4012 resultaten.
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van…
Tegenwind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
627 Als donkere wolken voor de zon
versluieren sombere gedachten
de doorbraak die voorhanden leek
Tegenwind dwingt
tot twee stappen terug
één stapje vooruit
De geur van angst dringt in het hoofd
met de verwaaide hoop dat de vorige basis
niet sterk genoeg is om op terug te vallen
Het ritme van het vechten
twee stappen terug
één stap vooruit…
Een kwartiertje in de trein
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
716 Zijn vrouw laat, als zij dan
onze coupé verlaten,
een zwarte handschoen vallen
op het middenpad.
Die raap ik op, en kijk hem even aan:
mijn vader lacht, knikt vriendelijk.
Dan, weer alleen, laat ik me gaan:
hoe hevig die gelijkenis!
Venijnig scherp brandt het gemis.
(dit gedichtje is eerder gepubliceerd in Maatstaf nr 5, 1995)…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 tussen wimpers door
schrijft mijn gedachte
kijkend naar het kind van toen
onbezorgd wiegend in de boomtop
leunend tussen de vertakkingen
hoog boven het water
had ik het vaste vertrouwen
dat hij me nooit zou laten vallen
ach, ik was nog net zo groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer…
De figuranten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
892 Gelukkig vallen er tussen woorden,
altijd spaties.
En tussen die spaties
altijd stukjes niets.…
Gat in mijn schoen. (Traffic)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
688 echt was
met 100 tinnen soldaten
die aan mijn schouder stonden
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen
(ik klom op de rug van een reuze albatros
die door een breuk tussen de wolken
naar een plaats vloog
waar geluk het hele jaar rond
gedirigeerd werd
met luid gespeelde muziek)
Ik begon te vallen…
De meeuwen
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.566 Zij vallen
in 't bouwland neer, - en, neergevallen,
maken ze 't langs de voren vol.
Zij namen overland de wijk,
en zochten langs de brede stromen
hun toevlucht, - om op kracht te komen
achter de hoge winterdijk.
De snavels, onder pen en veer,
herstellen de geleden schade.…
In September
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 nog zin heeft in september
kom ik je bevrijden
uit de lege greep van het aardse slijk
Een lepralijder gaat zwierig rond
met een alles verterende ratel
hij schaterlacht, drijft de spot
met onze groteske inhaligheid
Allengs dieper dringt hij door
in het koninkrijk van loze gronden
alleen de onvermogenden doorgronden
het uit elkaar vallen…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 Het landschap luistert
Hoort komen de wind
Ziet vallen de vlokken
Voelt zich ontsmet
Vriendelijk is de sneeuw
Geduldig blijft ze liggen
Wachtend op het moment
Van betreden, de ontluistering
Daar komt de donkere man
Met de lichte treden
En de zware gedachten
De mond strak gestreken
Hij betast met voeten
Het ongerepte landschap
Een…
Verliefde olifanten
gedicht
4.2 met 5 stemmen
6.642 Zij zet zich schrap tegen haar muzikant
en houdt zo tegen al die hartstocht stand,
of tracht ze slechts om vallen te vermijden?
Ze staan nu boekensteunend kop aan kop
en vlechten lieflijk hun slurven samen
alsof twee slangen 't minnen overnamen.
Dan meet zijn slurf haar schedelbulten op.…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Op You Tube dienen zich de goeroes aan
Illusies waren het waarop men deinde
’t Is afgelopen met het vastomlijnde
Dat er iets als een Hemel zou bestaan
Heeft zelfs voor theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort of proeft
Er is slechts smaak en geur en beeld ervaren
Object en subject vallen…
De wiskundeles
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
944 gapen
totdat ik onoverkomelijk de beurt kreeg
en ik er niets van bakte
en ik uiteindelijk dan ook zweeg
de hoofdaap stuurde me ziedend
het lokaal uit, ik moest naar de rector,
die ik vaardig wist te ontwijken
en zelf iets in mijn schrift schreef
het moest toch ergens op lijken
toen ik jaren later examen deed,
ik had wiskunde laten vallen…
AAN JACQUES PERK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
924 Maar als de dag gedaald is, laat hij neer-
Vallen de welke blaân, zo pas nog bloeiend,
Want hij heeft uitgebloeid zijn bloei-begeer...
