Alle inzendingen

Kauwtjes vliegen, moeiteloos, om eenzijdige mensen heen. Zie, hoe ze ons lopend imiteren. Hoe ze superieur zichzelf blijven, wanneer ze met me converseren. Waarom ze geen schrijvers zijn, of naar vogelpsychiaters gaan. Kauwen zijn vleugelkunstenaars. Mensen gemotoriseerde apen, die van ho...

Als je je kut voelt ga je in het zand zitten Nee je ploft met blote billen in het koraalgruis neer Hoor de kustvogels kliauwend doorklieven Shaah shoeh shaah slaan de golven om Wat ziet een mens in het schuim? Een badkuip vol poppen die ‘zoek de zeep’ zingen En het stukje aventur...

Steeds volg ik de weg van respect en waardigheid Het bevredigt diep. Wanneer de tijd de geneugten van de lente prikkelt bloeien de bloemen open en flirten zij met vrolijke gefladder van nectar zoekende vlinders, zoemende bijen en stille zweefvliegen Hun relatie is als een voortdurende verl...

als je je weg in de eigen Melkweg niet meer weet als je bent verdwaald op zoek naar de waarheid die jou heeft achterhaald als je het juiste pad vergeet en niet meer weet hoe kom ik uit dit dal waar het toch ooit eindigen zal nestel je dan tussen de sterren overzie net als hun alles ...

je donkerde al in wegdromende ogen nog vlaagde realiteit maar de echte contacten waren al verbroken er was geen fysiek duister in het donkere licht dat uit fluwelen contrasten schemerde zacht volgde je hand de vleug van passerende gedachten die naadloos lachten zonder geluid z...

Liefde is plooibaar, je kunt er niet mee bouwen – wel erop bouwen.

Fladderend als een vlinder vlieg ik mijn leven door. Nieuwsgierig en verwarmd, vrij ontdekkend zweef ik voort. Ik leef in de mooiste seizoenen met zoete geuren en vrolijkheid. De lente en de zomer dat is waarin ik mijn vleugels spreid. En als de druppels vallen schuil ik onder een bloem...

Een West-Vlaamse gaai uit Oostende Bijziende met twee linkerhände Dacht ik dicht er niet één Maar wel honderd-en-één Uit hetzelfde hout: Niets dan ellende...

Diep in onze stilte zit liefde. Liefde die wil spreken maar niet kan uitkomen. In onze liefde zit stilte. Stilte die verlegen is. Stilte dat vrede is. Stilte en liefde met maar een gedachte over jou, over mij, over ons. Stilte en liefde dat zijn wij.

Ons huis waarin ik wonen mag, is mijn tijdloos lichaam. De atomen waaruit het bestaat, zijn ouder dan de oudste wegen, die naar Rome leiden. De energie die het huis doorvoedt bewaart het in de zwartste gaten, en verdeelt het met de zon. Originele gedachten die het denkt, worden door het l...

deze lentedag is de mooiste omdat zij de verjaardag viert van mijn eigenste koningin die mij altijd nog mooier is dan in mei de vele bloemen ons kleurrijkst bloeiend zijn geen diamant in de wereld is kostbaarder nog dan jij als het allermooiste cadeau dat het leven mij vinden laat ik...

jij had geen kist om je mooiste poppen in te bewaren jij hield niet zo van wolletjes en bolletjes in gerafeld half garen jij was als extravert gericht op mensen in hun noden en wensen juist in contact deelde jij aandacht liepen jullie samen het pad toch was er ook stilte die ...

De slijterijen bleven aldoor open Musea, bookshops moesten lang op slot Ook zoo’s, theaters, biebs en zo: hoe zot! Er was heel vaak geen touw aan vast te knopen En morgen doen de sekswerkers weer zaken Dát heeft, denk ik, met pikorde te maken.

Als 's morgens het licht door de gordijnen dringt smelten je laatste dromen Er klinken geluiden uit de achtertuin een buurman stapelt stenen een rammelende kettingkast Het is vandaag de eerste dag om met iets te beginnen waar niemand aan begon. ------------------------------------- ...

