9413 resultaten.
Onduidig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 hoe verschuivende dromen
-vluchtig als zij zijn-
neigen naar wankelmoed
zonder ooit naam te dragen
een levenstocht om te bewonen
alles vraagt zonder moeten
welke aanvaardt, drijft
in armen van water, op
wolken van wellicht, druppels
in het gezicht, onstervend
in het voorbijgaan
en daarmee intens geweest…
Pinksterbloem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 Zonder water zal het niet gaan
mijn wortels moeten in aarde staan
met licht als zekering voor mijn leven
dan pas kan ik bloemen geven
die kleur die ik ooit mocht ontvangen
als antwoord op mijn diepst verlangen
groeien door de adem van Zijn Geest
mijn hele leven pinksterfeest…
Droomspiegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
619 Stap voor stap
Voelen mijn tenen
Het koele
Van de spiegel
Waarover ik droom
Terwijl ik mijn teen stoot
Aan een druppel water
Breekt de spiegel
In ontelbare cirkels
Omringt door het voelbare
Vloeibare
Laat ik me zakken
in een kolk van Liefde
Tot op de bodem…
Harteloos als steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 Narcisten kijken in het rimpelloze water.
Zij zien alleen zichzelf.
Harteloos als steen.…
Op weg naar Jan Mayen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 Wel stemmen van golvend water,
dat zich als stilte door mijn wezen boort.…
van huis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 de wind wierp
alle glazen omver
het water huiverde
een vogel landde
op de bronzen kop
van een held te paard
dichtbij het
heimwee hield
beklemming de wacht
hoe lang moet je
weg zijn van thuis
voordat het te laat is
om terug te keren…
Wegversperring
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
701 Ik zag een meerkoet heel koddig voor een
groen takje in het water stilliggen.
Hij kon er makkelijk omheen zwemmen,
maar hij deed dat niet.
Het groene takje leek op een neergelaten
NS-overgangspaal.
Of een dranghek van de zwanen-ME.
Surrealisme ten top.
Je reinste humor.…
Ziel overhoop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 zwarte wolken boven hoofden
die buigen en barsten
water geselt ziel overhoop…
Kadaver
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.566 Een afgedankte autoband
rechtop in het water
blijkt dichterbij te zijn
de rug van een hond,
drijvend in een vloot
van voorbehoedmiddelen
met zijn poten naar beneden,
met de andere boten mee,
langzaam naar de sluis waar hij
wacht, rustig op en neer
zolang het nog niet gaat
in fase met de zee.…
vergeving
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 de rand van de stad nadert,
het water rammelt al aan ingewanden
dit stuit op bezwaren,
onoverkomelijk, genadeloos
men stelt geen vragen over de
houdbaarheid van eeuwig
het antwoord houdt zich schuil
binnen de muren van de stad
volgens de overlevering
ligt daar een vergiffenis begraven…
In z'n element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 De zon
in z'n element
speelt in en op
het stromend water
z'n koninkrijk....
'Nu' wordt niet later
het uurwerk
in de klokkentoren
staat zelfs stil
Alleen de rivier
houdt z'n monoloog
deze zondagmorgen
geen sterveling op de dijk.…
Na de roes komt de kater
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 Een bastaardkat uit Katendrecht
had eindelijk het pleit beslecht
met Vlad, een poestig doende kater
die o zo fobisch was voor water.
Hij had die Vlad in ‘t bad gejaagd
en vond zijn actie zeer geslaagd
maar lag iets later zelf in shock
door kattenmeppers met een stok.…
Ochtendkou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 De kachel aangedaan
water voor thee opgezet
stukje gember in plakjes
drie voor jou en twee
en een half voor mij
Buiten waait de wind
stuift het zand
de Kalahari woestijn maakt
zich hoorbaar en jouw stem
zingt een ochtendlied…
het hart uit het lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 verborgen
in het slib
op de
bodem van
de rivier
raakt het
water je
soms aan
het slib
omklemt je
moeiteloos
als een stolp
een gesloten
huis onbewogen
in verstikkende
duisternis
hoe blaas ik
lucht door de
loden hemel
hoe lijm je
verscheurdheid
hoe vind ik
je hart
opnieuw…
Zeggen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
985 Wij zijn de 2 koningskinderen
en staan voor het water,
uitgegraven door ons trots onbegrip
en gevuld met tranen van spijt.
Mijn mond zei woorden
die ik niet denken kon
maar mijn mond zei ze toch.
