5142 resultaten.
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik adem bloemen op de wind
en schik mijn blad tot rozenrood
verbeelding kleurt.
Er liggen weinig parels tussen
vandaag en morgen
maar de herinnering
van een willoze wees
in een opstandige nacht
maakt de schoonheid des te groter.…
Rozen op mijn bed
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.447 wanneer de nevel nog laag
over de velden zweeft
en de schemer vaag fluistert
tegen de nachtelijke wind
dan verbeeld ik me de stilte
van het beven van jouw handen,
van de adem die je me afnam
in een uiterst zachte zucht
ik luister met gesloten ogen
naar jouw handen op mijn dijen,
naar de toekomst die jij schreef
op mijn roze, warme huid…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
Net als water
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.456 Net als water heb ik je nodig
Je lest mijn dorsten
Je blust mijn vuren
Je lijkt soms wel mijn instructeur
Je helpt met remmen
En af en toe met sturen
Bent als de zon voor mij onmisbaar
Je laat me stralen
Van binnen gloeien
Je bent de lucht die ik adem
Helpt me overleven
Te bewegen zonder boeien
Je bent de ogen waardoor ik kijk
De wereld…
Zolang er rozen bloeien
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.637 Stel, dat mijn traan een parel schonk
m'n kussen zich verguldden
in mijn adem zilver klonk
mijn geest kristal omhulde...
Stel, dat mijn bloed diamant bezat
m'n woorden goud verstrooiden
en mijn brein juwelen had
mijn ziel met munten gooide...…
het hermelijn trekt vrouwen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.380 zongen
ze klampen zich aan rood
glijdend richten ze zich op
om aan zijn bron te laven
het zijn geen gaven die hij toont
als hij zich van hen verschoont
het hermelijn trekt vrouwen
die belust zijn op de macht
de pracht en praal en niets-
ontziende kracht, hun bloot
wil kleuren met het rood
ze hangen aan zijn lippen
willen in zijn adem…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
de magie van het samen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.167 vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
de haast is verleerd
alleen handen spelen
het spel van beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen
ogen gedogen een
spanning die stijgt
adem…
haar lach in kortrokkig bewegen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
7.181 ze droomde
een pasje vooruit
armen geheven
haar lach in
kortrokkig bewegen
pasje weer terug
het neigen van rug
openen van handen
ondeugende tong
speels tussen tanden
ze gilde haar angst
in een spastische boog
tonen te hoog toen
haar stem oversloeg
en haar adem vervloog
geboorte voorbij
uit het deinen
van water, de zucht
en…
mijn blauwe lucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.304 zucht, gezocht naar 't blauwe rood
ik stikte haast in al dat grijs geweld
was door mijn angst voor liefde reeds gedood
als jij niet zocht, niet tijdig had verteld
van niet veel minder dan geluk voor mij
je weet niet half hoe reuzetrots ik was
dat jij mij hoger achtte (zelfs de zon voorbij)
die trouwens mooi stond bij jouw blauwe jas
jouw adem…
Rust
netgedicht
3.6 met 264 stemmen
38.301 Zittend bij mijn beste vrinden
geluid klinkt stralend als een ster
Verliefden die elkaar beminden
't geluk is hier, de toekomst ver
Zittend in het gras vol bloemen
de warmte van de zonnegloed
Om me heen het zachte zoemen
van de adem die me voedt
Zittend bij het kleurig water
in mijn hand een regenboog
Zonder een gevoel van later
mijn…
Incest.
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
2.478 Ruik je adem overal.
Heb zelfs zelfmoord overwogen.
Ga door een heel diep dal.
Zelfs troostende armen voelen vies.
Zelfs handen die willen strelen.
Het is iets waar ik niet voor kies.
Kan het gewoon niet velen.
Ben tot op mijn botten bezeerd.
Heb mijn jeugd achter me gelaten.…
666
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.276 jaloers en lichtgeraakt
een brandvlek is snel gemaakt
wij verwijten elkaar de duistere nacht
terwijl juist sterrenschijn beter is te zien
verdwalen in en om en rond elkaar
wij springen touwtje tot je lacht
aarde en maan houden ons vast
laten ons vrijwillig gaan, wij tellen af
bij de laatste tel, pas jij de vleugels aan
men houdt de adem…
Jij kwam als Icarus
gedicht
3.1 met 67 stemmen
18.064 Jij kon niet ademen binnen het begrensde
eindigde steeds in vrije val,
ik ging weer klimmen, zwijgend
gooide klonters aarde van mij af.…
Voor mijn Mariëlle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 de weg
nog zo lang te gaan
het snijdt mijn adem af
als ik besef hoe lang ik nog te gaan heb
ik moet vechten voor mezelf
om opnieuw op te bouwen
wat verloren is gegaan
de tijd strijkt voorbij
telkens kijk ik naar de klok
om de tijd terug te draaien
want ik ben bang
niet wetend wat er komen gaat
minuten, uren, dagen strijken voorbij
ik…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Onbereikbaar ?
