3333 resultaten.
Arena Revisited 2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Glimlach om spitsvondigheden van Guillaume Belle of Fleur
vermijd gelijkhebberigheid en andere malheur.
Dichters gun elkaar het woord de pen en het licht
toon respect dát geeft jou gewicht.…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 We zijn op weg maar hoe kom je nou thuis
jezelf zijn in je eigen soul machine
de kiem van 'n magische ontmoetingsparel
met bladmuziek in een codex rescriptus
de glimlach van een nieuwe jeugdverslaving?…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 Wat blijft is helder,
het stille licht van herinnering:
een glimlach, onuitwisbaar
woorden die zich nestelen
in de kamers van je hart,
de geur van thuis,
de warmte van nabijheid.…
Verzekerd van lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
294 En kijk, daar komt de makelaar,
met glimlach breed en glad gebaar,
hij zegt: “Voor u geen enkel leed!”
(en vult zijn tank met wat u vreet).
Uw handtekening — zijn paradijs,
uw ongeluk — zijn wereldreis.
Want waar de mens in angst verkeert,
wordt lucht verkocht en... goed gesmeerd!…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Toch zoek ik licht in kleine gebaren —
een glimlach, een hand die alles verklaart.
Elke dag een strijd die niemand kent,
een pijn die zich in stilte verzet en me herkent.
Toch blijf ik ademen, nog steeds klein,
nog steeds hier, zoekend naar wat menselijkheid.
Ze zit in mij, knaagt zacht en fel,
een stille vijand die ik niet vertel.…
Bittere fles
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
256 Jouw glimlach blijft hangen
als een litteken dat niets meer herinnert
van de wond waaruit het kwam.
Mijn leven is een stapel kaarten
die overeind blijft
omdat niemand nog blaast.
Ik heb zo vaak geoefend in verdwijnen
dat het een vaardigheid werd.
Ik vraag niet meer om vergeving.
Ik heb geleerd niet te storen
wat mij vervangt.…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Ik glimlach even.
Meer zit er niet in.
Ik probeer het,
maar mijn schouders zakken terug,
ze dragen wat jij niet ziet.
Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.
Misschien zeg je het nu.
Iets kleins.
Iets dat blijft hangen.…
Tweelingzus
hartenkreet
3.3 met 46 stemmen
7.733 eigenlijk wonder
Ze is blij als ik gelukkig ben
en huilt mee met mijn verdriet
Ook weet ze als geen ander
waar ik eind'loos van geniet
Ze kent me als de 'emo-trut '
die jankt om stomme dingen
en zij weet ook hoe hard ik soms
met liedjes mee kan zingen
Ze kent me als geen ander
weet precies wat ik bedoel
Ik krijg van haar een glimlach…
Bootsy Bring it on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 mijn nonverbaal
staar ik via de spiegel naar je complexie
die reflecteert in een roes van Chagall en Smirnoff
Jij houdt ook van muziek
je zet Bootsy Collins op
Golflengten waarop ik zweef
als een dronken love-piñata in een hangmat
In plaats van me uit je kamer te meppen
en mij te laten barsten in een dieprode gloed
wieg je me met een glimlach…
Gekke Geboden
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.334 Beweeg zoals de inboorlingen langs de Kongostroom
Verdrijf de spinsels met een glimlach
Drijf de sporen in de flank van een renpaard.
Doe wat je je voornam
al is het een zweefsalto met dubbele schroef.
Neem een grap ernstig.
Schater om de ernst.
Trappel. Popel. Gil.
Trek elk schuifje open.…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je staat te kleuren daar van boven
dat kun je echt niet ongemerkt
'k tel nieuwe blaadjes ondersteboven
glimlachend heb ik doorgewerkt
je staat in schaduw nog te pralen
in bloesem straal je naar de zon
rondom je stam dans ik vele malen
'k vlag met wimpel dat je overwon
want daar sta jij, o trotse boom
de zomer fleurt je fraaiheid
en ik…
De tuinman en de dood
poëzie
4.0 met 286 stemmen
180.601 '
Glimlachend antwoordt hij: 'Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan.'
---------------------------------------------------------------
uit: Verzameld Werk van P.N. van Eyck (1887-1954)…
Kater van een nacht
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.472 Je glimlach, je ogen , je haar,
maken mijn gevoelens onhandelbaar
en ik weet dat dit verkeerd kan gaan.
De warmte van je huid, zoals je naast mij ligt,
doet mijn hart sneller slaan.
