6020 resultaten.
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
je riep je goden aan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 een klein oponthoud
je had het kunnen weten
maar wilde aandacht
en liefde.…
Onbewoonbaar verklaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Huis dat
Lichaam heet
Al jaren in verval
Noodzakelijk onderhoud
Wegens permanent
Tijdgebrek niet
Uitgevoerd
Overal kieren en
Spleten, planken
Die het begeven,
Dak dat lekt -
Wilde er nog
Wel in wonen,
Maar zag op een
Morgen een wit bord
Met zwarte letters
Op mijn gevel aangebracht
Mijn lichaam was
Onbewoonbaar verklaard…
Van de wereld los
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.429 God weet waar we in gedachten waren
maar net toen we Hem de juiste weg wilden vragen
was het dat wij onzichtbaar geleid
de auto, onze verlossing weer zagen.…
Tafereel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Een woerd poogt wild een eend te paaien
doch deze gak-gakt er vandoor en noopt,
met een spoor van bladeren onthoopt,
de amant ontgoocheld af te taaien.
Zij kijkt hem proestend aan met ogen
licht bevocht, er kleurt iets op haar wangen.
Leest hij daar niet een onbewust verlangen
naar wat eendlief niet wou gedogen?…
Hyper door testosteron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde…
Getuige
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 Getuige was ik van onnoembaar
Oorlogsgeweld overal ter wereld
Meters oorlogsdoden en vermoorde
Baby´s wilden mijn ogen verblinden
En toch bleef ik kijken,
Het is mijn werk,
De waarheid hoe erg ook
Moet ik onder ogen zien
-
's Avonds, op mijn kamer,
Schrijf ik op wat ik gezien heb,
En merk ik dat het schrijven
Mij lucht geeft,…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
Altijd liefde!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
980 Alleen liefde en warmte dit wilde ik nou.
Na 7 eenzame jaren, kom jij mij de liefde verklaren.
Vele uitdagingen moest ik in het leven verdragen.
Doordringt tot in de uiterste hoeken van mijn zielenlagen.
Wetend wie ik ben en wat ik wil.
Samen met jou wordt het leven niet meer stil.
Doordrenkt met mooie warme liefdesstralen.…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
paardenbloem
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 De paardenbloem
Prachtig en magnifiek tegelijkertijd
De laaghangende zon scheen een oranje gloed op de grond
De paarden galoppeerden als wilde zwijnen door de wei
Een blaadje van de paardenbloem brak af en vloog weg
Weg van zijn vrienden die nog aan de paardenbloem zaten
Weg van de stengel
Hij vloog en vloog alsmaar door
Tot hij op een bepaald…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 ik heb de jaarringen bekeken
feilloos zijn de dunne lijnen
van zware stormen opgetekend
de bijna breuk
van ander dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang…
Het gele huis
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.124 Nu wilde ik wel reizen naar 't gele huis
En luistren naar 't suizlen der linden
En dromen van liefde in mijn zonnige kluis
En omhelzen wie trouw mij beminden.
Doch zo ik nu belde aan het gele huis,
Wie zou ik er wedervinden?
- In een zwarte kluis zijn mijn lieven thuis
En geveld zijn de zingende linden.…
Ze is niet meer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.180 Een vrouw gevonden in het water
is waar iedereen over praatte
Ze heeft haar leven ontnomen
is nooit meer thuis gekomen
Ze nam haar levensbesluit
voor haar was haar droom uit
Zonder verder na te denken
had ze niets meer aan het leven te schenken
Ze wilde niet meer verder leven
zo zonde, had ik maar heel even
met haar kunnen praatten…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Geen baaldag, we doen gewoon niks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
735 Een aantal decennia geleden was de 'baaldag' een fenomeen
je mocht, wanneer je dat wilde, vrij nemen, om te balen.
Ik denk, dat de baaldagen de pan uit rezen
want je hoort niemand meer even een baal- mens wezen.
En weet je: als je ouder wordt, er niets meer moet,
dan zegt vrouw tegen man, is er iets wat vandaag echt moet?…
Blauwtje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 liefje
Met heel mijn hart
Jij hartediefje
Ik deel hem liefdevol in twee
Nee maar
Schreef jij ongevoelloos
Zie maar
Wat je er mee doet
Ik wil dit niet
Het is te beklemmend
Ik weet niet wat ik er mee moet
Laat maar
Schreef ik terug
in korte zinnen
Het is duidelijk
Dat jij niet veel in mij ziet
Niet veel in hem
Die wou beminnen
Ik wilde…
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 soms is geluid
het subtiele zilveren
rimpelloze draadje
de strohalm
waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken…
Anonieme tonen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 transparant
te helder is
sluimer probeert
contrasten te
laten vervagen
nog zegt zijn stem
in duidelijke taal
ik houd van jou
maar druk
achtergrondgeruis vlakt
snel de intonatie uit
anonieme tonen
wekken geen dromen
in het liefdesspel
stroboscopisch licht
wist iedere emotie
van zijn gezicht
heb mijn pink gegeven
hij wilde…
Zonsopkomst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Ik bleef die nacht buiten slapen,
wilde die ochtend
de zonsopkomst bewust
van dichtbij ervaren.
