5397 resultaten.
" Het "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
590 Hét is het gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
ten onder ga, hét
fluistert tonen die
de wind laat spreken
en waaraan ik nooit
mocht denken.
Hét is het brood die
de honger steelt, een
wuivend bos wat mij
zachtjes streelt, een
tomeloze slaap in hét
wakend dromen tussen
zwart licht en hét…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Je bewoont waarin je het
beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
drijven met wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
in de essentie van je domein,
de kern verbleekt in een
tegengesteld contrast.
Elk detail wordt in kritiek
of waarde getoetst, wisselend
gesprek of ontwerp die…
Spinnenwebben
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
519 De spinnenwebben zijn er weer; ze zijn
zo mooi maar ook bedrieglijk. Ze laten zien hoe
schoonheid kan vangen, listig ons kan vertellen
dat draden niet binden, maar wijzen weten wel beter.
Leven is nooit alleen maar mooi; er zijn geen primaire
kleuren, alles is gemengd; van blauw en geel maak
je groen, maar dat schept toekomst en vernieuwing…
IN DE POPPENKAST
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
669 Dood is niet dood
levend is niet levend…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Mijn vrienden van de hoek, gezichten
in een gloed en waas van kaarslicht,
in bedachte stemmen vervliegt de
wierook, weeft het gesprek tot weinig
wat mij raken kan om voor niemand
bang te zijn, op die ene gedachte na
die ik niet kan remmen en door de
ongetemde lente, de wilde bloesem
kiest van hoopvolle gedachten..
Daarbuiten in…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 De zomerbladeren hebben hun dienst gedaan:
schaduw gegeven, zonnelicht weerkaatst,
gedanst op de takken maar blijven hangen.
Nu is het tijd om los te laten.
Ze zijn nog een beetje groen, maar ook
al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen.
De weemoed speelt door de nerven die
scherper in beeld zullen komen.
Mijn hart durft nog niet echt…
(H)ECHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 Alleen
echt
hecht
alleen!…
onsterfelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Jij, vallend blad met gouden nerven
prachtig zacht verkleurd satijn,
in eeuwig ritme van leven en sterven
en dienstbaar in het gestorven zijn.
Je raakt de grond heel zacht en teder
en met een vederlichte zucht,
nestel jij je in het aardse
onder violette lucht.
Rustend nu en steeds maar geven
in de diepte van haar schoot,
Moeder Aarde maakt…
Eenheid
poëzie
1.8 met 4 stemmen
1.517 Hoe helderder licht, hoe duisterder.
Hoe duisterder hoe meer sterren.
Hoe meer sterren hoe groter heelal.
Hoe groter heelal, hoe leger.
Hoe leger, hoe stiller.
Hoe stiller, hoe nader het midden.
Hoe nader het midden, hoe meer leven.
Hoe meer leven, hoe sterker hart.
Hoe sterker hart, hoe aardser.
Hoe aardser, hoe verder van het midden.
Hoe…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…
MAATBEKER
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
821 Wie
geen maat
kan houden
laat
vele bekers
voorbijgaan!…
't Kan beter.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
761 Buurvrouw loopt te tieren, het laat me koud
Netty krijst aan de telefoon, iets waar ik niet van houd.
Zoon-lief heeft het druk, ik houd me kalm
De poes spint en kronkelt, jolig en warm.
Sensatieblaadjes bij mijn kapper, flauw
Mijn favoriet op de radio: waauw.
De boel laat ik gewoon draaien, ze doen maar
Het boek over positief denken ligt…
Licht en glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 In vroege morgen tast
licht langs gevels
vindt een raam
klimt binnen
strijkt langs randen en stijlen
geeft langzaam plaats
aan kasten stoelen
glinsterend glas.
Licht speelt in glas
glas daagt het licht uit
geeft geslepen, zachte weerglans
gebroken, flitsend weerlicht.
Hunkerend samenspel als
lichaam en geest…
VLAMMENSPEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Ik staar in het vuur van de open haard,
Zie de dartele vlammetjes gaan.
Ze spelen een spelletje, luchtig en blij,
Duiken onder een kooltje vandaan.
Ze dansen en kronkelen zich sierlijk en vlot
In de meest fantastische stand.
Ze stoppen voor niets, gaan altijd maar door
Tot ze eenmaal zijn uit gebrand.
