3547 resultaten.
EEN ZUCHTJE WIND
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.100 het stormt soms op je af
gedecideerd, ervaring geeft de woorden maat
de keus is nooit gesteld
men komt daar uit
soms niet verwacht
genageld aan een plek
voor een kind
van geven nooit moe
alert, je binnenste zo blij
problemen opgelost
die ginds, die daar
hij, wij
uitbeelding gegeven door een kleur
de zon, de morgen, oranjelicht
zwevend…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De nacht met zijn verzonkene uren
gaat hun verwachting tegemoet,
zijn stilten, die voor eeuwig duren. -
Mijn God, wat is het leven goed,
Hoe zuiver staat over de landen,
waarin 't aangolvende geluid
der vesperklok met volle handen
geworpen wordt, de nadag uit.
De schemer valt, de wolken gloeien...…
Achteraf zeggen we altijd:
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
646 En iedereen praat:
Dat had ik nooit verwacht!
En iedereen zegt achteraf:
Ik dacht al, zou het….
Maar niemand doet iets
Want:
Altijd wordt er weer geschermd
We hebben niks gezien er
Wordt geroepen, en gesproken en
De hulptroepen komen hierin
Altijd te laat!
Omdat we niks zien en ziende blind zijn!
Altijd!…
La morte-saison 1
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
635 dat de senseo
mij hier doorheen helpt
zo'n ding met knipperlichten
zet met grote snelheid
iets dat bruin kleurt
en coffeïne begeleidt
naar het hongerige gevoel
dat uit onpeilbare verlatenheid roept
en ik rijm derhalve als een onbenul
zoals mijn hond dwangmatig
op het hondentoilet poept
"missen is leegte opvullen met verwachten…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 tracht een Messiaense grootsheid
stilaan op te wekken
om in het atelier te velde,
de baarmoeder van zijn kunst,
door de getijden heen
in het vergankelijke mee te trekken
daar, buitenaf
verbeeldt hij als minimalist
het wezen van de schepping
in eeuwige verwachting…
Miserie troef
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.135 Slenterend zeult de man zich huiswaarts, een hele klus
Ach,Corinne wacht steeds, hij verwacht een knuf en een kus.
Het sleutelgat vindt hij niet, maar de deur gaat plots toch open
In de gang staan koffers en valiezen met hele hopen.…
zwijgen is te weinig, woorden te veel
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.777 vraag ik stil
over wat er is, wat jou zo beklemd,
je lijkt me zo verdrietig gestemd,
stort je hart maar uit, als je dat wil
ik begrijp het niet Oma, mompel je zacht,
mijn meisje, ze ziet het niet meer zitten
ze glipt bij mij vandaan, het is niet wat ze wil
het komt zo plotseling, dit heb ik niet verwacht
het is zijn eerste liefde, zo zuiver…
mijn kleine meisje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.743 geen tijd
Maar het beeld van mijn kleine meisje
Raak ik, nog steeds niet kwijt
Ik wilde je graag nog eens omarmen
Mijn kindje, o zo klein
Je lichaampje verwarmen
Dat leek me toch zo fijn
In gedachten hou ik je nu vast
En zacht fluister ik je naam
De tranen stromen over je heen
Iets, waar ik me niet voor schaam
Ik hoop stellig, en verwacht…
Oude en Nieuw
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
659 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
…negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
Liefst nog vandaag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
841 Onheilspellend laag
hangt de humane zon
boven de graven aan een
getergde en verre horizon,
regeltjes tooien hun scherpe
doornen over mensen die de hoop
al hebben verloren, het lijkt een
kleine daad, misschien wel een
druppel op de aardse gloeiende
plaat, geboren uit de wanhoop
van verwachting in het licht van
een uitgestoken hand mag…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik sta
verbaasd bij mijn eigen graf om de leegte
en de verwachtingen, die ik achterlaat.
Om de liefde, die ik niet heb uitgevoerd!
Zie mijn geraamte zinloos uit de kist
wringen. Uiteenspatten als vuurwerk.
Ik ben maar een magere God, een slecht
gelukte fotokopie, een mannetje dat zijn
meest geliefden niet kon bevredigen.…
Te wijde mazen?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
480 Iedere verwachting
teruggevallen als
afgeschoten pijl,
bedoeld om doel te
raken, gegrepen door
de zwaartekracht van
het cynisme, terug te
vallen op de aarde,
zo zwaar als lood.…
Jezus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 kijk maar vooruit
maar lafbek kan het niet
wie nooit ziet
tussen het riet
kruik vatbaar lang verwacht
en a snapt het wel
en k en j
en alles telt nooit
meer is die dit geheel
spel spellen verlicht
gezichten in groen en geel
en m'n tong is gesleten
een gespleten tong
en een gezicht dat lijkt
van rubber en de dieren spreken
bomen…
In verlegenheid
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 Mijn haar danst caleidoscopisch
op de hoogglans van het licht
als de wind mijn droefenis uiteen dwarrelt
Ik scharrel vol verwachting rond in je timide wateren
en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen
van ziltige verlangens en schaapachtige wolken
We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde
in een storm van verlegenheid
waar blosjes…
Naar het land van vliegers en vlinders
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
879 Lieve mama, laat je tranen
niet langer vallen in je schoot
misschien word ik niet zoals
je ooit verwachtte groot
maar ik ben mijn vlieger achterna
naar waar bloemen mij omringen
en vlinders met hun vleugels
de mooiste liedjes voor mij zingen...…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 Eitjes, uit wit marmer gehouwen druiven,
verwachten lijdzaam hun opwekkende wond,
die zacht openscheurt, met ijl getik verkondt:
" 't Mensennest mag nieuw leven overhuiven!"
Het gezin van achter dat brede raam
legt voedzame zaden naast ouders en jongen
als nagerecht bij wilde weidevruchten.…
Op het netvlies van de wereld
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
565 doornen van de mensheid in haar onomkeerbaar lot
verzoent zich met het offer, wat genageld aan het hart
de hemel waar moet maken, waar cherubijntjes waken
over koning, draak en schat
Verwijdert menig teken, wat mensenoog verblindt
onderschept zeer liefdevol bij alles wat ons bindt
het tegendeel,
het loze,
het zieke
en het broze
Verwacht…
alles draait om haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
542 geur van nietszeggende liefdes
van oude dromen nooit uitgekomen
andermans verdriet, ze ruikt het
en springt daar bovenop
ze is dan blij dat ze niet alleen is
in haar eenzaamheid
ik zie haar silhouet, schijnbaar wacht ze op mij
maar ik ben leeg , heb niets meer te geven
want in al die eenzame nachten
waarin ze van niemand steun kon verwachten…
Oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
….negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
KERSTVRACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
825 dierenkonten stonk het
nu de ene na de andere scheten afvuurde
Kerstman beval diens rendieren te dalen
zijn bevel kon hij alleen nog maar lallen
Hij wilde beneden een jonge klare halen
want hij vreesde een paar sneeuwballen
Ho, ho, ho, weerklonk ‘t door kerstnacht
die ouwe was immers best een tikje stoer
Ik zie iemand, die een presentje verwacht…
Kerstrondeel 2012
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Dit Kind geboren in de nacht,
door Israël zo lang verwacht
is nu verschenen ons tot Licht
waarvoor elk spoor van duister zwicht.
Waarvoor elk spoor van duister zwicht,
zo stralend staat het opgericht
dat ieder mens die zoekt naar zin
weer vreugde vindt in ’t nieuw begin.…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
….negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
Een dagje uit
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.632 Ga nu maar gauw naar Grootmoe heen,
Die zeker je al verwacht.
Dag, meisjes! Goed nu opgepast,
En maak maar heel veel pret.
Zeg, Anna, denk als oudste er om,
dat je op Marietje let.
En jij, mijn drukke Janneman,
Mijn kleine Spring-in-'t-veld,
Grootmoeder is al oud, dus vrind!
Maak niet te veel geweld.…
Voorbij de kantlijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
510 Iedere verwachting
teruggevallen als
afgeschoten pijl,
bedoeld om doel te
raken, gegrepen door
de zwaartekracht van
het cynisme, terug te
vallen op de aarde,
zo zwaar als lood.
Begrijpend luisteren zonder
iets te doen als dat eens kon,
te wandelen door de dictionnaire
van de woordenzon.…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 Het ontzwemt de diepte, stijgt naar
het licht, nog verblind door slaap
in een hulpeloze verdediging, de
verwachting die de wereld raakt.
De glans zo diep alsof de zon het schiep,
blinken voorspellende ogen, waarin de
wereld al op voorhand is gewogen, een
zuiverheid die over eigen sterren waakt.…
Vertel eens even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 In een spiegelbeeld intens kijken
verwachten het zelf volledig te zien
maar te voorschijn komt de achterkant
van het gezicht, nek en schouderblad
Het spiegelbeeld is niet de werkelijkheid
zoals een landkaart niet het geurend land
immers verkleind en minutieus platgeslagen
in kleuren voor hoog en laag tot leven komt
Jouw gezicht is voor mij…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Gehuld in een universele habijt
om niet in het bloed van ongeduld te
verdrinken, vervagen verwachtingen
in onze voetafdruk in de stuifregen
van het vroege voorjaar om deze
herhaaldelijk te laten weer klinken.…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
….negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
Buigen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
464 Die barre tijd lijkt nu voorbij, ik zeg met opzet lijkt,
want als je in de politiek de hiërarchie bekijkt,
verwachten de ministers met de president voorop,
dat ieder die wat lager staat hen toe neigt met de kop.
Edoch, ook in Den Haag verandert snel het buigklimaat
omdat er menig staatsman al te vaak te kakken staat.…
Thee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Vanmiddag zat ik op de bank tegen de man
wiens geur ik in mijn rugzak nam
hoe innig ooit de lijfelijkheid was
hoe ziekelijk verlangen was
nu neemt hij zijn gezondheid mee naar mij,
en hoewel ik 't nooit verwacht had of gedacht,
is onze lichamelijkheid verrijkt
naar vriendschappelijke zinnigheid,
verinnerlijkt, zoals bloesems,
geplukt, gedroogd…