3205 resultaten.
De herders en het kind
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
3.373 O zoete kind, dat in Betlehem kwam,
wij zijn slechts herders--
"Ziet, ik ben het Lam"
Blinkende zijn ons de eng'len verschenen
't duister kromp weg voor hun licht
Maar toen hun zingende vluchten verdwenen
viel zwart de nacht om ons dicht
O, stralend kind, dat ons lokte van ver
wij staan in 't donker.…
Weerzien
hartenkreet
4.6 met 44 stemmen
1.806 me heen verschrikt
En ik kan niets meer ik huil geruisloos
Mijn benen zijn van elastiek ik tril
Zachtjes streelt hij mijn gezicht
Likt mijn tranen weg ik voel zijn adem
Hij friemelt aan mijn zweterige handen
En kust onhandig mijn voorhoofd
Dan draait hij zich om en loopt weg
Gebogen schouders gebalde vuisten
En ik blijf staan tot hij is verdwenen…
Neolithisatie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
713 Verzamelen raakte uit de gratie
Met de intrede van neolithisatie
Een reden voor de overgang
Is niet eenvoudig aan te geven
Misschien dat men simpelweg
Een nieuw avontuur wilde beleven
Of is er sprake van verandering in het klimaat
De omstandigheden: beter, dat is zeker
Met de ijstijd was ook de droogte verdwenen
Natter en warmer, dat is…
Rob Schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
2.8 met 151 stemmen
94.245 Maar ze hadden iets ouds bij zich, nog van
opa en oma, dat naar middeleeuwen rook
en als je bleef snuiven nog verder: vreemde weiden
in, waar zo nu en dan een gestalte opdook,
naar iets mepte en achter rotsblokken verdween.…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 Is in de Chinese Town spoorloos verdwenen
En eindlijk uit de Ganges opgehaald.
-----------------------------------------------
uit: Een eerlijk zeemansgraf (1936)…
Rots in de branding
hartenkreet
3.1 met 82 stemmen
17.307 mogelijk aan jou
Onze liefde is nu niet meer te remmen
En ik voel me heel trots als jou vrouw
Bedankt schat, dat je op me hebt gewacht
En je me de kans hebt gegeven
Jij geloofde in mijn kracht
En hebt me opnieuw leren leven
Bedankt schat, uit de grond van mijn hart
Mijn ziel is met de jouwe verbonden
Alle pijn en alle smart
Is voorgoed verdwenen…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.094 Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen,
Maar toch mijn harte zal niet wenen:
Een kindje ligt op uwe schoot,
Dat gij met feller gloed zult minnen
Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen,
Dat u de mannenliefde bood.…
- Momentopname -
netgedicht
4.2 met 54 stemmen
764 Een leven verdwenen in momenten,
die je alleen wilde zijn en nodig had.
Ik de vrije tijd verdring, die anderen
eigenlijk de hele dag opnemen
in mijn plaats dan en veranderen.
Kleine momentopnamen omzomen,
wilde onscherpe foto's voorkomen.
Ga je kostbare tijd niet meer claimen.…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Maar ik stoot tegen het raam en verdwenen is jouw naam.
Alles wat ik wil, is weer dicht bij jou zijn,
maar ik zal verder moeten met deze vreselijke pijn.
Buiten is het nog altijd even stil,
ik zou je willen bellen maar ik ril.
Nog nooit eerder voelde ik mij zo alleen.
Hoe kom ik hier ooit nog overheen?…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 verdrietig, verbitterd, wanhopig ben ik,
ik ben kwaad, woedend, ontoerekeningsvatbaar,
ik weet niet wat te zeggen of wat te schrijven,
de woorden, woorden, ze ontwijken me, ze weigeren
me het beschrijven van dit verdriet
mijn kind, mijn liefste kind is verdronken,
verdwenen, onopgemerkt, verdronken, zomaar weg,
nooit meer, nooit meer haar lieve…
Miró's Maan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.623 De dag dat zij tot stilstand kwam
verdween tussen coulissen
was de dag dat zij slechts half werd
een schicht van haar gezicht
Zij was vader, moeder, God, de duivel
mooier dan Delilah
lenigde ons lamme weemoed
witter dan de witste zwaan
Wij waren haar bewonderaars
kijkers in haar naakte sponde
onze handen bleven schrijven
onverknoopte…
Vergeten dromen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.206 De dag is verdwenen en de donkerte kondigt zich aan,
Boven aan de hemel zie je het schijnsel van de maan.
