3346 resultaten.
Tussen de regels door
gedicht
3.4 met 27 stemmen
34.734 (Nu zit ik dus te wachten op het wonder
nu zul je opstaan, glimlachen... maar nee...)
Ik weet het immers wel, vandaag of morgen
wordt het die kleine blonde. Zie 'k het goed?
(Ik zou haar langzaam, langzaam willen worgen
liefst met de voile van haar eigen hoed.)
Wees maar niet bang, ik zal geen scenes maken.…
angst voor de angst
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.584 krieken van de morgen
zal ik zorgen dat de zon heel warm schijnt
dus wees niet bang,
niet bang om weer te vallen
in het gat dat je nog van vroeger kent
laat mij maar zolang
want ik wil en kan en zal en
zorg dat je niet voorbij jezelf rent
want ik hou van jou, zeg ik, die ‘t niet kan laten
zielsblij te zijn omdat je van mij houdt
die je glimlach…
Je gaat dood...
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
2.347 Ik til je op
Uit je bed
Je volgt me
Met je holle ogen
Ik was je
Fris en schoon
Rilling over je rug
Een schaduw
Van je eens zo
Goddelijke lijf
Ik kus je zacht
Even zie ik
Je lieve glimlach
De pijn verlamt je
Zacht til ik je
Weer in bed
Je volgt me
Met je vermoeide ogen
Van je eens zo
Flirtende mooie blik
Ik lees je voor
Uit eigen…
OmA..
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.767 En MeT ’n gLiMLaCh Op M’n GeZiChT TeRuGDeNkEn HoE wE VrOeGeR VaAk SaMeN ZaTeN..
Ze ZaL aLtiJd bIj me bLiJvEn..
NIKS ZaL OnS OoiT UiT eLKaAr DriJvEn…!!!!!!…
Oma
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.403 De zon zakt langzaam weg achter de zee
In de verte zie ik je gezicht
Je lacht naar me
Ik zie je dansen in de kamer
Borduren op een volgend stuk
Ave Maria op de achtergrond
Je staat op loop naar de keuken
Pakt thee met wat citroen erin
Je lacht en kijkt me aan
Nog steeds je lieve ogen en je glimlach
De zachte rimpelige hand met lange…
Dat meisje Claire
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.381 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
ik noem haar Claire
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote…
Sinds ik het weet...
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.953 dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden en de vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen,
En 'k groet ze met een vriendelijker groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij
En vaak, in d'ernst van 't aardse spel verloren,
Zo ernstig en zo diep als ooit te voren,
Gevoel ik plots Gods glimlach…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.191 Liefde die met een glimlach begint
heeft een kracht die alles overwint.
Liefde die straalt tussen twee mensen
is zo goed dat meer mensen dat wensen.
Liefde zal zeker niet zonder pijn gaan
soms zal het zelfs tussen mensen instaan.
Liefde is veel geven en soms weinig krijgen
toch zal het nemen niet zonder geven gaan.…
Jonge Liefde
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.562 onhandig tastende handen
Twee geesten, tweemaal trillend zuchten
zwevend naar een platvorm van extase
wezenloos dromen, samen daarin vluchten
doof voor geluiden in deze ontluikingsfase
Kussend de eerste kus van de evolutie
ontketende atomen van stromend bloed
schreeuwend en klauwend, de revolutie
uitvinders van het nieuwe gedachtegoed
glimlachend…
Kindergeluk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.476 altijd
Je wordt ouder en merkt dat alles wat anders is
Maar als je het weet laat je dat kindergeluk nooit los
Alle kleine lieve dingen zal je altijd begrijpen
Een zandkorrel kan je geluk al bepalen
Nee laat nooit het kind uit je, koester het
De kleur van ranja laat je ogen glimmen
Het blaten van het schaap is voor jou geen schrik
Een glimlach…
Rouwdouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.473 daar loopt ze uit de pas met moeders oude mantel rond
haar levendige geur begraven in de bonte kraag
en oh ze kent het bouquet goed en oh ze heeft het parfum graag
een vage glimlach krult haar rouge stift gelijnde mond
een moment uit de plooien van het starre dat ze vond
in het leven aan de boezem van de rijke bovenlaag
en oh ze kent de bodem…
PASSING FLIRTATION
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.442 Nu, in dit schaduwloze licht,
Laat uw gezicht
Glimlachend naar mij neigen.
En glanzend zullen overweer
Mijn ogen naar uw ogen teer,
Uw ogen naar mij neigen.
Wij weten dit verkoren uur
Van tijd noch duur.
Mond langt naar zoete monde.
Daar is geen eind en geen begin,
Er is alleen verzinken in
Verrukken stond aan stonde.…
Je aantrekkingskracht
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.595 Ik glimlach de hele tijd door,
want je doet mijn buikje zo kriebelen.
Ik kan de hele dag
naar je lieve woordjes luisteren.
En dan zie ik weer je lieve lach,
omdat ik dezelfde woordjes in je oor zit te fluisteren.
Ik kan wel zeggen,
met 'Hallo' had je mij al in je macht.…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Het maakt me haast gek
dat ik ben blijven proberen
in m'n "rol" te blijven :
"glimlachen en gevoel negeren" .
Het doet zó'n pijn
om daar "plaats te maken"
en daardoor afwezig te zijn
bij allerlei belangrijke zaken .
