4809 resultaten.
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
rook verdampt het beetje zicht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.589 vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om uit te kijken
woorden rappen zonder adem
hijgend zuipen uit de fles
moordend zijn de nachtelijke uren
kijken of je nog de ochtend redt
dansend door hun dromen
steeds verder van hun plek
nog raast het bloed in stromen
hun geesten…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven
Werkelijkheid van waan
Je geest…
Lokroep achter tralies
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.223 Als een vogel, gevangen
in wrede onderdrukking,
snak ik naar de zon,
de wind en de wolken,
mijn vleugels zijn verlamd
van niet-begrijpen,
mijn geest gebiedt te vluchten:
sla je vleugels uit en
snik je doodskreet langs
de vredig-blauwe lucht,
opdat de zon haar voedt
tot storm en de wind
haar uitstort over
de slapend in
niet-willen-weten…
een glimlach liet je achter
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.417 zo koud en kil
lag jij daar, je gedachten stil
al jaren gebonden door het duister
geleidelijk ontdaan van je waardigheid en luister
je wassen handen gevouwen op het laken geel
verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel
je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen
in je geest begon het licht steeds feller te stralen
je richtte je op en…
Disharmonie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.389 Harmonie
tussen lichaam en geest is doel
waarnaar wordt gestreefd, maar
vaker niet dan wel gehaald. Baren
de ongemakken psychisch leed
of is het omgekeerd? De heftig
protesterende huid, de darmen
die zeer luidruchtig concerteren,
het hoofd dat strijdende partijen
huisvest en ook het irriterend
gedrag van bloed- en luchtwegen.…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.948 Kon ik eenmaal toch jouw dans weergeven
In een van het woord bevrijd gedicht,
Eenmaal even vrij en lenig zweven
Als jij in de lucht en in het licht
Met je lichaam doet, dat toch niet even
Los van de aarde is als wat ik dicht,
Zich met moeite van de grond opricht,
Zwaarder dan mijn geest, en toch kan zweven.…
huilend hart
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.875 huilend hart
een hart dat verder wil
een hart dat wil leven
een bezetting
in m'n geest
houdt me vast
eenzaamheid
niemand die het begrijpt
niemand die het wil begrijpen
confrontatie met mezelf
een huilend hart
geen mensen willen dromen
geen gevoelens willen zien
'je zwakte zal je sterkte zijn'
hoe weet niemand
wanneer weet…
Bloemen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
938 Mijn hart verliest zich in de kleuren,
Zinnen bedwelmen door de geuren,
De geest zweeft even vrij…
De hof van Eden is binnen mij.…
Nevelsluiers
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.079 wanneer het jaar zijn laatste dagen slijt
en nevelsluiers zelfs mijn geest behangen
kan mij een vreemd vertrouwde pijn bevangen
die ik aan de vervlogen jaren wijt
ik raakte veel van mijn illusies kwijt
met stille weemoed en een vaag verlangen
zou ik nu alle tranen willen vangen
die in het leven door mij zijn geschreid
maar als de lange nachten…
Evolueren
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
684 hoe gaat de mens ooit snappen
dat zijn bestaan meer waarde heeft
als hij zich maar de ruimte geeft
om over grenzen heen te denken
opgeworpen dammen en dijken
verschralen het landschap van zijn geest
idealen verzompen binnen de perken
van doctrinekerkers en -kerken
voorbij de dood ligt open terrein
waar zijn denken soelaas kan vinden
ongehinderd…
Het kleine sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Door stramme vingers aangedreven
persen snaren schrille tonen
die snerpend door de geest
geen lof meer aan het spel betonen
zoals dit vroeger is geweest
Realiteit heeft zich gewroken
haar meervoud werd verstomd
Een taal wordt gedacht
en dus gesproken
en al de andere verdomd
Bij het zoeken naar de waarheid
spreken de gedachten
Gestuurd…
Moeder
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.480 Jij was vol warmte, mededogen
Jij had mij, als een ieder, lief
Dit leven had toch nog gemogen
De dementie is als een dief
Al wat ik liefhad is verdwenen
Jouw geest, zo hoop ik, bij de Heer
Het lichaam tegenover mij
Da's zeker
Heeft weinig van mijn moeder meer…
Mijn moeder (herkansing)
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.753 voor jou
Nog wel het kind
Dat jij ooit kreeg
Ik zie je starend
Naar mij kijken
Wat gaat er in je hoofd toch om
Geen woord
Komt er over je lippen
Ik haat die sfeer
Waarom
Waarom
Jij was vol warmte
Mededogen
Had mij
Als eenieder
Lief
Dit leven
Had toch nooit gemogen
De dementie
Is als een dief
Al wat ik liefhad
Is verdwenen
Jouw geest…
ervaring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 Het teken dat wij allen beloftevol zijn,
mogen voelen en aannemen,
in een verruimde geest.
Het open stellen van ons hart,
één worden met de ziel
De intentie is er,
maak er gebruik van
in de boot van uw
deinend leven.…
Weekend van tranen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.022 Alles draait nu rond
In mijn onvoorbereide geest.
Ik beleefde gevoel die ik eerder niet kende.
Nog nooit ben ik zo vrij geweest.
En zo bang geweest.
Zo verdrietig geweest.
