35279 resultaten.
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 de Zee
In woeste baren, geen die haar wou horen,
Doch Fee werd Kol, en met de toverfeeks
Dreef M alleen in 't rond en leek verloren
Maar in de klanken van het alfabet
Heb ik met M het vege lijf gered…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 Bovendien maak ik alles van dichtbij
mee, van ontspannende tonen in kalme wateren naar
heftige intense stormen terwijl de prachtige zee met haar breekbaar
hart en onsterfelijk lichaam altijd haar trots zal overwinnen en grenzen doorbreken.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven gaan zoals ze gaan
geen enkele afdruk is gelijk in het zand
geen enkele korrel valt op dezelfde plaats.
Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
De wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 de wind
die niet waaide
duwde mij omver
de zee
die niet kabbelde
trok mij
naar zich toe
de golven
die niet deinden
smeten me terug
de wind
die hard waaide
pakte me op
hij bracht me
naar de zon…
Borsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 eert men de zee aan je voeten, vol heimwee
zwem je naar de reddingsboei
het uitzicht is uitzonderlijk, hij heeft je in de gaten
volledig gebiologeerd door jouw geleerde borsten.…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Als jij en ik als grommende motoren
Voor de stampende kiel van ons schip op zee
Tot vlammen, tot inktzwarte as konden mengen
Hoog de leegte de hoge lege wolken in als regen
Voor eeuwig uitgestort als zware as in diepe zee
Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt…
JULI
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
831 In juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er op uit naar zon, zee en strand
aan een verre costa in een exotisch land
cultuur opsnuiven, streekgerechten eten
languit slapen en dansen in de discotheken
's middags aan het zwembad met de krant
in juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er opuit naar zon , zee en strand
wat vliegen…
De meeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 O onsterfelijke zee, waar het einde nog niet in zicht is
Ik heb heel lang op dit moment gewacht, daarom ben ik hier
heen gekomen om naar jou te kijken, luisteren, proeven tot voelen
Ik kan je niet verlaten, al beweeg ik als trekvogel regelmatig en voldoende.…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan,
nooit hebben zij gelogen.
Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Wind stoeit met water stoeit met strand,
zand stuift over wuivende duinen,
onbesuisd, onder meeuwen die deinen,
dansen op het ritme van de branding,
golf op golf op golf,
Nehalennia's hartslag.…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand besluit:
het moet hier uit, dit schip is gezonken.…
LUSTIG SPRINGEN
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
508 In woeste stormwind
danst het zeeschip
wild én gelaten
op de hoge golven
die schuim vol nevel spugen
lucht- en waterorkest
roept tot het vaartuig
met luide bulderstem
langzaam bij inspanning
tegen de kokende berg op
dan je laten gaan
door harde smak geleid
een snelle roller nadert
krult sierlijk zijn kop
stelt zich voor als mededanser…
Voorbij
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
469 De tijd glijdt voorbij
Als een schip aan de horizon
Verdwijnt hij uit het zicht
De zon gaat onder
Komt altijd weer op
Tot het einde der tijden
De zee brengt nieuw leven
Neemt het oude mee
Voorbij de tijd…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
Dan Maar Eenzaam Strijdend Verder
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
647 ==========
==============
duizend emmertjes
heb ik vergeefs naar zee gedragen, alleen
maar om je te winden
om mijn vinger, maar
helaas, je koos voor een winnaar
die alles heeft wat een vrouw kan wensen
en ik nooit niet kan zijn.…
De wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
410 de wind
die niet waaide
duwde mij omver
de zee
die niet kabbelde
trok mij
naar zich toe
de golven
die niet deinden
smeten me terug
de wind
die hard waaide
pakte me op
hij bracht me
naar de zon…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In de razende nacht
brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel…
Avondrood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 voorzichtig brak
het water licht
van de zon
sproeide nevels
van omrollende
golven hun
kleine
regenboogjes in
vele kleuren rond
die dansten op
het oeroude ritme
van eb en vloed
waarbij het
donker rode bloed
strakkend wegliep
in een
spiegelgladde
horizonvloed…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
De pakezel
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
494 schuimden
boodschappen hun
berichten uit verre
streken naar het
geheugen van de
aarde waar ze als
data/tijd in het lithium
keurig eeuw na eeuw
werden opgeslagen
ik ben altijd de pakezel
geweest heb gezorgd
dat ieder kreeg wat
die wenste stoel
matjes en badjes
natjes en droogjes
maar de koffie was koud
teveel zand op het strand
de zee…
Als watergeest
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
329 ik heb
per ongeluk
wat golfjes
kapot getrapt
mjn voet en ik
wij hoorden
het schuim
slissen en zuigen
tussen mijn
voet en het zand
om sneller het
water te sluiten
om zo nog een
keer extra tegen
mijn voeten
te kunnen stuiten
maar in de maagdelijk
witte afloop bekenden
zij schuld kwamen toch
onverwacht aangebruld
als zee ik…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.
De horizon strekt zich uit,
grenzeloos en wijd, vogels trekken voorbij…
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 ik heb mij
geen vleugels
aangemeten en toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 mag ik
een klein stukje
van die warme
hand van jou
als we samen
kijken naar de
horizon om
onze ogen te
laten rusten
van die blikken
vol schittering
en onze warm
beladen reflecties
naar elkaar
ik had je hand
al gepakt
voordat ik hem
zag zoeken naar
zijn al even grote
steun en toeverlaat
in samen stromen
warmte en energie
naar…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die intieme heimwee
ben ik het spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Zon zakt in de zee
een golf breekt het laatste licht
de avond verstilt
Waar de dag zijn laatste
adem uitblaast en de ontvankelijke zee
het brekende licht langzaam opneemt, lost de rand
van de wereld zich op in een fluistering van blauw en asgrauw goud.…