Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Inpoldering

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
ergens spreekt de dood de taal van een stilzwijgen, weliswaar zonder zwoegende werkers die het Wad trachten te temmen in een veelvoud van handen het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen die de ruimte kleineerden om de passen die ze schreed te haken op wat nu een groen begrazen veld lijkt te wezen geen toekomst in de wolken of…
elze6 september 2011Lees meer >

Streept horizon bol

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
laat me maar drijven op een oneindige zee oeverloos deinen met eb en vloed mee de wind als mijn vriend golven als huis in hun eeuwig geruis heb aan de hemel mijn leven getekend met wolken in buien en regen als sluiers daar waar zij raken de lucht en het water streept horizon bol eist bestaan weer zijn tol want grenzen verleggen…
wil melker18 september 2011Lees meer >

de dag verlaten

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.183
en ergens op een stille stek waar leven begint misschien nog in zichzelf gekeerd waar de dingen van de dag je naar de toekomst zullen wijzen daar zal hij zijn en steeds zal hij wederkeren blijven wie hij was in jou zelf, in de sporen van de aardse dagen en nachten jouw hand strekt naar omhoog aangeraakt de zijne, langs wolken…

Zeekust

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 989
donk're wolken pakken samen witte regen lijkt voorspeld tot we op de kruising kwamen hadden 't heel anders voorgesteld dat onze wegen hier zouden scheiden had geen van beiden bedacht bleek dat laatste niet te vermijden 'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht sedertdien is het gaan waaien in mijn hart en in mijn hoofd bij de zee zal…
LadyLove30 december 2011Lees meer >

De trek

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.379
Daar achteraan op zijn gemak slofte de koffie met cognac, en in der wolken tekening: ziedaar, daar kwam de rekening! ---------------------------------------------- uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Levi Weemoedt28 februari 2012Lees meer >

Zacht valt de regen

poëzie
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan, Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man, Die men voelen wel maar zien niet kan. Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht. Langzaam valt de regen uit de duistere hemel, zacht Als een woordenloze klacht. 1889…

Zusterland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Kinderen van aarde en wolken, geboren met een wil te gaan of te staan, vrij de weg te kiezen, langs alle volken, langs de stroming van de grenslaag te gaan, op het spoor van brieven zonder woorden, met foto’s kreukbaar vergeeld in de zon van oneindige oorden, als globale nalatenschap, ongedeeld, op de tast, zwaaiend in ’t rond, schuifelend…

Vrijheid

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
Een vogel vliegt ergens heen Drijvend op de wolken Gewichtloos lijkt het wel Zo moet een leven verlopen Ongebonden zonder dwang Maar altijd verbonden Met de aarde Blijf vechten voor dit fenomeen Laat je niet dwingen Blijf je zelf Kies voor je eigen leven Zoals die vogel in volle vlucht Over grenzen heen Schuw en voorzichtig Hoog in de…
Sahm26 mei 2012Lees meer >

Een stem

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Een stem riep mijn naam zag niemand staan toch wist ik welke weg te nemen terug in het verleden waar schemer nog altijd strijdt het opnieuw doorleven de schaduw weerstaan dan alles achter laten ballast weg om door te gaan die stem bracht me ook terug plots braken wolken open waardoor het zonlicht scheen toen besefte ik dat schaduw voorgoed…

zoals zij in de ochtend

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 692
ik waai en waai verblijf tussen spiegels van hoop en horizon; het veld waarop wolken verder drijven traag vliezend in het bestaan mijn lot vloeit uit in zeebelopen vloed, kartelt randen waar mensen staren naar diepe zin aangekruist door hongerigen hoe zou mijn stem zijn in tegenwoordige tijd spraakverwarrend door de jaren die…

Geen onvertogen woord

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Nes- tors Impliceren een waardig afscheid Wolken van muze Stuim'lende lyriek Dwaal Keer op keer, sluimer heel oprecht dank…

Je wispelturigheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
de zon schijnt toch regen je in dikke druppels tranen zwaar hangen ze aan zomerbloemen vol kleurige verhalen vullen snel de kleine breuken in de droge herfstgrond ik kus de donkere wolken van je natte mond laat jouw lach niet meer verstikken door je wispelturigheid zie de lage zon weer lichten in je ogen zij helderen…
wil melker4 oktober 2012Lees meer >

gevallen engelen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 978
rond de explosie van een wolk schuilden eindeloze stranden daarboven in het hemelsblauw dreef een vogel op de stijgende thermiek, wiekend met een loom gebaar ik keek ernaar en vond zijn sporen in het zand, toen licht naar lager viel zochten schelpjes mijn ogen en ik vond ze met mijn hart; een zilte zoen van onvermogen liet zout met…
switi lobi13 oktober 2012Lees meer >

Hellend vlak

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Als de bergen stof hoger dan wolken blijken, zullen bomen boven toppen van hemelen reiken. Wat kan toch de reden zijn dat het stof zich blijft herhalen als hoogten zijn geëvenaard om uit af te dalen. En zonder vallende vaart geen stenen rollen gaan als lamme bergen steevast op hun eigen plek blijven staan.…
Iniduo22 oktober 2012Lees meer >

Sprookjesbossen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Laat luchten wolken zijn in stille bossen zonder spitsroeden, tussen dunne bomen op paden zonder angstige hoede. Laat lichten dwalen over arme heidevelden, in schaduw van jeneverbes zonder dronkaards en helden. Op eigen erven van verpande levens in verhulling, op vreemde bodem van dromen zonder vervulling.…
Iniduo2 november 2012Lees meer >

