5774 resultaten.
Afscheid 2
gedicht
2.0 met 31 stemmen
21.808 We hadden gezwegen ik aaide
haar wangen haar slapen het witte haar
aaide het haar werd zijde aaide
de strakke mond een stille lach
ze lichtte haar deken op
ik dacht wat een benen zo mooi
ze bestaan - af - zo lang
dacht dat zo mooi dan kan
steeds meer been en meer dan been
ik dacht wie wil ze dat ik ben ik aaide
haar wangen haar slapen…
Van den Hoofdakker
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
889 Wij gaan door als lijnen evenwijdig
aan elkaar en met de ijdele hoop
bij stille wateren en grazige weiden
opnieuw van ervaringen te verhalen.…
Iedere dag opnieuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
712 Luisteren naar vogels,
bewonderen het hert
aanschouwen kleine dieren
ergens op de stille hei.
Gewoon alledaags leven,
weten dat je bent.
In al deze wonderen
liefde van de schepper herkent.…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
Schuilen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De geur van jasmijn
Tedere schaduwbloem
Een droom van satijn
in zilver maanlicht
Er staat een vrouw
aan het stille water
De wind fluistert
in haar bleke haar
Zij zingt zacht
en de wereld luistert
O liefste
Grendel de poort
van de nacht
deze nacht
en schuil
schuil veilig
geborgen
in de heldere rust
van wenkende ogen…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 Geur van verrotting
als stille getuige van
het leven dat
zo sprankelend begon.
Het intens besef
van eindige aardsheid
rilt huiverend
langs levenslust.
De tijdelijke bevriezing
verdwijnt in het besef
van eenvoudig geluk,
leven te ademen.…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?…
Cappuccino
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 Genieten van koffie voelt als reizen,
naar een stille oase binnen....onszelf.…
in ogenschouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stram buigen we
voor de bewogen
stille reis in
een witte winter
beetje bij beetje
gesnoeid door de tijd
weigeren wonden zich
te laten overgroeien
in onze getekende lijven
de ingekerfde verhalen over
het korte bivakkeren op de
toppen van de ijsberg
van stramme buiging tot
knieval reizen we ongebroken
voorbij de bladerloze bomen…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil mij vergeven
dat ik het stille…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 Tijd is het onderkomen van de nacht
als dat zo blijft, laat ze je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
afstand van Kerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Bij hem is het Stille nacht, Heilige nacht,
langdurige nacht.
Wellicht tot lichtmis willen wachten
had ik zo in gedachten.
Neen, ik ben iemand die liever vooruit kijkt.
Zeker de mooie dingen rek ik niet nodeloos,
hoe mooi ze ook waren.
Ik ga nu de oever van de lente bevaren.…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.…
Opgelucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Oude bomen verbergen
hun stille geheimen
tussen de wortels
zolang hun takken
nieuw leven brengen
Langzaam loop ik langs
waterrijk landschap
waar traag de zon
de horizon verwarmt
tot de beklemming
langzaam weer loslaat
ogen gewend raken
aan het heldere licht
ik voel een zucht
slaak een kreet
er is weer leven…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
Woordeloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Jouw klanken weerklinken
woorden verdwalen
en zinnen verdrinken
Je ogen vertalen
vertellen verhalen
ik laat ze bezinken
Mijn vingers die strelen
over je wangen
met je krulletjes spelen
Je blik die blijft hangen
vervuld van verlangen
dat we woordeloos delen
Een stille affaire
is lang niet zo gek
geen taalbarrière
Ons lijf in…
La List
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
632 Zo te sterven
als een vlinder op het water
Geruisloos, voor de stille week,
niet later
Haar laatste wens was
in besloten kring
met zang en dans
te worden gecremeerd
Waar naast haar odes
aan Piaf en Shaffy
en 'Ne me quitte pas',
chanson van Brel,
In een laatst encore
als requiem
Haar 'Laat me niet alleen'
gememoreerd…
PROEF MAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
422 het smaakt fris
groen zacht vredig
en toch krachtig
warm vurig rood
het heeft iets verbetens
in zich proeft zuur
ik voel eenzaamheid
verlatenheid en het zwart
dat geen uitweg bood
en toch een stille verbondenheid
een unieke textuur
god man waar heb je
het toch over
is het een kookboek
iets over een wijn?…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar ik in kan gaan,
jouw stille ruis vol dichterlijke luister.…
Erbarme Dich
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 hij rookt een sigaar
het dagelijkse leven
sluipt zacht naar de nacht
luisteren naar Bach
het lijden en het sterven
het gewicht van spijt
het hart loopt over
Bach brengt veel in hem teweeg
hij dooft de sigaar
een drukke dag wacht
aankomst van volle wagons
stille mensenzee
ongezien dichtbij
ongehoorde smeekbeden
Bach’s erbarme…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
Vanonder de Linde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 vanonder
de linde
overzie ik de tuin
het stille wonder
van bomen met hun bloesem
de noten de appel en de pruim
en ik verbaas me iedere keer weer
over hetgeen ik dan ervaar
het intense van dit is het leven
zo noemenswaard het ontvangen
van de zon de warmte de regen maar ook
de kou de storm donder en bliksemgevaar
en al het leven is in…
Schuw licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 het verwaait
als schuw licht
dat de waarheid
nooit zal openbaren
stille woorden
schreeuwen leugens
van de daken
worden niet gehoord
toch gaat ieder
gebukt onder de
terreur van angst
als bange wezels
het de ander
achterna is
kringetje lopen
zonder eind
zonder horizon
in toekomst
bewegen zonder
enige vaart
voordat wij de…
Dromendans van Hans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Het is werkelijk verontrustend
dat je mijn naam niet kunt onthouden
dat je me Bernard noemt
in plaats van Hans
het is in mijn dromendans
die vitale werkelijkheid
van jeugdig falen
onbevangen
in toekomstig
dralen
maar ik geef niet op
er is nog voldoende
drank om op te zuipen
er groeien nog stille bloemen
in de dakgoot van de tempel…