7971 resultaten.
On eerlijk
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.343 `t is
zo on eerlijk
krijgt het
niemand vraagt erom
`t overkomt je
dan
vechten
vechten om te overleven
red het
of niet
een loterij
winnen verliezen
een nieuw begin
het einde
twee wegen
welke te gaan
mag niet kiezen
gaat
welke
kom je later achter
overwonnen
of overleden
dat is
KANKER…
In tranen gevangen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.308 Toen de nacht
achter je aan sloop,
zag ik je huilen
langs de rand van jouw angst.
Schuilend in verlangen
klonk er een schreeuw,
tot een traan stervend
jouw wangen vermeed.…
De gedroogde bloem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.502 Weer een gedroomde wandeling
achter de rug, zicht op bloemen,
droog in een vaas. Ze is weg.…
BEN JIJ SOMS...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.166 zie de mens achter 't gedicht,
leef je daar eens een keer in...
kun jij 't beter, toon het maar!
heb je nu je zin...?
ben jij soms die vieren-gever
gefrusteerd tot op het bot
en dat commentaar wat jij levert
komt me uit mijn strot...…
Jij
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.546 Verstopt achter je ogen
laat je met dromen.
Dromen over de waarheid.…
JE WAAIT MET ALLE WINDEN MEE
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.761 waarom kan jij niet eerlijk zijn
zeg het in mijn gezicht
en nu moet ik er achter komen
dat jij voor roddels bent gezwicht...…
De dood loert
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.041 Geluidloos glijd je de kamer door
Geluidloos als de dood
Je weet waarvoor je daar bent…
Je stapt langzaam verder
Je bent één met die schaduw
Maar nooit met het licht
Je ziet geen hand voor je ogen
Toch weet je waar je moet geraken
Je kan alles zien
Terwijl een kil gevoel in je binnen sluipt
Je weet dat de dood zelf achter de muur loert…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
Kijkdoos
gedicht
2.6 met 133 stemmen
29.509 Maar evengoed zit je hier
achter een krant
in het café om de hoek.
En misschien ben je dood.
Maar je zit in mijn kijkdoos.
Ik kijk elke dag.
En zie steeds opnieuw
hoe je mij niet eens zag.
----------------------------------------------------
Uit: 'Het ijzelt in juni', 1997.…
Gevangene
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
932 Hij kijkt haar met droeve ogen aan
zijn hart zit even in een hoek
het is weer tijd om te gaan
het vliegt om dat uurtje bezoek
Hij straks weer terug in zijn cel
zijn domein van angst en vrees
geen kleuren alles is naturel
een ontmoedigende levensrace
Toen alles nog het leven zelf was
met het gezin leuke dingen doen
nu elkaar aanrakend achter…
HET PERMANENTE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Opgewonden verklaar ik
zonder tegenstroom
in genade gevallen
struikelend verder
balonnen stijgen
drijven af met stijl
prijskaartjes bungelen
vergaren interessenten
ook in de fles blijft
de klaarheid vochtig achter
geschikt voor hergebruik
bezin ik mij weer
terloops sluipt het binnen
vreet zich vast en blijft
in de leeg gelaten holen…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
De taal van het verlangen
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.707 Voorzichtig, spreid jij je benen,
jouw lichaam leunt
met het hoofd zinkend naar achter.
Jouw gesloten ogen – een teken van genot.
De stilte was onze taal.
En ons beider ademhalen.
Zij sprak de opgekropte verlangens
en nuttigt onze wensen dolend in de lucht.…
De lente lokt de winter weg
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
811 het hart van de rozen
klopt de knoppen lokken
de lente komt verpozen
maart roert een wolk
van sneeuwvlokken
achter zijn staart
de winter smelt weg
weldra mis ik de open haard
ik doe niet wat ik wil
wacht maar op april
kunnen we samen
plannen beramen
samen onze eigen zin
ik denk aan je bikini
zou de zomer passen?…
Wrak
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.225 Want achter die lege ogen,
Hoort geen toekomst vol pijn.…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Masker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.891 waarom schuil je achter een masker
je ogen glinsteren van verlangen en genot
je kunt je gevoelens niet verbergen
naast mij, tot het ochtend wordt
waarom zwijg je onder dit masker
je mond om te kussen zo zacht
waarom zou je mijn lippen onthouden
ze zijn de jouwe mijn liefste, deze nacht
wat draag je onder je mantel
is het een hart van marmer…
verborgen vrijheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
903 onzichtbaar, zonder woorden
vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart
onkundig het meestal te uiten
soms zo ver en angstig verborgen
als achter vuile of beslagen ruiten
als ik jou dan wil roepen
mij wat ruimte te geven
wil het speeksel in mijn mond
de schreeuw bijvoorbaat snoepen
gelijk een niet afgegane lont
een schot in de loop bevriest…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 Verbijsterd laat je ons achter;
zo jong was je nog, zo krachtig,
zo boordevol energie en plannen,
maar de tijd staat stil
en wij begrijpen het niet;
kunnen zelfs niet meer denken.
Er is enkel de leegte, het duister,
het staren in de verte.
Wie spreekt over zin en betekenis,
wie voelt wat niet kan gevoeld worden?…
Meervrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
974 Een meeuw schreeuwt
de zee achter het duin,
wind verstuift het land,
passie tussen eb en vloed
helm geeuwt wuivend,
wortels diep in zand
genegen in het zwin,
het zilt bekoort en voedt,
bevrijdt ze de elementen
in haar aardse tuin,
die kleine zeemeermin,
- mijn godin -, die golf
en horizon berijdt,
meer waarde,
meer vrouw, meer min.…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
661 en een dichter
die niet goed articuleert
kijk naast mij
luister naar één adem
ergens anders in dit café
hoe kwam ik hier
over een rivier en grens
om taal op te snuiven die
zich vermengd met jouw adem
geschuifel van stoelen
de vrouw naast mij vertrekt
en de man daarnaast gaat ook
ik volg en luister elders
weer verder, de adem achter…
thuiskomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.018 thuiskomst
het regende die dag
janneke had haar hoofd
gebogen haar gezicht
verborgen achter een gordijn
van haren
de kamer was donker
op tafel nog de krant
van een maand terug
opengeslagen
de spaarlampen kropen
naar het volle licht
gaven de boekenkast
glimmende ruggen
haar voetstappen
klonken als vanouds
we zijn nooit weggeweest…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Hij heeft er nooit
iets over gezegd
Hij heeft het leven
achter zich gelaten,
zal nooit zijn
weinige woorden
meer praten
En dat was het dan?…
Over en uit
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
774 de bloemen daar gelaten
zoeven banden
monotoon door natte straten
de radio gonst geluid
steeds vaster klemt het stuur
in zwart geschoende handen
de skyline slinkt achter mij
woesj, woesj, zingen bomen
op gepaste afstand langszij
het vlakke leven schijnt
gestreept in ochtendlicht
ruitenwissers zwiepen
regen op mijn gezicht…
In verbeelding
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
571 Je vroeg mij of ik klaar was
met de Goden, lieve schat
waarom denk je
dat ik je woordloos bemin
en altijd zwijgend doorga
in zuiverheid der liefde
achter blauwe schemerlampen
hoor ik zachte droeve stemmen
van andere lijfzuchtige schimmen
die voelen waarom denken aan taal
taal schenken aan het denken is
en in verbeelding vertrouw ik…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
Waar het prikkeldraad ophoud.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
724 achter het gaas liggen massa's doden
en waar het prikkeldraad ophoudt
stierf jij-…