4052 resultaten.
Frits van Eerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Een appeltaart met daarop verse kersen,
een hele kraam met spul om steen te grillen.’
De wielen van de winkelwagen trillen,
nog eventjes de slaolie verversen
Het karretje remt af bij kaas met gaten.
‘Hier links en wacht op mij terwijl ik koek pak
en nu vol gas op weg naar de biscuitjes!’…
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 verstilde straten huilen vandaag
ik zag immers ontelbare rode stenen
daar ver weg, met bloed als water
stromend uit lijven met gemankeerde
armen en benen, aangericht door beren
aangemoedigd door gestoorde heren:
het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede,…
TINEKE ROELÉ
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Kloeke Trijntje geeft raad aangaande heling
en zegen, komend uit stenen vol glans,
houwkunst en opbeurende schittering.
Vanuit woonplaats Veenendaal dwarrelt thans
de kristalboodschap over groep en eenling,
als een voortdurende, kleurrijke dans.…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…
Liefde te leen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 de put dieper dan de echo kan reiken
duister als in de diepste spelonken
glad en bezweet met algenvocht
verdriet in tranen verdronken
het dal was dieper dan zijn bedding
de stroom meedogenloos en wreed
de groene heuvel onbereikbaar
verdriet in tranen verkleed
de berg was steil en glibberig
met verraderlijk losse stenen
de top in de verkleumende…
De stille trom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik wil de dood
ontlopen want ik
ben gaan dromen
heb al vroeg contact
gemaakt met alles
om mij heen
voelde aan
de aarde en zij
warmde terug
aaide stenen
die spraken elkaar
achter mijn rug
wuifde naar
wolken en
vlaagde met de
wind had ontzag
voor zwaar onweer
het donderde zo hard
ik leefde in
mijn dromen
voelde al als kind…
tweespalt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 kassa met
het maken
van toeristische
foto's achterom
minister uw
plicht is
dit hebzuchtig
gedrag te
verbieden het
is uitermate
dieronvriendelijk dus
oliedom
gastschrijver
Omroep ongehoord
mensen te
kijk zetten
zij die
zich niet
kunnen verdedigen
dit stoort
een groep
protesteert tegen
het oorlogsgeweld
vuurwerk en
stenen…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Mijn handen graven
zonder richting,
maar vinden toch
een kloppend ding —
half steen, half verlangen.
Ik houd het vast
zoals een oermoeder
haar stervende kind:
niet om te redden,
maar om het barsten
van betekenis te voelen.
En de aarde zingt.
Laag en langzaam.
Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
Chaos
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
715 vogels doornen groeien
Als water niet kabbelend stroomt
Maar koprollen maakt
En bomenwortels dansen
In een sterrennacht die staakt
In welke wereld leef ik dan
Wat is de werkelijkheid
En wil ik die wel hebben
Of wil ik die juist kwijt
Ik wil dat ‘s nachts de zon schijnt
En overdag de maan
Ik wil dat water paars kleurt
En stenen…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 In mijn land bloeit alleen maar gedoofd licht
de schaduw volgt mij bij elke stap weer heen
De huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd
op een harde stenen…
GEVALLEN ZIEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 De sterke wijze gaat zich meer verbeelden,
om niet langer op God te vertrouwen:
gehouwen steen mag zijn geloof beelden.…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst voor de vrees dreef
onder het gewelf waar
elk enkel idee stierf
in haar zuivere zelf.…
Schim in het meer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
316 Het rimpelt licht op ’t duister meer,
Verhalen zweven, steeds meer en weer
Met ogen die nooit volledig zien,
Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien.
Soms een nek, soms een lang silhouet,
Een glinstering daar waar het water eet.
Loch Ness lacht in nacht en wind,
Die onbekende waker, raadsel voor elk kind.…
Wat overblijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
262 Je voelde hoe stenen en bladeren
wenkten en weken.
Je struikelde.
Je bleef.
Je gedachten bezonken
tegen seringen die roken
naar wat je verlangde
zonder het te weten.
Komt er een dag
waarop vroeger. niet meer pijn doet.
Komt er een dag
waarop we lachen om wat voor ons ligt.