De droom is uitgewoond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
tijd in zwart of grijs mij vlaggend tegemoet ik heb daarvan nooit opgekeken alsof je het intuïtief tijdens het leven hebt gemeden zij zijn uitdagend schoon vervoeren het theater waarin de droom is uitgewoond het laatste tripje net zo liggend als vroeger in het kribje langs de bekende plaatsen met een licht applaus van wolken…
wil melker31 januari 2013Lees meer >

Half-maart

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Door klonter-sneeuw in bijna duister, Na somb're dag zwoegt ge eenzaam voort; In kolk of wolk, niets roert of ruist er; Maar laag in 't West — zie schemerluister Als rozetuin door avondpoort!…

Vruchtbare regen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
Ja vond ik woorden als water uit de wolken op jong voorjaarsgroen dat bloemen doet bloeien waar vlinders fladderen vogels tot nestplaats zijn. Dat dan mijn woorden als zonnestralen omhelzen veld en beemd paren met vogelzangen zuiver zijn als ’t water uit lieflijk kabbelende beek.…

Vlieger

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 778
Ik zie een vlieger Heel hoog in de lucht Met mooie, felle kleuren Helemaal gewichtloos op haar vlucht Zo vaak zou ik willen weten Hoe het is om zorgeloos te zijn Met mijn hoofd in de wolken En mijn twijfels klein Mijn voeten van de grond Mijn gedachten vrij En even niet te hoeven denken Aan wat er allemaal mis is met mij Maar zelfs…
Donna10 augustus 2013Lees meer >

Bij de juiste bocht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
Onder een deken van donkere wolken vol regenwater Sta ik bij de juiste bocht met een glas omdat ik geloof. Mijn hart kroont de afslag geleid door mijn navigatie. Het gekolk van de rivier stroomt af wat mij verdooft. Een vallei uiteenlopend van een lach tot een traan Sta ik bij de juiste bocht met een opgeheven hoofd.…

lichtblauw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
toen de zon de wolken droeg en goud omrandde blonk geluk steeds dichterbij het klonk al in de zuiverheid van wat een wonder wensen kan: de eerste adem van een kind mijn hart vindt blauw in oude ogen opgetild door wat zijn moeder gaf de staf waar ik op leun vernieuwt zich, boven elke pas die zeven mijlen kent snel als vlinders stuur…
switi lobi5 oktober 2013Lees meer >

Voorjaar

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.885
Ze wil de lente beginnen, de wolken opmeten, de blinddoek vergeten. Ze zal de rozen nog snoeien, de druiven zien rijpen, een list voor jagers verzinnen. Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid niet dood is, en grootspraak niet groot is, maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft.…

De vogels van morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 967
Van de wolken die men weemoed noemt, zal men genezen, en genezen zal men stranden vinden, leeg als bomen in december. Men zal water zien, het vage varen van de visser, de dagen zien omslaan van ijstijd naar dooi. En jij zal zeewier zaaien, gewiekst als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf restaureren.…

Vechten bij stormtij...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien. Laat het onbekende je niet overweldigen, blijf vreugde en moed bewaren; vecht ervoor. Al kolken de woorden en de gedachten.…
Adeleyd10 februari 2014Lees meer >

Voorjaar

gedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 21.989
Ze wil de lente beginnen, de wolken opmeten, de blinddoek vergeten. Ze zal de rozen nog snoeien, de druiven zien rijpen, een list voor de jagers verzinnen. Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid niet dood is, en grootspraak niet groot is, maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft.…

Ontwapenend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
het kan nu wel wat minder ondanks groei van het gewas de zon schaamde zich dood gaf te vroeg zijn warmte af en geeft zichzelf vrijaf mensen kleden zich te bloot regen vindt de grond te droog het wordt tijd voor wat gespetter dus de wolken hier omhoog dijen uit naar iets gezetter men is hier toch gewend dat seizoenen eigenzinnig zijn…

Het lange licht die zomer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
In de verte droom ik tussen stille woorden in spiegeling van water streel ik wolken raakt de wind mij even aan teder beminde gezinde gedachten raakten blind verbleekten die zomer waar het lange licht op handen werd gedragen maar de herinnering blijft zelfs als de tijd speelt en bladert door dagen droom ik tussen stille woorden…

Eén oogopslag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Eén oogopslag, de contouren van je lippen wapperende haren in de wind, verspreiden een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien één oogopslag, laat vlinders ontwaken uit het niets, doet wolken omkrullen waardoor de zon ruim baan krijgt één oogopslag, werkt ontwapenend wakkert het verlangen aan lief te hebben opnieuw te leren genieten…

In poëtisch schrift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
ik heb de bron gevonden ben ineens verlicht ken alle inns en outs van morgenstonden in poëtisch schrift dans op wolken speel met zon en maan schemer zacht met kleuren als mensen slapen gaan eindelijk zie ik als ik naar iets kijk voel een warme bezieling in dagelijkse werkelijkheid los zand is nu gebonden door water uit de bron aarde…
wil melker7 september 2014Lees meer >

Hulpbloemen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
Wolken tijdloos aaneengeregen Tot flarden losse lucht, Wachters over de waarheid Die niet gezien mag worden, Zwerk dat er duister uitziet, Geen bal en geen bezem die Hier nog iets aan verand'ren kan - Dan is er uit het niets Die lichtstraal die het Onbreekbare breekt, En ondenkbaar fel Het wolkendek openscheurt; Het hemelse…