35704 resultaten.
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…
Dichtkunst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
549 Jij brengt je woorden
als de zuiverheid
van vers gevallen sneeuw
dichtwerk zo puur
als ijsbloemen, kunstig
bloeiend op een winterraam
een groeiende boom van gedachten
waarin de openstaande mens
rijpe pennenvruchten kan verwachten
jouw regelmelodieën zingen
in kleinheid een grootse wijs
als een jonge vogel in ’t lenteparadijs
*…
verleerd
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.142 Pas toen wij daar aankwamen
besefte ik
bij de oever van de rivier van spijt
dat de tijd nooit meer kan goedmaken
wat er is gebeurd
wij stierven daar gezamenlijk
alsof wij beiden te ver gingen
in onze haat en nijd
geen grens kon ik bereiken
geen kus kon of kan
mij ooit nog bevrijden
omdat de tijd geen wonden heelt
daarom zijn wij
het liefhebben…
Lente-lach
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
602 In vleugels strekte ik mij naar jou uit
en vloog vanuit de winternacht
tot ver voorbij de horizon
omdat ik zeker dacht te weten dat
ik jou daar vandaag vinden kon
in het veelbelovend licht
smolt jij als sneeuw voor de zon
niet langer bevroren
voel ik mij als herboren
uit blijdschap dat ik jou vond
kleur ik deze lente-dag
met jou als lach…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Loden last
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
926 Ik probeer het weg te stoppen
Heel erg diep en heel ver weg
Probeer het het begrijpen
Te respecteren
Dat ik stil ben en niets zeg…
Westerzon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 ik denk aan gisteren
of eerder nog
hoe anders
lazen wij
het krieken
in vers geplukte kersen
en paarse dauw
op het ochtendblad
lieten wij
de westerzon
blootsvoets binnen
schaduw
spelend op naakt
en gespannen linnen
ik denk aan gisteren
of eerder nog
hoe anders
en zet het diner
naast twee benen
op tafel voor de teevee…
Bitterzoet
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
648 in goud gesponnen draden
als liefdesmelodie
van hart tot hart
in vleugelslag
guirlandes
gedragen door de wind
als een fluistering
tot ver over de horizon
ooit was jij mijn lief
maar jouw ogen sloten
in eeuwigheid
nu brengt jouw warmte me
een glimlach
vol herinneringen
bitter en zoet
omdat houden van
meer dan liefde is en was…
Dichtbij
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
612 Er was eens een bij
Geen zij maar een hij
In werken had hij geen zin
Wel in muze en min
Hij dichtte mooie zinnen
Dichtbij kwam ver
Het volk vond hem een ster
Uit alle hoeken en raten
Ja, zelfs andere staten
Vloog men binnen
Ook de Koningin genoot
Geroerd luisterde Zij en zei:
‘Een kunstenaar als jij
Kan mij goed beminnen,
Vlieg met…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten
altijd een brug te ver…
gerechtigheid
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.087 Door zijn albasten leden
Groeien verse scheuten dood.
Vol jarenlang verlangen
Laat zij haar vingers glijden
Langs de pijn geladen kralen,
Prevelt versleten woorden
Die voor hem een Hooglied weven.
Haar lippen sluiten zijn ogen
Kalm bij zoveel gerechtigheid.…
Even weer kind.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Mooie beelden aan me voorbij zie komen
dan is het net of ik een echo hoor klinken
met bekende stemmen uit een ver verleden
ze komen mee op de vleugels van een vogel
die wordt gedragen op golven van de wind
ik vang ze op voel me weer even: een kind.…
vruchtgebruik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
492 dichters maken ook geen winst
zij investeren slechts
in wat achterstallig geluk
het nagelaten woord bijvoorbeeld
dat je heel soms
nog ergens horen kunt
doch weerloos blijft het vers
als fruit in glazen potten
zorgvuldig in het donker gezet
in de stoffige gewelven
van het behoud…
Een ronde hoek
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
565 soms is alleen zijn
stiller dan duizend
zwijgende soldaten
die in verstijfde houding
handen
niet ineen kunnen slaan
ben dan een pion
te midden
van roerloze maten
het doet armen en benen
verstrammen
aderen verstoppen
en ooit
hoor ik ver weg
diep in de grond
nog een hart kloppen
naar de ochtendstond
op zoek
*…
Behoefte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
540 ik mis handen door mijn haren
zoenen in mijn nek
zou dat gevoel willen bewaren
op een bijzondere plek
waar ik me eraan te goed kan doen
aan hoe het vroeger ook weer was
mooie herinneringen aan toen
lavend aan de geur van vers gras
stroomt liefde door mijn lijf
ontpoppen vlinders geheel spontaan
