Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

Hij krijgt de tijd

gedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.816
Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam. Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel opnieuw verstrijken kan. Hij kreeg de tijd! Hij kreeg de eeuwigheid. Hij kreeg maar liefst de zee net niet verzwolgen door de zee. ------------------------------------------------------------- uit 'Op de Hoge' (2003)…

We gaan er tegen aan

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Niemand ziet de ander staan iedereen is alleen met zichzelf begaan Mensen sterven eenzaam en alleen onrechtvaardig, onmenselijk gemeen In deze wereld worden mijn kinderen groot daar waar mensen zinloos worden gedood Maar de wereld hoeft niet ten onder te gaan Zolang er mensen zoals ik zijn....we gaan er tegen aan !…
willeke8 januari 2004Lees meer >

Vrede

hartenkreet
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.921
Kunnen wij nog leven in een wereld die steeds meer benauwt Waar men alleen aan zichzelf denkt zich voorziet in eigen levensonderhoud Kijk maar eens goed om je heen rijken klagen hun nood Terwijl de armen sterven aan de hongerdood We zeggen de wereld is van iedereen voor blank en voor zwart We belijden dit met onze mond maar is dit ook…

The Subway

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 860
onsamenhangend onoverbrugbaar steriel licht laag benauwend gehangen schreeuwt de stem van waarschijnlijk vervallen waanzin onmenselijk brandend in rappe etappes van verstikkend draaistaal Wacht en hergroepeer de verstooide gedachten verstrengeld in vaste routes en schaduwberijdende glooiende heuvels van het ontvluchten van de in zichzelf…
Rudyard29 maart 2006Lees meer >

Ma´s stofdoek

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.438
zij neemt mij niet meer af het patiné verdiept zacht onder deeltjes van stof van wie eens beweging was en slijt de verse dna in fijn tot zeer fijn mocht er een methode zijn zij bouwt zichzelf op van microscopisch klein tot een reuzin, zeven voet lang en voor niemand bang wiegt zij haar liefste zij zegt: wie spaart heeft wat aan…

Passies in marmer en brons

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Zichzelf duidelijk Plaatsend. Fier De hand van de meester(s): houwen en Vijlen. De kunst is het leven Met een gevoel van beklemming en Levensangst; Smart, de Schreeuw Als Munch. Hier…

de schijnwerpers

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
hij is in, volledig in tiem of team, hij staat paraat voor de daad geen klachten over hem dat is naast zijn intimiteit waarvoor hij strijd levert als een moderne Da Vinci nieuwe technieken exploreert om te komen tot het juiste zicht zichzelf te verdrieten om een stel tieten niet van hem maar wel voor hem opgericht of naar beneden gericht…

Spiegel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.987
Hij realiseerde zich niet Dat hij haar ook liefhebben kon Na die eenzame maandagavond dat hij Besloten had zich te vermaken Kwam hij plotseling zichzelf tegen op weg naar huis Zijn liefde voor haar was hem vreemd De vrouw die hij bijna wekelijks bezocht Wakkerde zijn gevoelens aan Die hardheid die hij had gevoeld Was verdwenen daarvoor…
eh4 november 2006Lees meer >

testamentgevoel

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.406
bemind ook al is hij verder gegaan naar de andere zijde geen onderwerp laat hij gaan hij vertelt over alles wel iets wat het hem heeft gedaan of zelfs helemaal niets daarover beslist het uur dat het zijn pad heeft gekruist hij ontkent daarbij alles wat zijn eenvoud maar kan sieren geen man van grote woorden maar liever mens onder zichzelf…

Bedankt-briefje

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Een bedankje aan allen die hem lieten ontsporen, nog net niet vermoordden, verdronken, haast verzopen -of zichzelf- want zonder jullie "KANJERS" hadden jullie hem niet naar mij gezonden en hadden wij elkaar nooit gevonden.…
Jon Keien26 oktober 2008Lees meer >

Vervagende beelden

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 809
zij tuurde gisteren naar het trieste grijze weer de koude bleef stil in de lucht hangen in voorwaartse vlucht zij steunde op haar armen verzucht door weemoedige gevoelens zucht o zucht ergens binnenin was zij weer kind ziet zij zichzelf als klein meisje zitten in vervagende beelden over oud en nieuwjaar ging zij terug in de tijd…

Prismatig

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
proeven van vergeelde zeden in huid en haar, daar nog wat tussenin, woekering van onbekende goden uit een terracotta oerinstinct, zich voorspelbaar laat verraden getooid in de lange lijn der doden met kroontjespen en zwarte inkt, het avondrood zich in de horizon verminkt waarachter de as wordt verstrooit, een echoput, waarin het kalf zichzelf…
pama2 januari 2009Lees meer >

Gegrinde herinnering

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 524
telkens weer dezelfde stenen boven roterend in de reproductie slijten scherpe kanten af het verzachten van beelden uit het rudimentaire verleden bevestigt een tendens naar afronding in de mens verstrooid en gepolijst valt elke heugenis uiteindelijk als gewassen grind op zijn plaats in een laatste gedachtegang elk mens hervormt zichzelf…

