3942 resultaten.
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 , slechts als een kleine sikkel,
sluimert in haar glimlach tussen
talloos twinkelend vertier
hier, op deze koude aarde
ligt het water onder vorst
de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange winter…
Ik wilde dichten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
632 om de schors van
een krachtige boom
letters nestelen
bekorende woorden
pennen als milde poëzie
soezen in een dagdroom
duizelen van rijke
ontluikende bloesems
spikkeleieren bewonderen
in een liefdesnest
ik wilde dichten
maar…
er is
raadselachtig gekras
veert op en voegt zich
driftig tussen de rest
wieken klapperen
winterse…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde met haar
we vergeleken omgeving
op wat kleine details na
waren we heel dicht bij elkaar
lente werd liefde tot zomer
het houden van heeft gegeven
haar vrucht aan einde seizoen
zal in nazaat de winter…
lolbroeken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Wanneer het nog altijd winter is en zo heerlijk koud,
met dagen die korter zijn dan de nachten,
moet een mens zich met veel humor en warmte aankleden
wanneer hij door het leven wandelt.
Onder de lage wolken en in de bijna vrieskou voelde ik
mij die ochtend de koning te rijk met mijn twee vriendinnen.…
(On) volmaakt?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
572 Het is misschien
volmaakt geluk,
waar het al
enige maanden
aan ontbrak,
dat hield ons
vast in het
onvolmaakte duister,
bewoog door
de ether en riep
het over zichzelf
uit, het lijkt wel
of de winter de ogen
sluit uit ongemak.…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 mocht de zoveelste versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister…
Hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 code wit
wonderschoon winter tafereel
antivries, antivirus
kou en COVID
vries maar kapot
Friese meren wachten
de schaatsen uit het vet
daarop mag toch geen boycot
de NS op zijn gat
code rood, oranje
wit is niet bekend
de rails is spekglad
zoveel lol en paniek
bij Hollands wit
code kleurloos
is het meest karakteristiek
kou in…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 van heel nabij hoor ik winterse gezangen
van snerpende noordenwind en schroeiend vuur.
het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer
geen enkele klank van zijn melodie weervindt.
alleen het tikken van een wekker die blijft klagen
dat de tijd voor mij onherroepelijk dringt.…
Alles inbegrepen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Op aangewezen keuzedagen
stap ik uit de orde
van mijn werk in de rij
voor nuttige verpozing
Het graan komt op
de zon broedt de korrels uit
en kleurt de winter uit onze huid
Alles is inbegrepen, extra's
kunnen ter plekke geboekt
en op gepaste wijze genoten
worden in een van de vleugels
Zo vliegen we een week lang
rondjes in onze dromen…
Gas Who
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
390 Een kleine toespeling op een eerdere versie van het snelsonnet van Inge Boulonois,
over de oplopende spanningen achter de grenzen van Oekraïne, de samentrekkende NAVO-troepenmacht in voormalige oostbloklanden en een omstreden gasleiding... een hachelijk en wankel evenwicht in tijden van corona en steeds warmere winters...
------------------------…
Hollands glorie?
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
632 Westland (1)
Een bosje rozen is dan wel romantisch,
maar 's winters vraagt een dergelijk gewas
voor groei en bloei de warmte van een kas,
het gasverbruik is werkelijk gigantisch.
Het Westland maakt de hele wereld blij,
het gif en de vervuiling krijgen wij.…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en boomtakken tonen zich bloot
dieren gaan schuilen of verhuizen
Of graven zich tot de lente in de grond
stadsvogels komen dichter bij huis
een teken dat de nu de winter…
Engelbloem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 vlinderend als een gedicht
De engelbloem vermant zich
in zijn drang
geraakt te worden door een mariposa,
een lustbeluste zinderende
vlinder,
en hoopt op meer dan weihnachtengesang
Daar komt een schöne schmetterling vorbei
ze fluistert hees in 't spaans
mi corazon
als ik jou ook eens 's nachts
verwarmen kon
Wij hoeven niet een winter…
Communicatief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 wij wisten
al heel lang
van het bestaan
van de groene
plek in het bos
met zomers
de speciale
kleuren van de
bomen rondom
het ultra zachte
groen van het mos
dat winters
verdween maar
zomers een mystieke
aantrekkingskracht
had voor iedereen
die iets van en met
liefde had of dit
vroeger ook heeft
meegemaakt zoals
sprekende woorden…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door dorre hout
herfst heeft zoveel schoon te bieden
zoveel valt te genieten in 't gekleurde woud
rest ons straks nog gure winter
met zijn stormen guur en koud.…
vonken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
654 voordat de capsule afgesloten werd
kreeg Laika een kus op haar hondensnoet
geen parachute die haar terug bracht
noch een zachte dood
als hij de vrachtwagen hoorde
rende het paard als een dolle door de wei
het wou mee mee mee
naar de wereld in haar wonder licht
toen het winter werd wist de winterjuffer
als geen ander de vorstschade…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
402 Hij omfloerste de winter die ontbrak,
het geluk van ons, dat leefde hand in hand.
