Alle inzendingen

ik zoomde in op Google Maps terug naar de roots, het dorp waar ik geboren was vrouwen in zomerjurk op glimmend nieuwe fietsen ("dat was in mijn tijd wel anders!") kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap ik haalde hen met mijn cursor in tot ze plotseling verdwenen waren een algo...

Grottenpaleis van nachtlijke Sibulle Stond zwart voor 't oosten; fakkelvlammen deden Flikk'ringen vliegen langs scherpkant'ge treden Van trap in plots'ling blauwe vestibule. En zichtbaar achter transparante tule, Die van 't terras fosferde naar beneden, Wezenloos, groenig wit kwam aange...

Mijn geest wil vluchten, vluchten voor al het verdriet. Voor de geur van de dood, die mij overal omringt. Maar vluchten kan ik niet. Verzamel maar weer nieuwe moed, koste wat het kost, en doe wat je doen moet. Blijf op je post. Dus hebben wij jou weggebracht. Naar een heerlijk plekje i...

Mijn hart klopt voor jou in de maat van haar tranen unieke klankkleur.

ik schreef een brief aan mijn verleden met vragen als wie had ik eigenlijk lief waar liep het mogelijk mis of is de loop het pad afgegaan zoals het lopen moest ik schreef een brief aan mijn verleden vroeg hem: was het zo goed en ze zei: is dat nu wat er echt toe doet je leeft nu immer...

je drijft van me weg in de kleur die zo goed aan mij hecht ik herinner me hem vooral in mijn armen: nog altijd ben ik van hier ik hoor nergens anders als in die boot doordrenkt met blauw met mijn hart aan de mast wapperend zwart samen met jou of jij het zo ziet weet ik niet ik zo...

De mensheid heeft epochen zitten suffen, En rommelde in feite maar wat aan, Hoe kan het al die tijd zijn goed gegaan, Met die gezonde zieken vóór het puffen? Nee, nú schijnt men dan eindelijk te weten, Wat zwangeren verantwoord kunnen eten.

Alles is neder onder het sterren gefemel dromen beschaduwen de bijzondere zomer nu de woeste rivier in stilte naar een waarheid zoekt in de beginne smaakt de bezinning zoet door wat daar gaat, heel ongerept een bloemengeur ruikt naar de dood Nachtschaduw maakt de bomen groot.

Heer Jezus in de Hemel is steeds bij machte zieken terstond te genezen gelijk Hij deed tijdens Zijn leven op aarde de Heiland is echter geen wonderdoener onderworpen aan bevel de Vader en de Zoon laten hun kracht om te helen vol liefde opblinken tussen horende mensen opdat deze heilz...

Een brand, een dodelijke brand, ik reik je mijn hand. Ik wil naar jou en jij naar mij, We willen naar elkaar toe, wij allebei. Tussen ons zit veel gevaar. Dat is niet raar. Het komt door de brand, de dodelijke brand.

de blinde ziet door iets aan te raken maar z’n geest gaat er de beelden bij maken de schilder zet iets fraais en abstracts op een doek de geest gaat naar de diepere betekenis op zoek de schrijver zet woorden achter elkaar op een rij wil met proza verhalen gedichten iets van zich...

In deze harde wereld vol ellende en verdriet ben ik vaak onzeker. En vertrouw ik niemand niet. Wat is er dan nog over in dit harde bestaan. Om met mijn hond als vriend door het leven te gaan. Mijn hond kan ik echt vertrouwen. Zij geeft mij vreugde en plezier. En haar liefde zou mij noo...

Ik ben oud, ik drink wijn van een naamloos veldje – om ooit heen te gaan.

honderd jaar tussen onze blikken we kijken elkaar aan op de schaarse foto's het verhaal tussen de regels verdichten aan minuscule details melancholie is niets anders dan verlangen naar andere, dus betere tijden toen de digitale doden hun geromantiseerde gelukkige leven in schokkerig zwar...

ik lachte betrapte mij er op dat ik de verre luchten dichterbij wenste alsof god in het diepst van zijn gedachten mij zijn handen ooit zou schenken toch voelde ik het bestaan dicht om mij heen ik was niet alleen in de mij toegenegen straling nooit is er het begrip om weer ...

