3375 resultaten.
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.…
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 Het is toch altijd weer als nieuw
als rekenschap zich laat gelden
en de werkelijkheid hortend en stotend
zich blijvend wil melden
Zo is mijn gang, lang en traag ploegend
door harde klei en vochtig zand,
de weg blijft, nog lange tijd, zwoegend…
stormkracht 53
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 in zakken volle maan
verloren op de top van't hoge duin
vol verdriet van teen tot kruin
sta ik sterk en heel alleen
krijgt geen storm mij van de been
maar
hoe graag zou ik vallen
vallen in de armen
in de armen van die
die mij het liefste is
om dan weer op te staan
blij en verbonden voort te gaan
handen uit de zakken
hakken uit het zand…
De verwaarloosde tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 In het droge zand een paar oude kruiken
verwelkte bloemen tussen de struiken
verwilderde planten tussen de bomen
van een mooi gazon kan ik slechts dromen
in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog
maar ook een beeld met pijl en boog
haar smalle linkerschouder is ontbloot
ze is gemaakt van afvalhout en schroot
het meesje en de merel…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 In de lente gaan de krokussen groeien
en kijk die narcissen eens mooi bloeien
er huppelen lammeren in de wei
net als jij en ik zijn ze heel erg blij
in de zomer gaan we naar het strand
bouwen een groot kasteel van zand
en dan gaan we zwemmen in de zee
kom op, wie gaat er met ons mee?
in de herfst: die prachtige kleuren.…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 dus kerf met je hoofd,
snij met je hand, schop
een stompe streep in het zand,
beitel je beeld in de golven,
spel je misdaad, je schuld en je boete
op het geopende blad van de zon.
richt je haat op de cirkels van meeuwen,
selecteer alles en druk op delete.
wiebel met je tenen op de rand van de wereld.
plooi het toe : zo
is het genoeg.…
Trots Katwijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Banden die dieper gaan,
dan zand onder hun voeten.
Op de wurft, verhalen,
oud als de branding.
“Hier, waar de vuurbaek waakt begon et.”
Generaties die hard werkten.
Hun blik vaak gericht op de zee,
waar familie soms bleef.
Verhalen over voorvaderen
die de zee trotseerden
voor het avondmaal.…
Bonobobo
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
682 Een bonobobo was nog niet geboren
aan rand van stad noch op het platteland
éénmaal een bonobo, zo kon
men horen
in burgers zoo, aan zoom van
veluws zand
geen babyboomer zal zich er
aan storen
Vraag Ali baba B en Cor
zijn nuiten
hun heiligschijn gezicht façade
en plein publique hun glad imago
van het O.M. mag geen van twee
naar…
Fresco Farioli
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Buon giorno signor Fresco Farioli
leeft u nog na 't fiasco Groningana
met zand in de machine zonder olie
waar was 'deus ex machina' Fortuna
gaf zij niet thuis, Francesco Farioli?
Je wist ze van de laatste plaats te halen
een 'catenaccio' odyssee te varen
in 't midden van de storm, woelige baren
si, grazie mille, signor Farioli!…
Aftands
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.246 vreugdedans voelt zich verlaten,
stikstof in het afsterven
elke dag een beetje
het water begint te knarsetanden
't lijkt op niks méér
De levensboom
vallen van de eerste bladeren
verweerde rimpels
eerste levensjaren
jeugdigheid waar ben je heen
'k voel mij zo alleen
als geen één
de scheppingsdrang wil vervolmaken
scheppen zand…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 '
Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen
van een nimmer te herhalen
solozeiler hemelvaart
zonk tussen de woestijnrotsen
laat in de avondschemering
op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel
en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode,
in Gaia's moederschoot terug
verlost van hemelgoden
en…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van dagen
tikt de tijd zijn kleine waarheden
klokken van inzicht
in broze seconden gegoten
hier leert de geest tellen en wegen
vormen benoemen
lijnen trekken door het zand…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Te groot om de korrels van zand te verzuimen,
gevangen in hoe de getijden vergaan.
Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.
Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.375 Zacht ruist de branding
en spoelt de stilte dieper
in het kille zand.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de avondwind
die de nacht omarmt.
Geen mens die het hoort,
slechts de oneindige zee
neemt het geheim mee.
