5637 resultaten.
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 ergens spreekt de dood
de taal van een stilzwijgen, weliswaar
zonder zwoegende werkers die het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen en nachten
jouw hand strekt naar omhoog
aangeraakt
de zijne, langs wolken…
Zeekust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
989 donk're wolken pakken samen
witte regen lijkt voorspeld
tot we op de kruising kwamen
hadden 't heel anders voorgesteld
dat onze wegen hier zouden scheiden
had geen van beiden bedacht
bleek dat laatste niet te vermijden
'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht
sedertdien is het gaan waaien
in mijn hart en in mijn hoofd
bij de zee zal…
De trek
gedicht
2.6 met 9 stemmen
9.379 Daar achteraan op zijn gemak
slofte de koffie met cognac,
en in der wolken tekening:
ziedaar, daar kwam de rekening!
----------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistere hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Zusterland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
437 Kinderen van aarde en wolken,
geboren met een wil te gaan of te staan,
vrij de weg te kiezen, langs alle volken,
langs de stroming van de grenslaag te gaan,
op het spoor van brieven zonder woorden,
met foto’s kreukbaar vergeeld
in de zon van oneindige oorden,
als globale nalatenschap, ongedeeld,
op de tast, zwaaiend in ’t rond,
schuifelend…
Vrijheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
751 Een vogel vliegt ergens heen
Drijvend op de wolken
Gewichtloos lijkt het wel
Zo moet een leven verlopen
Ongebonden zonder dwang
Maar altijd verbonden
Met de aarde
Blijf vechten voor dit fenomeen
Laat je niet dwingen
Blijf je zelf
Kies voor je eigen leven
Zoals die vogel in volle vlucht
Over grenzen heen
Schuw en voorzichtig
Hoog in de…
Een stem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
801 Een stem riep mijn naam
zag niemand staan
toch wist ik welke weg te nemen
terug in het verleden
waar schemer nog altijd strijdt
het opnieuw doorleven
de schaduw weerstaan
dan alles achter laten
ballast weg om door te gaan
die stem bracht me ook terug
plots braken wolken open
waardoor het zonlicht scheen
toen besefte ik dat schaduw
voorgoed…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
Geen onvertogen woord
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.023 Nes-
tors
Impliceren een
waardig afscheid
Wolken van muze
Stuim'lende lyriek
Dwaal
Keer op keer, sluimer
heel oprecht dank…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
gevallen engelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
978 rond de explosie van een wolk schuilden
eindeloze stranden
daarboven in het hemelsblauw dreef een vogel
op de stijgende thermiek, wiekend
met een loom gebaar
ik keek ernaar en vond
zijn sporen in het zand, toen licht
naar lager viel
zochten schelpjes mijn ogen
en ik vond ze met mijn hart; een zilte zoen
van onvermogen
liet zout met…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Als de bergen stof
hoger dan wolken blijken,
zullen bomen boven toppen
van hemelen reiken.
Wat kan toch de reden zijn
dat het stof zich blijft herhalen
als hoogten zijn geëvenaard
om uit af te dalen.
En zonder vallende vaart
geen stenen rollen gaan
als lamme bergen steevast
op hun eigen plek blijven staan.…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Laat luchten wolken zijn
in stille bossen zonder spitsroeden,
tussen dunne bomen
op paden zonder angstige hoede.
Laat lichten dwalen
over arme heidevelden,
in schaduw van jeneverbes
zonder dronkaards en helden.
Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met een
licht applaus
van wolken…
Half-maart
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.104 Door klonter-sneeuw in bijna duister,
Na somb're dag zwoegt ge eenzaam voort;
In kolk of wolk, niets roert of ruist er;
Maar laag in 't West — zie schemerluister
Als rozetuin door avondpoort!…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Ja vond ik woorden
als water uit de wolken
op jong voorjaarsgroen
dat bloemen doet bloeien
waar vlinders fladderen
vogels tot nestplaats zijn.
Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.…
Vlieger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Ik zie een vlieger
Heel hoog in de lucht
Met mooie, felle kleuren
Helemaal gewichtloos op haar vlucht
Zo vaak zou ik willen weten
Hoe het is om zorgeloos te zijn
Met mijn hoofd in de wolken
En mijn twijfels klein
Mijn voeten van de grond
Mijn gedachten vrij
En even niet te hoeven denken
Aan wat er allemaal mis is met mij
Maar zelfs…
Bij de juiste bocht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Onder een deken van donkere wolken vol regenwater
Sta ik bij de juiste bocht met een glas omdat ik geloof.
Mijn hart kroont de afslag geleid door mijn navigatie.
Het gekolk van de rivier stroomt af wat mij verdooft.
Een vallei uiteenlopend van een lach tot een traan
Sta ik bij de juiste bocht met een opgeheven hoofd.…
lichtblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 toen de zon de wolken droeg en goud omrandde
blonk geluk steeds dichterbij
het klonk al in de zuiverheid van
wat een wonder wensen kan: de eerste adem
van een kind
mijn hart vindt blauw in oude ogen
opgetild door wat zijn moeder gaf
de staf waar ik op leun
vernieuwt zich, boven elke pas
die zeven mijlen kent
snel als vlinders stuur…
Voorjaar
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.885 Ze wil de lente beginnen, de wolken opmeten,
de blinddoek vergeten. Ze zal de rozen nog snoeien,
de druiven zien rijpen, een list voor jagers verzinnen.
Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid
niet dood is, en grootspraak niet groot is,
maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft.…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Van de wolken die men weemoed
noemt, zal men genezen, en genezen
zal men stranden vinden, leeg als bomen
in december. Men zal water zien,
het vage varen van de visser, de dagen
zien omslaan van ijstijd naar dooi.
En jij zal zeewier zaaien, gewiekst
als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf
restaureren.…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel
meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.
Laat het onbekende je niet overweldigen, blijf
vreugde en moed bewaren; vecht ervoor.
Al kolken de woorden en de gedachten.…
Voorjaar
gedicht
4.7 met 6 stemmen
21.989 Ze wil de lente beginnen, de wolken opmeten,
de blinddoek vergeten. Ze zal de rozen nog snoeien,
de druiven zien rijpen, een list voor de jagers verzinnen.
Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid
niet dood is, en grootspraak niet groot is,
maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft.…
Ontwapenend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 het kan nu wel wat minder
ondanks groei van het gewas
de zon schaamde zich dood
gaf te vroeg zijn warmte af
en geeft zichzelf vrijaf
mensen kleden zich te bloot
regen vindt de grond te droog
het wordt tijd voor wat gespetter
dus de wolken hier omhoog
dijen uit naar iets gezetter
men is hier toch gewend
dat seizoenen eigenzinnig zijn…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
Eén oogopslag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Eén oogopslag, de contouren van je lippen
wapperende haren in de wind, verspreiden
een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien
één oogopslag, laat vlinders ontwaken
uit het niets, doet wolken omkrullen
waardoor de zon ruim baan krijgt
één oogopslag, werkt ontwapenend
wakkert het verlangen aan lief te hebben
opnieuw te leren genieten…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Hulpbloemen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
584 Wolken tijdloos aaneengeregen
Tot flarden losse lucht,
Wachters over de waarheid
Die niet gezien mag worden,
Zwerk dat er duister uitziet,
Geen bal en geen bezem die
Hier nog iets aan verand'ren kan -
Dan is er uit het niets
Die lichtstraal die het
Onbreekbare breekt,
En ondenkbaar fel
Het wolkendek openscheurt;
Het hemelse…