6661 resultaten.
Je bent ver weg nu
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.951 Maar kan dit klein bestaan
toch vreugde vinden in
de kleine dingen?
Soms moet een hart
doorheen de tranen zingen.…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Weer loopt zij datzelfde zanderige pad
waar aan beide zijden grenzen vervagen
hervindt ze haar verleden in taal gevangen
zo graag zou zij vandaag nog willen vragen
even raken, even aanraken, zoals jaren geleden
maar na die ene laatste wanhopige blik
terwijl harmonieus zwijgen vele vingers vlocht
vervloog haar jeugd en hield zij op te bestaan…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 met wat
streepjes licht
en een handvol
duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Woordloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 viel
niets meer te wegen uit de
zee die steeg, daar ontstond
een laatste woord, verbond
daarin alles met wat lijdt te
leggen, maar dat is nooit genoeg,
dat woordloze blijft leeg,
of de dood heeft het verzwegen
of de tijd verheelt zich met wat
in het moment van stilte nooit zo
luid is geweest, misschien bestaat
het niet, zal ooit bestaan…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
Je glossyt in foto's
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 je glossyt
in foto’s en verhalen
laat mannequins in
tijdschriften verdwalen
prijst glamour
en de glitter van
mooie ogen lange benen
in hun trendy vol bestaan
verpakt de
pagina’s met topic story’s
kiest kleuren en dessins
in jaren tachtig of alterno prints
altijd haasten
naar je wekelijkse coming out
beslaat de spiegel van succes…
Fijnvandraad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 wil ze eitjes
als de kippen
van de leg af zijn
men denkt ze kijkt bozig
te lezen op haar gezicht
wat heeft men het grandioos mis
want in haart hart
speelt de liefde
de hoofdrol
het is de regie van de warmte
die haar voetstappen doen gaan
juist in het windstille
van haar storm
vangen haar oren en ogen
de fluistering
van het “bestaan…
waarom?
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
989 omdat we elkaar niet kennen;
omdat we van elkaars bestaan geen weet hebben;
wanneer je dicht bij me bent
zeg ik dat je mooi bent en niet alleen;
en streel en kus ik je.…
Woorden die kruisen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
615 van wat ik schrijf zijn woorden
die telkens haken, die zich kruisen
met waangedachten en
nooit gedane zaken
er is telkens een bevreemding
een tegenlicht in de zoete smaak
van liefde, niets kan bestaan zonder
een offensief van medeplichtigen
mijn woorden zijn als bruisend water,
prikkelend en onbestendig
misvattingen, zoveel als er sterren…
Lieve kus en schouderklop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
881 ben ik jarig of vergeten
in lieve kus en schouderklop
laten vrienden zich weer weten
de stilte
is massaal verbroken
ieder heeft zijn handen uitgestoken
maar in het jarige bestaan
zijn vaak vele maanden zonder feeling
naar de achtergrond gegaan
is het hernieuwd contact
alleen omdat ik jarig was
en dan weer terug in de vergetelheid…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol weelderige kleuren
zonder het gevoel te hebben
te zullen stikken…
Ergo Sum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 Ik somber
Dus ik ben
Al twijfel ik
Ernstig
Aan mijn bestaan
Al zijn al de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan - hier en nu
Mag ik nu beeldend
En schrijvend verdergaan
---------------------------------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld…
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Van top tot teen begroeid met mos
schenken ze voedsel aan het bos
en vele beestjes een rijk bestaan.
Ooit reikend naar de warme zon
zakken ze weg in koele aarde
maar altijd nog van grote waarde
voor de grond waar het leven begon.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
In eeuwige slaap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Door doornen getergd
in onwetend bestaan
vloeide 'n druppel bloed
achter donkerraam
een hof 'lijke slaap
van eeuwige nacht
sluipt
in brocanten gewaad
onverwacht
lippen rozenrood
ogen als smaragd
onsterf'lijke dood
wachtend vol smacht
honderd jaar geduld
nevel drijft voorbij
in zilv'ren gedachten gehuld
kust hij haar vrij…
Twee vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Wachten op het "Nee"
Maar in mijn hart bleef het "Ja"
gewoon bestaan.
Dus moest ik nu maar gaan...
Als ik thuis
in haar blauwe ogen keek
da wist ik het zeker.
Ik ben niet monogaam.…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
De stille
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
614 Ik was de zwijgzame
die alles blootlegde,
ik was, zij, die bestond,
zonder te bestaan.
Ik ben Petra...
via nieuwe stem, naam, geluid in visie.
Ik ben deze ziel
die vroeg ging opstaan: ze wachtte niet
op wat komen ging
maar legde haar eigen weg uit.
Ik ben de schavuit
met groeiende toewijding.…
Tot Gods eer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Tot Gods eer wil ik handelen
In heel mijn aards bestaan
Zal ik altijd tot Hem gaan
En in Zijn voetsporen wandelen.
Mijn God wil ik eer bewijzen
Aan Hem mijn dank betuigen
En eerbiedig voor Hem buigen
Zijn grootheid loven en prijzen.…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
TEXELAREN, HARTVERWARMEND!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
746 Als de regen zachtjes tikt
tegen Texel's ramen
geeft het beslagen uitzicht
juist inzicht, zicht op Texel
Zeker als ook overwaaiende
onweersbuien en slagregens
golvende vloedwatermassa's
Texel's ramen en ruiten reinigen
en afkoelen van de zomerhitte
van Texel's lange bestaan
Dat uitzicht op en van Texel
wordt vanzelfsprekender door…
voor Michaela
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 zo vaak verwond
maar niet verslagen
droomt ze van
de dansende fee
trappelend slaat ze
haar krachtige veren uit
moeizaam en vastberaden
ontstijgt ze de zwaartekracht
in de vlucht strijkt
de wind langs
haar vleugels
en doet hen zingen
zwevende zwaan
je danst de sterren
van de hemel
je viert de lichtheid
van je prachtige bestaan…
bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Hier ben ik in het lijf dat mij bindt
schijnzekerheden in een rationeel bestaan
tot de roep van een meeuw lonkt,
ik haar ademloos volg en
vrij van zwaartekracht zal gaan.…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet gebonden door
Welk kwaad dan ook,
Immers, zeg jij, zonder
Gedachte is er geen gevoel
En daar draait het om
In dit bestaan…
Hanenbalken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Rieks Haan
Twee klompen
Staan nog als
Stille getuigen
Beneden aan de
Voet van de ladder
Die je zo vaak
Naar boven bracht,
Om hoog in het
Hooivak alle
Ingehaalde hooi
En stro in schoven
Maar ook in balen
Zorvuldig tussen
De hanenbalken te vlijen -
Nu staan alleen je
Klompen hier nog als teken
Van je bestaan
Nu je…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
de schaduw van water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
492 kromgebogen wilgen
tussen eindeloos verbolgen riet
het water deint tot kringen
waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud
vol koudgebleven
rillingen
daar verglijdt de tijd tot ooit
want niets heeft nooit bestaan
we gaan, we groeien en de bloei van toen
blijft glanzen
langs haar eigen baan
de nimmerzat van weten -meet zich
met de…