De rust, die ik die ochtend had,
voelde wel bijzonder en aangenaam.
Even een hele andere wereld
met de zon die opkwam,
het voelde zeker apart.
Dit was voor mij een bijzonder ervaring
en een unieke belevenis.…
Pannenkoeken
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
968 Maar stiekem genoot ik nog het meest
van de kokshandelingen van mijn vader,
die ons heel liefdevol en zo snel
mogelijk van de lekkernijen wilde
voorzien. Terwijl hij pas daarna
zichzelf trakteerde.…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 Ze begon zich te herhalen
meer en meer te verdwalen
in zichzelf en de omgeving
af en toe het besef van verlies
verdriet vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd…
leeuwin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 waar als kinderen blij
in het dorp de mensen
aapjes papegaaiend kijken
stapt de habitat ontnomen
loerend stappend driftig
een getergde leeuwin
dromend van de vrijheid
die prachtig en drachtig
de jagers van haar namen
omdat toch het circus hier
haar wel bevallen wilde
met groot geëerd publiek
ontslagen uit die poppenkast
moet zij nu…
waarom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 ik kan jou niet verstaan,
want ik hoor jouw stem niet,
maar ook jouw leven is gegaan,
met vallen, opstaan en verdriet,
kijk naar buiten,
kijk daar, de zon,
oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten,
ik wilde dat ik die even wezen kon,
dan zou ik kunnen horen mijn lief mens,
waarom, waarom jouw hart soms huilt,
dan wist ik jouw aller diepste…
wij zijn een rekbaar begrip fluisterde je.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
676 je zou nog een vlieger voor me maken
van latjes, papier en lijm
en heel veel touw
zoals vroeger mijn vader
op het strand zouden wij
weer uitgelaten kinderen zijn
rennen zouden we - op blote voeten
met wind en vlieger mee
ik weet dat je nooit wilde geloven
aan wederopstanding
maar toen ik je vroeg
een vlinder te zijn
liet je niet lang…
Iets natuurlijks
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
496 ik heb alle toeters
en bellen weggedaan
wilde alleen iets hebben
waarmee ik kon gaan
geen namen of
andere herkenbaarheden
zij verwijzen bij verdienste
al snel naar het verleden
waar het object
belangrijker dan functie
is geworden en zijn eigentijdse
doelstelling snel heeft verloren
langzaam kom ik zo
uit bij mijn eigen lijf dat…
Liefdesvallei
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 Liefde had geen positie
was bewegingloos stil
in serene kalmte gelegen
toen ik je vroeg
om een antwoord in de nacht
hield jij jouw adem in
om niet te voelen
hoeveel ik van je hield
vroeg je me
of ik alles om wilde keren
wildernis en beschaving
vertrouwen en lust
omdat het donker was
wat je me vroeg
deed ik uit gewoonte
het licht aan…
cyperse (over poes Joekeltje)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 wij hadden thuis een cyperse
een brutale, maar o zo lief
Joekeltje kakte op de trap
en als je er iets van zei of haar te eten gaf
dan spinde zij zachtkens, vol begrip
dacht even na, miauwde 'verhip'
maar zag er niet vanaf
Joris, de kater van de buren
wilde haar gedrag niet langer verduren
en na een brutale haal over haar neus
bleef voor…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Als jonge ouder wilde ik
de afwas niet doen
als mijn baby in zijn kamer ernaast
de slaap vatten moest
want eindelijk hield hij eens koest.
Nu liep ik op de brug
boven 't IJsselmeer.
Er raasden links auto's en
motoren naast me op en af.
Oorverdovend 't lawaai!…
In voorzichtig wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 het doek was leeg
geen enkele veeg
ontsierde de
volmaakte structuur
van het oppervlak
ik wilde beginnen
om de diepste
emoties van binnen
eindelijk eens vorm
en kleur te geven
maar was bang
om evenwicht en
stilte te verstoren
die ik daar gekoesterd
had sinds ik ben geboren
toch ben ik begonnen
in voorzichtig wit
zwommen later…