3942 resultaten.
In dit ondermaanse
gedicht
2.8 met 53 stemmen
21.763 Het is in hartje winter volop mei.
We schaatsen op een vloer van porselein
En slaan de dagen stuk om aan het end
Te stoppen bij de koek- en zopietent
Waar zure melk en bitterkoekjes zijn.
----------------------------------
uit: 'Rook zonder vuur', 1998.…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
Seizoenen
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.786 Lente
De bomen groen, en fris
En jij kruiste mijn pad
Ik zag jou, jij zag mij
Zo vonden wij elkaar
Zomer
De felle zon, lange dagen
Ik bestond niet meer,
Jij bestond niet meer,
Jij en ik werd wij
Herfst
De bomen langzaam kaal
De warmte die verdween
Met de bladeren van de bomen,
verdwenen wij ook langzaam
Winter
De bomen kaal en…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken, aangevreten
doorheen het asfalt van verweer
ik hoef niet na te denken
in mijn openstaande mond
valt de winter…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
treurspel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.546 Buiten:
Een kraai met de snavel op scherp
Schiet uit de kale struik
Vleugels van roet weren zich door de winter.
Jij fluistert...een verzoek
Een berekende gok in het lustspel
Waarin de kansen kantelen.
Ik hijs me uit een sluimer
Tot de wervels van je bekken.
Mag ik je vezels lenen?…
Huisbroei
gedicht
2.6 met 42 stemmen
15.872 Broeipotten en zaailingen
op de Creiler Flora:
zo rood en geel getulpt is het
deze winter niet geweest
Waar was ik al die tijd?
Om precies te zijn niet ik
liet ze broeien dat ze barstten
keerde ze tijdig om hun steel
te rechten, trok bij min vier
alle registers van de lente open
En ik?…
De laatste uren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
997 Lees jij nog de laatste uren
die schoonheid vormen in gracieus licht
een hand schraal de winters voert
laat kelken sluiten in gevangen vorst
de wereld weent om afgestorvenen
verkwisting van het goed naar kwaad
verschrompeld is reeds de rauwe aanwas
broed zal allengs lijdzaam verscheiden
gedoemd zijn zij die kwistig smeden
een kort vermaak…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 het raam sluit
weigerende woorden
in de kamer
gebaart van verre
kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
Hoezo herfst?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
882 Toch zie ik kinderen die blij zijn, groeten, zingen,
die nog niet weten hoe
zo ver van hier
in andere streken nu de winter nadert;
Zo voel en zie ik weer
dat nergens echt ons thuis is, dat ze zwerven
steeds onderweg, naar kou of hitte,
naar treurnis of verblijden,
dat nergens ooit voorgoed
de wegen scheiden.…
Sneeuwblind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.398 Verblind door sneeuw als ik soms was
zocht ik de randen van het pad
met witte vlokken op mijn jas
die zoveel winters had verslagen
maar gekregen van mijn vader
die hem niet meer nodig had
kroop ik nu dicht tegen hem aan
me schuilend voor de witte vlagen
En zo liep ik wat vooruit
terwijl ik in mezelf bad
dat het met jou nu beter ging
sinds…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 Door dit weer en deze verandering in de natuur
weet ik het: de winter staat voor de deur
koud en guur.…
toen en nu
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.102 en nu …
is het winter
ik loop daar zonder jou
de rivier treurt
ijskoude wind verlamt mijn lippen
verkleumde handen
de brug is blauw en kil
maar ze knipoogt stil
Ik krijg een warm gevoel
herinneringen aan…
onze eerste kus…
Lief klein winterkoninkje
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.044 Klein winterkoninkje
zo klein,teer en fier
Klein winterkoninkje
alleen in de winter ben je hier
Klein winterkoninkje
land jij op een kleine dunne tak
Klein winterkoninkje
even wiebelen en dan zit je op je gemak
Klein winterkoninkje
mijn god wat ben je klein
Klein winterkoninkje
hoe is het dan om hier te zijn
Klein winterkoninkje…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 men kwam te vroeg
de baai
de boeg
jij riep
verhalen
voor
en achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste…
Herkansing
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
701 Een warme glimlach
tovert kuiltjes
in haar nog wat slaapdronken wangen
als ze uit Morpheus‘s armen glijdt
ze zal de nieuwe dag
gaan veroveren
wind en regendruppels ten spijt
ze lieft de herfst
boven zomer en winter
de lente is ook een zaligheid
maar de herfst
met al die dwarrelende bladeren
en kleurende klanken
die hoort bij haar hart…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 De winter is al onderweg.
Daar in dat vellenbos.
De schrijver laat het los.…
Zwarte sneeuw
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
745 Koud vuur in dit getij,
oud zeer druipt van alle
omgekomen bomen, zwarte
sneeuw bedekt de borst
van de doden die van
verre zijn gekomen,
streelt de winter,oud
en wijs gedeeld in ijs,
vindt de weg terug van een
reis in afgedankte sterren,
tussen afgevallen bladeren
ontbonden smarten onder gladde
stenen, dan zijn ze thuis, tijd
ontbindt…
Rozenverscheidenheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 De winter had zo nu een dan een vrolijk gezicht
van al vroeg in de herfst begonnen grondbewerking
bemesting en aanleg van het beschutte terrein
en ik beelden in mijn hoofd van een rosarium
van prachtige treur en stokrozen in bloei.…
Luctor et emergo
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
924 immers
tegen verzuurde grauwe wijn
die bij voortduring, zo lijkt,
voor mij wordt ingeschonken
het is alsof elke dag, ieder moment
zich steeds meer van mij afkeert
mij vervreemdt van zuiver zien
en een doodlopende weg inzendt
*
luctor et emergo
roept de kerkhaan hoog van zijn toren
ik hoor dat even niet meer
raak tastbaar in de winter…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen, verbleken,
Drogen op en vallen uit
Jouw herfst nadert rap zijn eind
De winter…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 Geen geluid kwam
over haar lippen,
toch antwoordde zij:
- Als ik in de stilte
van de sterren woon
is er geen stem
meer nodig om de
alles omvattende
leegte te verwarmen,
daar buiten heerst
alleen koning winter,
daar ben ik eeuwen
lang vandaan, alvorens
om tot mijn kindsdom
terug te gaan, zal ik
immer zwijgen en alle
geluidloze…
Winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Maar als na herfst en winter lente lacht,
dan zit er toch een kring in 's levens lijn.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.
Ons wonderkind groeit in je moederschoot:
een aanstaand mens,het is zo kwetsbaar klein.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Om door het park te gaan lopen, de bomen
met hun groene kleed te zien en ruiken en
om het water te zien ná rillen van de winter,
en de vogels te horen roepen en zien zo nu
en dan.…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het ontwijde takkenlicht
op een stenen tafel hadden wij woorden geschreven:
tweevoud begint met elkaar in zacht gegons
onze lippen hoefden geen winters…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt uit de zon
die haastig de horizon nadert
het hart leegt
onder het gewicht van schaamte
de beker van gebroken dromen
de winter…
Gestript
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Ingeleid door het seizoen
door de herfstwind gestript
staat het frame
achter het staketsel
fier tegen de dijk
Rijp vereent de krachten van
koning winter.…