15018 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
3.238 Nu heb je nu de rust gevonden,
Laat nu helen al je wonden.
Het leven heeft zijn loop gehad,
Met al zijn toppen en dalen,
Niets valt meer terug te draaien.
Het is over, het is goed, het is voorbij.
Wat voortleeft, is de herinnering in mij.…
Verbroken verbond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 de stilte knaagt
is ongehoord en
onbegrepen
daar het verbond
intens was
voor het leven
moederinstinct juist
nu geborgen in
armen van engelen
rust zij zacht
*~ IM Elsa Tisseur ~*…
liefde: mijn definitie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
779 ik ben de liefde zelf
ik word sterk wanneer
ik sterk moet zijn
ik ben zacht als liefde rust,
ik ben vrij als liefde lacht
ik ben liefde
liefde is wat ik ben
ik ben gelijk aan liefde,
liefde leeft, dus ik ook…
poezenkind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 jij ligt hier zo zacht
in diepe rust en het lijkt
alsof je mond lacht
ik haal je aan
en jij geniet spontaan
met een siddering die reikt
naar mijn vingers in je vacht…
Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
696 Liefde gaat niet alleen
gepaard
met passie
maar liefde
ademt ook
in rust en vrede
zodat warmte blijft
en elk mens
raakt uiteindelijk tevreden.…
Heengegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
812 opnieuw vloeien ze
alleen deze keer voorgoed
onomkeerbaar het lot
na vele omzwervingen
heeft hij zijn bestemming bereikt
~ rust zacht Johan Friso ~
~ 1968 – 2013 ~…
Morguh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 de zon slaapt
een gat in
de morgen
zachtjes rekt
de wind zich uit
trage golven
omarmen liefdevol
de kust waar schelpen
zich ter ruste leggen…
Slaap maar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
510 In mijn armen slaap je
Ik droom je in mijn hart
Ik streel je als een deken
Kus het kussen voor je zacht
Ik laat je veilig in mij rusten
Zal een lichtje voor je zijn
Als je langzaam zal ontwaken
Uit de omhelzing van de nacht…
Een herinnering.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 En bij het vensterraam
een kaars die langzaam
opbrandt in alle rust
met weer even jouw gezicht.
Hoewel de liefde al lang
is uit geblust.…
troostlied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
797 laat mijn hoofd
zacht rusten
op je borsten
en m'n ziel
sluimeren
in je hart
dat we samen
wachten
op 't ochtendgloren
dat altijd komen
zal na zoveel
zwart...…
Het lot van loof
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
531 Vandaag ben ik een onbezoedeld blaadje
Nog vrij van vogelpoep of paardendrek
Lig ik te rusten op een mossig paadje
Ik ben wel één van veel en dat is naadje
Het deert geen ene mens als ik verrek…
Vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Rust zacht lieverd,
voor altijd ben je in mijn hart.…
nagelaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in verstofte
dichtbundels
rust haar wezen
zij dragen haar
ziel op handen
van papier
zoveel eerste
malen opende
zij haar hart
de taal zong
haar ziel terug
naar huis…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wie is het die dit alles schiep
en die de kleine kinderen doet dromen
van het land dat onbekend nog voor hen ligt
in de nevels van stilte en verlangen?
Dit hart kan niet in enkel treurnig blijven hangen
maar wil toch telkens weer tot vreugde komen.…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 Mijn eigenlijke land is dit papier.
Is immers dit papier - al om het even
of ik in vreemde streken woon of hier -,
en ik als vorst, mijn pen als valkenier
jagen er op de vogels die daar zweven.…
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 Cumulus humulus
Golven strelen het strand,
deinen als het gezicht
van de storm steeds
gericht op het land.
De schuimbekkende vloedlijn
wordt door de draaiende wind
als wolkjes gegrepen.
Grillig vervliegen zij
over land over water
als mist in de zon.…
Brent Bridge
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.559 Een vreemd man, in een vreemd land.
En vaak is er niets dan dit:
Water en loof en het wit
Van zwanen, dicht bij de rand
Gras voor de bank waar hij zit,
En straks aan de overkant.
Een man die even leest,
Het stil begin van een lied,
Dan opkijkt en om zich ziet.…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 Tot bloem getransformeerd
Op aard' te laten groeien
Als hij het land regeert
Wees welkom herfst en winter
Wees welkom nieuw seizoen
Laat wind en kou en regen
Gewoon hun werk maar doen…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 staan
bramen hebben alles
overwoekerd ik heb ze
met gods zegen laten gaan
nog hebben wij
het land niet afgebakend
er is geen strijd want ook
eeuwigheid is door de natuur
vandaag nog niet te maken…
Straat van Laan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Hier, in het mooie Stichtse land.
In het land waar ik geboren ben.…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 af en toe voorbij
en coulissenland dat op een Monet leek
met groen en oker gepenseeld gewas
de trein doorkruiste gehucht en bergwei
overburgde de kabbelende beek
zachtjes klopte land tegen donker glas…
Buiten
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 Vrijheid, ruimte en rust
Op de fiets, nergens naar toe
De wereld flitst voorbij
Jouw benen zijn nog lang niet moe
Was die rust ook maar in jouw hoofd
Gedachten verdringen daar elkaar
Voor elk hersenspinsel een plekje vinden
Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar
In gedachten ben ik bij je
Achterop de fiets
Mijn armen om je heengeklemd…
Het Bos...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.633 Ik loop door het bos,
de stilte brengt rust,
net zoals de stilte tussen ons,
rust in mijn leven brengt
De bladeren laten los,
en waaien weg,
net zoals ik los liet,
en mijn eigen weg ging
De zon, nog krachtig,
breek zich een weg door de bomen,
net zoals ik met al mijn kracht,
de circel doorbroken heb
Ik kijk voor me uit,
zie een kleurijk…
Slapen of toch....?
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.567 we gleden daarna samen in diepe rust.…
De stoel, het open raam
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
3.739 Dan moet de stoel bij het
raam vandaan
om plaats te maken voor
ladders emmers en meer
van dat soort gerei
dan is het gedaan met de leegte
en is de rust voorbij.…
REPETITIE
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.179 ze leidt je willoos als marionet
naar rust, een uitgetelde periode
waarin je aanzit aan een doods banket
je weet je gast en wel een ongenode
die wacht op de reveille van een trompet…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 'k Zag ook de plek met oorlogsgraven
van vele onbekende soldaten
ook zij rusten hier in vrede, zij
die voor ons hun leven hebben gelaten.
Een kerkhof straalt toch altijd rust
hoe somber het vaak ook lijkt
en menig graf wordt opgesierd
waar hier en daar een bloemstuk prijkt.…
Gevonden.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.359 slijt
Ik heb de rust weer gevonden
eindelijk gelukt, na zoveel jaar
Ik heb alles achter me gelaten
ik ben met het verleden klaar
Dus geniet ik nu van mooie dingen
ik voel me een gelukkig mens
Geheeld zijn de meeste wonden
er is niets wat ik nu nog wens.…
thuisloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 In de schaduw van tijd
doolt het kind
in een thuisloze ruimte
op zoek naar liefde
Zijn rijpe adem
wasemt eenzaamheid
Het hongerige hart
echoot verlangen
rust te vinden in zijn licht
Maar het huis van de geliefde
fundeert niet op moeras
De muren geven rust
en benauwen tegelijkertijd:
Kom mee naar de kermis
Verleid me met erotiek…
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 van hen die niets
Voor mij betekenen en ook nooit
Betekend hebben, niemand die
Mij nog in de wielen rijdt,
Werkelijke vrede, innerlijk zowel
Als uiterlijk met rust gelaten,
En bereik ik vandaag mijn
Einddoel zonder dat er sprake
Is geweest van een ellenlange reis…