Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Lenteleed

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Ik zwijg nog van de gène voor die neus vol zonnecrème die maar niet wil verdwijnen hoezeer je ook masseert. De files richting binnenland en het vervuilde Noordzeestrand wanneer op zondagavond 't hele land weer huiswaarts keert. Muggen zijn net konijnen. Zodra de zon gaat schijnen kweken ze publiek en steken erop los.…

Gedachtes...

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Waar ze verdwijnen trekt de grijze mist op. Mijn ogen krijgen kleur, ik zie een andere kant, vreemd, een pad dat wegleidt van de stad. Ik hoor ze roepen, in mijn gedachten, mijn zelfverzonnen figuren. Ik ga met ze mee, naar de rand van de stad. Ik hoor geluiden, vogels die fluiten, het ruizen van de wind door de bomen en het hoge gras.…
Nikki20 augustus 2008Lees meer >

HET WINTERSPOOK

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.519
Gij ook, voor eeuwig, gaat gij, oog des Hemels, nu verdwijnen? Gaat ‘t duister worden, altijd voort, en donker, overal? Gaan sterrenlicht en manelicht, in ‘t levenloze dal, daar ‘t koud en altijd winter is, allene nu nog schijnen?…
Guido Gezelle25 december 2019Lees meer >

Tristan & Isolde - Een liefde die niet mocht zijn

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
goede zorgen voelde hij zich geborgen maar ja, hij was soldaat in het verkeerde kamp hij was de vijand het gevoel was er alleen het verstand zat in de weg pech pech pech Ze wisten beiden dat het niet kon zijn hij ging daarop van haar op weg naar huis waar dat was wist hij niet meer de man zonder thuis Ze bleef naar hem kijken verdwijnend…

mij; totaal aan gort (1)

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
opvolgende vlucht naar ‘t Oosten van lang geleden om ’t herstel na ’t lijden te versnellen in ‘n afgelegen oord zo de eerste beschikking in één volmaakt woord kon komen onder vastgestelde sterren en voldoende opgetelde dromen (32) maar ‘à Romania’ zou ‘t zonachtige grensgeval verschijnen die tegelijkertijd ook alles in ’n schaduw kon laten verdwijnen…

‘Ghazelen I’ (0-44)

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
laat mij de dagen opnieuw schudden en de wijn welke uit de kroezen drupt verdunnen als haar verleidelijkste ogenblik door de vertrouwde sluier // 4 aan ’t eind van weer ‘n gewonnen dag samen met ’t hoopvol sluimerend zicht op haar verschijnen in ’t verdwijnen naar ’n volgende morgen van ijver // 8 kwijnen met…

Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.011
Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen, aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen. O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken, dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben. Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter, mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…

Vermanning

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
'Verdwijn! M'n huis uit!' riep-ie, maar 'Een ogenblik, we zijn zo klaar,' zo sprak z'n opgewonden vrouw. 'Oké,' zei hij, 'maar doe het gauw.' Vrij ongeduldig wachtte hij. Het hoogtepunt was net voorbij.…
Aubrey31 augustus 2004Lees meer >

Omkeer bij Kreuz Langenfeld

hartenkreet
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.196
de praktijk kwam er niet van Ik was kwaad Stapte in de auto, ging rijden Hopend m'n rust te vinden Dat andere gedachten me bevrijden Zal m'n woede nooit op jou loslaten Dus koel ik af als de nacht Waarin de stadslichten van het Roergebied in de donkere verte schijnen Innerlijke frustraties geleidelijk afkoelen en hopelijk gauw verdwijnen…
Namasté22 april 2007Lees meer >

De voortreffelijkheid der mensheid.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.325
Al moog deze Aarde een handvol schijnen Bij 't groot Heelal, een stip bij God; Al ziet ge u op dit stip verdwijnen; De mensheid van Gods Zoon plaatst mensen naast bij God.…

De voortreffelijkheid der mensheid.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Al moog deze Aarde een handvol schijnen Bij 't groot Heelal, een stip bij God; Al ziet ge u op dit stip verdwijnen; De mensheid van Gods Zoon plaatst mensen naast bij God.…