Maar vlammetjes, jullie zijn symbolen van…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
Bloederige taferelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 in mijn late zomer,
vergeet ik de herfst,
denk ik nog niet aan de winter
en spelen gevoelens van lente
de warme wind door mijn haren
een verdwaalde mug die me komt plagen
maar ik loop niet te klagen
ik geniet van ieder moment
en laat me gewillig steken
bloederige taferelen
in mijn late zomer
geniet ik van het leven…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
716 Zo zwaar de vrucht was
Zo buigzaam naar beneden
Hield de tak haar vast
Liet haar niet los
Liet haar niet vallen
Zelfs als de storm
door de takken raasde
de regen zich liet voelen
Totdat ze rood gekleurd was
en gerijpt
Liet ze zich los
en zachtjes vallen op de aarde
Ze keek nog eventjes terug
naar boven
Om te zien hoe…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
Verdwalen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 zie de bomen in het bos
allemaal hetzelfde maar toch uniek
als je de wegen en de pijlen ziet
kijk dan, kijk dan
elk takje en elk wormpje
verdwalen als duistere demonen
en jij ziet de pijlen als één van de goede
welke richting ga je op?
goed en slecht bestaat niet
een keuze is de oorzaak
luister naar de wind die suist
en de maan staart…
Toch ben ik een Wielewaal
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
594 heb een verenkleed
dat helder is
niet geel maar zwart
omdat het mij staat
behoef geen kleur
bekennen
zelfs niet op wangen
die er toch wel is
fluiten doe ik weinig
zingen wel
mijn lust in leven;
van je oriolidae
ondanks hoogtevrees
duizel ik in hoge bomen
waar mijn hooglied klinkt…
Herfstpad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Waar witte wol
op blauwe velden weidde
zeilde door zachte bries
gekleed met gouden tressen
en vlammende zomen
boven rood en gele ets
hier en daar zilveren aderen
omzoomd met wuivende halm
langs rimpelend glazen vlak
doorkruist met banen goud
loop ik huiswaarts
over klimmend pad
met eindigend leven
dat voor toekomst borg staat
als…
Boerderij
gedicht
2.6 met 15 stemmen
13.741 Wat zag ik toen ik bleef staan
en bleef kijken naar hoe
die boerderij daar stond
wat vertelde mij dat ze daar
langzaam stond weg te gaan
dat ze voorgoed verlaten was
ze stond daar in haar tuin
met een oude vruchtboom
die nog een beetje gebloeid had
er was een grazig weiland
er stroomde een vredige beek
de wereld was nog als toen…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Zo kon het zijn:
iets smerigs verlangt iets vuils voor de ochtend,
de geschilderde roos
wil in het meesterwerk.
Het kleine wil nog
iets kleiners voor onderweg,
het grote koopt in
bij de reusachtige dingen.
Je kunt je moeilijk verweren.
Je ziet de vlinder, alweer een hand groter,
je ziet hoe de bloemen de grond omwoelen,…
HIERNAMAALS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
859 Is er hierna nog
een eeuwige zaligheid,
heeft sterven een zin.
De theofiel heeft
het beste deel verkoren
en praat met zijn lief.
Hij ziet zijn liefje
in alle liefjes rondom,
in alles wat is.
Wat hij niet begrijpt,
dat is alle ellende,
deo volente?…
De goede afloop
gedicht
3.7 met 9 stemmen
7.979 Wat doen we hier eigenlijk, vragen we
ons niet af zolang het huppelen van wijsjes
uit de luidsprekerboxen voortgaat, in de bomen
hangen ze onzichtbaar, en wij maar denken
dat het vogels zijn die kwinkeleren –
wat doen we hier? Eerst eens voelen of
de voeten warm genoeg en niet al te pijnlijk
verknobbeld zijn, dan even goed luisteren…
Filosofietje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Wij zijn gevangen in de tijd
De ruimte is aan ons gegeven
En zodoende het beleven
Van de hang naar eeuwigheid
Door sterf’lijkheid die ligt besloten
In ons ondermaanse lot
Creëerde iedereen zijn god
Om de kansen te vergroten
In de eeuwigheid te komen
Zodat dit leven waarde heeft
Met een doel om naar te streven
Maar eeuwigheid kent dat…
Ontbijt
gedicht
2.8 met 8 stemmen
6.783 De schoonheid van het broodmandje!
De bramenjam roept de emmer vol blauwzwarte vruchten op,
de struik met lichtvlekjes, gevuld met grijpbare schatten.
Vandaag kan het feest zijn. Het riet prijst
de schepper om het goede dat hij gemaakt heeft.
de dorens zijn vergeten, de schrammen genezen.
Eenzijdig, meerzinnig. Het denken is digitaal…
's Mensen begin en einde
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.294 Wij eindigen zoals wij zijn begonnen:
Kaal en onmondig en sentimenteel.
Alles wat leeft keert weer naar de oude bronnen
Van 't paradijs. En dan? Ach, weet ik veel.…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 Tijden nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd…