3973 resultaten.
Bedding
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
977 De zachte traan op je wang
zo teer en zuiver van aard
Ik kus haar weg
en sla mijn armen om je heen
Je lijf begint te schokken
de maat van een triest refrein
Een sein van tranen
doorweekt mijn rode trui
Mijn lijf begint te trillen
het epicentrum blijkt mijn hart
De scheuren in mijn ziel
vergroten hun terrein
Jouw nagels prikken in mijn…
Wie mij gevonden heeft, kan niet vergeven
poëzie
3.8 met 18 stemmen
2.872 Wie mij gevonden heeft, kan niet vergeven,
Te groot, dan dat hij 't toegebrachte leed
Misbruikt tot wraak, als vergiff'nis verkleed,
Te klein tot oordeel over Brahman's leven,
Dat, hier tot Christus, Bach en Kant verheven
Zijn diepte in daden, kunst en denken weet,
En ginds door laagheid, zelfzuchtig en wreed,
De top van tere Zelfzucht leert…
Abortus
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.891 als een hondje gedwee
Bittere tranen heb ik geweend
en John niet minder
Ik kreeg mijn kindren nooit terug
als ik dit zou verhinderen
Maar dit kindje kreeg geen kans
het was weerloos, teer en klein
leeggezogen uit mijn buik
en't deed zo lang nog pijn…
Het Vogeltje
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
797 O, ja Hij is me een vriend, een vader,
Hij voed me,en kleedt me, en mint me teer,
En is 't de wil niet van den vader,
Dan valt geen musje op aarde neer"…
Weg-Blijven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.332 ach, het lieve mens is me vergeten
leeft zo in ‘t drie koningsfeest
fijn dat u haar zo goed begrijpt
maar kom, ik ga maar weer eens heen
daar is de melkboer, wil jij even
ik ben wat traag en slecht ter been
natuurlijk!…
Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot
poëzie
4.3 met 20 stemmen
2.308 Hem, die vol toekomst zwerft door wildernis
Van jong gevoel, treft soms, die zeker is
Van 't goed gemikte woord, in tere plek:
Voor 't ongeluk, dat in zijn leven viel,
Vlucht hij naar 't ondergrondse van zijn ziel,
En kan niet meer naar boven; en wordt gek.…
Hoogmoed komt voor de kat
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.371 Want hij deed alle vrouwen beven
en gillend zich ter stoel begeven.
Hij wist het wel: hij had de macht,
maar wie had dat nu ooit verwacht,
dat in een stille donk're nacht,
hij door een kat werd opgewacht?
Die had als droom- dat mag je weten-
eens broodje olifant te eten.
En nu op 't eind toch een moraal:
de mieren joelden allemaal.…
De asbak en het laken
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
985 gaan de dingen snel voorbij
Ik lees de krant van een dag terug
Voor even ben ik even bij
Wat gaan de dingen vlug
Wat zijn de dingen gauw vergeten
Ik nader snel hetgeen nog komt
Vliegensvlug een hapje eten
Intens contact dat snel verstomt
Wat verliezen dingen snel hun waarde
Zoals een herhalingnieuwsbericht
Langzaam sluimert mijn slaap ter…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Orkanen komen op
achter de kim van mijn jeugd
En ik wil verdwijnen
niet meer wetend
niet meer denkend aan
welke richting ik nu moet uitgaan
om gered ter worden
van de woelige zee
van mijn gevoelens.
Liever zou ik verdrinken
en heel ver weg
in een ander land
als iemand anders
weer boven komen.…
steelse liefde vult
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.202 als ik val
dan val ik
in mijn bloementuin
op de mannequin
niet op d'anemoon
ook geen duizendschoon
salvia dahlia gerbera
begonia of rosalia
passie- pinksterbloem
'k zie u denkt d'aster
lijkt 'm veel gepaster
herfst vaarwel
zacht en teer
voor't mooie weer
mijn blom voor altijd luim
is echt de mannequin
zo slank zo steels…
ridder in de orde van de vrije wil
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.058 wereld nooit stil
Leraren die af en toe wat aan haar vragen
De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen
Enkele trachten haar te laten nablijven
Maar zij kon het script weer herschrijven
Haar diploma was haar toch niks waard
Haar pen was een zilver blad van aard
Ze sloeg zichzelf tot ridder met een hellebaard
Verliet toen de gevangenis rijdend ter…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 De Min met al zijn treken,
Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken,
En wat ter wereld is van wellust en geneugt.
