6196 resultaten.
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam.
Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel
opnieuw verstrijken kan. Hij kreeg de tijd!
Hij kreeg de eeuwigheid. Hij kreeg maar liefst
de zee net niet verzwolgen door de zee.
-------------------------------------------------------------
uit 'Op de Hoge' (2003)…
We gaan er tegen aan
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.148 Niemand ziet de ander staan
iedereen is alleen met zichzelf begaan
Mensen sterven eenzaam en alleen
onrechtvaardig, onmenselijk gemeen
In deze wereld worden mijn kinderen groot
daar waar mensen zinloos worden gedood
Maar de wereld hoeft niet ten onder te gaan
Zolang er mensen zoals ik zijn....we gaan er tegen aan !…
Vrede
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
1.921 Kunnen wij nog leven
in een wereld die steeds meer benauwt
Waar men alleen aan zichzelf denkt
zich voorziet in eigen levensonderhoud
Kijk maar eens goed om je heen
rijken klagen hun nood
Terwijl de armen
sterven aan de hongerdood
We zeggen de wereld is van iedereen
voor blank en voor zwart
We belijden dit met onze mond
maar is dit ook…
The Subway
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
860 onsamenhangend
onoverbrugbaar steriel
licht laag benauwend
gehangen schreeuwt
de stem van waarschijnlijk
vervallen waanzin onmenselijk
brandend in rappe etappes van
verstikkend draaistaal
Wacht en hergroepeer de
verstooide gedachten
verstrengeld in vaste
routes en schaduwberijdende
glooiende heuvels van
het ontvluchten van de
in zichzelf…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
Passies in marmer en brons
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Zichzelf duidelijk
Plaatsend. Fier
De hand van de meester(s): houwen en
Vijlen. De kunst is het leven
Met een gevoel van beklemming en
Levensangst; Smart, de Schreeuw
Als Munch. Hier…
de schijnwerpers
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
716 hij is in, volledig in
tiem of team, hij staat
paraat voor de daad
geen klachten over hem
dat is naast zijn intimiteit
waarvoor hij strijd levert
als een moderne Da Vinci
nieuwe technieken exploreert
om te komen tot het juiste zicht
zichzelf te verdrieten om
een stel tieten niet van hem
maar wel voor hem
opgericht of naar beneden gericht…
Spiegel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.987 Hij realiseerde zich niet
Dat hij haar ook liefhebben kon
Na die eenzame maandagavond dat hij
Besloten had zich te vermaken
Kwam hij plotseling zichzelf tegen op weg naar huis
Zijn liefde voor haar was hem vreemd
De vrouw die hij bijna wekelijks bezocht
Wakkerde zijn gevoelens aan
Die hardheid die hij had gevoeld
Was verdwenen daarvoor…
testamentgevoel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.406 bemind
ook al is hij verder gegaan
naar de andere zijde
geen onderwerp laat hij gaan
hij vertelt over alles wel iets
wat het hem heeft gedaan
of zelfs helemaal niets
daarover beslist het uur
dat het zijn pad heeft gekruist
hij ontkent daarbij alles
wat zijn eenvoud maar kan sieren
geen man van grote woorden
maar liever mens onder zichzelf…
Bedankt-briefje
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.827 Een bedankje aan allen die hem
lieten ontsporen, nog net niet vermoordden,
verdronken, haast verzopen
-of zichzelf-
want zonder jullie
"KANJERS"
hadden jullie hem niet naar mij gezonden
en hadden wij elkaar nooit gevonden.…
Vervagende beelden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
809 zij tuurde gisteren
naar het trieste grijze weer
de koude bleef stil in de lucht hangen
in voorwaartse vlucht
zij steunde op haar armen
verzucht door weemoedige gevoelens
zucht o zucht
ergens binnenin was zij weer kind
ziet zij zichzelf als klein meisje zitten
in vervagende beelden
over oud en nieuwjaar
ging zij terug in de tijd…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as wordt verstrooit, een
echoput, waarin het kalf zichzelf…
Gegrinde herinnering
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
524 telkens weer dezelfde stenen boven
roterend in de reproductie
slijten scherpe kanten af
het verzachten van beelden
uit het rudimentaire verleden
bevestigt een tendens
naar afronding in de mens
verstrooid en gepolijst
valt elke heugenis uiteindelijk
als gewassen grind op zijn plaats
in een laatste gedachtegang
elk mens hervormt zichzelf…
Vrije lucht, diepe orde
gedicht
3.2 met 22 stemmen
12.609 De herfst drentelt over de landweg,
in zichzelf verzonken.