Het is ook apart
haar partner intiem te kennen,
maar ik dacht heel lang
misschien is dat wennen.…
DE BOOMGAARD
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
648 mij mijn ziel af
en ging voor Godje spelen
zo heb ik me nog nooit gevoeld
leeg maar gevuld op een bizondere manier
het zal je maar gebeuren
gebruikt te worden zonder inspraak
en je er direct bij neer te leggen
het leven trekt aan mij voorbij
in segmenten van weten en denken
flarden herinnering en beleving
in alle ernst weet ik te glimlachen…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Waar zachter dan tederheid
de wind al tikkend in fluistering
de tijd meeneemt
ver weg uit het heden,
verschijnt rond haar bleke lippen
een glimlach
die de hardheid van haar blik
in doorgroefd gelaat verzacht.
Ontdooide tranen laten
sijpelend als regen door zand
haar gedachten
geankerd aan distelpluis wegdrijven.…
In mineur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
757 Volgens mij heb je je laptop nooit meer aan en
ga je helemaal op in je nieuwste vluchtroute,
versier je hen daar met je boterzachte glimlach
en laat je Nederland inclusief de schade links
liggen, alsof je er nooit gewoond hebt.…
Jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
785 Dan zal
God breeduit glimlachen. De Godin tot
een applaudiserend orgasme komen. Dan
zullen jij en ik God zijn. Jij vooral!…
vaarwel zegt mijn gevoel
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.269 vaarwel zegt mijn gevoel
dat nog stoeit met mijn hart
zoals een glimlach lacht in gratie
van mijn gevoel zo heel verward
jij fluisterde een droom
en lachte om de pijn
als er een hemel is
wil ik daar dan nu zijn
want het leek of jij je leven leed
als een kaars in harde wind
ook brandend in de regen
maar iedereen was blind
ik zal je dragen…
Het dansende meisje
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
609 in de lucht
En komt weer neer op de grond
Ze springt in het rond
Haar lichaam is gestrekt
Ze maakte onverwachte draaien
En beweegt haar armen in het rond
Dan strekt ze haar armen in de lucht
En beweegt ze naar de grond
Ze maakt een draai
En buigt haar hoofd naar de grond
Met haar hand op haar hart
Kijkt ze omhoog
Je ziet een glimlach…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 nog voor zonsondergang die dag van dauw en druiven
prikt ze een koolwitje midden op de lege muur van haar kamer
vleugels wijd
legt ze mijn gezicht omgekeerd
onder het tafeltje met de droogbloemen
bij het open raam
laat de wind van slaap maar komen nu
alle sterren en een glimlach van de maan
hoe wreed ook
schrijft ze in haar dagboek
haar…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Plotseling, bij ’t passeren
blik ik in een doorleefd gelaat
en drukt het een glimlach op me af.
Verder loop ik
en zie een spoor
van stevige schoenen,
leg er mijn voet in,
zacht en bloot,
kijk achterom,
zie hem ook stilstaan,
doorgaan,
om weer te worden
tot een stip aan de horizon.…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Frivool beent haar danspas
Een glimlach in een ver verleden
lonkt de beminde
Een beetje ‘ unter den Linden ‘
Net dat vleugje romantiek
waarin de prima ballerina zich verliest
Als elastiek wervelt zij hemellicht
in pirouettes
haar minnaar houdt zijn adem in
Met tenen gespitst spreidt zij haar tutu glad
in een rustpunt...…
Fan van
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Caro Emerald,
haar nieuwe song : I belong to you
dit heb ik er van gemaakt
ik luister naar het gefluister van de nacht
wanneer luchten zwart zijn, vol wanhoop
ik vraag de zon om de maan te vertellen
over ons twee
uitgerekend ik…
het nagenieten dat eeuwig schijnt
te duren …zie ik in uw glimlach en
in uw ogen, waar liefde uitstraalt…
Sinds ik het weet...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
5.297 dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden en de vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen,
En 'k groet ze met een vriendelijker groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij
En vaak, in d'ernst van 't aardse spel verloren,
Zo ernstig en zo diep als ooit te voren,
Gevoel ik plots Gods glimlach…
Papa 2; Stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
872 Klopt de mythe van de laatste blik, opleving of glimlach?…
Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.213 mijn exotisch schone lichaam danste
over werelddelen als ‘het oog van de dageraad’
geruchten niet van de lucht: mijn hebzucht
ontdeed mannen van hun kleed, letterlijk en
figuurlijk heb ik mij gefortuneerd voorzien
tijd zat mij niet mee en was de 1e wereldbrand
der baatzucht ook de mijne met connecties
welke men als spionage zag: zie, ik glimlach…
Wat is geluk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
621 met mij gaat
ongevraagd altijd voor je klaar staat
Lachen omdat je blij bent
dat je kan sporten, fietsen en lopen
en daardoor dingen kan ondernemen
gezondheid kun je niet kopen
Fijne muziek, een goed boek
vriendschap van mensen om je heen
de zon en het water, vrij zijn, plezier maken
lachen en stoeien altijd samen, nooit alleen
De glimlach…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 stond er Maude,
Charlotte op zijn Frans
uitgesproken, donkerbuine
ogen in woede haast
zwart konden zijn
Wie verloor het gevecht
om dekens en lakens
verdween in het wit
van een laken grote pagina
met onleesbare letters
In de korrelstructuur
van een muur verschenen
een paar ogen als rode knopen
op haar schouderbladen
verdoemde glimlach…
Ambrosia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
610 ik zie haar nog binnen komen
bescheiden en onopgemerkt
toch straalde ze onderhuids
zoals de spieren trillen
van een paard wachtend op het startsein
ik zie haar nog zitten
aan de overkant van de tafel
herinner me haar chemisier
met witte en blauwe biesjes
welsprekend
sober en elegant
ik zag haar lieve sprankelende glimlach
ik hoorde…