Ballade

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.759
Weet te verdwijnen. Maak uw bestaan dat nergens hoort, weer vlot, Stroomafwaarts drijvend met de goede Lethe. Geen lied meer. Geef gehoor aan haar refrein. Over uw leven spoelt de vloed. Vergeten Zult ge eer dan echo's van nachtregens zijn.…

's Levens Beker

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.804
Maar hoe zoet het eerst moog schijnen, Al die wellust gaat verdwijnen; Al wat smaakte gaat er af; Ieder teug valt immer banger; En de nasmaak wordt steeds wranger; Ja, het laatst is enkel draf. Neen, men moog om krans of bloemen Of om uiterlijke praal Mij die schone beker roemen ; Ik, ik dronk hem, die pokaal!…

een wandeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
voor hij het pad neemt in een stad zonder horizonnen daalt de avond in straten die stilte weigeren gieren draaien hun schaduwloze cirkels en wolken volgen de windpaden voorbij een verdwijnende zon en de tong zoekt verkoeling in een koortsig ademende mond bleke lijven klauteren uit onderaardse gangen zoeken de schaduw van torenhoog beton…
Kees Visser8 december 2021Lees meer >

mijn leven

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.803
ik voelde mezelf verdwijnen in verwachtingen van anderen verwachtingen die illusies bleken..…
M.D.26 februari 2004Lees meer >

Heimwee naar het leven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Maakt u zich zorgen om het verdwijnen van tropisch regenwoud de longen van onze moeder de aarde uitstervende diersoorten smeltende gletsjers droogte en hitte orkanen watersnoden misoogsten of zijn dat in uw ogen slechts achtergebleven gebieden uw afzetmarkten reservaten waar miljarden vreemd genoeg trachten te overleven.…

5- luik kettinggedicht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 642
De kapitein liep zeven sloten van Kinderbij- tot Franse Slag maar kon zijn meer-min niet begroten die hij het liefst verdwijnen zag Hij heeft de Hoop toen laten varen iets wat hij toch al altijd deed en is het zeegat uitgevaren waarmee hij nieuwe kosten meed.…
Chatfant5 januari 2015Lees meer >

zaterdagavondnostalgie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Als er tussen ons nog een heel klein plaatsje rest vul het dan niet met je verlangen het te zien verdwijnen, alsjeblieft. Achter het rookgordijn liggen de mooiste mogelijkheden van het leven en van elders voor het grijpen.…

ZWART

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 192
‘Neem het of verdwijn’, de reinste chantage. Stiekem stopte ik het gif, voelde mezelf terugkeren. Het mocht niet, ze konden me niet “aan”, ik ging te snel Ambulance rukte me weg, van kleine warme handjes naar een onmenselijk hol. Deuren als geweerschoten, geen ontsnappen aan, ondanks verwoede pogingen.…
Lian10 november 2025Lees meer >

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
De ideeën kunnen niet meer verdwijnen. Maar ze huilt, de spiegel huilt. Waar ik mezelf het best in kon zien, kan ik mezelf niet meer in herkennen. Ze leeft met een figuur, maar dat figuur ben ik niet. Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, leer jij eindelijk wie ik was? Je denkt te weten wie ik ben, maar je weet niets van mij.…
Thaumazein29 december 2025Lees meer >

Ter gedachtnisse van mijne echtgenote

poëzie
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
verdwijn! uw beeld verzwaart mijn druk. Wat heb ik meer te hopen hier beneden? Vergeefs mijn ziel gestemd voor zacht gevoel; De snaar, die klonk als mijne, hangt gebroken. Wat is uw gloed, o Vriendschap! dof en koel Bij ’t hemels vuur, door kuise liefde ontstoken!…

Doordringende predikant

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Het is een soort kastanje, echt een groter dan drie voet hoog boom en meteen een soort poëet, een heuse manlijke draagpilaar vol houten ringen mooi vertakt, de zijtakken, zijn stam twee containerbreed met name het royaal positivisme goed in de aarde geworteld gewoon ergens tussen straatstenen natuurlijk vaderlandslievend. Hij oogt zo…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Ze joeg een bij op die er hong'rig zoemd' Om honing, stapt' er in, verdwijnend voor Het roode hemelvuur dat er onder door Haar armen gloeide.…