9585 resultaten.
Stoicijns
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Nee, ik zal niet op je wachten
noch aan je denken
zeker niet verlangen naar armen
die mij zouden verwarmen
Nee, ik kijk niet op mijn telefoon
het interesseert mij geenszins
of dat je wel of niet bent langs geweest
al irriteert die immense stilte mij nog 't meest…
we
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
626 jij bent
voor me een onbekende
ik ben
een vrouw tussen de bloem
ik noemde jou vreemde
ik noemde jou mannelijk genoeg
jij noemde me preuts
vandaar kwam naar boven
mijn trots en stilte tussen ons…
Mijn heide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
808 Als de zon schijnt
over mijn mooie hei
Komen gedachten in mij
en verdwaal ik
in stilte en rust
Geniet van het een zijn
met de natuur
Vergeet ik elk uur
en hoop dat ik niet verdwaal
of de weg kwijt raak
Maar kom altijd op het juiste pad…
een vogel en een viooltje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
811 'vrijheid is een vogel
die wolken kan dragen'
gister heb ik hem
in bruine schemer gelegd
voorzichtig
als een laatste woord
uit zijn lichaam
nu is het middaguur
uit wijzers getreden
om de stilte
in acht te nemen
van een gevallen veer
tussen viooltjes…
Heel soms
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 heel soms fluistert het vanbinnen
zachte woordjes in mijn rechter boezemkamer
alsof een pluimpje mijn ziel beroert
ik spin me in de stilte van mijn zinnen
drijf gemoedelijk verder in mijn stroom
knipoog naar de rust die in me woont…
Web
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Haar hoofd sierlijk
als in een tango
Ronde bewegingen in een bloedrode jurk
Prompt valt zij
als een druppel op de petunia
maar opgevangen in zijn veilige web
Zij voelt de passie
en roteert mee
Een zucht van verlichting verbreekt de stilte…
In rouw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
638 Halfstokse vlaggen
ontwimpelen wat was,
onhoorbaar spreekt de stilte
in het mensenhart
verbonden met de ander.
Hoe machteloos,
lam geslagen.
Wind wappert het rouwbetoon,
dragend het leed
naar waar het wordt gehoord,
naar Wie de laatste vijand
heeft verslagen.…
Het geschreven leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
719 in de stilte
de wonderbaarlijke pracht
van een sterrennacht
vond ik Zijn woorden
vlammend warm
een onuitblusbare kracht
een gloeiend kooltje
aangewakkerd
dwars door de verlorenheid
het geschreven leven
de hoop, de liefde van Hem
over de dood heen gespreid…
Ergens moet het zijn
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.264 ergens moet het zijn
een soort verwilderde tuin
van oude stilte
de boom voor het huis
zacht wazelt hij zijn verhaal
niemand begrijpt het
het heeft geregend
de tuin dampt goede geuren
aarde die verlangt
--------------------------------
uit: 'Ik ga maar en ben', 1981.…
nagenot
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
538 in de fluwelen duisternis,
waar kwetsbaarheid
tederheid wordt
lag je in mijn armen,
innig
geborgen
nagloeiend
we zwegen
in veelzeggende
stilte
en luisterden
hoe de tijd
tot rust kwam
en stolde tot
tijdloosheid
niets was er nog
behalve wij…
In rouw verbonden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
609 Halfstokse vlaggen
ontwimpelen wat was,
onhoorbaar spreekt de stilte
in het mensenhart
verbonden met de ander.
Hoe machteloos,
lam geslagen,
wind wappert rouwbetoon,
dragend het leed
naar waar het wordt gehoord,
naar Wie de laatste vijand
heeft verslagen.…
Held voor een dag
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
513 Het hart heeft geen mening:
want ik weet dat onze liefde
over zakelijke kwesties
zal blijven zwijgen
ik heb je lief in het zand
van de zomer
wanneer
de wind keert
ben jij mijn stilte
en ik
held voor een dag
zwem als een dolfijn
om bij jou te zijn.…
Het verborgen kind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
561 soms huilt er 's nachts
een kind in mij
dat ik tot stilte maan
vertel haar van de dingen
die ook voorbij weer gaan
en over herinneringen
die bij haar zullen blijven
misschien wel
een heel leven
en dat zij leren moet
om ze een plek
te geven…
Horizon zonder woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Zwaartekracht is liefde
ergens bij Abcoude
stil moment
in niet te vergeten bezwaren
om aan mijn zwijgen te tornen
jouw stilte te bevrijden
bemorste onschuld
droom van onzichtbaarheid
adem uit jouw liefdesbrief
horizon zonder woorden.…
Heldhaftig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
660 Dat de queste
kan verstaan
en de stilte
die hier viel.…
Hoor het kloppen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
712 Ergens in de verte zwellen
trommels aan,
het gebonk en gedreun
vult alle leegte
tot een oorverdovend
slaan op het ritme
van stilte.