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.565 Zonder bewegen,
Laten rillen
Voel je adem in mn nek.
Zonder waarschuwen,
In m'n hart
Zo vol van jou 't doet me pijn.
Zonder liefhebben,
O zo eenzaam
Wil nu nooit alleen meer zijn ...…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
Saya anak Indonesia
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.027 slechts één ervan blijft ongemoeid
en staat steeds helder voor de geest
maar is toch voor de tijd bevreesd
waarin mijn laatste adem vloeit
och sayang, mijn wens verdwaalt
in nevelsluiers van de nacht
zoekend naar een stille kracht
die hem uit zijn begeerte haalt
ja sayang, ik droom erbarmen
van alle voorouders en goden
dat mij een rustplaats…
Moestuin.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.003 Moeder had rotsen
toen ze stierf en papa verbrandde
de Rolonda nog voor haar laatste
adem van de steedeur was getrokken.
We lieten hem begaan, vader was
stief. Hij had geen weet van ons
Pukkie in de kruisbessen.…
Verloren.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.526 De adem in m'n keel zit klem.
Dat wat ik zie is een donker licht.
Misschien moet ik toch doorgaan met m'n leven.
Al weet ik niet waarom.
Misschien moet ik m'n dromen toch nastreven.
Juist, daarom..…
Nooit meer alleen...
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.245 dan schokt mijn adem,
en verkrampt mijn hart...
heb het onderwerp altijd
gemeden
maar 't heeft mijn wereld
opnieuw verward...
Ja,kijk me aan,ik hoor
je stem...
wees nimmer meer
bevreesd
weet, dat ik er altijd
voor je ben,
je bent eigenlijk nooit
alleen geweest...
zonder dat je 't hoeft te zeggen,
voel ik je liefde...…
Voorjaarsperikelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
656 Een zotte wind blaast het
voorjaar door de takken
die naarstig bloesemen
in een wazig rozerood
Ik adem lenterig
voel een lichte stuwing
door mijn aderen
Zou willen dansen
maar hier op straat
lijkt dat toch wel idioot
Wat miezerregen smeedt
echter snode plannen
Geselt dikke hagelbollen
in mijn oneindig blij gezicht
Maar door zo’n opponent…
Zinloos
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.246 De dagen klinken hol zonder jouw stem
en doelloos dwaal ik door de klanken
die jij achterliet
een zucht, een lach, jouw adem
levenskracht voor haar
bij wie jij stilstond
lief hebt
had
de ‘ik’ in mij
het was alsof ik eindelijk
de reden van het leven wist
zoals ook jij vervulling vond
voor even
daar de zin van mijn bestaan
jou…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 Een man draagt zichzelf door de dag,
de handen tot kommen, ze testen
de adem, die is er, alsook zijn papieren,
die liggen op stapels, dringend en dun.
Op steigers die uitzicht schoonwassen,
ruit spiegelt ruit ruit, daartussen de pluisjes,
de mussen, een lijstje te licht om te landen,
waarop wat onthouden moest ooit.…
Negeren heeft geen zin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
765 je hebt je tanden laten zien
ze waren mooi
dichterbij dan ooit
onbedoeld jouw adem
warmend langs mijn lijf
afstand telt niet meer.…
Boom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.280 Ik voel me soms een boom
met mijn kruin reik ik naar boven
adem vrijuit als in een droom
ik wil graag in de liefde geloven.
Met mijn takken zoek ik de vrijheid,
alleen of samen met andere bomen
reis ik door de tijd,
zonder ooit ergens aan te komen.…
een zwemmer is een ruiter
gedicht
3.1 met 124 stemmen
32.101 Want in het water adem ik water, in het water
word ik een schepper die zijn schepping omhelst,
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.
Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.
-------------------------------------------
uit: ´Verzamelde gedichten´, 1982.…