12367 resultaten.
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.
Ze zijn niet dapper…
Alles veilig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Voorzichtig aanraken
warmte op warmte
kussende haartjes
nagels heel zacht
in cirkels en banen
over jouw rug
Alles veilig, ademen
Droomloos inslapen
en het toch weten
Hoe de dag ook was
wat het programma morgen
ook is: strelende hand
gelukkige rug
billen kussen
de warme buik…
Tegenpolen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Waarom een ijsbeer nooit
Op een maaltje pinguïn wordt beloond,
Komt doordat de eerste op de noord-
en de tweede op de zuidpool woont.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
759 Ik hou van het leven
Al gaat het nog zo snel voorbij.
Hoe zal ik het zeggen?
Vraag mezelf: “Wat is het.”
Waarom is het wat het is?
Ik wil er mijn vinger op leggen.
Het lukt me niet.
Want het leven is overal.
Overal is het in zicht
In de mussen op het terras.
In de kat die stiekem komt kijken.
Zijn groene ogen nieuwsgierig op mij gericht…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
334 De tijd glijdt zacht als stromend licht,
een fluistering die nooit wil stollen.
De uren rollen, dalen, tollen,
maar vinden steeds hun eigen zicht.
De ruimte spreidt zich wijd en vrij,
een doek beschilderd met miljoenen dromen.
De sterren komen, de sterren stromen,
En zingen traag een eeuwig wij.
Daar waar tijd de ruimte raakt,
ontstaat…
Aandacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
735 Voortaan ben ik mama
zoals mama altijd
mijn mama zal zijn
en veel vrouwen ineens
laten merken mama te zijn
Maar niet van mijn kind
En niet met mijn ongemakken
die ze niet kunnen verlichten
met hun wijze vooruitblikken
Ik luister naar mijn kind
Hij leert mij de babytaal
en wat het betekent
dat ik voortaan mama ben
nooit meer alleen…
Wat is kwaad, wat is goed?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
490 Wat is kwaad, wat is goed in ons bestaan?
Twee krachten die elkaar bejegen,
zij trekken samen door ons wegen,
waar licht en donker verder gaan.
Goed is de hand die liefde biedt,
die troost waar pijn de hoop wil breken,
die zwijgt maar nooit de mens zal wreken,
en leeft waar hart en vrede geschied.
Nietzsche zei: “Er is geen kwaad, geen…
Windekind in 't grotemensenbos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
262 O Viking in het grote dierenbos
de longen open, ren er maar op los
o nee! We hebben met oud zeer te maken
geen zuchtje wind hoort windekind hier slaken
ja zelfs een kinderstem kan haar niet raken
zij zucht bij elke vlinder boven 't water
van hemelhoge wolken; toen haar kater
erg stout geweest was, bad zij noster pater
en zei hem 'was het…
Fantasie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Ik verzin niets groots.
Geen kastelen, geen licht.
Alleen een plek
waar jij niet vertrekt.
Waar de deur niet zacht dichtvalt
maar open blijft uit gewoonte.
Waar afwezigheid geen geluid maakt.
Ik bouw die ruimte uit gemis,
laag over laag,
tot het niet meer snijdt
maar draagt.
Daar hoef ik niets te verklaren.
Geen sterke schouders,…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 Ik heb de bloeiwijze van
een zeldzame nachtschade gedetermineerd...
de Juanita Cruyffiana
Haar groeistuipen
in de lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
295 Jij zag dronken vlinders
onder frisse lenteregen
in bijzijn van de dieren
in huizen tussen stegen
jij zag ganzen en zag mieren
regenwormen
in en onder aarde klieren
lesbische muizen
binnen steden overleven
heteroseksuele luizen
vol kleuren en plezieren
die van mensen en van stieren
vol hunkering van heilsoldaat
zonder vrees, naakt…
Boekenweek
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
1.176 De Boekenweek, het jaarlijks boekenfeest
Het stimuleert ons om een boek te kopen
Sla ook weer eens een dichtbundeltje open
Het leven is veel rijker als je leest
Voor het geschenk, dat boek van Hendrik Groen,
Hoeft u het dit jaar echter niet te doen…
Beddingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Automatisch gaat het niet
wel bijna vanzelf, stromend
door gladde beddingen
om elkaars ongemakken
en gevoelige plekjes heen
naar stille wensen
Alles op zijn vaste plaats
dat helpt, en blijven eten
natuurlijk, genoeg zon zien
om niet te versomberen
of weg te dromen
in een romantasie
van eeuwig jong
nog lang en gelukkig
van lente…
Reality soap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
291 Ik ga hier in het openstaande
raam
met uitzicht op het leeuwendeel der woorden
voor 't grootste deel verspreid
in dichtakkoorden
niet al bij voorbaat tonen
hoe de as
de wielen draaiend in beweging zet
de crux waar het om draait
de quintessence
de kern, met op het eind pas
de conclusie
die geef ik niet voor niets prijs
aan de wind…
(Geen) bal
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
102 Zo’n groots toernooi, met 48 landen
Schept internationaal een hechte band
De politieke vetes aan de kant
Alleen maar sport om bij te watertanden
Wie mij een beetje kent vermoedt het al
WK, het interesseert me echt geen bal…
Roeiende Vikingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Op het veld werd het 3 - 2
Het zat ze in die zin mee
Ook op de tribune zijn Noren
Personen
Die zich gedragen naar behoren
Hebt u ze gezien op de tribune
Tegen Senegal?
Zij roeiden als een lieve lust
Zomaar van de tribune het veld op
Zij wonnen dus van Senegal
Gaf Vikingen gevoel van rust
Echt helemaal geweldig
Had dit nog nooit…
Tuintwijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was
De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit
achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet
van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe? En tot waar
reikt…
Vredelievende mensen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
50 Omdat hij de sterkste was
de rijkste, de wreedste, de man
die het kon, was hij koning -
ons koninklijke lichaam
de beste bescherming
die we beschermden
We groeiden voorspoedig
ons lichaam werd een reus
We schreven steeds meer wetten -
waarin eigenbelangen evenveel
verwaterden als ons gevoel
een sterk lichaam te zijn
Er zijn andere lichamen…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 Daar lig je dan, totaal kapot gereden
Je ingewanden rood en rauw ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar…
Hoofdpijndossier
snelsonnet
4.7 met 7 stemmen
1.193 Je medische gegevens zijn privé.
Dat denk je. Tot je leest hoe in de States
je met een, slechts verhoogde kans op aids
veroordeeld wordt dankzij ons EPD.
Voor als u ’t nog niet snapte, zag, of wist;
Wie ziek is heet straks medisch terrorist.…
beneden het geluid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 de oceaan
waarover
stormen razen
maakt infrasone
geluiden
die wij niet
kunnen horen
de zeeman
tuurt omhoog
staart naar de
wolken hij
heeft oor voor
de bulderende
orkaan
het zijn de
vogels alleen
die de stem
van het water
verstaan en
vóór de storm
landwaarts keren…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 het jongetje in mij
is altijd gebleven
naast stil verlegen
vol met fantasie
bang te falen ook
in de verwachting
altijd overal weer
waaraan hij denkt
te moeten voldoen
het jongetje in mij
bereisd de wereld
in menig avontuur
nachtelijk in stilte
dansend dromend
van alle ondeugd
die hij dan begaat
met vrienden daar
die hier er niet…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…