5005 resultaten.
kentering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 nooit heeft een kinderhandje mijn gezicht betast
verwonderd mijn lange fluwelen rok gestreeld
onder de preek met mijn kettinkje gespeeld
mijn koud lijfje met zijn warmte verrast
waarom heb ik nooit die stap gezet
zo'n dromende dreumes het leven gegeven
de gedachte enkel deed me beven
ontkenning groeide uit tot stil verzet
en toch voel ik…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 men kwam te vroeg
de baai
de boeg
jij riep
verhalen
voor
en achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste…
heer van stand met een gans in het park.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
410 Al is t koud en oktober
en voel ik me alleen,
ik denk een gans bij me.
Sla m'n arm om m heen
lekker warm denk ik
ik voel t meteen,
Zoveel zachte veren,
daaronder warm vlees.
een kloppend hart.
Wat kan ik nog meer
verwachten van een dier?…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 Ze duwt prikkeldraad opzij,
haar vingers bloeden,
ze ziet wit, ze heeft het koud
voorbij het prikkeldraad zijn struiken
kaal nog en met doornen,
'Loop daaromheen!…
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 ik schrijf je in koude letters
omdat het buiten en ook mijn hart.
Kom je nog langs. Ik heb zo'n spijt.
Wij horen bij elkaar. En zo.
dus samen naar de ijsbaan toe
met muts en sjaal en dan na
het schaatsen warme chocola
en dan gearmd naar huis.…
Zwarte sneeuw
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
745 Koud vuur in dit getij,
oud zeer druipt van alle
omgekomen bomen, zwarte
sneeuw bedekt de borst
van de doden die van
verre zijn gekomen,
streelt de winter,oud
en wijs gedeeld in ijs,
vindt de weg terug van een
reis in afgedankte sterren,
tussen afgevallen bladeren
ontbonden smarten onder gladde
stenen, dan zijn ze thuis, tijd
ontbindt…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren overbrengen kan
laat een gedicht dan zingen
soms schraal wellicht van kleur
bij het koud…
In jouw lentehand
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.213 en wil je mij dan iets meegeven
uit je eigen bewogen leven
vertel mij
van jouw eigen vragen
de antwoorden die jij ook zoekt
die nergens beschreven staan
over de opwellende traan
het gevoel van verloren
dwalend langs de stilte
als een voorjaarsvlinder
vliegend in het rond
over een nog kale akker
te vroeg al wakker
als mijn koude…
na
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
620 eerst alles op een rij zetten
letters dwalen nonstop door
het woud waarin wij wonen
zie de zon al glinsteren
in het nog koude water
lach
zie je later
de poorten zien wij al voor ons
opengaan
rond lijken ze
blauw als een waterval
die wijsheid wijd verbreid
over het land waarin wij zweven
tot dat wachten we
dagen en nachten
opengaan
tot…
verwarm de pijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
681 langzaam gedachten verlichten
dat eenzaam gevoel verdichten
want soms doet kou de huid verbranden
wel duizend ogen gingen voorbij
slechts terloops een glimp verliezend
twee ogen, ze bleven onvindbaar
misschien wel verloren voorgoed
verwarm mijn pijn met zachte handen
die strelend gedachten verlichten
ach kom een wonder verrichten
al het koude…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.041 Het is koud en al donker,
niemand weet waarheen zij gaat.
Tranen blinken in haar ogen,
waar moet ze eigenlijk heen.
Ze voelt zich door haar familie bedrogen,
en zo eenzaam en alleen.
Het is niet fijn om te horen,
dat ze eigenlijk geen lid is van een gezin.
Waarin ze denkt te zijn geboren,
heeft het leven nu nog zin ?…
de leugen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
939 maar, lief
geloven in alles
en nog verder als dit
is pit
nog verder als een woordenboek
dit is geen koek
maar poèzie
zoals wij ooit keken
vanaf de toren van goud
naar het zilveren heelal
geen verklaring is waarheid
geen streep zet grenzen
in ons kleine bestaan
luister naar de wind
die koud lijkt
wij zijn geboren
uit de oudheid…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
- Mijn deel, mijn dansen -
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
655 de achterhoek op de koude dansvloer,
is al aardig confronterend grauw..
alle nachten stelen gekarakteriseerd
haar beschouwingen in pirouette
terwijl het hart in stukken ligt
besef ik uiteindelijk het deel
van glijdende, naderende betekenis...…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Als warme tranen vloeien langs
mijn koude wangen waar ik word
overmand door mijn emotie
die me beletten om de woorden te
spreken die ik nog had willen zeggen.…
schuiven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
555 gestolen nacht
doorsnee donker rondt de buitenwacht
sluipend koude wind
gierend tussen ‘t open raam verschijnt hij
in mijn wapperend gordijn
zijn zuchten schuift mijn hart opzij,
adem proeft als pijn
huid als boter
langs plafonds spint filigrein
’t is daar mijn kind, waar ik wil zijn
jij maakt mijn hemel
groter
gedichtendag…
Ik heb lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Waar de zware stormen
tijd en lente storen
waar het ontwaken kwelt
in mijn slapen
waar de herinnering voelt
oprukt en terugwijkt
waar de koude ogen van de straat
met de adverteerders
doodslagen uitdelen onder de makken
waar een televisie
nog maar honderd euro kost
grootbeeld met gratis
iedere dag nog grotere schrikbeelden
waar geen droom…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld lijkt
slechts een vlam lang
ik heb het koud…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 de nacht is maan en leeggeschreven stilte
en een halve kop koude koffie en een raam
en een man zonder naam die voorbijloopt
misschien naar een vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij
Water koud…
De zon en de maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Ben bang van jou geworden,
je bent veranderd
omgeslagen van dag naar nacht,
van vandaag naar gisteren
Waarom moest je weer terug naar de schaduw
uit mijn licht gebleven,
mijn warmte laat jou koud
Je bent teruggegaan diep in de nacht,
Je keert je rug naar mij,
ik probeer erdoorheen te kijken
mijn licht op scherp te stellen
en door jouw…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Adempauzes (8 x)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
594 Overtollig woord,
ingepakt of uitgekleed
als koude waarheid.
Dualiteit sterkt
integere bloedsomloop
tot individualiteit.
Stilten in de taal
in brede zin, daar put ik
adempauzes uit.
Dialoog gelijk
duurzame dromen op reis,
weigeren schipbreuk.…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.250 Onder het warme maanlicht
Voel mij koud en eenzaam
Omringd door duizend-en-een gedachten.
Mijn gebroken handen
Proberen te maken wat niet kapot is.
Met gebroken hart
Probeer ik te lijmen wat goed vastzit.
In de verte zie ik het licht
Maar het peertje is kapot.
Mijn levendige ziel is altijd op zoek
Naar datgene dat mij gelukkig maakt.…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend
met dit leven mee
een trouwe leidraad was
morgen
ruik ik lente
in het koude…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.
Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…