Vrije lucht, diepe orde

gedicht
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.609
De herfst drentelt over de landweg, in zichzelf verzonken. Iets ademt je in. En inmiddels ben je drie hartkloppen verder en weet je weer alles over alles. ----------------------------------- uit: 'Binnenstebuitenwereld', 2008.…

Everzwijnen in januari

gedicht
4.5 met 497 stemmen aantal keer bekeken 17.012
je was, je gooide een steen en het stoof in de struiken: vijf kleine gestreepte coureurs en hun moeder renden als gekken je blikveld uit je stelde je voor hoe je 's avonds zou bellen om hun te vragen hoe het ze verder die dag was vergaan om hen gerust te stellen, de jacht was voorbij, het nageslacht veilig, de wereld had weer aan zichzelf…

new age

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
Klaar om zichzelf te overwinnen en natuurlijk de wind nog. Hoe kan hij die vergeten?…

Mijn wonderbaarlijke moeder

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 923
Haar hele leven liet ze blijken meer van mij te houden dan van zichzelf. Mijn ongelooflijke moeder had altijd de aandacht voor alles wat in mij omging: pijn, woede, irritatie, vreugde en liefde. Mag mijn moeder gezegend zijn voor al wat goed is.…

Wie?

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 873
verschil maakt het niet echt misschien alleen voor wie zichzelf het meest beklaagt ot toch ... hoe diep zijn we gegaan?…
Nadine28 april 2010Lees meer >

Als het heeft gesneeuwd

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.300
Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost van water na een duik in de late lente; wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…

Vlees noch vis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
nadat hij met god had gesproken wist hij van die vreemde achter zijn ogen hij had zijn voeten in de mond gestoken en was behoedzaam in zichzelf gekropen zag hoe bizar en bijzonder zijn binnenkant was gebouwd aderen, bloed, stroomdraden en een hart tandwielen, schroeven en botten tandwielen?…
Hanny3 juli 2010Lees meer >

onbegrijpelijk

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 743
of aan de dronken poppetjes die je krast in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat zij je troosten je meeslepen aan de binnenkant omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind dat niets van liefde weet en jij niet van hem of denk je aan dichters en hun geërfde dialogen die als ware minnaars van het vruchtbare zichzelf…

De zonde gaat vooraf aan de wonde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Het toeziend oog knijpt zich toe en de man richt zich op Daar is het waar de pijn stopt Daar is het waar hij zichzelf weer vond…

Kleurrijk overreden

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
kleurrijk overreden kon het protest de boom in zo ontdeden zij zich één voor één gestaag van hun jas ieder jaar weer had het veel voeten in de aarde voordat alle neuzen dezelfde kant op keken het naakte welzijn is hun wel bekend toch schitteren ze liever vol ornaat, niet om elkaar de loef af te steken maar om in volheid te stralen keren zij zichzelf…
LadyLove13 november 2010Lees meer >

Rembrandtcyclus: anno 1633 ik kan je niet schilderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
ik doe mijn naam geen eer aan lief dat durf ik te beweren jij bent een kunstwerk op zichzelf en niet te kopiëren er is geen kleur te mengen in de zachtheid van je huid je schoonheid is te machtig die het strelen van penselen niet erkent: jij bent mij veel te mooi.…

Ik sterf niet onherroepelijk

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 709
wat leef ik zegt de roos in een groet naar werkelijkheid waar reuk de tastzin is van het eind waar het boek zichzelf ontbindt eindeloos maar schragen en toch de val maken die was voorzien, voorzien van roestige spijlen dat als gif de weg door de aderen vindt leef ik in verlangens of droom ik de tekst op mijn graf, het maakt niet uit hoe…
elze17 mei 2011Lees meer >

Droombestaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
Dankzij het droombestaan van mijn jeugd ben ik uiteindelijk tot het leven bekeerd ik geloofde eerst de woorden niet zo tegengesteld als ze waren in uitersten was de ooievaar waarschijnlijk blind en de boerenkool weer vol met rupsen in zichzelf gekeerd in automatisme droomde ik bewegingen, beweringen veranderingen die niet voorgesteld werden…

Spring

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.128
De onderste tree van de trap een spatiebalk, spring erop en de hall verzuimt zichzelf tot open vlak, dimensieloos wordt glimlach spiertrekking van leegte.…

Zelfgevoel

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 750
Jouw zelfgevoel is ondermaats door mazen in de fuik ontsnapt zo leef je vrijwel buitengaats als ziel die zichzelf open krabt de pijnpunten van jouw bestaan slaan wonden in het grootste hart je hebt jezelf meer aangedaan dan puur te vatten is met smart je hebt jezelf tot mij gewend in spiegels van een blinde vlek wij drogen op in grof cement…

de dag verlaten

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.183
je zal het met zijn woorden moeten doen met de beelden door hem achtergelaten en ergens op een stille stek waar leven begint misschien nog in zichzelf gekeerd waar de dingen van de dag je naar de toekomst zullen wijzen daar zal hij zijn en steeds zal hij wederkeren blijven wie hij was in jou zelf, in de sporen van de aardse dagen…

vorstenbed

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
de koude buitenwacht weeft harde vingers rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen ons zachte bed geeft warmte binnen streelhanden vol lust, je kust waar al mijn toppen dansen minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf de liefde die zichzelf vergaf en honderd lauwerkransen…
switi lobi14 december 2011Lees meer >