6208 resultaten.
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 Tijden nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd zijn zoals geen ander,
weten ze dat er een einde aan komt.
De geliefde is heen gegaan,
maar hun liefde zal altijd blijven bestaan.…
zeg me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Daarom haal ik het eind van de maand niet.
Je wordt nog 85 als je het mij vraagt.
Maar nu ben ik lelijk en moe.
Lelijk ben je niet en moe ook maar een beetje.
Maar wat wil je dan zeggen eigenlijk ?
Dat je er prachtig en stralend uitziet.
Echt waar ?
Ja, hoe zou ik dat kunnen verzinnen ?…
macabere dans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 even was ik daar
waar grijze schimmen wonen
doorzichtige wezens
soms zacht gekleurd
bewegend in een macabere dans
hulpeloos keek ik rond
had nog geen binding
met wat daar heerste
mijn ziel loste op in niets
het leek als was mijn weg ten einde
onwerkelijk stond ik daar
maar met kracht zocht mijn hart
naar de waarde van het leven
mijn…
Opleving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Inspiratie
doe jij hier op voor eigen en
andermaal beleven
Kunst; nooit uit de gratie
De verrassing schuilt in schoonheid
die je niet direct ziet
Surprise voor relatie
'At the French Windows' bijvoorbeeld
eind negentiende eeuw
Wel of niet? Indiceert
het ontbreken van onderarm
Haar linkerhand echter
biedt regeneratie…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Voor altijd duren mag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
685 De lichten gedoofd
Knoop in mijn maag
Hamers in mijn hoofd
Tulpen blijven groeien
Viooltjes, wit en violet
Wangen die rood gloeien
Vandaag zijn wij beland
In een zeer slechte film
Zakkend door het zand
Hoe het einde zal zijn
Zal niemand weten
Hevige intense pijn
Wij plukken de dag
En leven in het nu
Dat het maar
Voor altijd duren…
Doorgang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
887 mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft lang geleefd
broos van geest
dat is niet overdreven
geaard in schraal zand
en gelovige angst
met strenge kapiteins
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd
wakker gelegen
bang voor woorden van buiten
en al lang voor het einde
zich in eenzaamheid
moeten bewegen
ook nog van…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Puzzel stukjes
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 helemaal compleet
Ik mis m'n zoon wat mijn hart breekt
Een paar puzzelstukjes ontbreken
Ik mis een goede vrouw in mijn leven om alles mee te delen
Een paar puzzelstukjes ontbreken
Beetje bij beetje wordt de puzzel steeds completer
Een paar stukje ontbreken
Maar ik maak de puzzel
af voor het einde…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
944 Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de strijd verloren.
Luister, de levensbel klinkt!…
Regenboog
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
768 Daar in de heldere lucht zie ik een regenboog
Maar niet zomaar een regenboog
Het is een brug van mij naar jou
Het is een brug van alle kleuren
Die het leven op doet fleuren
Daar onder die regenboog ligt een pot vol goud
Als ik hem volg dan kom ik bij jou
Daar aan aan het einde van de regenboog, daar vind ik jou
Jij bent mijn goud
Met…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Een vis op het droge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Geen gelukkig einde voor de vis
Die aan de haak geslagen is.
Die slechts aan het aas dacht dat
Loerde; zich niet bewust was van
De droefenis van de lip obstructie
Die hem weldra naar boven voerde.…
Voor vlo willen spelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
613 Stel je voor da'k een vlo zou zijn
Gewoon om iemand te grazen te nemen
Zou 'k springen van armen naar benen
En meer van die ongein
Stel je voor da'k een vlo zou wezen
Zo eentje die iedereen prikken zou
Wanneer er een bus aankwam met antistoffen
Zou dat het einde van mijn leven zijn en dus:
Gedaan met de gein…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Hoe je vooral buiten weleens zei
die couperose zo vervelend zichtbaar te vinden,
want ijdel tot het eind.
De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Als Bloembol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Ja ik ben een bloem, in dit leven een Bol,
in mij ligt veel moois te wachten
en ik streef er naar, aan het eind van mijn leven
te zijn volgroeid, voor dat ik weer verdor.…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
Ster
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
816 Het einde van een tijdperk.
Wat Johan voor ons land betekend heeft,
is nauwelijks te omschrijven.
Als je in het buitenland zegt
dat je in Nederland woont,
dan zegt men niet eerst:
klompen, molens of kaas,
nee, men zegt: Cruijff!
Iedereen kent Johan Cruijff.
Wereldwijd.…
Het valt 10
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Je bent gevonden, het dogma
Der ziel, strijd, kracht, einde,
Ook ik verwond, ook ik steek,
Ook ik ben verdorven, want
Ik val, maar je strekt je, wankelt
En doet mij opstaan.…
Maar nu niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Want wat eeuwig had moeten zijn
was niets meer dan een tijdelijk besef
En wat door had mogen rijmen tot het einde,
rijmt nu niet meer.
Alleen frustratie en teleurstelling blijft over
in het tijdloze waarin ik altijd had willen geloven.…
Werk maken van de dood.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
656 Uiteindelijk is dat het einde,
van mijn wereldlijk bestaan.
Mijn afgeleefde lijf gaat rusten,
en kan tot ontbinding overgaan.
Toen ik gisteren nog jong was,
was ik als de dood voor de dood.
Vandaag besef ik...Ik lééf!
Een wonder is het dat we bestáán!
Levend zit ik dit gedicht te schrijven.
Het is al bijna middag!…
Eeuwige kus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Haar gezicht verschijnt
Mijn pijn verdwijnt
Haar zachte stem vibreert
Mijn lot keert
Haar handgebaar toont
Mijn leven loont
Haar woord spreekt
Mijn hart smeekt
te leven
te geven
door te gaan
zelfs in dit bestaan
Het bestaan is nu fluweel
Door haar weer heel
Verfijnd
Altijd begin en nooit eind
Een kus van haar
brengt bij elkaar
emotie…
Genoeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
997 Genoeg is genoeg
en wie haar vraagt
'waarom'
krijgt dat ene antwoord:
"daarom"
wat is de zin van
langer lijden
wetend dat het einde
gaat komen
en je alleen nog maar
in je dromen
verlost bent van
de zinloosheid van het
hebben van pijn.…
Icaros
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Heel aarzelend en tentatief
aan de oevers van de avond
in zijn vlucht de aarde nakend
zwoof hij als een grijze reiger
onvermoeibaar eigenwijzig
't einde van zijn leven nader
onder wakend argusoog
van een bruine kiekendief
die niet, zo wist hij te ontwaren,
een aardedonkere donderwolk
noch paardenspan van Helios,
teugelloos hun baan…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Altijd
zal het ergens hier zijn
en vandaag en nu
altijd ergens zee met eb en vloed
golf over golf
ergens nog nazomer eind oktober
altijd een eeuw die zich verder boort in de tijd
met de snelheid en de wissel van seizoenen
altijd herinneringen aan iets
en woorden om te zeggen
Weet je nog, toen
ergens wel een hand die door je haren strijkt…