Heel soms dook hij op in een vergeelde krant,
nu stapt hij uit zijn zo vertrouwde pak.
Eens was hij bij mij, versterkte wat ik had,
bleek mijn gids te zijn, het oude, vaste huis,
dat nu afbrokkelt na een stille tijd.…
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Fluisterend in de winter,
hoe bast ‘n tak zich klaarmaakt,
de knop zorgend te kiemen.
Herademend tot helende bloei,
ten volle in de Truiense zon
als roze-witte pareltjes
- een Haspengouwse engelendans -
in het opkomend lentegroen.…
Overleven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
791 voelen
snel en sneller dansen
…onder maan- en sterrenlicht
langzaam en langer zoenen
onder de kersenbloesemboom
terwijl vogels en violen musiceren
…slapen in een bed van blauwe bloemen
de liefde langzamer en langer vieren
regen noch bliksem horen
geen storm zou hen belagen
…vensters en deuren sluiten
als de kille kou van de winter…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst te bewijzen
op de spiegel van mijn geweten
in sombere winter…
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 De feesten vielen stil
alle drukte liep weg
uit de cafés en de straten
En de lucht werd bleek
Wij doen niet meer mee
zolang het winter is
en we zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrijheidsvraat
Ons bloed stroomt, onze adem
tovert ons…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.186 De winter is alweer op komst.…
Korste dag, vandaag!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Het is vandaag de kortste dag
hierna gaan de dagen weer lengen
steeds meer licht in donkere dagen
want vanaf 5 december tot 13 februari
is voor mij een zware, donkere tijd met
Sinterklaas, Kerstavond, nacht, de Kerstdagen,
Oud- en Nieuw en mijn geboortedag de 12e
dat laatste wordt niet meer gevierd
met oudjaar zit ik vuurwerkvrij in Spanje…
GLOEIENDE WINTERTENEN IN EEN SCHEVE SCHAATS
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
622 Lang geleden woonden er in de straat,
een coole buurman met een ijskonijn.
Hij bevond zich op elk ijsfestijn,
want het was een echte schaatsfanaat.
Zijn ijskonijn wilde niet ontdooien,
dus toonde deze charmante vlegel,
aan andere dames zijn ijspegel,
om toch nog wat aan te kunnen klooien.
Bij menig dame kon hij het ijs breken.
Zo heeft…
Winterhandel
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
952 Ik zie weer VOC-mentaliteit!
Voor één gat is de koopman niet te vangen.
Hij kreunt bij tegenslag geen klaaggezangen,
maar zoekt naar lucratieve nijverheid.
Dus is de animo voor schaatsen slapjes,
dan stort hij zich op de coronakapjes.…
vuurvlieg
gedicht
3.7 met 53 stemmen
33.734 zou mijn monoloog van een glim-
worm willen houden voor jou
je als een zonnebank vol energie
laden en de aanmaak van vitamine
D bevorderen tot je humeur opnieuw
straalt als een pasgeboren zon
met jou is het leven te verdragen
zonder jou verlang ik je te zien
en och ik ben er ook niet knapper
op geworden, de winter knaagt
aan mijn merg,…
laatbloeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 groeven gloeien glad op
Een rare wenk dwingt me nader
En ik reik en raak de galm
Vervuld van een geheime pijn
Waar het lot geen grip op heeft
Haar stem rolt als de donder
Dan werpt ze een bijl naar mijn schedel
En klieft het geheugen als een straf
Nu klaagt ze om een ontstoken duim
Een botsplinter die verzweert
Zij bloeit laat in de winter…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt zich terug
diep in de warme huizen, vorst
zal snel het zomers leven kuisen
er is geen dood in de bevroren
grond, het rood met hermelijn
hoort bij het Koning Winterse…
een toekomst zonder dagen
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
8.564 streelt een koude huid
en praat zonder geluid
ik zie je strakke lijf
het hunkeren in je ogen
passie is niet te gedogen
als vriendschap overblijft
we zochten liefde in
een toekomst zonder dagen
een leven zonder vragen
waarvan de uren zijn geteld
we plukten wilde bloemen
uit de kanten van het veld
we kunnen niet meer oogsten
de winter…