4657 resultaten.
Verraad
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.806 Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader
Als dat de man die mij te volgen placht
Om 't aardse goed het eeuwige veracht,
En wordt aan mij een schandelijk verrader.
Iskarioth uw boosheid ik wel weet.
Neem nog van mij die minnelijke beet,
En scheid daarmee terstond van deze elven.…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Achter De Dood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
2.482 Ik volg de dood,
ik haal de Dood niet in...
De Dood mag voorgaan
en... in de rouwstoet
rijd ik het liefste achterin…
je lichaam aan mijn handen
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.285 zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur, wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Als een donkere schaduw volg je mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen…
Haar tweede Kerst...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
3.133 niet bedrogen
Ze is nog puur, haat kent ze niet
Zoals zij dit alles nog kan beleven
Zomaar genietend vanuit haar zijn
Dat is door onschuld ingegeven
En weggelegd voor kinderen klein
Weemoedig kan ik naar haar kijken
Wetend dat puurheid niet kan duren
Maar ik zeg niets, laat niets blijken
Want ik wil genieten van deze uren
Mijn ogen volgen…
Intuïtie geheten
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
909 op je gedachten
woeste stromen af
Hoor elk woord in stereo
wanneer je spreekt van liefde
die niet kan, die niet mag
Heen en weer geslingerd
tussen hem en haar en jou
schommel ik duizelend mee
Achter jouw ogen waak ik
en zie dezelfde schimmendroom
Je voelt mij wezenlijk niet
maar weet van mijn bestaan
Ik fluister dagelijks in je hoofd
volg…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte zien
op schemering wachten en op vloed
springend de getijden volgen…
Verhardingscultuur
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
726 Grote supermarkten
scholen winkelketens
verbreekt ons keten
en
nul negenhonderd
een ingesproken stem
keuze menu
snel uw klantennummer
bij de hand
te snel niet te volgen
verbreekt ons keten
had ik maar gehoord
geweten
en
oud gebouw museum
mag niet overleven
nieuw ambachtslui liefdeloos
snel gebouw warmteloos
en
de lampion rechts in…
straaljager
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.127 hij haalt zijn lawaai in
straalmotor in de neus
bom onder de oksel
zweet druipt langs mijn kin
een opblaaspak belet het bloed
dat naar mijn tenen zakt
ik genees hier hoog van overmoed
schotels op een vliegdekschip
volgen hun schichtig doelwit
ik ben de stip op een scherm
het snelvuurkanon op scherp
er valt hier weinig te ontwijken…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 naar buiten
over het schone geluid
dat elkeen soms ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje
dat wiegt voor mijn ogen
mij zuigend naar haar
kwetsbaar getekend lijf
en sierlijk diep,
doch onaantastbaar,
voor mijn mannelijk ego
heeft gebogen
ik roep de leegte toe,
waan me als verlosser,
"volg…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien,
de bramen smaken naar niets en naar bloed.
Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen.
Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis.
Van het nog warme huis staan de ramen wijd open.
Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.…
broer
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
4.243 over drie jaar
volg ik je
de wijde wereld in
broertje,
zul je me vertellen
wat zijn de gevaren
daar in de grote wereld?…
Antwerps meisje
gedicht
3.1 met 22 stemmen
12.310 macadam
van de Mechelsesteenweg
je had een offwhite jurkje aan
ik schatte je op vijftien
je liep langs de straat
waar ook ik overging
auto's passeerden remden af
reden weer verder
je vroeg de weg naar de Muze
café waar Ferre optrad
Ferre Grignard de anger van jouw lied
zijn stem die op de radio geklonken had
en waarheen je nu op weg was
'volg…
De grote jager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 Ik volg hem in zijn vlucht.
Hij stijgt uit boven de wapperende driekleur op
het hoge huis, vliegt hoger en hoger.
De verkenner ziet
op zandgrond gebouwd
het hoge huis…
Vuurwerk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.282 Dan volgen fantastische fonteinen,
Die, ongeremd ontploffend, fluitend,
Onbeschaamd, orgastisch spuitend,
In de hemel van onze liefde verdwijnen.
Als we nadien gelukzalig samen liggen,
Dan streel ik even lief door je haar,
Schilder een tedere kus op je lippen
En fluister zacht, Gelukkig Nieuwjaar.…
De wereld der traditie
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.151 .' -
Thans, hun huis telt twaalf kindren,
Die, tot eer van 't Christendom,
Luther eren, Menno volgen,
Vroom en deftig, om en om.
Toch waar' 't koppigst Lutheraantje
Daar een Doopsgezinde geest,
Zo meneer zijn oudste broeder
Maar een meisje was geweest!…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 In mijn dromen schilder je
kale bomen wit
van wortelvoet tot takkenrag
zodat er weer licht in zit
’s ochtends trekken we schoenen aan
vluchten we voor geweld
want ze bouwen torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het…
Vaders navigatie
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.769 Gaat het net iets anders
zoals op de borden staat,
moet je soms zelfs keren
aan het einde van de straat,
volg dan toch de stem maar
die zo duid’lijk navigeert.
’t Is de beste route
en je rijdt geen weg verkeerd.
Vaders navigatie
werd door Christus eens betaald
en aan jou de keuze
of je’t gratis binnenhaalt.…
in een luchtgeschilderd paradijs
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
5.890 de toren
in een luchtgeschilderd paradijs
heiligen staan nu vooraan
hebben voor de Heer geleden
prevelen bevroren zijn gebeden
hun litanieën zijn nooit op
ook voor de kruisweg met zijn
staties stonden vele generaties
berouwvol offert nu een kaars
verzamelt volle aflaat en eerbiedigt
paars dat Zijn gezag bekleedt
processies volgen…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Hoe voortvluchtig moet ik zijn,
om hieruit te komen,
hoe lang volg ik nog een lijn,
zonder echt vooruit te komen...?…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg…
Mij maak je niks wijs
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.213 Vinden wij het nieuws nog leuk
of de vooruitzichten van het weer
volgen we alle oorlogen op de voet
of interresseert het ons niet meer.
Soms zou men de tv uit willen zetten
om van die ellende maar niks te zien
maar met een stille hoop blijven we kijken
of ze de wapens neergelegd hebben misschien.…
krank
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.465 krankzinnigheid was al reeds toegeslagen,
maar nu heeft mijn goeie hersenhelft het verstaanbaar gadegeslagen,
houd niet van mij ik ben ziek,
het is nu op zijn toppuntpiek,
ik ben zwaar gestoord,
het dringt langzaam tot mij door heb het nooit eerder verwoord,
willen zien,
ik dieptreur en grien,
ik ga me laten opbergen,
niets heeft nog zin zoals het volgen…
Waarom zou je?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.798 Van de drank afblijven,
’t wordt overal gepromoot,
roken erbij,
waarom zou je
het rechte pad volgen,
als dat
andere weggetje meer lokt?
Misschien omdat ouders
het goed met je menen,
evenals onderwijzers,
kortom een ieder die
volwassen is.…
bewusteloos.
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.106 in mijn droom ging een
camera rond in m'n huis
die me maar bleef volgen,
heel irritant, maar wat
doe je er aan? niks vrees
ik, in deze moderne wereld
is een hoop aan de hand
wat vanzelfsprekend is
en als je dat niet meer be-
seft ben je dood geloof ik,
maar het is maar hoe
je het bekijkt, uh...nou..…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Met mijn ogen volg ik jou.
En dikwijls heb ik mij gestoten.
Hoe lang nog, zoek ik jou?
Doelloos wachtend blijf ik hopen,
Op een kleine nadering.
En, intussen blijf ik lopen,
In een eindeloze ring.
Grens van onophoudelijke onrust.
Wijzend naar geen enkel doel,
Dat mijn onwetendheid sust,
Waarop ik mijn leven stoel.…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust, volgen…