7969 resultaten.
Ademland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
497 Nachtvogels vlogen over sneeuw
een beetje dronken, vrolijk
door een droomloos drinken
en je zei dat je geen naam had
geen sporen achter liet
in een verlaten land
in het duister ademde jij
en betreurde jij jouw ziel
weer terug naar ’t ademland
waar alle hoop in ’t duister
lag begraven.…
morgen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.124 morgen zal ik pauwenveren dragen
de zon naar beneden halen
een glitterjurk aantrekken
en de stoute schoenen
morgen zal ik voortgaan
ook al draagt elke stap lood in zich
lopen benen in beweging vast
mokert de hamer op een beurse ziel
heeft mijn gezwollen tong
mijn mond verstomd
morgen zal ik bloesems
uit hun knoppen dwingen
morgen…
Als ik dan toch leefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
760 Wanneer ik ademhaal,
prijs ik me gelukkig
want met elke ademhaling
leer ik je kennen
als ik in jouw ogen kijk
zie ik niet alleen de blauwe, groene
of bruine kleur
maar kijk recht in jouw ziel.…
Vol overgave
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
662 Ik kus tranen van geluk
die zielen doen bevrijden van
dansend door tijden
vol vreugde en verdriet
Ik kus de glimlach van 't leven
vergenoeg mezelf met haar zijn
met smacht wachtend op de zon
die ons verwarmen zal
Ik kus de muziek van de wereld
laaf mezelf aan het ritme
opgaand in rokken die zwieren
geef ik mijn hart aan 't avondrood…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
MATTHEUS PASSIONUITVOERING vraagt om geduld!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 Maar voor wat Bach’s goddelijke muziek
en Gods eigen heilige bijbelse teksten onwisbaar aanrichten
in je ziel, zaligheid en zekerheid.
Wat je rest bij het uitzitten is:
Geduld!…
Ochtendleed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Plotsklaps ontwaakte zijn
ziel en sloeg zijn
gedachtengang op hol.
Waarom? Waardoor?
Kon hij zich zijn droom
herinneren?
Twee vragen roepen mij
naar een eind,
kwam hij zijn bed nog uit
of
wacht hij nog steeds op God?…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Voorbij de huizenrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 voorbij de huizenrij
blijf ik dralend staan
in ieder ervan had ik een bestaan
herinneringen verschimmen tot allerlei
vrees voor heldere kinderstemmen
die mijn ziel beroeren
en naar de avond voeren
tonen die in schemer zwemmen
een ommegang van gezang
met slepende tred
bij iedere doorgang
gevangen in het drijfnet
huizenrij mijn kruisgang…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
De laatste halte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Ze schuifelen als verdwaalde zielen
door de gangen
van het verpleeghuis
de meeste slecht ter been
met rollator en gekromde rug
niet wetend waarheen
hier vullen ze hun laatste dagen
geen prikkels
geen verlangen
hun geest verstomd
dit is de laatste halte
waar ze wachten
op de verlossing
die niet komt
en worden ze begeleidt
door een verpleegkundige…
Talloze keren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 heb ik jou geschreven
(geen smeekbede, dat niet)
hoeveel schrijfpapier ik heb
verkwanseld vol woorden
weet geen ziel, noch de tranen
die erom gevloeid zijn
toch geef ik niet op en pak
voor de zoveelste keer weer
een vers vel, en vertrouw mijn
spinsels toe aan het papier
dat ze gretig absorbeert
tot ik het teruglees en besef
het blad nog…
Jou haat maakt me kil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Koud ben ik van binnen,
terwijl ik gloeien wil,
kilte rond hart en ziel,
omdat je op een ander viel.
Je zegt: ik haat je en dat doet zeer,
mijn mond gaat op slot, heb geen verweer,
want van iemand beduidend jonger,
kan ik niet winnen!
En zo breidt de kilte rond mijn hart,
zich uit door mijn hele lijf.…
Ik ben heel blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.397 alles blinkt,
En trilt en beeft,
En mijn ziele zingt,
En droomt en zweeft.
O! ik ben zo blij,
Van blijdschap dronken.
Doch wie heeft mij
Deze vreugd geschonken?
