Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Het eerste sneeuwfront.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
in de verte komt ze reeds aangeslopen grijs gekleurd met donker omrande wangen spookachtig, groots, nadert onbevangen dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen keurt kennelijk het landschap beneden haar is gereed haar last te laten vallen; terstond daalt reeds de temperatuur op de grond ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar haar…
Leonardo21 oktober 2015Lees meer >

Romania in sepia

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Zwartgekleurde zilverdeeltjes omgezet in sepia Een ruïne onder wolkendek op ruige, vormeloze grond Hoewel amorf, glooit soms gesteente heel bescheiden als jonge buste koersend op 't mooi gewelf Sepia qua kleur maakt herfstig zon verlicht opeens veel minder waar contouren zich scherpen De binnenplaats wordt streng bewaakt door een gebeeldhouwde…

Allen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.843
En was het maar díé nederlaag die hoogbejaarden gebogen naar de grond doet lopen eerder dan wervelslijt. --------------------------- uit: 'Lichtmeters', 2015.…
Ruth Lasters20 november 2015Lees meer >

Droom je los

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
buigen sterren en de maan, naar dat kleine stukje grond om de schoonheid even aan te raken, het juiste woord te vinden in het malse gras waarop ik je vond, waaruit jij korrels vrolijkheid blaast in de toekomst van beide monden, het zoet van bitterheid, ongecultiveerde parels op de lippen die we fluisterend vonden slaap maar door…
Pama15 december 2015Lees meer >

Noem mij hypocriet

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
Bomen horen buiten met de voeten in de grond, niet als een kadaver opgetuigd als middelpunt van een huis. Alsof vergankelijkheid een reden is voor feest, gelijk wij knielen voor het altaar met jezus aan het kruis.…
Marije Geerts18 december 2015Lees meer >

De val der woorden

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Maar wankelend onder het eigen gewicht daalde langzaam tenslotte langzaam af door het zandlopergat van hun nek terwijl elk zich vooroverboog als om te zien hoe het door de tenen heen verdween in de grond ------------------------ uit: 'Les-stof', 2013.…
L.F. Rosen18 december 2015Lees meer >

Roos van zelfbeschikking?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Marmeren zerken gelardeerd met geaderd bloed dat moest stromen, om te kiemen zoektocht naar vloeibaar goud uit de schoot van het ongedeelde, gefolterd en humaan gespleten, deelde hebzucht de grond in tweeën, Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen de geplukte oogst van een verre droom, verdeling…
Pama19 december 2015Lees meer >

Negentien ben ik

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Al het vertrouwde Achter me ga laten Aankomst in een Onbekende stad Waar alles nieuw is Waar vertrouwdheid Nog groeien moet - Vlak voor het grote viaduct Dat verbinding vormt tussen Grootstedelijke waanzin En het kalme platteland Staat daar dat bronzen beeld Van een verwrongen auto - Wielen in de lucht, Het dak op de grond…

Spreken met vader

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13.933
Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend zacht om te slapen, zacht om te vergeten: zand dat vervloeit en water, ongeweten, herinnering en droefheid voormaals onbekend. Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur en, rond uw eiland, het traagstromend water.…

Dageraad

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.677
In de mistlaag vlak boven de grond dwarrelt een ongrijpbaar alfabet, de letters zoeken een woord, een beeld dat past in de lege plekken van het huis waarin ik woonde. De stem van mijn vader ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…

Een lieve lust

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
zij spande haar web laag bij de grond waar het krioelde van ambulant leven neuzelde en peuzelde flikte en vlooide een lieve lust in bedenkelijk emplooi maar prooide in ongeremd gaan een kwaliteit die zij liever liet staan zij koos voor meer stijl in hogere regionen een flamboyante stek het web werd kleiner luxueuzer gesponnen…
wil melker5 november 2016Lees meer >

Tilligte vroeger

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.833
Vader begraaft het kereltje in ongewijde grond. Daarboven lopen Onze Heer de tranen langs de mond. ------------------------------------------------ uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten', 2003. ----------------------------------------------------------- Tilligte is een klein dorp in de Twentse gemeente Dinkelland in Overijssel.…

Anno 2016

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
Vier zwarte paarden voor een zwarte koets Gaan stapvoets richting kleine, witte kerk Weldra staat er een nieuwe marmeren zerk Waarop een lege hoorn des overvloeds Er hangt een wolk van licht boven de grond Waarin het lichaam van de vrouw straks rust De weduwnaar wordt zacht door haar gekust Ze is erbij, een glimlach om haar mond Hij merkt…

Een loper kan het van een ander velen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Die een loper rond laat gaan met de voeten aan de grond. Een loper kan het van een ander velen. Ziet ook de ander graag weer tot aan de nieuwe drempel gaan. Langs twaalf maanden van vele ronden kunnen vele voeten in het schaakspel van het leven naast elkaar bestaan.…

De zin van puin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Aan de grond gelijk gemaakt. Eens zullen wij er niet meer zijn. Door nieuwe tijden ingehaald. Eén voor één zullen we afscheid moeten nemen. Machteloos zullen we voor vallende muren staan. Met tranen in onze ogen. Maar vandaag. Vandaag wrijf ik de tranen uit mijn ogen. Vandaag is mijn tijd nog niet gekomen.…