Bloed pompt,zodat de passie stijgt,
je kruipt dichter tegen mij aan.…
Taal klanken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.527 Dansend gaat zij door de dagen
geeft de avond glimlachend licht
nooit zal zij om woorden vragen
brengt warmte op ieders gezicht
haar regels zijn niet gebonden
lopen slingerend door de tijd
andermaal slaat zij diepe wonden
na een heftige strofe strijd
heeft zij zin in mooie zinnen
raakt zij plots menig lezershart
wil zij haten, dan wel…
Een bittere pil
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.331 van mij te zullen houden
En ik reken erop, ondanks het besef van mijn fouten
Je verstoot mij en je wijst mij af
Je bent er, maar je hebt me verlaten
In alles laat je zien dat je mij niet meer nodig hebt
Ik sloof me uit om jouw waardering te winnen
Een goed woord, of een compliment
Wat ik krijg zijn slechts verwijten
Zelfs als je met een glimlach…
Sac à main
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
841 , ongebruikte
papieren zakdoekjes links
gebruikte rechts en ik
kijk naar haar gezicht
het zwarte haar, dat
in vlammetjes geknipt
het voorhoofd ampel dekt
de ogen met zwart omlijnd
oren klein en fijn, doorzichtig haast
"Lipstick" zegt ze, draait open
zet haar lippen aan
met rood en ziet me
vragend aan
"Mooi bordeaux" denk ik
glimlach…
Zwoele mail
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.867 het café
elkaar direct herkent
dat viel 100% mee
Ze keken elkaar aan
hij pakte haar hand
ze zijn daarna spontaan
in zijn bed beland
De lichamen bezweet
de seks hard, zwoel en zacht
bij een climax een kreet
gehijg die gehele nacht
Het afscheid een kus en licht gefluister
een tot ooit wellicht
ze verdwenen in het duister
met een glimlach…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter of
onder een boom, gevallen
bladeren dempen elk geluid
waar stilte schreeuwt om
haar die elke nieuwe dag voor
hem liet glimlachen…
Op een zachte luchtstroom
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.262 Gevoelige muziek
Een emotierijke pianodeun,
Een trage bastoon,
Een gevoelsvolle akoestiek
Blauwe neon-stralen
Snellen over de mensenmassa
Eén keer per seconde
Vallen ze op de jonge vrouw
De in zwart geklede blonde
In tijdsvertraging dansend
Haar hoofd in haar nek
Zachtjes heen en weer gaand
Op één plek
Stilstaand
Een genietende glimlach…
Pad van herinneringen
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.572 Miss Blance
tjeetje wat was ik beroerd die eerste keer
maar gaf het de tweede dag opnieuw een kans
Mijn eerste fiets met blokken op de trappers
de scharensliep nog geregeld aan de deur
appels jatten uit een grote boomgaard
nee mijn leven was beslist geen sleur
Ach, mijn paadje van herinneringen
ik loop er zo graag nog eens doorheen
glimlachend…
Geheel van Jou 2
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
2.981 De nacht is omgevlogen
Het was met jou echt fijn
Jij vriendje die mij bemint
In jouw wereld wil ik zijn
Samen de uren vol praten
Een drankje en hapje erbij
Dansen de salsa vol passie
Je glimlach zo lief dichtbij
Alles lijkt weer te stralen
De zon maar ook de maan
Etmaal om in te verdwalen
Geluk de tijd stil laat staan
Ik loods je langs…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 kuste
Laat me even vliegen
naar waar de sterren dromen
aan de donkere hemel
Wieg me op de vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar geur ruiken
en haar stem proeven
een glimp van haar glimlach…
Jarige Martine
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
8.371 in
dat het zeker beter gaat worden
wat ik je toewens is
dat je strakjes weer heerlijk
zult kunnen dansen en zwijmelen
op je lievelingsmuziek
dat je mooie gedichten zult kunnen
blijven schrijven
Valentijnvrouwke ik wens je
liefde, geluk warmte gezondheid gezelligheid
vriendschap humor en voor elke nieuwe morgen
de fluister van een glimlach…
Doofstom
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.546 Soms
breekt een vage glimlach door
die verdwijnt in een snelle
wegkijkende blik over de golven
Wij proeven het zilt in de lucht
Slijm in neusgaten en keel komt los
we kuchen en snuiven en slikken
tasten naar onze hals met wanten aan
gezicht verborgen in sjaal en capuchon
Thuis zijn wij hier, halen diep adem
conserveren wrakhout gedachten…
een boerke
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
2.408 Er was eens een boerke
Getrouwd met een boerinneke
Die heel veel hield van minneke
Dus kreeg ze 7 meiden op een rij
En daarmee was haar man
Bastiaan de Guyt werkelijk ook duvels blij
Hij had voortdurend ene glimlach op de snuit
Als hij met anderen over deze dochters sprak
Want ‘t was me wel mirakels heerlijk Hollands fruit
Der kwamen vrijers…
bij een urn
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.075 dat ik jou het kruis moest geven
in een kerk in Hoboken, met een glimlach
bedacht hoe slank je geworden was
net als iedereen na het louterend vuur
Andrea Bocelli “Con te partiro” zong
de blinde bard van wie jij veel had
hoe iedereen als lichtje begon
eindigt als onzichtbaar infrarood
Bach met “Air” mij op “Exception” bracht
de jaren Zestig…
Liefde door schuld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 De ober krijgt je oogopslag,
je laatste glimlach en zijn geld.
Ook hij lijkt enigszins van slag
als hij ons wisselgeld vertelt.
Je maakt me radeloos
met voorbedachte rade.
Mijn hele leven uitzichtloos,
want ik krijg levenslang.
Al pleegde je liefde door schuld,
je krijgt toch vrijspraak ben ik bang.…
De pijn door jou
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.581 Je kon toch zo goed mensen doorgronden
Waarom je eigen meisje dan niet
Mijn pijn wordt erger
De liefde valt weg
Met een glimlach leef ik verder
Maar de pijn zit vast
Het litteken op mijn ziel blijft
Mijn lichaam blijft voor de rest van mijn leven verminkt
En me hart verkleumd
Wie zou me ooit nog kunnen helpen?…
mijn lach en ik
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.306 och denk ik thans
wat viel er nu te genieten
in dat vrome systeem
van vroegere tijden
was ik niet immer aangewezen
op tweedehandsschoenen
ik vluchtte in dromen
van geestelijke aard
dacht diep over dingen na
las derhalve boeken van Bomans
ja die wist het wel
raakte de diepe snaren in mij
bij tijd en wijle brak er
zelfs een glimlach…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 De zon zoent zacht haar zijden buik
Haartjes trotseren de bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand…