3044 resultaten.
ravijnpijn
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend volgeblazen
met helse heksenketelstoom
zonder schroom…
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
284 geen celdeling
noch metabool gerommel
‘the devil has left..’
het lichaam
de tempel van de geest
geen suikeropname
noch stoute weefselfoutjes
‘die linke Seite..’
van 't gelaat
die in schoon daglicht blaakt
dan de achterzijde
van het onderste deel
‘respirer à travers..’
hupsakee
naar het bovenste mee
alsook de rust op de rug
door…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 De dag openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit…
Verloren jaren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
272 Ik heb besloten al mijn verloren jaren in te halen
Ik heb er meer dan recht op
Dan ga ik alles doen wat ik in al die jaren niet meer kon
Alles afmaken waar ik voor ik ziek werd aan begon
En nog zo ontzettend veel meer
Want ik wil toch zo graag mijn leven weer
Dus ik hou vast aan dat ik ooit de schade in mag halen
Als ik er alleen maar aan denk…
REGENBOOG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Ooit danste ik op muziek die ik hoorde
Alleen ik, niemand anders, geen vriendje,
geen ouder of kind hoorde het.
Ik danste uitbundig op straat als een gek
of hield me in terwijl ik de klanken hoorde
Thuis ontlaadde ik mijn energie voluit,
alsof bliksemschichten in mij eruit schoten
Ik regende binnen.
Tot dokters en farmaceuten…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire…
ONTMOETEN!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
237 Even geen verleden
geen toekomst
maar heden
in het nu, zijn
jij en wij
niks bellen, pellen, tellen of schillen
alleen maar chillen
in het moment zijn
MOMENTUM
wat lang kan, mag zijn
als je het maar lang laat duren
in het hier en nu
MINDFULNESS
dat is vrede
dat is welzijn
alsof er niks aan de hand is
we zijn met elkaar
onder…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 zo mijn erbarmen dragen
die in eigen handen
zijn gelegen
neen, hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had…
Tergend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
364 Zwarte lichamen
welke het pad
als inkt beschreven
Rossige dragers
onder het gewicht
van zomerzaden
Lichte zoekers langs
stengels en licht
Zij bewogen als
afzonderlijke talen
De drager bij
de uitgang
De zoeker verderop,
de wachter dieper
in de gangen
Gewicht op andere
ruggen
De uitgang verplaatst
het spoor door
andere sprieten…
Jij bent er, altijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
153 Je bent nog jong.
Misschien hoor je te dromen,
te dwalen,
te lachen zonder zorgen.
Toch kies jij,
elke dag opnieuw,
voor een ander.
Met een luisterend oor,
een helpende hand,
een warm hart
en een liefde
die nooit om applaus vraagt.
Je draagt
wat voor velen onzichtbaar blijft:
zorg,
verantwoordelijkheid,
en hoop.
Niet omdat…
Gehecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
231 Het gaat op en neer met mij
Ik omarm het leven en laat het los
omdat het geen toekomst heeft
Ik streepte onmogelijkheden af
en er bleef weinig concreets over
Wel liefde
Voor mezelf, mijn verlangen
om te leven, de mensen
om me heen, ja zelfs voor
altijd weer, hun gestuntel
En ik wil het allemaal niet missen
Behalve wanneer het iets…
niets beweegt me voort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 in het schrijven van een passend
gedicht ligt de wind in de zoom
van het venster te luisteren
naar al wat het heeft voortgebracht
de eerste strofe lijkt gesmeden met
wat verwrongen ijzer waarvan ik
niet kan schrijven dat het reeds
tot staal is beklonken
ik wedijver wat met woorden, spel
mijn gedachten slechts met
fragiele probeersels…
een ogenblik
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
533 op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Sinds die dag is niets meer
vanzelfsprekend als voorheen.
De tijd beweegt soms sneller
dan het hart en hoofd aankunnen,
en wat ooit moeiteloos ging,
vraagt nu geduld, moed en aandacht.
Er zijn dagen waarop woorden zoeken,
beweging wachten laat,
of vermoeidheid als een zware jas
over de schouders valt.
Dagen waarop de wereld…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Er zijn dagen waarop de pijn
eerder wakker is dan jij.
De kamer heeft geen kleuren meer,
alleen nog als een trilling
bereikt een stem bereikt je soms.
Ik zal niet zeggen
dat het wel goed komt.
Je hebt recht op woorden
die de waarheid niet ontwijken.
Maar ergens in jou wonen nog
de mensen die je liefhad.
Niet als een troost…
Ik wil herinneringen maken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Sinds ik aan huis gekluisterd ben
Zijn alle dagen gelijk
Het uitzicht onveranderd
Al jaren uitzichtloos
En toch vliegt tijd heel hard voorbij
Maar pas wanneer ik weer herinneringen kan maken
Zal de tijd misschien haar haast kwijtraken…
drie keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 op reis naar Hades of Elysion
keer ik voor de Styx naar huis
voor een nieuwe opkomst van de zon
als is het ditmaal nog abuis
men komt thuis om weer op reis te gaan
een derde keer wacht scheepsrecht mij
geen ontkomen is eraan
Moira laat geen sterveling echt vrij
twee keer gelukkig ten halve gekeerd
bleef de levensdraad onafgeknipt
het…
Nobel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
901 mag zij uitschreeuwen
naar de neutronieten
of zij gadeslaan
verzuimen te dansen
zonder klank
bewegend in
verlammende handen
vastklampen
aan een elastieken
berichtenlijn,
die reikt
en terugveert
een verlangen naar
het ontsnappen
uit de naden
van de gestikte deken
in kleurrijke beloften
vurige warmte,
de duik
naast…
een wankele streep
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
156 een strook van karig licht
op je bleke wangen
je heldere ogen diep gelegen
we wandelen en breken
we waaien over de rand
de rivier stroomt
onheilspellend kalm
het licht vloeit weg
in een wankele streep…
AU
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
78 Het gloeit, het knelt, het zeurt
Het klopt, het rekt, het scheurt
Het was, het is, het blijft
Vermoeit, verkrampt, verstijft
Beangstigt, deprimeert
Maakt moedeloos, stresseert
Wat als het niet meer gaat
Als matter mind verslaat
Als het maar blijft zeuren
Zeu-ren zeu-ren zeu-ren
Dán volgt zeuren van het brein
Angst, erger nog dan pijn…
Over de Stoep…
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
16 Het voordeel van mijn slechte geheugen
is dat ik steeds nieuwe mensen ontmoet
als ik ‘s morgens opsta
herken ik niet eens mijn ondergoed
mijn lepel smeert de boter
het mes prikt in het brood
en ik werp een hete kop koffie
over mijn verstrooide schoot.
Dit mag de pret niet drukken
want ik wandel graag op straat
ik zoek gewoon de winkel…
Ik, als dokter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
9 Ik, als dokter
van Het Filosofische weliswaar
als hooggewaardeerde kenner
met een onderzoekende geest
in de belangrijkste gangen van
het huis
der medische wetenschap
ik zou tenminste moeten weten
hoe om te gaan
met een (neushoorn)virus
of zoiets dergelijks
dat zich
in mij genesteld heeft
voordat dit zich verspreidt
via mij…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 door de mist
geen wolkje
geen wolkje aan de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar…
Zonder antwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 heb ik het
had ik het
krijg ik het weer
heb ik angst
had ik angst
en nu niet meer
was het echt
droomde ik
is er verschil
is het er
merk ik iets
houdt het zich stil
wil ik het weten
wil ik het voelen
zwem ik dus in die fuik
nee ik weet niets
dan het teken
als souvenir op mijn buik…
"de aanval"
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
11 ONZICHTBAAR
de aanvallen een lijdensweg alleen
geen plooi in het gezicht
onzichtbaar de aanvallen
BENAUWDE ONDERDRUKKING
zichtbaar de aanvallen
niet van af te komen
een lijdensweg alleen
een plooi in het gezicht
DE AANVAL…
op het spoor
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
5 de spoorbaan op mijn buik
vertelt een verhaal
van een reis van pijn
via angst
naar wat nog niet het eindpunt is
maar het begin
van een nieuwe reis
met nieuwe stations
en nieuwe wissels
en een onbekende bestemming…
Obsessie
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.713 meer gaat
Ik wil zo graag weer samen leven, luisteren naar een lied
Maar de gedachte houdt het tegen, genieten kan ik niet
Ik probeer het idee te bestrijden, de gedachte tegen te gaan
Maar hoe meer ik vecht ertegen, hoe meer het door blijft gaan
Ik wil het accepteren, zeggen: ”zo ben ik nu eenmaal”
Maar het schuldgevoel blijft knagen, de ziekte…
zanger van bessenbonanza
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
948 aangevlogen
cirkelen rond de oude kerketoren
de pest viel even later in
duizenden lieten hun leven
dominees met volle bak voor hun preken
plaatsten bombycilla garrulus in het teken
van de boodschap van gods toorn
lieve zanger van de bessenbonanza
steeds als u toeft bij ons in West-Europa
zalmroze op vleugels rode zegellakken
is die ziekte…
Wijkplaatsen voor de ziel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
904 We drammen en dreunen maar, rennen ons rot
tot we plots moeten stilvallen, door ziekte of
ongeluk, door alles wat we menen dat zonder
ons niet kan, of zeker niet zo goed.
Onze ziel heeft dorst, ons verlangen
altijd veel groter dan welke invulling
ook maar kan proberen die dorst te lessen.
Hoe moet dat dan?…
Dag Guusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.737 Onder die vreselijke ziekte ging je gebukt
je wilde nog zoveel maar wist niet meer hoe
plots werd je uit dit leven weg gerukt
een kind vraagt: waar is mamma nu naar toe?…