De tranen vielen 1 na 1
en vormden een lawine
die de rots doordrong.…
dagelijks brood
netgedicht
2.8 met 35 stemmen
490 een glas van ijs, staand
water als dorst, voortdurend
een brood verdeeld in stukken
zo ochtend als dagelijks
herhaalde gebeurtenis
vruchtbaar, ontvankelijk
een samengestelde bloem
uitwonend in habitat
ontaard in bodemleven
afwezig ten tijde
hunkerend naar…
ijsbeentje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
503 ik denk dat ik een nazomer ben
een slome rivier
water zonder ijsgang
misschien een bovenbeen
of een onzalige botsing
een kneuzing
door direct contact
een val van de fiets
een dip in het grondwaterpeil
ik denk dat ik een stille plek zoek
een blauwe plek
hard en beurs…
Voor Draculette
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Zonder baard nog, leesbril op
zong een liedje over de eeuwigheid
in de bibliotheek, de Witte Engel
om indruk te maken op een vrouw
De tijd haalde zijn schouders op
het gebouw trilde even als riet
bij windstil weer en op glad water
waar een schrijverke wat schreef…
Grisvis
snelsonnet
4.4 met 16 stemmen
655 Een jonge lobbyvis genaamd Van Lienden
Bedacht een listig, aalglad winstmodel
Miljoenen euro’s ving hij, wonderwel
Waarmee hij, loog hij, slechts ons landje diende
Hij zwemt in geld door deze lepe list
Tot Plasman hem met niks uit water vist…
Zeebeet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Guur vuur
een zee van watertanden
in mijn lijf
zodat ik klappertand en
gloei, verstijf
school slaand boven scholen
vissen die zich onverholen
uit het water wringend
springend willen vergewissen
of deze rille kippenvellenvis
uit vissen
dan wel zelf te grazen is.…
ingesloten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
399 van ruimte berooid
onder een donkere stolp
het loden landschap
hoe beschrijf je licht
tinten van de dageraad
wolken wind water
ondoordringbaar dof
de tonen van de regen
het gemis van lucht
en toch was het hier
dat we konden ademhalen
toen jij een lied zong…
rouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 het deelt de onmacht op
in zweverige tonen, en zie:
in de hete olie van de noten
danst het lijf, de handen
hemelen de aarde op
tot het bloemen wolkt
en water maakt.
’t wil het niet begrijpen,
’t wil het in zich laten
doen wat het verlangt.…
Ganzennacht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
502 de wilde ganzen
zwermen door de koele nacht
gakkende wilskracht
de vlakte wordt zwart
duizend snavels roepen kaw
op de wieken nu
ruisende vleugels
in een donderwolk verpakt
de wilde ganzen
een goddelijke
ganzennacht op het water
door donker bedekt…
Bij benadering zoals zij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 Tijdens het zwemmen van de zomeravond
onder de zon in het zoete kanaal, heb ik
mijn nieuwe duurzame geliefde gevonden
tussen het wasgoed van een onbekende dichter
in ruw verschijnen
boven het water
ademend tegen
een spiegelbeeld
terwijl het langzaam donkert
in schemering van de avondgloed.…
Het Droomkind (De zomer begint)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
169 Ik hoef niet te dromen
van keizers en draken
ik ben zelf zo
een brandpunt
van energie
die banen vindt waarheen
ze verlangt te stromen
of van weg te stromen
Ik droom ervan
om te vernieuwen
wat is vastgelopen
of ontspoord, orde
door te geven
aan het vuur
het water, de aarde
en de lucht van het leven…
Over de wolken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
155 Genieten is nat worden
de kou van het water
druppend in mijn nek
de zachte handdoek die mij droogt
met de geur van honing
Genieten is ook: fietsen
in de ademende jas
die mij droog houdt
in de regen, spattend in de plassen
dansend op het gladde asfalt
dat de wolken onder mij plaatst…
Sinds die tijd
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
492 We leerden het vuur lezen
en sinds die tijd ben ik omdat jij bent
We leerden dansen op het water
en sinds die tijd ben jij, ben ik, zijn wij
We leerden te zijn door de liefde
en sinds die tijd zal ik, zul jij, zullen wij zijn…
Vrijhei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Tussen de bomen of aan het water.
Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier.
Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee.
Gewoon genieten.
En dit dankzij mijn mobilhome.…
Waterloop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
225 Water klettert op de rotsen
van een omarming is geen sprake,
zachte rondingen ontbreken
niet haar vastgeraakte waarheid
van gebutste stenen die zich vlijen
om niets meer dan een verlangen
naar het bijzondere gevoel
van aanhoudende strelingen
terwijl omzwervingen voorbij gaan
blijven waterlopen stromen.…
kraken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
188 in het zwarte water van verdriet
verdringt zich de taal van as
boven de bomen verwaait
het ijle lied van rouw
handen klemmen zich vast
aan de rand van de stalen brug
woorden willen weg
het hart kraakt
het kraakt van gemis…