Nooit eerder zo ver weg geweest.
Eerder heb ik mezelf verwond.
Maar dit komt veel harder aan.
Weekend van zoveel woorden.…
In beelden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.537 Maar mocht zo nu en dan iets lichten
van wat je hart ten diepste voedt;
mocht Hij dan heel je wezen richten:
je lichaam, geest, ziel en gemoed.
Uit: Herworteld leven, p.7…
Uit zicht loos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
873 Strak kijkt zij
langs jaren die
verdwenen zijn
zwijgend sluit
ze het venster
naar opstandige gedachten
de levendige geest
heeft haar
ingehaald
die ene laatste bocht,
onoverzichtelijk
wijst nog niet
de route
haar tijd ademt
komende en gaande
maanden
sprakeloos
knikt zij ja
tegen de muur
daar waar haar leven
de laatste…
In the mood for love
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.170 Eindeloze stiltes
Opgevangen door melancholische beelden
In kleuren van liefde
omgeven door pijn
Zij gekleed in een qipao
Daalt tree voor tree
Kiest haar stappen zorgvuldig
Ultieme elegantie
Haar schoonheid overdondert
Beelden in slow motion
Werken hypnotiserend
Voor de verbeelding van de geest
Hij rookt klassieke pluimen
Kringelend…
Bebloed ongebroken
netgedicht
2.2 met 33 stemmen
2.898 bekering door straf
Het onwetend oordeel, welk vandaag wordt geveld
Zal verschoond of beschuldigd, mijn leven doen keren
Geen straf zal mij deren, noch de eisen gesteld
Want ik kan, en ik zal, mijn geloof niet negeren
Doch het is niet de Here, noch hetgeen is geschreven
Niet de schaamte van zonde, of publiekelijk appèl
Wat mij drijft en de geest…
Zoek mij niet
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.440 Zoek mij niet op plekken
waar tranen zijn
zoek mij niet op plaatsen
van verdriet en pijn
Zoek mij niet in de schaduw
of in de donkere nacht
zoek mij niet in open velden
of plekken van onmacht
Maar zoek mij in het licht
zo helder van geest
vind mij in stille harmonie
waar je nog nooit
met mij bent geweest
Ik laat me wel vinden
door…
ik ben als mens geweest
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.658 ik voelde hoe
het landschap mij verliet
de aarde zo genadig was
me terug te geven aan de
ruimte die ik in me had
de lucht werd ijler in
het ademen van mijn geest
handen kenden geen verlangen
mijn lichaam voelde
hoe ik vroeger was geweest
materie loste op
in stilte die zacht
fluisterde van eeuwigheid
aan randen van de tijd
ik was…
Ik laat jou gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
952 Niet meer stoeien in de morgen
nooit meer dansen in de nacht
elke dag heeft een zwart randje
warmte wordt niet meer verwacht
Ook de zonnestralen lijden
schijnen zacht gebroken licht
willen duist're gloed omarmen
glans geven aan jouw gezicht
'n Rail van tranen door het leven
trekt een wissel op jouw geest
zelfs de sporen van de liefde…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.
Ze heeft zich sterk vergist, het was geen paradijs.
Ontnomen is haar eer. Hij heeft er mee gestreken.
Haar trots gekrenkt als door een vlammend zwaard.
Haar kracht komt weer. Het mes zal zij ver steken.
Straks ligt hij keurig opgebaard.…
Madurodam
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
871 werden neergeschoten
politiebusjes reden af en aan
agentjes pakten kleine criminelen
in minikassen was men wiet aan ’t telen
moskeetjes zijn in vlammen opgegaan
gevangenisjes bleken veel te klein
en in de iele straatjes vloeiden traantjes
van uitgeprocedeerde onderdaantjes
zij moesten op het vliegtuig of de trein
gelukkig kwam de grote geest…
Het kattenvrouwtje.
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.991 Dat oude vrouwtje, tachtig jaar
heeft op een keer de geest gegeven,
terwijl die vent als laatste gebaar
afscheid nam van zijn ellendig leven.
Nu moet hij dagelijks zelf zijn potje koken.
Gezelschap is er nu niet meer,
zelf moet hij nu de kachel op gaan stoken,
want het kattenvrouwtje komt nooit weer.…
woorden rappen zonder adem
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.416 gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om in te kijken
woorden rappen zonder adem
hijgend zuipen uit de fles
moordend zijn de nachtelijke uren
kijken wie de ochtend redt
dansend door hun dromen
steeds verder van hun plek
nog raast het bloed in stromen
maar hun geest…
NON-VERBAAL
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
870 Ik heb het laatste woord voorbij zien komen
De stilte kwam er zwijgend achteraan
Een laatste druppel uit een lekke kraan
Een laatste deling van de chromosomen
Wat ons nog rest zijn geesten en fantomen
Hoe kunnen wij elkaar nu nog verstaan?…
Leven, hou mij bezig!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
985 Ik verdrink de beelden in mijn geest
en vind in het verlokkende glas
de vonk van wat toen ooit was.
Kom, geestrijk leven, kom rode wijn,
zoete drank die werkt als verwacht
en 't harde afscheid zo verzacht.
Kom, stralend leven, kom dan, kom,
gooi mijn roer nog radicaal om.…