3774 resultaten.
tevergeefs
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.964 legt
zonder dat ik iets wil zeggen
praat ik door je woorden heen
diep gekwetst zoeken jouw ogen
of ik wel mijn woorden meen
en je warmt je koude handen
tevergeefs aan wat er was
waar eens de liefde brandde
rest alleen nog smeulend as
zonder dat ik het wil weten
vraag ik waar we in geloven
maar het antwoord dat je fluistert
zal het vuur…
Europa
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
880 Renoir, op de rand van oud Europa, leven
in 'n vonk der tijd die leidt tot vuur
schildert vrienden die tot het late uur
zich met Montmatre's meisjes vertreden
Tijd stroomt langs 'n prachtig verleden
roept weemoed op van eeuwen hoogcultuur
van wetenschap en van moed en avontuur
van uitvindingen en werelden betreden
De abstracte kunst verkondigt…
Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.056 Je laat je vingers speels over je borsten glijden
In je ogen zie ik een vuur van zalig verlangen
De warmte gloeit onder je roomwitte huid
Zacht kreunen je dijen om mij te ontvangen
Je lichaam laat zich prachtig glanzen
in de warme schemer van de zomernacht
Een geilheid vult zich in mijn lendenen
Het is het moment waarop ik heb gewacht
Je…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 De grafheuvel groeit tot piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.080 De afstand wordt steeds groter
Onze wegen steeds verder uiteen
Een silhouet ergens ver benee
Langzaam ga je verder heen
Jouw pad gaat door dalen
Door stilte en natuur
Het mijne over bergen
Door steden, dans en vuur
Symboliek van twee individuen
Een tweeling bij elkaar
Maar alleen zo verschillend
Het pad omhoog soms zwaar
Met opgeheven…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit meer onder is de aarde decor
met een onweersgezicht
jij vormt mijn beeld
ik voel met jouw handen mijn lichaam
zie in je ogen het vuur…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 land geboren
uit de schoot van de aarde
rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je…
Aldous Huxley
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.154 door oud Victoriaans geslacht
dwepend met Darwin's vuur
naar Eton en Oxford gebracht
doordrenkt in literatuur
door Lady Virginia Woolf gesterkt
debuteert de bibliofiel
met hoogstaand English poetry-werk
in zijn The Burning Wheel
wijl Flanders Fields de doden telt
en hij blindheid bedwingt
treft hem uit het Great War-geweld
een Truiens…
De kortste dag - Deel 7
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.573 Ik herinner me jouw ogen
toen je op het bed zat
hoe ze keken in die van mij
je lippen glimmend nat
overwogen me te zoenen
en kwamen dichterbij
we voelden ons vrij
in jouw vier muren
en je bed
hartstochtelijke vuren
tot en met
het einde
ik moest gaan
maar ik wist
dit houdt niet op
dit blijft bestaan
Ik droom
een soort dagboek
vol…
woede
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.309 Mijn vuur is gedoofd.…
De pottenbakker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
873 zijn handen kneden vaardig
hij roept me dichterbij
Hij bepaalt de vormen al
volmaakt volgens zijn plannen
en glimlacht tegen mij
Hij legt zijn kunstwerk naast de zon
want het moet rustig drogen
en knipoogt dan naar mij
Het lijkt op niets dat lege vat
mij kan het niet bekoren
teleurgesteld bekijk ik hem
Dan komt het uur dat hij met vuur…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan
die in mijn wijde armen woonden,
het kind de vader en de hond
gekapt het bos de bomen.…
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.127 Ik stak de sleutel in het slot en wrikte
de deuren schuurden langs de drempel
de kamer was verlicht, het bed verspreid
op tafel stond een pot met soep
de haverkoeken lagen op een bord
en vet, geeloranje kaas en uien en augurken
ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm
aan tafel zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol…
Kreunende Cirkels
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
3.626 Moment de l'amour
Euforisch genot brandend vuur
Zachte handen vingervlugge verleiding
Strelingen sidderen hitte in hete rust
Gepassioneerde lijven verlangen
Jouw geur bedwelmt en hypnotiseert
Lippen verkleefd in bloedrood
Warme versmelting en versnelling
Zweet gutst als een goedkoop parfum
vervlochten tongen hongerig en nat
Borsten…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken van opgewaaide witte hopen
Scherpe oude geuren van huislijke vuren…
Begin van de lente
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.780 het zoetste bed wordt kwelling voor ’t geweten,
om half acht heeft iedereen ontbeten,
om acht zijn zorgen in het vuur geleid.
Eerst als de mist komt, soms, gaan wij ons sluiten
in ons paleis terug, maar bij de vensters staan,
en blijven kijken, kijken nog, naar buiten.