Nature, die daar schijnt in droeve damp begraven
Door ‘t missen van uw glans, betreurt haar rijkste gaven,
Die ge altezaam besluit in plaats zo nauw bepaald.…
TRAAN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.451 het vocht
Een traan rolt teder langs je wangen
Langzaam volgt hij het spoor van je gelaat
Eigenlijk wou ik dat ik hem steels kon vangen
Als dat van jou toch alleen maar mocht
Je mond voedt zich met je tranen
Die jouw lippen zachtjes doen trillen
Ik wilde dat ik jouw verdriet kon stillen
Dan alleen al zou ik mij in de hemel wanen
Je tere…
De Stem des Aanrechts
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.516 zijn sopranen
met een jankend geluid
die snerpend de lucht
langzaam laten vieren
in een ballade van Karel de Manke
zo staat op het bierviltje aangeduid
ieder familielid is opgetrommeld
zelfs tot in de vierde graad
"zie toch onze moeders daar musiceren"
roept een zonderling vanuit het toilet
"daar kunnen we weer een jaar op teren…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 vergezellen:
de vogel die een schuilplaats zoekt
bij al te felle regen
het zwarte water dat mij lokt
met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog blijft
en haar cocon niet wil verlaten
haar vleugels zijn nog veel te teer…
Kleven aan de Top
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.004 alsof ik van enige kundigheid
zou zijn gespeend,
blijkt door moderne technieken
ongewenst voorgelogen
ik voel natuurlijk gehijg in mijn nek
van oprukkende eerbare talenten,
al dan niet zichtbaar in de lijn omhoog
maar toch is nog even de beker
van hel en verdoemenis
aan mij voorbij gegaan
ondanks de fundamenten van
vieren en vijven
teer…
PARADISE
gedicht
2.2 met 39 stemmen
17.709 mijn tafel
zeg ik De mooiste film die ik ooit zag heet Paradise Lost
De camera bewoog zich niet en alles was zwartwit
vreemd als een paradijs nee vreemder
De jongen zegt dat ik Stranger than paradise bedoel
Ik concentreer me op het woord 'gereserveerd'
tot de letters zwemmen en de wereld een vlek is
De wereld, mijn wereld verhardt zich
Ter…
Reizen
poëzie
3.7 met 19 stemmen
5.124 Reis vrij ter plaatse waar gij vreemde dingen ziet,
Maar wacht u, en vervreemd van uwe Schepper niet.
----------------------------------------------------------
uit: Over-Ysselsche sangen en dichten (1630)…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 En dood was ik al
toen ik voor 't eerst ter wereld kwam.
Ik ben moe, ik heb negen keer geleefd
en ben tien keer gestorven,
geloof me, slapen doe ik niet meer
en met dromen hou ik nooit nog op.
Meidoorn valt uit de woken en
zwavel sist op de daken,
maar in mij zwijgen de wolven,
in mij morrelen de kruiden niet meer.…
Veroudering
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.331 deze boom is uitgegroeid
minder buigzaam nu
gehuld in ringen eerder leven
dat de eigen bloei besnoeit
en langzaam op doet geven
krachten getrotseerd
gevormd door het verleden
te lezen in verharde lagen
die het tere binnen schragen
tot ze eindelijk zijn verweerd
de weerstand in het heden
het opgewassen zijn
vastgelegd in rimpellijnen…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De treurige klanken van de viool
De lage stem, zangerig vertellend over spijt
Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg
Om haar te overweldigen met een duister gevoel
Was het om iets wat ze had gedaan
Of juist had nagelaten
Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken
Verplichtingen schaars en liefde simpel waren
Melodie en tekst vormden…
Avondgebed
poëzie
3.7 met 18 stemmen
4.587 Totdat het aardse wederom
in zoete slaap ter aarde kom,
de geest in volle zaligheid
daar haar de rust is toegezeid.
- - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - -
* wakend opzien…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 Ter kimme schuift een boot
van noord naar zuid, onhoorbaar
langs de smalle strook tussen lucht en zee,
tussen grijs en grijs.
De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest
bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie
landschap van pieren en dijk en scheepswrak.…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Oude paarden schudden met de bekken
Boven ’t schuim: ze slepen ’t net ter ree*.
Vissers rijden op de ruggen mee,
Doen hun best het paard tot moed te wekken.
Zie, men keert… en de oude dieren trekken,
Nu de vissersjongen roept: hoi hé!
’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.…
Bomen over bomen.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.429 Gescheurd is de bast en uit de ruige stam
sijpelt kleverig klam het sap van de berk;
eens slank en rank wiegend, soepel en sterk
reeds lang voordat ik ter wereld kwam.
Even oud staat naast haar, nog stram en fier,
zich traag krakend buigend bij harde wind
de boom, die ik bewonderde als kind,
een meer dan twintig meter hoge populier.…
's Morgens
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.980 Goud zijpelt langs de kimmen
en doet uw wiek van diamanten glimmen:
de brede lichtstroom voert u op ter waarheid!
-----------------------------
uit: Verzen (1900)…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt de nieuwe mens z’n oude aard --
op weg naar beschaving dwars door ‘t land
der barbaren rebelleert de denkende mens
succesvol tegen z’n oeroude genenkaart
Eens krijgen de verstandigen de overhand
niet langer geleid door oergenen nemen ze
hun eigen geestelijke evolutie ter…
Met blijdschap delen wij u mede!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.614 ontsluitings-weeën
brengen verandering van koers
buiten zinnen opent zich haar poort
en met een vloedgolf van woordbeelden
prevelt zij met uitgeputte stem
't is goed zo laat haar nu maar komen
Hedenmorgen
met spoed ontboden
in het stralend ochtend gloren
al zinnen kretend van de pijn
met een laatste, intens felle wee
aldus ons kindje nu ter…
Maanlicht
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.626 De duinen lagen,
Als reuzen door de slaap verslagen
In glimmend pantser breed ter neder
Een zeemeeuw sloeg de zilverveder.
Dreef door het zilver van de heemlen,
en bleekte weg in ‘t zilverscheemlen
Boven de zee van licht doorglommen,
Waar kleine slaaprige golfjes zwommen.…
Gelijkenis
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.724 Ik vernam dat mijn vader achting verkreeg
in hoeverre zijn preken aansloegen, een
burn-outsyndroom ter beloning. Ik doe niet
anders. Ook ik dien het woord. Misschien dat
poëzie verhevener is, maar beweren durf ik
niets, want mijn schrijven is eenzamer en
het is nog maar de vraag of mijn gemeente
luistert.…