6661 resultaten.
een plek voor ons alleen
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
3.759 Samen komen wij aan,
op een plek waar alleen wij nog bestaan…
Mijn kleine vent
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.390 iedereen vertellen
Mijn kleine vent is ziek
redden, zal hij het niet
Zo ondeugend als de nacht
met stralende ogen
Zag ik je gaan
zover hier vandaan
Op weg naar een plek
waar pijn niet bestaat
Als ik omhoog kijk vanacht
Dan zal ik je zien, tussen de sterren
Stralend en fonkelend
heb ik je laten gaan,
maar in mijn hart blijf je altijd bestaan…
DE AUTO UIT MOEKRAPELLE
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.138 Veel liever kwam hij uit een plaats bekend door daad of lied,
want dan verwees de tekst op zijn bestaan op wereldfaam,
beantwoordde hij trots de vraag: 'Zeg waar kom jij vandaan?'
Maar niets is minder waar, zijn Moerkapelle kent men niet.…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 holle voetstappen dreunende laarzen
klinken door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen…
de filosoof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
883 hij kijkt me
wezenloos aan
over de rand
van zijn afgezakte
oude bril met
mistige glazen
de wijsvinger
recht voor de neus
alsof hij naar
de hemel wees
en wilde zeggen,
mij nemen ze nog
niet te grazen
de plek
door rook gewolkt
omvat zijn
denkend bestaan
zoveel gezwegen
zelfs dichtbij
het diepste gestaan
ach,zei hij…
Wie ben ik??
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.155 Net zo min als zij voor mij bestaan.
Waarom is deze wereld een illusie.
Waarom ben ik een illusie.
Wat is dan de werkelijkheid.
Wie ben ik?
Ik ben wie ik ben.
Altijd anders nooit hetzelfde.
Ik ben iemand maar ook ben ik niemand.
Ik ben een droom die geen droom is.
Ik ben een illusie, een gedachte, een idee.…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 niet langer
zoetgevooisde woorden
de botte punten in mijn hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig bestaan…
Vermoeden
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
994 Terwijl de lente het terrein verovert
om haar lichtzinnige bestaan ten toon te spreiden
rijst een vermoeden van vergankelijkheid
hoe veelbelovend mijn perzikboom ook bloeit
(Soupçon
Tandis-que le printemps gagne le territoire
pour afficher son existance léger
s'éleve un soupçon de fragilité
de mon pêcher en fleurs si prometteur pour…
over.... lijden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.914 ik heb nimmer antwoord gekregen
mijn verdriet, strijd en pijn ondergaan
maar kan iemand mij soms wél uitleggen
waar komt toch plots die rust vandaan
een rust die ik nimmer heb gekend
in de zekerheid van mijn bestaan
het is goed zo, familie, vrienden
ik heb geen angst meer om te gaan
vreemd, het is heel vreemd, weet je
om zo gerust met de…
Poëzie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
690 Waar alles mee begint
is meer dan een zin of taal
meer dan men doorgaans noemt
dan een idee uitdrukt wat verder
reikt dan de blauwdruk van ons leven
want wat zich uit een gedachte
voltrekt in een woord of regel
kruipt door het oog van ons bestaan
en heeft het oneindige geduld
om op te staan ten alle tijde
overleeft zichzelf als het dat wil…
een verdenking
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
703 geloven
wat de nihilisten beloven
vandaag schijnt de zon
ze verlicht nog meer de geesten
die altijd blijven bedichten
wat voor hen betekenis
anderen wat leven geeft
op een lentedag als deze
krioelt het stad vol volk
een marinade van de kleuren
die haar zo vrolijk maakt
met de waarheid toch zo naakt
dat ook het niets opeens
zomaar kan bestaan…
macht
hartenkreet
3.3 met 34 stemmen
1.897 luisteren
gewoon over mijn dag kon vertellen
lieve dingen tegen je kon fluisteren
wij samen, jij en ik
maakt mij heel alleen
soms lijkt het of ik stik
kan met mijn gevoel nergens heen
wat is het dat mij niet loslaat
wat is jouw kracht
alsjeblieft, ik moet het weten want
jij hebt mij in je macht
een leven zonder jou
lijkt niet te kunnen bestaan…
Met masker op
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
707 in ogenschijnlijke rust
lijkt alles goed te gaan
met masker op weet je de
kleine wervelingen te weerstaan
ik voel de storm
die in je woedt en
groeven ploegt in je bestaan
dit kan echt niet verder gaan
je kruipt niet zomaar
door het oog van een orkaan
want je verstand zit samen
met gevoel op een vulkaan
barst maar uit en
laat de winden…
Hoe?
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
3.280 Onze spanning blijft bestaan
en met haar heb je de band.
Hoe pak je dit toch aan?
twee vrouwen aan je hand……
Uit het dagboek van een dwaas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 Als ik dan alle uithoeken van
de kosmos heb ervaren
en tot het uiteinde ben gegaan
vind ik slechts flarden van mezelf terug
in de dwangbuis
van het alledaags bestaan
en voedsel
en voedsel.…
Oudejaarsavond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
745 Oudejaarsavond
kijk ik even nog over mijn schouder,
naar wat er al dan niet vrijwillig achterbleef
soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken
maar laat ze
daar bestaan niet wast in kille greep
slecht bij de rozen blijf ik staan
verwonderd dat ze zelfs vergaan
het leven kleuren
en als
na twaalf plechtige slagen
het nieuwe jaar begint…
geriefelijke troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.067 ik dwaal in een ongerede gevoel
immer zoekend naar geriefelijke troost,
is het gewoon mijn leven dat ik bedoel
gewaarworden van hoe ik door het
naakte bestaan word geloodst
of daar mijn ademend hopen op stoel
en liefde in een flits wordt nagebootst
in verwijlende dromen bij dagend licht
ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende…
Een land
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
927 Een land waar geen wapens bestaan,
wel liefde en geluk,
waar het mogelijk is om elkaar te verstaan,
zonder een haatvolle blik.
Het land ebt voor m’n ogen weg,
De regenboog verdwijnt,
Ook nu heb ik weer grote pech,
Wanneer de realiteit verschijnt.…
Bang voor
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.014 Ik ben bang voor het leven
En ik ben bang voor de dood
Bang voor de momenten
Dat ik niet genoeg genoot
Bang voor de zon
En bang voor de maan
Bang voor de tijden
Dat ik niet meer zal bestaan
Bang voor het horen
En bang voor het zien
Bang voor het moment
Dat ik niet meer genoeg verdien
Bang voor de dagen
Dat het niet meer gaat
Bang…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Zijn er radiogolven
in de ruimte
van een radio
die opgehouden is te bestaan?
Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde spoorzoekers.…
Mijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.256 Hard als steen en sterk
Uit diepe gewelven
Stof en gruis van het zware werk
Eeuwig rots delven
Donker en koud is zijn bestaan
Van aarde is hij een slaaf
Met pikhouweel gehard van het slaan
Een zware opgaaf
Altijd op zoek naar glans
Gesleten steen
Een ritmische dans
Al slaand om zich heen
Wilskracht is hem niet vreemd
Waar is de zon…
DES WERELDS VUIL IS UITGESTORT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.702 Wie is gerecht en kan bestaan?
Van alle wezens wijd en zijd
is in verguizingslust en nijd
het mensdom bovenaan.…
verdwijnen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.400 Ik wil verdwijnen
Verdwijnen naar een plek waar het rustig is
Vol met geluk bovendien
Naar een plek waar geen verschil is
Waar iedereen er hetzelfde uit zal zien
Ik wil verdwijnen
Zonder dat iemand het merkt
Zonder dat iemand me mist
Zonder dat iemand me zich herinnert
Alsof ik nooit heb bestaan
Ik wil verdwijnen
En alles hier vergeten…
ik eis het podium
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
606 zo menige mensenbroeder
gaat aan mij voorbij
ogenschijnlijk in ontkenning
van mijn bestaan
in schaduwen
van onvrijwillige vergetelheid
blikkeren mijn bloemrijke tanden
wraakbelust naar weke kelen
van evenzovelen
kartelmessen spelen in mijn handen
met bloedgleuven
niemand negeert een unabomber
willekeurige woorden willen explosief…
later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Tijd trekt
draden door mijn gezicht
De douche spoelt met
het water
mijn dromen door
het afvoerputje
tekenend voor mijn bestaan,
voorbije gedachten
voorbij de dromen
alleen maar de nacht
koude nacht,
steenkoude botten,
water in mijn ogen
glijden over mijn
wangen heen,
later, alsmaar later,
is het al later
of is het al tijd?…
loss
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
869 3 dagen lang zweefde ik in de verte
in mijn diep geraakte spiegelbeeld
door donder en bliksem
te zwaar verdeeld
3 dagen lang was ik zwaar de klos
viel dieper en dieper
in het donkere immens grote bos
te vaak ging ik zo los
viel samen met de dieren
in een vergeetachtig bestaan
de aarde draaide wel door
maar nooit,nooit gaf iemand gehoor…
dus dit dat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
895 Terug naar de klus
alles wat maar blust
een touw
zonder lus
Maar vrij om te gaan
zonder reden in dit bestaan
de weg komt
hij komt er aan
Eigenlijk in limburg geboren
in het zuiden leerde
ik al deze woorden
uit het oneindige niets geboren
Wij zijn de nachtwachters
hun die waken in het roestige woud
geen goud voor ons
aleen een ons…
golven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 De stilte breekt
in fragmenten
van het bestaan
gedragen in tijd
van golven die
eindeloos beuken
op de witte rotsen
die boven alles
uit pieken
robuust en ruw
eeuwen gedragen
geschuurde jaren
meegaand in
donkere diepten
spelonken
waar vissen
hun territorium beschermen
koralen hun zaad tegen…
Jacob en Jacoba
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
685 het meest ideale liefdespaar
de ware Jacob en Jacoba
onwetend van elkaars bestaan
brengt het lot zelden bij elkaar
de potentieel ultieme liefde
die ons rakelings passeert
ongrijpbaar snel verdwijnt
‘n ingevangen blik achterlaat
die in onze geest beklijft
als levenslange herinnering
en hoewel blij met onze eega
overkomt het ons allemaal…