4042 resultaten.
Antropoceen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
1.861 Ik wandel door de straten,
een amalgaam van onderdelen.
Ze zijn met velen, werken samen:
mijn ene voet gaat voor de ander,
ik zeg beleefd een ander dag.
Zij geven op hun tijd de brui eraan,
buiten mij om, gaan uiteen,
en vinden elders onderdak.
Ook in een leven ondergronds
is altijd werk voorhanden.…
De clowns
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Met touwen in het donker
hijsen kerels het doek omhoog
langs de palen van de circustent
het rode heiligdom van de bende
dwazen zoals de mensen op straat
om wie jij en ik niet mogen lachen
de veteraan die de oorlog verloor
de zilveren diva met haar pruik
de vagebond, de dommekracht en alle
mannen met het gezag van een snor
uiteindelijk…
Gender Neutraal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Nog even, zien we op straat:
Vrouwen zonder tieten,
Kerels met een platte pik,
Gender-neutrale kleding
En zijn we allemaal even dik.…
Het vreemde voorjaar van 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Stille straten, lege pleinen,
angst beheerst het land;
een dodelijk virus, de Kroon,
slaat toe met harde hand.
Binnen blijven, afstand houden,
mensen mijden als de pest;
terwijl de vogels vrolijk fluiten
en hitsig bouwen aan hun nest.…
WEER THUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
539 terug van waar ze was
de straat met een geur
van olie en benzine
de pizzeria en kebab
en uitlaatgassen
en kut alweer
de fiets gestolen
alles is weer zoals
het altijd was passend als
haar oude favoriete jas
hij loopt weer als vanouds
door het altijd eerlijke bos
hoort tussen het kloppen
van de ijverige specht
een overvliegende koekoek…
Chopin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
487 aan haar voeten
de minnares van boeken en muziek
opgejaagd moet zij van de ene boom naar
de andere reizen tussen
vogels van allerlei pluimage eten de spijzen
die haar vreemd zijn
en niet doen verrijzen
tussen bloesem en gouden
regen liggen de kromme
wegen
doorweekt van tranen
loopt zij met mondmasker door de oproerige duistere straten…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het is februari de woeste zee
spuugt in 't hoog opspattend
schuim
bleek zijn gramschap uit
In duisternis fladdert zij
als een engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…
Oud Veele
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Jolingh Arve
Eusinghe Arve
op de gevel staat
't Scheltens
op een bord aan de straat
de naam 't Hakkelingh
een ontdekking
net als Arve Rensingh
Arve Hilveringh
ondertussen
't Bussen
Arve Broers doet mee
en ook 't Ol Stee.…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 die je mond samenplakt
oppermachtig
over je wereld heen zakt
je zwetend rood en ingekakt
aan je lot overlaat
met nergens koelte
nergens schaduw in de straat
zonder hittebestrijding
er is geen bevrijding
kleuren zijn dor en vaal
alles dood, droogt uit totaal
in mijn droom
in de warme nacht
fluistert een stem zacht:
trek je terug in die…
opflakkering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Er is een leven met corona
maar heel voorzichtig met mondmasker
in de straten.
Beter dat, dan opgesloten zitten.
Na maanden van vrije val
blijken de touwtjes en de parachute
weer stilaan te verstrengelen.
We hangen nog te bengelen.
We voelen nog geen vaste grond.
Onze hartslag gaat weer de hoogte in.…
Zeurpieten
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.148 demonstranten komen
Met een donderend geraas
Van de zomer nog niet bekomen
En het volk wordt al weer dwaas
Vol met angst bonst ons hart
Als November is gestart
Vol met angst bonst ons hart
Zijn ze dit jaar niet te zwart
Zie de stoom komt uit hun oren
Er wordt niet meer normaal gepraat
Niet de kinderen maar de senioren
Gaan weer rollend over straat…
Kattenbroek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
605 piramide
En voor de mui toont kaal en plompverloren
Een priapus zijn naakte rode steel
Fonteinen ruisen in het emiclaer
Le va et vient gaat schuil
achter een masker
Het watert en men loopt dwars
door elkaar
Een hema, maar geen damesmode past er
Aan bakboord maakt een zwaan
de boel onklaar
Marcheert met volle borst
door stille straat…
Pure lucht gezocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Natuur is nog steeds een gezonde ontspanning
voor burgers uit steden geliefd te vermaken
genietend van ruimte en frisse begroeiing
langs stromende beken, van verre de daken
van huizen en straten in sombere rijen
zo moeilijk als mensen daar kunnen gedijen.…
ALLE DINGEN DIE GEBEUREN - nieuwe versie -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
439 --------------------
--------------------
Na de storm,
regen op het raam,
een straat geurt naar natte stenen,
een meeuw zweeft op het morgenlicht.