Vaak leggen dagen vrede op je bord. Je hoort de vogelkelen rondom zingen, ervaart de schoonheid van gewone dingen en je beseft: de taal schiet hier tekort. Soms heb je om een dierbare verdriet – ook daarvoor heeft de taal de diepte niet.

Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel, Onder een wolk aarzelt de morgenster, Achter een raam waakt de ster van mijn nacht. Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt, Begroeten elkaar de beide sterren, Over mij heen ziend.

ook hoogzomer brengt koude dagen die ons humeur lelijk kunnen plagen de tuinstoelen moeten weer ingeklapt 't lijkt of we naar de herfst zijn overgestapt geen kleurige parasols meer op het gazon geraniums hangen verwaaid op het balkon bloeisels laten zich plukken door de wind de tuinman kijk...

Vitrines vol met tranen; kasteelvijvers en zoete vennen in zaal drie. Nauwelijks voelbaar schuift branding onder het parket; uit verstuivers drijft de zeemist De Afrikaanse waterval schuimt in een meubel van mahoniehout; weer bij de uitgang koopt men washandjes en de brochure 'Gesch...

Als je wordt geboren, dus begint te leven wordt er ergens jouw kaarsje aangestoken Jou wordt aldus een bepaalde tijd gegeven met je innerlijk wordt je tijd afgesproken Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht edoch brandt toch verder en alsmaar door Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezi...

Het is bijna of je de groene bomen hebt leren praten, door te luisteren zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift waar vlinders ademen in de wind en ik luister naar jouw woorden in de stille bossen van mijn dromenland heeft ieder geschreven woord die speciale klank van ontheemde kindere...

Stel, je hebt geen bed om in te slapen waar leg je jezelf dan neer het komt me in gedachten vaak voor niet zomaar een enkele keer. Stel je hebt geen bord om van te eten geen vork of lepel eveneens ‘t komt me zomaar voor de ogen net als douchen, een groot goed algemeen. Stel je hebt gee...

het leven is zo bijzonder alledaags - een simpel gegeven of je wil of niet ieder gaat het op zijn manier beleven de een beklimt bergen de ander loopt er om heen de een neemt anderen bij de hand en de ander loopt liever alleen voor elk komt het ongelegen een overschot aan verdriet de...

veroordeeld tot inzicht is mijn tijd van heden, plots is er een grens gemarkeerd naartoe het verleden ik denk nog aan het dakterras zo dicht en nabij jouw sterven we teerden nog enkele keren op de bruine buil die wij aanbeden heb je het koud, vroeg je en gaf een verbeeldende warmte he...

Op het eind expres een fout maken, deemoedig – toppunt van hoogmoed.

Vriendschap is lachen. Vriendschap is huilen. Een schouder om bij te schuilen. Vriendschap is soms zwijgen. Vriendschap is vertrouwen. Vriendschap is respect. Op zo'n vriendschap kun je bouwen. Misbruik je vriendschap dan gaat het vertrouwen weg. Dan kom je heel alleen te staan. Terwij...

Ik ben zo blij, Want jij bent bij mij. Je ogen stralen, Vol van onze verhalen. Eindeloze stilte die ons verbind, Het lot is ons goed gezind.

Denken is erg handig, wanneer je handen hebt, om iets te kunnen maken. Denken is erg voetig, wanneer je voeten hebt, om iets te kunnen bereiken. Denken maakt een hel voor ons, wanneer we denken aan wat kan, maar hoogst zelden gebeurt. Denken werd af en toe mijn hemel, toen hetgeen on...

ik heb altijd heilige willen worden al toen ik in de kribbe lag en maria als mijn moeder zag wij waren niet zo uitgesproken thuis want het dagelijks leven haalde al veel extra geboden in huis wij deden weinig aan mystiek want wat wij niet snapten was verdwaald en dus eigenlijk doo...

Voetballen lijkt wel wat op dichten. Een gedicht wordt een doelpunt, wanneer dichters met woorden, goed gericht, schieten. Dichten is een spelletje spelen. Speels spelen zonder regeltjes. Het is een ware levenskunst. Wat de juiste levensregels zijn, bepalen eigenwijze dichters zelf. Di...