15538 resultaten.
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
Laten we wachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 Laten we wachten
op de dag van morgen,
op hetzelfde licht als vandaag
en op de onbewogen stenen
in de straat
Laten we wachten op de vogel
die gisteren overvloog,
op tijdloze wolken
in een heldere blauwe lucht
en op de bomen
van eeuwen geleden
Ik zal wachten
op het ogenblik
in jouw ogen
dat nooit voorbij zal gaan…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
537 Geef mij één middag
één middag in de zomer
in de schaduw
onder de bomen
waar alles langzaam is en loom
waaronder een blauwe hemel
de uren lijken stil te staan
met de wolken en de vlinders
de geuren van jasmijn
waar alles wacht
in stilte
op de avond
op de schemering
één middag
één middag in de zomer…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Ont-moeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Blauwe kuisheid sluimert stil,
gebodsbord noch verbodsbord wacht,
slapen lijkt een verre wil —
het hart verlangt een zachte nacht.…
De gouden glans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 De lucht is te donker
De maan te grijs
Ik zoek een wonder
Ik wil zijn in het hemelparadijs
Ik hoop niet te vluchten te vluchtig
Maar in jouw gouden ogen
Laten mij zijn zo luchtig
Dat ik bij jou zijde zijn mogen
Voor altijd zijn aan jou zij
Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw
Zo zijn wij en blij
Ik zal je vinden en…
in Meran
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
723 diepzinnig dromen er de bomen
en de bloemen bloeien blauw
rode vogels wonen er verscholen
in geurend gletsjergroen
hun zang
klaterende klanken
een wilde bergrivier
en wij
de voorbestemde doden
wij gaan
- lichtvoetig samen -
in wolkjes wervelend stof
de tijd loopt
hinkend
achter ons aan
in Meran…
Excellent gezelschap
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
472 excellent gezelschap
streelzacht voelt
je fluwelen huid
in het nog warme
oranje rode
avondlicht
je ogen helderen
dit schitterend
moment met een
sprankelende glans
die van binnen uit
gevoed wordt
door liefde in geel
en rode vlammen
die dansen in een
bedje vurig blauw
dat al is klaargelegd
en voor excellent
gezelschap een…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
Zomer
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
150 De zomerzon brandt fel
en velen zuchten,
we zien natuurlijk liever
alleen de blauwe luchten
maar regen is ook nodig
en bloemen zijn zo mooi,
als brengt het onweer schade
aan heel die zomertooi;
Laat ons nog even wachten,
-we oefenen geduld,-
dan komen koele nachten
en is de droom vervuld.…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
De kaarspit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Aan gloed ontbreekt het je niet
flonkerend knetterend vlammetje
met je bitter blauwe stammetje
dat oranjerood vertakt in 't verschiet.
Ik kijk graag naar je tongen
die zoveel stemmen trekken
en de zomerdromen wekken
die ik ooit heb verdrongen.…
Waterpret
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.134 Helemaal doorweekt, blauw van 't lachen
eindigend samen in het grote bad
hebben wij een hele fijne dag gehad.…
Witte rozen
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
1.841 Jouw bovenaardse zinnen
die zwijgend roepen
om witte rozen
die je prikken
moeten
bloeden soms
want hun rook
sluiert dwingend
je blauwe ogen
die niet meer zingen
kunnen
in die zoete slaap
van dood sluimeren
en koudziek huiveren
bij 't ontwaken
dan roep je weer
om witte rozen
die je prikken
moeten
schreeuwen soms…
Dienstweigeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
710 Al zullen al mijn maats mij wel verguizen,
Mijn uniform gaat spoorslags van de baan
Ik kan niet steeds zo'n aan- of veldslag aan
En weiger verder dienst op Hoorn-Enkhuizen
Ik ga van blauw naar legergroen, dat scheelt
Omdat je daar alleen maar oorlog spéélt
--------------------------------------------------------------------
Het treinpersoneel…
Maak 't
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.219 maak 't liefste, beter
een laatste valt me hoog
maak m'n droogte ziedend
kiem mijn zaden vlak
ontdoe je schoonte, naar
onschuld blauwe weiden - je vloeit
uit mijn handen, grip graait je niet
uit mijn handen, ren rot ren
los
gelaten nacht en sterren tegemoet…
Dromen is zo gewoon
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.220 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
Adembenemend
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.137 De blauwe lucht verstopt zich
in een mantel
van donkere wolken.
Je ruikt de frisse avondlucht
als ware het een parfum
van de fijnste klasse.
De nacht valt
over de aarde
in schemerachtige
geheimzinnigheid.
Ik hoor de stilte
en denk;
Er valt niets
te zeggen.
Maar schrijven
doe ik wel.…
Overspel
netgedicht
3.5 met 381 stemmen
48.552 En ik wacht op vlagen regen
Gedonder volgt op flitsend blauw
Ik denk niet aan de stille wegen
Die ik net nog nemen zou
En ik ruik de rust van angst
Die ik anders voel als licht
Maar die angst, die is nu donker
Is nu aan mezelf gericht
En ik hoor de klap van woede
Hierna leven kan niet meer
Dit is het eind, van al het goede
Mijn stille…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
zo hopeloos, soms
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.315 woorden als zandkorrels en al lang
is alles haar en huid en bitter
zoet doolt het hart in hemel
verdwaalt de maan
één enkele zwaluw
maakt nog niet de lente
- zegt men - ook niet in duikvlucht
over zinderend asfalt
soms hebben liedjes ademnood
waar schaduwen vallen in de schoten
is er noch hand noch mond
en breekt het blauw.…
goud
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
7.971 het rijpgeworden jaar
strooit geurig bladgoud
op onze wereld
verkleurende bomen
felheid in rood en geel
tegen de blauwe hemel
die najaarsstormen weert
om ons te laten zien
hoe mooi het alledaagse is
zon gevangen in spinrag
stilte vallend over ritselend goud
met daartussen
de roodwitte schoonheid
van vliegezwammen onder
grillige berken…
tot méér dan stilte valt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
834 terwijl alles waait
en een stem de woorden
laat verdwijnen
nooit aanbeden zoals
uit eigen bloed met blauw bewijs
op twee gezichten
sijpelt moedermelk zonder blindheid
of juist met
op tongen vol van glorie en op iedere
dag om minder te
praten
en eens te meer en opnieuw
verhuis ik naar de stilte
ingewijd
net boven de dood…
anne 13 mei 1944
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
726 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en verre vrede
de grote kastanje draagt kaarsen
in het bezette en grauwe amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen de zilveren nachtvogels weer
dreunend de zekere dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en de betere wereld…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?…
Haar dracht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
772 Omdraaien kan al lang niet meer
de strik is onnodig
kort haar heeft ook wel iets
maar als hij ingehouden vraagt
waarom vandaag en niet morgen
blijft het ijzingwekkend stil
zelfs adem wordt niet gehoord
blauwe ogen spreken allang
geen stoere straattaal meer
zij draait zich wanhopig om
vergist zich in de hoogte van
de donkergrijze stoeprand…
sperwer ( klamper)
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
782 hier zijn we, samen en alleen
het blauw op de voeten
schaduwen vervelen
een jonge wind streelt
zijn haren
kopstukken van golven
vreten het veen
daarboven
gaat door strepen getekend
een koppige vlinder
in de hemel, de zevende?
transparant hangt moordend
aan klauwen
cirkels klimmen omhoog
beneden nerveuze ogen…