Genadeloos verdreven
op de maat
van het hart,
opgezweept door
het onheilspellend
kraken van
een zwichtende
kilte.…
ze zegt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 ze zegt
dat ze door muren
heen kan breken zelfs
als alles verloren is
dat ze
de dwarse stilte
kan openen zelfs
als alles gezegd is
dat ze
dromen blootlegt
zelfs als ze in
beton gegoten zijn
ze zegt dat ze
niet moe is als haar
vuisten handen worden
en de slaap haar inhaalt…
Roerloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 nog staat ze huiverend
in haar bronzen blootje
wachtend op ritselgroen
van omringende bomen
een zilveren baan van licht
spoelt rondom haar voeten
die koud zijn
na de lange winter
de stilte spreekt haar naam
zij luistert roerloos…
in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 beste bos, vertel mij wat dit is,
uw bomen zuigen mij aan
stilte neemt plaats, uw licht
voorouderlijk, nergens dood
ik ben hout, hars en honing
met vrienden die nergens gaan
dankbaar voor het verlengd
verlangen dat u mij bood…
korenveld in onweerslucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
430 tussen geboorte en
dood oefenen we
de luchtdans een
pas de deux voor
die vederlichte
vertraging van de val
wacht in de schaduw
op het verlangen en
de verwondering in
een lege tussentijd
voel de immense stilte
van het korenveld in
onweerslucht…
op drift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 aangevoerd door
krakend ijs loopt
de bevroren stilte
te hoop tegen
een glanzende
zwerver op drift
een reus of was
het de duivel bracht
de grootste kei naar huis
een stomme getuige
die onverzettelijk in
ijzig zwijgen rust…
9/11
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
844 Het hemelsblauw, dat is me bijgebleven
Waarin het kwaad zich naar de torens boog
In stilte ongehinderd binnen vloog
De mensen daar ten dode opgeschreven
Hoog boven het inferno nog die lucht
De laatste onschuld is erheen gevlucht.…
grote vlakten (Wounded Knee)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 zonder het
zwijgen te
verbreken
was er verzet
dat oplaaide
toen de
duisternis inviel
geestenhemden
zouden de
kogels weren
oude dromen
werden in bloed
gesmoord
de dood trok
voorbij
het was luid
geweest
tussen twee
stilten…
Tijdelijk wit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Nachtelijke schaduw geeft stilte
diepere voelbare emoties
duurzamer in innerlijk
dan het winterse witte
van het vergeten daglicht
alle zinnen die je proeft
vormen een zelfgeschreven maanbrief
een groot verlangen naar een droom.…
De Grand Canyon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 Zij zagen de stilte.
De tralies van haar mond
weerhielden woorden.
Enkel zuchten
ontsnapten langs
de kronkelpaden.
Zij keilden de tijd de afgrond in
en proefden de eeuwigheid
van gouden ogenblikken ...
Zij hoorden de diepte
van de Grand Canyon.…
Hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Lege straten en pleinen,
onwezenlijke stilte.
Bij de eerste onweersbui
begon de tijd
weer te lopen.
Vertrouwde geluiden markeerden
de orde van de dag.…
Spoken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ze zwerven in stilte om
Geen trom om op te slaan
Geen poot om op te staan
Alleen de klok staat stil
De eeuwigheid gelijk
Ze hebben geen adem meer
Die is opgegaan in lucht
Ze hebben enkel hun angst
Die hen als een wade omgeeft:
Doodsangst voor alles wat leeft…
één volmaakte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 de wind floot een liedje
in zachte schemer
legde de dood zijn
hand op haar hoofd
de tijd viel stil
de dood schroeide
de stilte dicht
in een hoek van haar
geest bewaart ze
één volmaakte dag…
Vier haiku’s
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
485 in schuldig landschap
onder de olijfbomen
de kogelhulzen
wat je me naliet
waren wortels en vleugels
een prachtig cadeau
doorwaakte nachten
hij luistert naar de stilte
zijn knoken kraken
de god van liefde
woont in hen die beminnen
niet in beminden
(Plato)…
minder stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 zij laat zich niet meevoeren
door de vertrouwde stroom van taal
zij komt nog vaak langs
in de stilte van een vlinder
in verhalen en in dromen
zij is er altijd bij
in la petite bonté
zij is minder stil dan je denkt
je loopt met haar samen
van achteruit naar voren…