Ik kruip in mijn bed en overdenk nog even mijn dag,
Aan al het mooie wat ik vandaag weer zo maar zag.
Plots sla ik mijn vleugels uit en vlieg zwevend over de zee.
In mijn dromen neem ik jullie allemaal op deze tocht mee.…
Foto in een magazine
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
798 Je
verdween ooit elf dagen voor iedereen,
verdwaald in een geestvermalende psychose.
Ik heb de bladzijde in een flits eruitgescheurd.
Kijk diep in de nacht met een zaklamp naar je
beeldschone contouren en kus je fotolippen,
die als voormalig apothekersassistente
alle liefdesvergiffen wegzuigen.…
VERHUIZEN
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
1.509 grijsaard loopt onvermoeibaar
achter zijn vuurgids aan
zij duikt lage struiken in
danst schokkend op en neer
zoekt smeulend haar weg
koude regen tikt hard
de man ziet niets meer
blikt angstig naar alle kanten
vindt tenslotte tussen 't gras
een gloeiend puntje
dat schuchter verder schuift
telkens dooft - dan weer brandt
de rode stip is verdwenen…
Hallo klein wonder
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.255 Na negen maanden was het eindelijk zover,
de dikke buik verdwenen, wij kwamen van ver.
Het frummeltje wat daar lag te smakken in dat bed,
was een prachtige nazaat, zo is het maar net!
Negen maanden wachten op dit immense wonder,
het kon niet schoner het kon niet ronder.…
De beste wensen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.040 "de beste wensen"
De Sint is weer verdwenen
En in het hok zit alweer een nieuwe flappie
Nee deze keer mag hij blijven leven
Het goede voornemen is om de volgende kerst er gewoon 1 te kopen uit de diepvries bij de appie
Nu het nieuwe jaar nog met de gebruikelijke beste wensen
Zoals ieder jaar van te voren weer discussie over het vuurwerk…
handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.121 Ik nam je op en zei troostende woorden bij het wenen,
je traantjes verdwenen en je mondhoekjes trokken op.
Die handen zijn nu nog altijd dezelfde
maar jij bent niet meer het kind.
Met pijn in mijn hart moest ik je los laten,
je eigen leven laten zoeken.…
De dag dat de tijd zich vergiste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 net toen de bal hoog
Werd voorgegeven en 't publiek
Zijn adem inhield in afwachting
Van een schitterende goal
Werd jij op 't kruispunt
Van je leven vol geraakt
Door een bestuurder die
Op deze lauwe lenteavond
Haast had - tachtig in plaats
Van vijftig reed - en jouw kleine
Lijfje de lucht in smeet,
Lawaai dat plotsklaps verdween…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 verwacht als een gehaaste tred in echo ’s
tegen de gevels ketst
Zijn kraag bedekt zijn aangezicht
Zijn handen vouwen stevig het auto stuur
in een haarspeldbocht
Het is een uur of negen
als hij vergeefs zijn zin verzet
en naarstig zoekt, dat ene woord, een kleine gebed
aan haar gericht om deze kloof te dichten
Maar zijn hartlief is verdwenen…
Het koffertje van dokter Janssen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 De griep is als bij toverslag verdwenen,
ben je niet meer depressief, spring je vrolijk rond,
ben je op slag van reumatiek genezen
en heb je geen blaar meer in je mond.
En ieder vraagt zich af, wat is toch 't geheim,
wat zit er in dat koffertje van dokter Janssen.
Dat je plotseling geneest van alle pijn.…
Rob schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
1.0 met 1 stemmen
11.334 Maar ze hadden iets ouds bij zich, nog van
opa en oma, dat naar middeleeuwen rook
en als je bleef snuiven nog verder: vreemde weiden
in, waar zo nu en dan een gestalte opdook,
naar iets mepte en achter rotsblokken verdween.…
Liefde, waar is het gebleven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 veel aan onze exen in het verleden
En alle nare dingen die we toen beleefden
Liefde, waar is het gebleven
Tegenwoordig gaan we voor de fun en niet de zorgen
friends with benefits is normaal tegenwoordig
Alleen maar seks zonder de hoofdpijn die liefde kan bezorgen
Liefde, waar is de liefde gebleven
Het is zeldzaam, het is bijna verdwenen…
Rudy, mijn tranen zijn op......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Op 13-1-2016, om 11:00 uur verdween jij uit mijn leven,
na 37 jaar lief en leed met elkaar te hebben gedeeld.
37 jaar elkaar liefde gegeven,
na zoveel jaar, ik heb me niet verveeld.
Samen lachen, maar ook samen huilen, het kan niet meer.
Nu ben je uit mijn leven weg,
wat doet dat ontzettend zeer.…
Rauw tot op het bot....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Haar ogen half gesloten was ze terug in zichzelf verdwenen.
En onder mijn arm door
lag ik naar haar te staren
om dan op te staan
mijn kleren bijeen te scharen.
Vluchtig streelde ik nog haar naakte huid,
de ronding van haar gebogen rug
en fluisterde:
"Neen mijn lieve lief, in deze leegte kom ik niet meer terug ...."…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 haar gelaat kleurde plots olijfgroen
Ze hoorde ‘t piepen van haar deur
‘t ademen stokte plots in haar keel
Rook ze ineens niet een zweetgeur
ze dreigde te stikken ’t werd teveel
Handen verdwenen onder ’t water
ze wilde gillen, maar was verstijfd
Een stem fluisterde, houd je snater
ik heb jou immers allang ingelijfd
Tien vingers gleden…
Crooner in bad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
649 Hij oogt al wat versleten,
de rijkste tinten zijn verdwenen.
Het liefste wat hij doet is eten.
Kale plekjes zijn verschenen.
Zie hem vrij met open vleugels
en niet in een volière
voor altijd aan de teugels
van onze vocabulaire.…
De knal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 We stapten uit, 't zonnetje scheen
de lol was verdwenen in domweg één tel
we keken nog even bij de andere auto,
maar die was 'm gesmeerd, supersnel!
Ook dat nog, 't zal je gebeuren
gewoon een ritje met een idioot aan de foute kant
die gast wordt niet vrolijk want ik, bijdehand,
noteerde zijn kenteken met pen op mijn hand.…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Een kus, een lipstiftje en toen verdween
de auto, met al dat moois: je heupen,
borsten, eigenwijsheid en wij-gevoel,
om de hoek van de Prinses Irenelaan.
Ik bleef mijmerend achter, dubbend of ik
de zonovergoten tuin in zou gaan of
nog even het bed voor mij alleen zou gaan
bezetten, tussen jouw warmte, geur en afdruk.…
de hut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 de hut
de lucht is blauw, egaal staal blauw
achter vier vermolmde houten palen
gekoppeld door een gebogen ijzerdraad
drie in het licht, één in het nauw
de pikkip of de pispaal, zogenaamd
de anderen, een gulle lach op hun gelaat,
droegen de erwten, bonen, hooi en klaver
om te drogen in ons zonnige klimaat
verdwenen zijn ze uit het landschapsbeeld…
Weefsel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 Terwijl we bij de halte stonden,
keek ik naar het hotel,
de straat Juriaan Kok,
waarin de tram verdween.
De Haringkade, die nu verbouwd,
Seinpost, daar liep ik vroeger tegenop
om naar de film te gaan, ook dat weg,
maar de doorkijkjes zijn gebleven,
sommige gevels dezelfde,
de oeroude kastanjebomen.…