De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.…
Picturale sotternije
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.369 Ik droomde van een stuk strand
Met zon en heel veel zand -
Geel, geel was het van 't zand,
En op het strand wat tentjes:
Tentjes van geel- en rood-
Gestreept, en ook van groen:
En in de tentjes veel gekleeds -
En ook wat bloots
- Maar dat was niet te zien -
Veel, veel fatsoen,
En ook wat onfatsoen -
Misschien,
En toen:-
Kwam uit een…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 Telkens als ik daar toeven was
Tussen hei jenever en wollegras
Verscheen voor mij het ven de bente
Het veen het dal het zand ja Drenthe
Het bruine water vermengt zijn geur
Met zacht mos groen en bruin van kleur
Daartussen op een brede bentepol gezeten
Past de adder opgerold precies gemeten
De ringslang geelgroenbruin fors en lang
Lijkt…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Stijlvol schreed ze in haar lange zwarte kleed
dat spannend om haar sloot, ze miste iets
In haar blik een bevrijdend diep verlangen
haar blote voeten voelen het zand, de schelpen.
In haar hand sandalen, nat en vol met zandkorrels.…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 En langs zich, zwart fantoom, ziet hij de stoet verdwijnen
In 't melken licht der maan en, 't oor in 't zand geleend,
Hoort hij, een dof gerucht, der kem'len draf verkwijnen,
En heft zijne ogen op naar d'eenzaamheid, en wéént.
Zó al de bange nacht.…
Gaza - geen gazal
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 Er zijn er die hun mensenhaat
hun Palestimysantropie
voor het oog van de westerse wereld
en die van newssite Al Jazeera
niet kunnen verbergen, ze schreeuwen
van de bovenste ring, luid geschal
aan boord van een cruiser aan wal
dood aan gaza, hamas, dood aan Al
(...)
Well, need I say more
about man?
I don't think so but…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 de hemel
gil wanhopig, neem me mee
wil de duinen wel verscheuren
voel mijn ongekende kracht
stamp de kuilen tot een berg
wil niet meer teder, niet meer zacht
ram de woorden uit mijn strot
gebaar verdriet en immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren, oh zo klein
kan de letters niet meer vinden
schrijf geen namen in het zand…
Struisvogeltje
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.371 Stop je kop maar in het zand
doe of er niks is gebeurd
Waarom nadenken over alles
waarom nog langer getreurd
Hier ben jij oh zo goed in
het lag toch niet aan jou
We waren te verschillend
is wat jij geloven wou
Wat jij wil hoor fijne tante
de ellende is geschied
'K vraag me af waarom je loog
en waarom je mij verried
Lekker feesten…
Alleen voor jou
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.939 Jouw lach is de zon in de woestijn,
Een glinstering in het mulle zand.
Alles aan jou had zo moeten zijn,
Je tanden, de vormen van je hand.
Als jij naar me kijkt met jouw ogen
Is het alsof ik niet meer kan bestaan.
Het stuurt mij naar een onbewogen
Staat waar ik niet weg kan gaan.…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 armen:
nog altijd ben ik van hier
ik hoor nergens anders
als in die boot doordrenkt met blauw
met mijn hart aan de mast
wapperend zwart samen met jou
of jij het zo ziet
weet ik niet
ik zou jouw omhulsel ook graag als
het mijne willen erkennen
maar de reis heeft mij bevrijd
van de tirannie van één
mag licht zo zacht glippen
zand…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Nog graaf ik in zand en stof
naar de beroerde beul,
de rotmof die in mijn oor vloeken blaast.
Wie belooft het paradijs?
Soms waan ik me daar.
Al knarsen de bomen in hun ruwe mantel
Al rot de verboden appel tussen de kastanjes.
Hoor je die hoestbui tussen de takken?…
(geen)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
920 Wijzend, schuilend in het zand.…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 Het bloed trekt zich terug, het eb is snel
het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as
en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt
en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte
wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.413 Met mijn voeten in het zand, tussen de schelpen
drink ik de warmte van de zonnestralen...
De vreugde overspoelt me, ik kan het niet helpen,
er zijn niet genoeg woorden, niet genoeg talen.
Niet genoeg papier, schijfruimte of behang
om te omschrijven wat ik nu voel...…
De regendruppel.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 Hij blijft steken achter een korreltje zand
Ik zou hem willen binden aan mijn hand
Hem maken tot mijn dartele levenskameraad
Omdat "samen" zwerven lichter gaat
Doch hij bereikt alléén zijn doel
Ik zwaai hem VAARWEL en voel
Dat van - met een regendruppel verkeren
Een mens heel veel goeds kan leren.…
Een Friese stempelaar
gedicht
3.7 met 86 stemmen
26.936 Ik schrok en haastte mij naar de andere kant,
Daar kluunde ik een tijdje door het zand.
Geef mij uw stempel, een stuk touw en ook een priem,
Voor de avond nog bereik ik Bartlehiem!' -
Vanmiddag (lang reeds was hij heen gespoed)
Heb ik in 't stempelhok de Dooi ontmoet.…