier, zal langs elkaar heen leven
Voor één dag zal zwijgzaamheid volstaan
Morgen, ons Engeltje…
Onze ogen zullen neergeslagen worden
Bang voor ieder, ziel ontblotend, contact
We zullen je herdenken… ieder voor zich
Omdat het spreken nog altijd pijn doet
Morgen…
Gallische walging
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.271 Iedereen gaat ten onder in het notoire gekrakeel,
de massa sleept massa massaal met zich mee.
Als een schaap over de dam is….
verdwijnt ook de rest in zee.
Verloren voor hen is de dag zonder naam,
zij zijn hulpeloos die dag, niets mag.…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 o Mochte 't, immer voort,
eenparelijk verblijden;
een borelingske zijn,
dat lacht, ten allen tijden,
zo 't nu doet; onbewust,
het muilke rood en rond,
waarom zo lustig lacht
zijn tandeloze mond!…
Een half miljard zwemmers
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
2.066 hindernissen omgeven
Uiteindelijk vechtend
om door die wand heen te breken
op het eindpunt aangekomen
waar slechts enkele honderden aankwamen
maar ook van hen velen te zwak bleken
Slechts een enkeling wist een gat te maken
maar slechts één had nog genoeg kracht
Eén van een half miljard deelnemers
heeft ervoor gezorgd
dat in huize Brockötter/ten…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed en tranen
ten…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 En weder teder in uw deinend over-peinzen
van ons geschéiden wee,
zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen
der zélfde vrede-zee.
Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...…
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak me niet aan
een vroege hommel op zoek naar honing
wat bijen vinden ook hun vertier
hortensia’s in volle glorie
staan te pronken
en het gebroken hartje lacht haar toe
zo stapt ze
in de vroege morgen
genietend
zelfs het zo juist uit de grond gekropen torretje
dat nu over haar tenen…
tijd vliegt
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.764 Ik neem je bij de hand
En laat je naast mij lopen
Je beentjes zijn nog kort
We gaan samen ijsjes kopen
Ineens ben je een stuk groter
Naar school gaan doe je al alleen
je kijkt dan ferm de wereld in
Een wijsneusje van kop tot teen
Je bent inmiddels net zo lang als ik
Je stappen zijn ook even groot
Je hebt een eigen kijk op alles
Waarbij…
'k Zie nu al
poëzie
4.2 met 10 stemmen
1.984 'k Zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.…
O door het Leven niet, maar uit u-zelve
poëzie
1.9 met 7 stemmen
3.191 Gij moet geloven dit, (Want ik verwerf niets
Door mijn woord, niet van Mensen noch God zelve,
Ik doe 't slechts, wijl ik niet wil dat ten Elven-
der uur gij u zoudt werpen in een Zelf-Niets).…
Versteende Bomen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.219 rechtelozen
die hun lege handen treurden
Want wie schrokte zou verstenen
en in gulzigheid verbenen
tot een boom die in de hete zon
geblakerd werd beschenen
met een hoorn die zijn overvloed
zou stelpen in het blauw
nog met een allerlaatste vrucht
om te verdragen in berouw
Hij was een mens - gelijk zovelen
maar versteend tot aan zijn tenen…
AAN MIJN ENGEL
poëzie
2.7 met 9 stemmen
2.101 O huis, dat ik ten leste heb gevonden,
Dat ik zo lange jaren heb gezocht,
Dat gij met liefde hebt gewrocht
En waar ik ben genezen van mijn wonden.
Met welk een smaak hebt gij dit al vermocht?
Gij hebt de schoonheid met het nut verbonden,
Het leed, dat ons van jaar tot jaar bezocht,
Is thans in deze rust geheel verzwonden.…
delen van gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
716 Zonder haat,
Zonder ten koste van.
Weet ik welk een schoonheid,
er achter deuren schuilt.
Zoeken…totdat je stopt.
Jezelf accepteert.
Ja zegt.
En deelt.
Delen van gedachten,
Niet altijd compleet,
Maar altijd samen.
Erkenning van jezelf.
Omdat je niet de enige bent.
Het pad naar acceptatie..…
De volgzame mens
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
618 ken ik nog de weg naar huis
als mijn denken zich verschuilt
achter een vertraagde dauw
heb jij ooit gekropen door een buis
waar voortgang je gevoel bevuilt
en het einde vol besneeuwd lijkt met rouw
het was een droom, ooit
een wonder boven wonder
maar naarmate de tijd vervliet
gaat het onzegbare ten onder;
allengs van genadevolle fleur…
TEVEEL INFORMATIE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
792 Generatieverschillen
uitbreiding electronica
IT in alle hoeken en gaten
telefoon uitverkoren
laptop niet te ontwijken
computers in ieder gezin
jong en oud bezeten
niet meer zonder kunnen
eenvoud is verdwenen
snel is de code
verbinding hebben
contacten te over
over de totale aarde
is het oppervlakkigheid ten top
spreken in korte zinnen…