Tik tak, tik tak: kort van pas, Van seconde tot seconde, Gaat de tijd, en toch te ras. Ochtendstonde, ach middagstonde, Avondstonde en na de dag Nacht; en wéer een dag; en dagen, Weken, maanden, jaren jagen Met hetzelfde stil gewag Van de slinger en de wijzer, En wij worden stijver, grijze...

je donkerde al in wegdromende ogen nog vlaagde realiteit maar de echte contacten waren al verbroken er was geen fysiek duister in het donkere licht dat uit fluwelen contrasten schemerde zacht volgde je hand de vleug van passerende gedachten die naadloos lachten zonder geluid z...

De flamboyants ontluiken groen en rood; Onder hun lommer zal de markt beginnen. Wijdbeens gaand, balanceren negerinnen De vruchten op haar hoofd en van haar schoot. In het goedkoop hotel van Boabdil Blijven de blinden dicht, de gangen stil; All...

Het weekend is bedoeld om uit te gaan. We lachten schamper: ‘Covid is een griepje.’ Toen kreeg ik koorts, een hoestje en een piepje, straks sluiten ze bij mij de zuurstof aan. Ach, geef mijn uitgemergelde karkas toch alsjeblieft een bed op een terras.

Ik moet nu spoedig naar de Balearen De eilanden doorkruisen op een ezel De kleine baaien zoeken En de meisjes paaien De harde korrels voelen Aan mijn voeten Ik moet nu spoedig naar de Balearen Alles vergeten wat mij heeft verlaten De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen Nog eenmaal...

Ravel herschreef Moussorgski's expositie Als een tentoonstelling van schilderijen Waarin zijn eígen klankkleur kon gedijen 't Werd een pinacotheek als compositie Van Promenades langs de Tuilerieën, Door Catacomben en de Poort van Kiev

Tja, was de Mir van Hunza Pakistaan Een guru, bodhisattva of een sikh Een taliban, een gurka met een tic Wie zag hem voor de dalai lama aan? Ik wed dat Weter Bet het beter weet Als alpinist die d'hoogste toppen deed

Ik zie hier op het Binnenhof Mijn ideaal vervliegen Ik wou dat ik 2 Rutte’s was Dan kon ik nog meer liegen

Ik kan niet sterven vandaag zei zij Ik keek haar aan Het grappige jonge ding Met wipneus Maar ze was serieus Waarom dan niet? Vroeg ik verbaasd Ik droeg mantel, zeis en zwart Ik ben verhalenverteller sprak zij: Die leven langer Ze sprak met vaste stem Mijn zeis bleef hulploos hangen ...

De diepste zwarte gaten, die mensen graven, graaf ik zelf. Het zijn duistere gedachten, die ik denken moet. Moedwillige angsten zijn het, die me trouw beschermen. Machtige gedachten zijn het, die niet beogen willen, dat ik dood zal gaan, want ik leef. Menselijke gedachten zijn het, d...

een afgesneden meander, krijgt zijn oude kronkeling terug © Foto van: Ronny Meynckens

Een vrouw die haar man heeft verloren noem je weduwe, maar hoe noem je een moeder die haar kind verliest.

Schrijven van mijn hand zoekt bevend de lijnen die ik zou lopen door schaduw van lommerrijke lanen beschenen door maanlicht omfloerst door kransen van kleuren besprenkeld met sterrenlicht fonkelend door tere lover inspirerend tot gedicht en in heldere beken sprankelende weerschijn v...

Focus was lastig gespleten als zijn gedachten waren in kwadranten om precies te zijn sinds hij gevierendeeld was Geen of slechts één been om op te staan. viel het hem zwaar moeilijk was het om zich bijeen te rapen door te gaan de som was niet meer dan de delen er leek zelfs wat te...

Natuur rustig met rust laten, willen rusteloze mensen niet. We beheren natuurlijke natuur, alsof het onze eigen parken zijn. Zeldzame dieren mogen blijven. Wie het te goed willen doen, zullen we bestrijden uiteraard. Zij verdienen natuurlijk beheer, behalve wanneer ze lekker zijn. Zij wac...

Dampend woud, bruisend van het leven. Eeuwenoud en toch natuur gebleven. Rustgevend tot in de hoogste top. Traag verder slenteren de heuvel op. In de schaduw zit stilte gecamoufleerd. Groen herleeft ongecontroleerd. Vrijheid, langzaam voortbewegen. intimiteiten, geheimen verzwegen. Eindeloos...