Iets ademt je in.
En inmiddels ben je drie hartkloppen verder
en weet je weer alles over alles.
-----------------------------------
uit: 'Binnenstebuitenwereld', 2008.…
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.012 je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die dag was vergaan
om hen gerust te stellen, de jacht
was voorbij, het nageslacht veilig,
de wereld had weer
aan zichzelf…
new age
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
575 Klaar
om zichzelf te overwinnen
en natuurlijk de wind nog.
Hoe kan hij die vergeten?…
Mijn wonderbaarlijke moeder
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
923 Haar hele leven
liet ze blijken
meer van mij te houden
dan van zichzelf.
Mijn ongelooflijke moeder
had altijd de aandacht
voor alles wat in mij omging:
pijn, woede, irritatie,
vreugde en liefde.
Mag mijn moeder
gezegend zijn
voor al wat goed is.…
Wie?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
873 verschil maakt het niet echt
misschien alleen
voor wie zichzelf het meest beklaagt
ot toch ...
hoe diep zijn we gegaan?…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…
Vlees noch vis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
676 nadat hij met god had gesproken
wist hij van die vreemde achter zijn ogen
hij had zijn voeten in de mond gestoken
en was behoedzaam in zichzelf gekropen
zag hoe bizar en bijzonder
zijn binnenkant was gebouwd
aderen, bloed, stroomdraden en een hart
tandwielen, schroeven en botten
tandwielen?…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 of aan de dronken poppetjes die je krast
in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet en jij niet van hem
of denk je aan dichters en hun geërfde dialogen
die als ware minnaars van het vruchtbare
zichzelf…
De zonde gaat vooraf aan de wonde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Het toeziend oog knijpt zich toe
en de man richt zich op
Daar is het waar de pijn stopt
Daar is het waar hij zichzelf weer vond…
Kleurrijk overreden
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 kleurrijk overreden kon het protest de boom in
zo ontdeden zij zich één voor één gestaag van hun jas
ieder jaar weer had het veel voeten in de aarde voordat
alle neuzen dezelfde kant op keken
het naakte welzijn is hun wel bekend toch schitteren
ze liever vol ornaat, niet om elkaar de loef af te steken
maar om in volheid te stralen keren zij zichzelf…
Rembrandtcyclus: anno 1633 ik kan je niet schilderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 ik doe mijn naam geen eer aan lief
dat durf ik te beweren
jij bent een kunstwerk op zichzelf
en niet te kopiëren
er is geen kleur te mengen
in de zachtheid van je huid
je schoonheid is te machtig
die het strelen van penselen
niet erkent: jij bent mij veel te mooi.…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe…
Droombestaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Dankzij het droombestaan van mijn jeugd
ben ik uiteindelijk tot het leven bekeerd
ik geloofde eerst de woorden niet
zo tegengesteld als ze waren in uitersten
was de ooievaar waarschijnlijk blind
en de boerenkool weer vol met rupsen
in zichzelf gekeerd in automatisme
droomde ik bewegingen, beweringen
veranderingen die niet voorgesteld werden…
Spring
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.128 De onderste tree van de
trap een spatiebalk, spring erop
en de hall verzuimt zichzelf tot open
vlak, dimensieloos
wordt glimlach spiertrekking
van leegte.…
Zelfgevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
750 Jouw zelfgevoel is ondermaats
door mazen in de fuik ontsnapt
zo leef je vrijwel buitengaats
als ziel die zichzelf open krabt
de pijnpunten van jouw bestaan
slaan wonden in het grootste hart
je hebt jezelf meer aangedaan
dan puur te vatten is met smart
je hebt jezelf tot mij gewend
in spiegels van een blinde vlek
wij drogen op in grof cement…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
vorstenbed
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
607 de koude buitenwacht weeft harde vingers
rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen
ons zachte bed geeft warmte
binnen streelhanden vol lust, je kust
waar al mijn toppen dansen
minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen
het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf
de liefde die zichzelf vergaf
en honderd lauwerkransen…