De schaduw zakt, gaat de balkons nu raken...…
Liefdeslijn
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.061 half land tussen ons
Honderden kilometers apart
Het maakt mij niets uit
want je zit in mijn hart
Ik kan je ruiken
en voel de warmte van je huid
Dat het slechts een fantasie is
maakt mij niets uit
Steeds als ik de verbinding verbreek
neem ik je mee naar mijn bed
Ik kan je lichaam voelen
Niemand die mij nu belet
Om het vuur…
mijn goddelijke vrouwe
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
788 ik zie je als
mijn goddelijke vrouwe
je trotse blik laat alles
achter je, de hoeven
spatten vonken, ik brand me
want je ogen spugen vuur
je rijdt de eeuwen langs
van keizers en wat pauzen
je lapt ze aan je laars
een luchtig tussendoor met
witte wijn want macht wordt
geserveerd met vele sauzen
je blik is weids, maar
alle kathedralen…
Mijn Vurige Muze
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.000 geur van bier en zweet
Vergeten wij de buitenwereld
Genietend van de onuitputtelijke kracht
Die ons samenzijn versterkt
Onbevreesd verschuilt de rat zich
In de lieflijke klauwen van de tijger
Opdat niemand haar
Meer kwetsen zal
Onvoorspelbare eenheid
Maakt de striemen op jouw rug
Nog roder
En pijn versmelt in wild verlangen
Twee vuren…
Vol noorderlicht van plechtige flambouwen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.141 Vol noorderlicht van plechtige flambouwen,
Vol sterrebeelden hing het ijspaleis:
'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs,
Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen;
Door bloemen was 't, kristallen paradijs,
Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen
Een symphonie als van Beethoven bouwen
Uit al wat edel is en groot en wijs.…
Twee
gedicht
3.4 met 70 stemmen
32.336 De een denkt aan zijn liefste,
de ander denkt aan zijn liefste en aan de wereld
en aan de congruentie der dingen en de Heilige Augustinus
en hoog oplaaiend vuur.
De een is alleen,
maar zo eenzaam als de ander
is alleen een hond, in een hok, verkommerd.
-----------------------------------------
uit: 'Gewone gedichten', 1998.…
Mijn echte Valentijn
hartenkreet
4.6 met 30 stemmen
1.949 dat ik mijn enige echte liefde begroette
Toen ik verdronk in jouw prachtige ogen
Wist ik precies te zeggen, wat ik voelde
Ik overwon mijn stamelend onvermogen
Over wat ik met echte liefde bedoelde
Je reageerde zoals dromen kunnen lopen
Je legde zachtjes jouw hoofd tegen mij arm
Als een verliefd stel bij elkaar gekropen
Bij een brandend vuur…
DIT IS UW URE...........
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
824 bevrijden,
zij allen vluchten van U heen,
geen troon is hen gebleven,
die eenzaam is wordt meer alleen,
zó is van U geschreven,
uw kruisweg nadert tot de dood,
die boven 't Woord zich stellen,
zullen bij nacht en morgenrood
in Gods naam vonnis vellen,
U, Heiland, Priester, Offerlam;
het altaar wacht uw leven,
U wilt, verteerd door vuur…
Doucherotiek
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
3.780 daar staat ze
bijna naakt
met enkel mijn witte hemd aan
komt ze dichter bij me staan
haar kraag omhoog
haar mouwen opgerold
haar lange, slanke benen
veroorzaken vuur tot in mijn tenen
daar staat ze
hoe ze naar me kijkt
bijna ontvlammend
veel sprekend en verlangend
het witte hemd
langzaam nat wordend
steeds verder onder de douchestraal…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 Wie rukt ons weg voor wij hun vuur vervallen?
Toen is een zoetheid en een licht gekomen,
Zo blond en stil als ’t bloeien van de bomen
Over een wei in zonnig groene wallen.
-------------------------------------------
haren: scherpen
kienspaan: fossiel hout…
Lamentatie aan de Meester van het heelal
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 Weer staan Israels kinderen onder vuur,
blijft U nu weer aan de veilige kant?
Ik wil nu wel eens na zo lange duur
wat actie zien van Uw machtige hand
en bescherming waarin ik ooit geloofde.
Nooit bij het oplichten van de menorah
voelde ik mij meer in de diaspora
nu waar mijn hart zich naar Judea richt.…
Woelratten in het bruin
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.188 Zwartgekuifd
Dag schat
Die twee die hebben iets
Ondanks de zwarte kat
Die vindt het niets
En moppert zachtjes wat
Ze zijn niet van hetzelfde soort
Romance van niets
Het is niet zoals het hoort
Schandalig is zoiets
De woelmuis fluistert zacht
Dit is mijn integratie
Mijn rat met zachte vacht
Samen een nieuwe natie
Wij mengen ons vol vuur…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 Een woud van zwijgen, rijgen
zich in twijfel tot een toverbos, onder
een kalend dak, waarin de bladeren
zich herkenen, iets geleerd en zeker
niets verteerd, pompt vuur door aderen,
te denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het…
Geestelijke Apocalyps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 In een wereld- vol vragen
en mysteries- geëvolueerd,
waar ‘s avonds de dans
rond vuren de oerangst
voor het duister bezweert
Bestaat geluk in ‘n wereld
van mysteries ontdaan?…
Op zoek naar huis
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
725 Het vuur laait op.
Ruis op de achtergrond.
Woorden die geen zinnen maken.
Een dolle hond die wonden likt.
Deze soldaat die doet zijn plicht,
De wegen altijd slecht gevonden
Met zwaar geluk nog niet herkanst.…