Komt er een dag
waarop de ribben niet meer tellen.…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 Het lot is nu eenmaal wat het is
dat is wat het lot is
anders zou het iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
135 een wens
een droom
in het witte licht van
ooit vergeleek ik mezelf
met die vallende ster
Een wens
zo mooi
maar toch
een stuk brandend steen
zo snel als het kan
naar beneden
zelfvernietigende ster
vernietig ik me dan?…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 De beek buigt om een steen,
het riet beweegt
voordat de wind zichtbaar wordt,
een wolk verliest zich
zonder iets kwijt te raken.
Alles lijkt
elkaar al langer te kennen
dan namen bestaan.
Alleen de mens
vraagt wie dit bedacht,
wie het begin bewaart,
wie over morgen waakt.…
Over Blijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
68 In het Huis van Bewaring
roerloos als een steen
terwijl de ander als een storm
ervandoor vliegt.…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
gedachten
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.300 bladeren op de grond
het regent
een geur van bos
tijd staat stil
mistig en vol geheimen
geheimen van mij
problemen die ik niet kan ontvluchten
waarmee niet valt te leven
verdronken in een diepe zee
vol van gevoelens
m'n leven beeindigen
soms speel ik er mee
zacht en eindeloos zinken
voor altijd liggen op de bodem
van de zee
stenen…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 schijnen geruisloos
Ik kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij bent en blijft mijn vent
Ik kus je steen…
Zyklon B
gedicht
3.4 met 88 stemmen
19.824 beproeving
voor een meisje van
net geen veertien
dat zich nog nooit
aan een ander
vertoonde
wat het meisje
bond aan haar
lichaam was naakt
als een jong dier
in de massa tussen
de andere spook-
gestaltes schuifelend
onder
de steelse blikken
van de bewakers
eerst het stenen
trapje af en dan
in die lege ruimte
betrapt en…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid
begint mijn beeld opnieuw te worden, zwart
wordt wit, hard wordt zacht en steen…
het ezelskakebeen laat klappen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
943 het groei
die bloei noodzakelijk maakt
die ten koste van de zwakken
het ezelskakebeen laat klappen
gemarteld en bespuuwd
droeg Jij je doornenkroon
bespot met hoon om
maar je macht te breken
want liefde was jouw toon
voor naasten die elkaar beminden
dat was wat hen niet zinden
de kruisiging je lot
maar Jij bent opgestaan
hebt de steen…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen
voelt een ongekend verlangen
als hij naar haar kijkt
tijd verstrijkt
en hij wordt wakker uit zijn droom
voelt zich ongewoon
leeg en verlaten
nu kantelt hij stenen…
Drukte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.945 In de stad is het vreselijk druk
daar moet je manoeuvreren
Tussen de mensen op het trottoir
blijf je aan het laveren
Ga je er een hoek om
dan is de kans heel groot
dat je tegen iemand botst
en je belandt samen in de goot
Kom je in een groep terecht
dan trapt men je blauwe schenen
En kom je daar dan uitgerold
knal je vloekend op de stenen…
NIEUWBOUW
gedicht
3.9 met 21 stemmen
9.657 Steen en stoffigheid. Betonnen blokken
worden woning. Kooi verrijst op kooi.
In de volte waar wij zullen hokken
loert de leegte nu al op haar prooi.
Krantenschrijvers fronsen. De neurosen
druipen straks als vocht de muren af.…
stil op straat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.071 kan zomaar doorlopen
Maar al had ik een miljoen
Kan ik niet spenderen
Tralies bederven het zicht
Spullen zijn verdwenen
In de etalage brandt wat licht
Mijn reis maar weer vervolgd
Op weg naar het feest
De trap weer opgelopen
Ik ben in de stad geweest
Zonder mensen lijken gebouwen
Verlaten en koud
Niet meer dan een berg stenen…
een oudt liedeken
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
926 Mer twijl hi loopt, stuict oppen steen
en valt, -dat arme hert meteen.
Al botsen op de harde baen,
Vingh plots dat hert te spreken aen;
Al weenen vinghet te spreken aen:
"Och jonghe, hebs die seer gedaen?"…