Gruwzaam

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
straffen hieromtrent heftig Nederland slaat een flater de medewerkenden slachthuis/Belgie horen hen gillen zien toch... zij tonen zich doodsbang voor de akelig aankomende dood ja roepen zij kort tijdsbestek teveel varkens ik moet goed beleg verdienen op mijn brood het hulpeloze diertje ligt gekweld op de bebloede grond…
Antonia29 maart 2017Lees meer >

Vreemde eeuwigheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.433
er is die onmetelijke kracht, een eindeloze lente en het houden van het huis, van elke steen, van elk gremeltje grond, van alle groenen in het gras. het is wat ik wil. het is alles wat ik ooit was.…

Iets settelde

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
geen mens voorbij, alleen de stem uit 't boek dat 'k las mijn eigen stem en foto's van bollenvelden hier vlakbij ik apte ze naar hem en toen ik iets terug, toen aarde 't wad in mij, 'k leek vastgeklonken, museumschuur, waar bedstee kooktoestel en klompen, de laarzen tot de taille, de netten in een mand hoe hou ik van deze plek en grond…

De oude zwerver

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 931
meer staan Wezen me de laan Ik was weer alleen Ik moest er doorheen De komedie in mijn grimas Kreeg een kras Ik zocht naar een ander geluid Mijn succesverhaal was Uit Toen liep ik over straat En een oude zwerver gaf me een goede raad Deze man gaf Mij een hand Ik dacht die is niet laf Hij Kijkt door de dingen heen Ik leerde van de grond…
ebba23 december 2017Lees meer >

Poging tot een sonnet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
wellicht is het in de grond toch eigenlijk een ander verhaal; gewoon als dubbeltje geboren en geen kwartje geworden, zo werkt dat nu eenmaal.…

Dag winter, hallo voorjaar

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
maakt een vreugdesprongetje ik ben er voor klaar De temperaturen gaan stijgen de winterjas kan in de kast geleidelijk aan word ik wat vrolijker ik had van de winterdip veel last Het leek lang te duren dit moment maar door geduldig wachten voel ik me weer verwent De bloesems in struiken en bomen ik ruik ze en zie ze komen de bloemen komen uit de grond…
Leidy12 april 2018Lees meer >

Onafhankelijkheidsverklaring

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Hier, op deze dorre grond, waar eeltkadasters stofwolken doen ploffen achter ballonnen - jankt de mottige Messias, gevangen, een vissenkom vol. Wees niet angstig. Verstop de klokken niet langer achter stropdassen. Wij ontbossen de toekomst tam.…

Droomschip?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
In een krans van nevel stift de lippen van het avondrood de wimpers van de horizon het getijdenwerk van gesmolten sterren in het verleden ontsprongen uit de geest uit de grond gehamerd, die van honger is overleden door de zonnegod geraakt zwellen trommels aan waarin de mensen hun ware krijgskleuren tonen en smaakt altijd naar meer…
Pama14 januari 2019Lees meer >

Vroeg of laat

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 717
Ik wist niet wat me nog te wachten stond en stond genageld aan de grond; ik kon alleen maar hopen. De eerste zuigeling in ons gezin kwam goedgemutst de wereld in; zo ook haar beide zussen. We wisten niet wat ons te wachten stond; opeens liepen er tieners rond. Wat als ze wilden kussen?…

Zeven vogels zwart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Ik daal af langs de stam naar de grond en open mijn ogen opnieuw, adem de vochtige aarde in... langzaam verlies ik mijn veren, worden mijn vleugels armen en handen, geef ik mezelf voeten om mee te lopen in de richting van jouw stem Ik ben blij dat we hier zijn, nu…

de maashagedis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
de zaklantaarn schiet hij door de wervelingen van stenen water met een nijdige klap van de staart verdwijnt hij in de donkere kolk van een grijze tijd de lichtkegel van de lamp danst onzeker over het plafond het is hol en koud het schuchter geschuifel van een groep toeristen klinkt niet meer vertrouwd in donker verliest de grond…

Samen sterker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
Ik hoopte jaren Sloot haar in mijn hart Om daar te bewaren Ze klopt iedere seconde werd het ritme van mijn hart Waar ze slaat in de ronte Ging zweven Het beeld van de wolken Zal ik nooit meer vergeten Ze ging maar viel terug Naar de grond omdat ze Niet los laten kon Aan verhalen Die ze wil vertellen Ik hoor het haar zeggen…

Afscheid

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 717
Je zit in elke vezel van mijn lijf En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen Waar laat men grote tranenkralen rijgen Tot kettingen een metertje of vijf Mijn dromen stop ik ver onder de grond De tijd is daar elkaar nu los te laten Om te voorkomen dat wij ons gaan haten Dat valt niet recht en…

Satijn?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
buren zijn de kraaien van de velden waarin aan de onbesliste einder zich in een kleur verbond met nevel en de schemering in alle tinten grijs, een nuance bood men zou wel schilder willen zijn om dit gebrek of overvloed van deze kleur op linnen te bewaren of op te slaan tot het moment wanneer de zon z'n luiken openslaat, om de grond…
Pama20 november 2019Lees meer >