wanneer ik over mijn buik wrijf
kan er weer…
Wispelturig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Zwevend
in languit genieten
rustig, op een zonnige dag,
zoals vandaag
door liefde en geluk
ook al werkt de natuur vaak tegen
leven in elke fractie
tegenstrijdige angst
ellende en sloop, eeuwige loer
als het te ver gaat
tot in eeuwigheid
sssssssssssssssst
glijdt alles geruisloos
stiller dan stil der aller stilte
doch uitermate wispelturig…
nu ik het waag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
714 toe, laat me nog maar even argeloos
dit liedje van verlangen zingen
zo onbevangen roekeloos
onwetend
van bezwaar
los van mijn cynisch commentaar
naïef en ongekunsteld
laat ik de woorden klinken
ver van het schampere, gretig
en niet zo onaantastbaar
nu ik het waag
mijn hart opnieuw een kans te geven
te zingen voor de liefde
opnieuw op…
Met andere letters
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 jij hebt vogels verschrikt
die reeds lang
zaten te slapen
ze wakker gemaakt
uit verstilde rust
door hun veren te strelen
warmte en voedsel
gegeven vleugels gespreid
klaar voor de vlucht
nog hokken ze rond
in onwennig gekwetter
schrijven vrijheid met andere letters
proeven de lucht
van hartstocht en vuur
vliegen uit voor…
Duisterling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
472 Ik ben een duisterling geworden
in zwijgende stilte van jouw dromen
ver weg op het eiland in woeste zee
voel ik soms jouw verlangen in ochtendgloren
strijk ik de plooien van mijn overhemd weg
opgewekt, goed gehumeurd, en renteloos
beweeg ik stilte naar gedroomde bergen
maar die zijn er niet op het vlakke land
van jouw onbeweeglijke, stoute…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
Mist en moord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
949 Nu ik wandel in de mist
is er opeens de klank van
kinderstemmen, traag, ver
weg, maar wel vertrouwd.
Ik droom er een eenhoorn
bij die stil z’n weg zoekt
langs de natte stammen,
als een dag die verglijdt.
Ik verwacht het heil dat mij
zal overkomen; ik vervloek
de ruis die wegneemt wat
ik had gehoopt.…
Het moet er ff uit
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.077 Ga lekker door met op een ander fitten
Ga uit van eigen kracht, maar ach dat had ik van jou toch niet verwacht
Scoren op een voorzet van mij zal je niet meer lukken
Nee van mij zul je geen veren meer kunnen plukken
Succes met alles wat je niet doet
Want daarin ben jij dus wel goed…
Vreugde van angst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 ga ik dood dan is het in
het verlangen naar leven
geen hoed zo passend als de rand
met de veer en het gespleten zijn
van de top
de top, een verscheidenheid aan woorden
spinsels zonder vreugde en oude klanken
die zich versterven in het zeer
waarin ze worden geuit
ik spui mijn laatste bloed
en vang de albatros die me
komt halen, geen vrees…
iets blijft - voor R & G
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.320 als de kast wedergeboorte prijsgeeft
beklimmen zij de hoogste steigers
om zich in kleuren en geuren
een ornament te kronen
hij en hij samen
de ziel van hun huis
zingt uit kloppende kamers
van eros en amor
uit volle borst zingt zij
in een - zich steeds herhalend - refrein
tot op t sterfbed toe
en ver daarbuiten
want er is iets dat…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
kweetnie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 je neus volgt liederen
waar de hazen
hun rug verliezen
de wind van voor
of achter je kiezen
het slot sloot zichzelf
en na elf
is het twaalf uur
zeven goede
jaren haren achtergelaten
stof tot praten
met niet
het urinoir waar
pissebedden wonen
geen kroon
toch hofnar
waar vrienden
sterven
ver bij mij
vandaan…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
Tegen de zwaartekracht in I
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Was te zwaar
Beladen, vracht
Die tot ver over
Mijn grenzen ging,
Spieren stram van
Het starre denken,
Ging door mijn ankers
Heen en kwam op het
Aangezicht van de
Aarde te liggen
Die me met magneten
Leek vast te houden -
Tot Jij met ontferming
Werd bewogen en me
Precies zoals ik ten
Diepste had gewild -
Tegen de zwaartekracht…
De horizon ligt inmiddels achter hem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 In een vlaag van
Verstandsverbijstering
Doodde hij op een
Kwade dag zijn
Ex, zijn zoon,
En schoonmama -
In wanhoop vluchtend
Op weg naar het
Eemskanaal waarin hij
Zijn eigen leven nemen zou
En toen dit laatste
Niet lukte - vanwege de kou -
Werd hem maanden later
Levenslang opgelegd
En liet hij de horizon
Van zijn leven ver…