Een kat verkent behoedzaam
haar hernieuwde wereld:
een gebroken tak bloedt langzaam dood.…
SLOTEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 De wenk der nabije ruimte snelt en keert
voortdurend langs daken en straten, geeft lust
te zien wat dobberkunst op het meer je leert.…
Laat ons dan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 hand
Want als we samen oversteken
samen naar de overkant
om nooit meer los te laten
later aan de overkant
Want als we toch die kant op lopen
nooit meer naast maar in de ander
nooit meer voor of achterlaten
later aan de overkant
Als we toch die kant op lopen
toch die kant op gaan
jij de woorden ik de zinnen
jij de stappen ik de straat…
O Fado
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ons heen verdwijnt
zwoele wind zingt haar hart aan diggelen
als elfenstof verspreiden de deeltjes door de ruimte
als sponzen absorberen we elke emotie
de steden om ons heen verdwijnen
niemand verstaat haar taal maar elk
woord wordt voor waar aangenomen
zij rilt maar wij hebben heb het koud en
dromen van een zomers briesje
de straten…
KWART EEUW MUSEUM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 In de straten van Antwerpen
ontwaakt de levensdrift
van een jongen en een meisje
twee gezworen hartsvrienden
hun guitenstreken
en slimme handelingen
verspreiden zich spoedig
door het Belgenland
drijven soms onverwacht mee
met verre wereldreizen
doen moedige daden
die in vele boeken
over de aardbol gaan
in het fraaie landhuis
van hun…
Hysterie glimt in ogen
netgedicht
5.0 met 154 stemmen
439 schermen vol
straten massa’s
psychoten in
het zwart gekleed
met anonieme
gezichten alleen
de hysterie glimt
in ogen die echt
in de hel geloven
waar normen en
waarden op de
brandstapel gaan als
zij hun gekoesterde
dromen te grabbel
gooien omdat ze
niet haalbaar zijn
nog warmt verterend
vuur al hun pijn
knallen kogels en
vuurwerk…
Geur en galm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Ooit woeien geur en kleur uit straat van ergens
Verloren galm voorgoed uit
de pendule
Spoorloos verdwenen in een tijdcapsule
Met noorderzon naar niemandsland van nergens
De authentieke dorpseigen gebaren
De onvermengde ouderwetse geuren
Oorspronkelijke spraak van
halve garen
De slachters die hun eigen koeien keuren
Rooms-katholieke…
Nieuwjaar 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Wij dragen deze schat in broze vaten
maar Gij die liefde zijt en tederheid,
Gij zult ons nu en nimmermeer verlaten
want Gij geleidt ons ook in deze tijd;
al is er zoveel leed in onze straten
en oorlog en conflict zelfs wereldwijd.…
NIETIG HUIS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Met het busje aan je hand
waarin gerinkel luidt
soms ook wat zwak geritsel
door straten langs gevers gaan
bij een oud krot
gaat de gammele deur
piepend en knarsend open
een verrassend aanzien
enige schemerlampen
brengen zacht gouden licht
in de kleine huiskamer
waar gelukkige ouders
tevreden kijken
naar hun vier kinders…
Wat angst is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Iemand zag je in een doodlopende straat.
Je keek snel van links naar rechts,
en dan was je weg.
Anderen hadden je voor hun raam zien staan.
Je maakte de honden wakker.
Een oude dame zag je in de stralende
regen, verdoken onder je kap.
Een kind had je langs haar bed gezien.
Je ogen zouden twee donkere gaten zijn.…
Eetlezen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
460 boeien
Verzin eens wat, spring nou eens uit de band
Met humor, fantasie en inspiratie
Bedankt voor deze 'hoogcultuur' traktatie
't Is armoe troef, wat heeft het nog voor zin
Je vrijdagse menu te consumeren
Plezier in poëzie valt niet te leren
Van shit op de tv al evenmin
Zie hoe een dichter dicht zonder gezwoeg
En ook waarom - op straat…
Wat ik tegenkwam 6
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 Kerstsfeer
Bijzonder stil
en grijsgrauw
verlichting om koepels
de vogel op www.vliegles.nl blijkt nep
wel zwarte vogels in kale takken
hardloopster met kerstmuts
bomen vol schimmels aan basten
zie zachte oranje op grond
de man met kamerjas
aan kanaal
blijkt gekleed eronder
terug in onze straten
zegt me iemand dat het
zo mooi…
doe eens vriendelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 zomaar een glimlach, spontaan
een vreemde groeten op straat
de deur voor anderen openhouden
gewoon een boodschappentas tillen
een klein gebaar is zo gemaakt
een kaartje sturen, voor de pret
koffie betalen voor wie het vergeet
een gevallen fietser ophelpen
het bieden van een luisterend oor
gewoon even vriendelijk zijn
buren een bosje bloemen…
wanneer de aarde breekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
384 de grond ademt zwaar, een diepe zucht
een dreiging sluimert in de lucht
geen waarschuwing, geen enkel signaal
plots splijt de wereld, bruut en fataal
huizen dansen op hun broze benen
beton versplintert, staal gaat wenen
straten kronkelen als buiken open
alles wat vast leek, blijkt hulpeloos
schreeuwen verstikken in stof en steen
de stad…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 En toch, opeens, als alles mij verstikt,
Terwijl de regen op de keien slaat,
Word ik door iets onnozels aangetikt:
Domweg gelukkig hier in deze straat.…
Vleugels van Vandaag
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
463 Op straat glimlacht de wereld –
een fietser zwaait met een regenboog,
een hond danst in plassen,
een kind schildert dromen
met stoepkrijt op het grijs.
Mijn voeten worden vogels,
ik vlieg over zorgen,
laat gisteren los
en vang een glimlach
die zomaar opwaait
uit het niets.…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 weer klapt iets open
geen deur geen dag geen meisje
de wereld misschien
of iets wat er op lijkt
straat schuift uit witte verte
arbeiders bouwen met handen die te licht zijn
aan een huis dat niks zegt
trappen piano’s
geen ramen geen einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal…