2904 resultaten.
Lenteleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.135 Ik zwijg nog van de gène
voor die neus vol zonnecrème
die maar niet wil verdwijnen
hoezeer je ook masseert.
De files richting binnenland
en het vervuilde Noordzeestrand
wanneer op zondagavond
't hele land weer huiswaarts keert.
Muggen zijn net konijnen.
Zodra de zon gaat schijnen
kweken ze publiek
en steken erop los.…
Gedachtes...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.133 Waar ze verdwijnen trekt de grijze mist op.
Mijn ogen krijgen kleur, ik zie een andere kant, vreemd, een pad dat wegleidt van de stad.
Ik hoor ze roepen, in mijn gedachten, mijn zelfverzonnen figuren.
Ik ga met ze mee, naar de rand van de stad.
Ik hoor geluiden, vogels die fluiten, het ruizen van de wind door de bomen en het hoge gras.…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 Gij ook, voor eeuwig, gaat gij, oog
des Hemels, nu verdwijnen?
Gaat ‘t duister worden, altijd voort,
en donker, overal?
Gaan sterrenlicht en manelicht,
in ‘t levenloze dal,
daar ‘t koud en altijd winter is,
allene nu nog schijnen?…
Tristan & Isolde - Een liefde die niet mocht zijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 goede zorgen
voelde hij zich geborgen
maar ja, hij was soldaat
in het verkeerde kamp
hij was de vijand
het gevoel was er
alleen het verstand
zat in de weg
pech pech pech
Ze wisten beiden
dat het niet kon zijn
hij ging daarop van haar
op weg naar huis
waar dat was
wist hij niet meer
de man zonder thuis
Ze bleef naar hem kijken
verdwijnend…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 opvolgende vlucht naar ‘t Oosten van lang geleden
om ’t herstel na ’t lijden te versnellen in ‘n afgelegen oord
zo de eerste beschikking in één volmaakt woord kon komen
onder vastgestelde sterren en voldoende opgetelde dromen (32)
maar ‘à Romania’ zou ‘t zonachtige grensgeval verschijnen
die tegelijkertijd ook alles in ’n schaduw kon laten verdwijnen…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 laat mij de dagen opnieuw schudden
en de wijn welke uit de kroezen drupt
verdunnen als haar verleidelijkste
ogenblik door de vertrouwde sluier // 4
aan ’t eind van weer ‘n gewonnen dag
samen met ’t hoopvol sluimerend zicht
op haar verschijnen in ’t verdwijnen
naar ’n volgende morgen van ijver // 8
kwijnen met…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen,
aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen.
O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken,
dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben.
Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…
Vermanning
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
879 'Verdwijn! M'n huis uit!' riep-ie, maar
'Een ogenblik, we zijn zo klaar,'
zo sprak z'n opgewonden vrouw.
'Oké,' zei hij, 'maar doe het gauw.'
Vrij ongeduldig wachtte hij.
Het hoogtepunt was net voorbij.…
Omkeer bij Kreuz Langenfeld
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
2.196 de praktijk
kwam er niet van
Ik was kwaad
Stapte in de auto, ging rijden
Hopend m'n rust te vinden
Dat andere gedachten me bevrijden
Zal m'n woede nooit op jou loslaten
Dus koel ik af als de nacht
Waarin de stadslichten van het Roergebied
in de donkere verte schijnen
Innerlijke frustraties geleidelijk afkoelen
en hopelijk gauw verdwijnen…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.325 Al moog deze Aarde een handvol schijnen
Bij 't groot Heelal, een stip bij God;
Al ziet ge u op dit stip verdwijnen;
De mensheid van Gods Zoon plaatst mensen naast bij God.…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.215 Al moog deze Aarde een handvol schijnen
Bij 't groot Heelal, een stip bij God;
Al ziet ge u op dit stip verdwijnen;
De mensheid van Gods Zoon plaatst mensen naast bij God.…
Ballade
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.759 Weet te verdwijnen.
Maak uw bestaan dat nergens hoort, weer vlot,
Stroomafwaarts drijvend met de goede Lethe.
Geen lied meer. Geef gehoor aan haar refrein.
Over uw leven spoelt de vloed. Vergeten
Zult ge eer dan echo's van nachtregens zijn.…
's Levens Beker
poëzie
2.6 met 7 stemmen
4.804 Maar hoe zoet het eerst moog schijnen,
Al die wellust gaat verdwijnen;
Al wat smaakte gaat er af;
Ieder teug valt immer banger;
En de nasmaak wordt steeds wranger;
Ja, het laatst is enkel draf.
Neen, men moog om krans of bloemen
Of om uiterlijke praal
Mij die schone beker roemen ;
Ik, ik dronk hem, die pokaal!…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 voor hij het pad neemt
in een stad zonder horizonnen
daalt de avond in straten
die stilte weigeren
gieren draaien hun schaduwloze cirkels
en wolken volgen de windpaden
voorbij een verdwijnende zon
en de tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton…
mijn leven
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.803 ik voelde mezelf verdwijnen in verwachtingen van anderen
verwachtingen die illusies bleken..…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Maakt u zich zorgen om het verdwijnen van tropisch
regenwoud de longen van onze moeder de aarde
uitstervende diersoorten smeltende gletsjers
droogte en hitte orkanen watersnoden misoogsten
of zijn dat in uw ogen slechts achtergebleven gebieden
uw afzetmarkten reservaten waar miljarden
vreemd genoeg trachten te overleven.…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 De kapitein liep zeven sloten
van Kinderbij- tot Franse Slag
maar kon zijn meer-min niet begroten
die hij het liefst verdwijnen zag
Hij heeft de Hoop toen laten varen
iets wat hij toch al altijd deed
en is het zeegat uitgevaren
waarmee hij nieuwe kosten meed.…
wat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
467 wat blijft is geen rest.
wat rest is het gebeuren.
wat gebeurt.…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Als er tussen ons
nog een heel klein plaatsje rest
vul het dan niet met je verlangen
het te zien verdwijnen, alsjeblieft.
Achter het rookgordijn
liggen de mooiste mogelijkheden
van het leven
en van elders
voor het grijpen.…
ZWART
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
192 ‘Neem het of verdwijn’,
de reinste chantage.
Stiekem stopte ik het gif,
voelde mezelf terugkeren.
Het mocht niet,
ze konden me niet “aan”, ik ging te snel
Ambulance rukte me weg,
van kleine warme handjes
naar een onmenselijk hol.
Deuren als geweerschoten,
geen ontsnappen aan,
ondanks verwoede pogingen.…
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 De ideeën kunnen niet meer verdwijnen.
Maar ze huilt, de spiegel huilt.
Waar ik mezelf het best in kon zien,
kan ik mezelf niet meer in herkennen.
Ze leeft met een figuur,
maar dat figuur ben ik niet.
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,
leer jij eindelijk wie ik was?
Je denkt te weten wie ik ben,
maar je weet niets van mij.…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 verdwijn! uw beeld verzwaart mijn druk.
Wat heb ik meer te hopen hier beneden?
Vergeefs mijn ziel gestemd voor zacht gevoel;
De snaar, die klonk als mijne, hangt gebroken.
Wat is uw gloed, o Vriendschap! dof en koel
Bij ’t hemels vuur, door kuise liefde ontstoken!…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Het is een soort kastanje,
echt een groter dan drie voet hoog
boom en meteen een soort poëet,
een heuse manlijke draagpilaar
vol houten ringen mooi vertakt,
de zijtakken, zijn stam
twee containerbreed
met name het royaal positivisme
goed in de aarde geworteld
gewoon ergens tussen straatstenen
natuurlijk vaderlandslievend.
Hij oogt zo…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Ze joeg een bij op die er hong'rig zoemd'
Om honing, stapt' er in, verdwijnend voor
Het roode hemelvuur dat er onder door
Haar armen gloeide.…