Uit welke bron,
Uit welke stroom,
Uit welke zon,
Uit welke droom?…
LEVENSEENVOUD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 De kleuter zegt oprecht
bij het avondgebed
Lieve Heer
dank U dat ik vandaag
van onze schooljuffrouw
heerlijk mocht spelen
in het poppenhoekje
moge de volwassene
met hetzelfde hart
God uit heel zijn ziel danken
voor vreugde en voorspoed
bij het dagelijkse werk
verstrooide geneugten
van het kleine leven
edel streven der mensheid.…
Geluk in een gebruikte kan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 De oude avond kan niet wachten
om mij het licht van de dag te ontnemen
ik leef hier in den vreemde
zonder liefde van ontheemden
mijn ziel heeft een grijze huid
mijn verstand beeft in eenzame stilte
oudheid heeft in mij een kan gevonden
ik kan niet leven, ik kan niet rusten
zonder het bemoedigende vooruitzicht
naar hemelse hereniging met…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.
Een antwoord vormt zich als ik kniel.…
deur van glas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 de glazen deur
valt dicht met
een doffe klik
ik laat je achter
de deur van glas
die zo doorzichtig
jouw verwarde blik
onze vermoeide harten
schaamteloos blootlegt
gelaagd glas valt
niet uiteen
het snijdt met
klinische kundigheid
onze banden door
hoeveel lagen zijn
nodig voor een
geharde ziel?…
Leven in de tussentijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
529 Een krater is geslagen
In de ziel van dit bestaan,
Wie ons ten diepste lief was
Is voortijdig bij ons weggegaan
Voordat we hem konden leren kennen -
Tijd die in één mokerslag verslagen is,
We zitten met ons tweeën
In de leegte van dit moment
De tijd van hiervoor en hierna
Zijn voorgoed aan de einder verdwenen
Voor ons rest voorlopig…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
Een schitterend relikwie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 ik heb altijd met
gretigheid gereikt
naar ultieme schoonheid
vond ontroering
en extase in de
mooiste muziek
zag de ziel
van een schilder in
een schitterend relikwie
verdwaalde in de
paradijselijke rankheid
van een beeldengroep
maar schrok ontzettend
van oceanen vol met
niet afbreekbare troep
kan schoonheid nog bestaan
als…
In licht craquelé
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 zie
je portret
in licht craquelé
uit scheurtjes
in tijd lekt de kleur
van pigment
jouw vitaal moment
heeft een waas van
vergeten leven gekregen
zelfs het mystieke
van je lach is in
diepte wat uitgevlakt
ik probeer met
de fijnste penselen
iets van die magie te helen
in retoucheren laat ik
de jaren ontdooien zo dat
je ziel…
Vragen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
951 Als de zon je uitlacht
en je lacht niet meer mee
Mag je dan gaan
Als je lichaam zwaar voelt
en je ziel niet meer kan
Mag je dan gaan
Als het leven pijn doet
je de liefde niet vindt
Als die pil je niet helpt
en je echt niet meer wilt
Mag je dan gaan
En ik
Moet ik verdrietig wezen
of het leven juist vieren
met een lach en een traan…
Zoals de liefde is...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 Elk schip waarmee ik heb gevaren,
blijft zwerven door mijn ziel.
Hartverwarmende ontmoetingen,
worden nooit meer uitgewist.
Wat van waarde was,
is waardevol gebleven.
De Lofoten langs de Noorse kust.
Het noorderlicht en de noorderzon.
De mist die over de Wadden trekt.
De liefde in het land van Avalon.
De liefdes van mijn leven.…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
Climax van het liefdesspel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
735 Mijn stijlfiguur waar ik naar toewerk,
bestaat uit gelijke elementen,
zoals het hart en de ziel
onafscheidelijk zijn.
Hun betekenis neemt in kracht toe
de climax van het liefdesspel,
de stijging naar het hoogtepunt
waar je hele lichaam zich innig
laat beademen in extase.…
Op pad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 In een golf van passie bleef ik schrijven
Tot de zon opkwam
De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen
Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol
Het besef van zijn en niet-zijn
De echo van je verleden in je ziel
Liefde voor het pad dat voor je ligt
Vrede met het pad dat je verlaten hebt
Je bent nu niets
Je bent stil
Je…
De rozentuin
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
712 Het leven
gaat niet altijd over rozen
Onze Lieve Heer heeft je immers geen
rozentuin beloofd
soms moet je vechten gelijk een beest
voelt men zich totaal verdoofd
innerlijke moed vraagt dan
om mentale kracht
die jou geest niet breken kan
ervaar dan
dat er in de krochten van je ziel
een onoverwinnelijke zomer bloeit
met geurende rozen in…
Eenzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 kon je het verdriet voelen
van zo velen om je heen
het eelt op je ziel
zou smelten in mededogen
nog steeds heerst het taboe
pijn niet te mogen tonen
flinkheid en aanvaarding
zijn als deugden aangeprezen
zie de mens in kwetsbaarheid
elk harnas heeft roestige gaten
geen robots zijn wij met wachtwoord
op ieder lijf staat DOOD geschreven…