O, mocht ik sterven in mijn jonge jeugd,
Als heel mijn zoete zang, uit mijne ziele vloeiend,
Gezongen is van liefde – leed en - vreugd...!…
Tot dusver,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 het geweten wrikt zich naar boven
omdat het wortel schiet tot aan het
hemeldak waaruit het denkgoed zich
vallen laat en openvouwt waarop dezelfde
daad net iets anders is geschreven en
tot dusver voldoende fantasieën
in voorspellende dromen overlaat.…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…
Van de koude grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Heb mezelf langzamerhand
Leren kennen - leren leven
Met wat op het oog
Een tekortkoming lijkt
Te zijn -
Haperen, stotteren,
Vallen over eigen woorden
Dat soms clownesk
Overkomt bij de
Nietsvermoedende luisteraar -
Verlegenheid die mij
Bijna aan de afgrond bracht
Maar nu tot mijn grote
Sterkte is geworden -
Verlegenheid…
GEEST EN GEBEENTE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het boek Openbaring
toont een gitzwarte zon
een bloedrode maan
waarbij sterren
van de hemel vallen
angstwekkend kondigt zich
de dag des oordeels aan
engelen blazen zelfbewust
dienstbaar op bazuinen
de tonen beduiden
dat men bereid moet zijn
op het grote gebeuren
maar niet omhoog kijken
in alle rust het werk
van zaaien planten
arbeiden…
Boven de taalgrens?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
466 Tergend langzaam wordt de kern
van gedachten weer begaanbaar,
verbleken geroeste metaforen,
zwerven flinterdunne deeltjes taal
vervormd in kortstondigheid en uit de
boeken geschreven door toevalligheid
waarheden vallen uit het niets
en uit de kluwen van overtal
van hernieuwde gelatenheid
nieuwe clichés worden gevonden
populisme…
de jongeman hoorde het
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
742 de jongeman dacht aan zijn
eigen moeder
die ook maar kinderen nam
vervolgens haar eigen leven vierde
hij haatte haar, wat hem betrof
mocht ze dood vallen
hij maakte daar geen geheim van
langzaam voelde hij de woede
in hem, altijd op de achtergrond
aanwezig.. weer opborrelen
sommige vrouwen moesten geen
kinderen mogen krijgen
hij voelt…
Marco
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Loze woorden die weg vallen in de aantrekkingskracht.
Die chemie tussen 2 mensen een onvoorstelbare kracht.
Wat er ooit was is er weer.
Een zegen of een vervloeking.
Hoe ga ik mijn hart koel houden in onze nieuwe ontmoeting.
Is het lot of toeval...…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het gesprek reikt over duizend mijl naar het
zuiden, ik luister aan de hoorn en denk aan
de tonen, hoe ze vallen, van het spinet,
als hij het opent en de toetsen aanraakt.
Ik laat liever het verval zijn werk doen, aards.
------------------------------------
uit: 'Elektron, Muon, Tau', 2000.…
SUBMISSIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 verre grenzen
waar knuffels en beelden domineren
onder ronken van overvliegende
storm op weg naar eeuwige vrieskou
er branden weer ontelbare kaarsen
want kerst en nieuwjaar sympathiseren
dwars door diep donkere dalen
waar het licht troost tracht te schenken
boven gedwongen hartverscheurende
onderwerping welke alleen nog spreekt
van vallen…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis
laat hij zich biddend naar beneden vallen.
Bereikt zijn doel en koerst bezield naar huis.…
Onderbroek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.092 Samen in de keuken
Voor het raam
Fluisteren wij elkaars naam
Met slechts onze onderbroek aan
Bakken wij een eitje
Het raam is beslagen
Door onze warme adem
Buiten razen windvlagen
Op het schoolbord een hart
Door jou getekend met krijt
We raken elkaar voortdurend aan
Het eitje is klaar
Hongerig vallen we aan
Het eten vergetend
Vuur dat…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
groter groeien - tweede jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 beperkt product
dat wel de maat
maar niet de mens doet groeien
immers
je ontdekte
- met of zonder -
groter wordt je
van kind wordt je puber
groei je tot adolescent
en heet je
op enig moment
volwassen
en dan
opeens ervaar je
groter groeien is
- vooral -
zoeken naar het nieuwe
verkennen en ontdekken
- experimenteren ook -
vallen…
regenmuziek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 een soort mengsel van geluiden
de regen tikt op het aluminium
van je balkonballustrade en daarachter
daarachter eerder een soort ruisen
van bladeren in de binnentuin
je hoort een sterk geluid
het moeten bladeren zijn
waarop de regendruppels vallen
daar tussendoor de wind zelf
die ook een geluid lijkt te hebben
als je het vraagt aan de…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
De val der woorden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.478 Vandaag hoorde ik het mooie
woord langzaam zo langzaam
vallen dat de wind er vat op kreeg.
Ook fladderde er een woord
achteraan (met een botte,
afgeknotte klank) dat ik niet
goed kon thuisbrengen maar
waarvan ik vermoed dat het
diepe sporen achterlaat in iets
dat zich aan het oog onttrekt.…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het uit haar keelgat sneeuwt.
De lucht is wattig als een wit schaap.
Tijd voor stamppotten,
met name hutspot
goeie grut, sjort,
klamp vast gast,
zal motten.
Uit de grond,
is gezond voor onze botten.…